Mateus 12
Kitabu ka Kanu (BSP) vs NAA
1 Tɛm tɔlɔma Yesu pəccali dalɛ, dɔsɔk da kəŋesəm ndɛ ampusɛ Mariki mɔ dɛnayi. Dor dɛnayɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ, kɔ ŋayɛfɛ kəcŋosuru səbomp sa mɛŋgbɛn ŋacsɔm.
1 Por aquele tempo, num sábado, Jesus passou pelas searas. Estando os seus discípulos com fome, começaram a colher espigas e a comer.
2 Ntɛ aFarisi ŋanəŋk ti mɔ, kɔ ŋaloku Yesu: «Mənəŋk! Acɛpsɛ am darəŋ ŋayi kəyɔ ntɛ Sariyɛ səntɔwosɛ dɔsɔk da kəŋesəm ndɛ ampusɛ Mariki mɔ.»
2 Os fariseus, vendo isso, disseram a Jesus: — Olhe! Os seus discípulos estão fazendo o que não é lícito fazer num sábado.
3 Mba kɔ Yesu eyif ŋa: «Nəŋkaraŋ fɛ dəYecicəs Yosoku tɔkɔ Dawuda kɔ asol ɔn ŋanayɔ ntɛ dor dɛnayɔ ŋa mɔ ba?
3 Mas Jesus lhes disse:
4 Ntɛ ɛnabɛrɛ kəlɔ ka Kanu, kɔ ŋasɔm cəcom ncɛ analoŋnɛ Kanu, ncɛ Sariyɛ sənatɔwosɛ nkɔn kɔ asol ɔn kəsɔm mɛnɛ aloŋnɛ gbəcərəm mɔ?
4 Como entrou na Casa de Deus, e comeram os pães da proposição, os quais não era lícito comer, nem a ele nem aos que estavam com ele, mas exclusivamente aos sacerdotes?
5 Kɔ pəyɔnɛ fɛ ti nəŋkaraŋ fɛ sɔ dəsariyɛ sa Musa, a dɔsɔk da kəŋesəm ndɛ ampusɛ Mariki mɔ, bafɔ aloŋnɛ ŋafɔleləs sariyɛ sa kəŋesəm dəkəlɔ kəpɔŋ ka Kanu ba? Mba ti disrɛ ŋafɔsarɛ kiciya!
5 Ou vocês não leram na Lei que, aos sábados, os sacerdotes no templo profanam o sábado e ficam sem culpa?
6 Icloku nu ti, paka pɔlɔma peyi nnɔ mpɛ dəkəcəmɛ da pi dɛmbɛk dɛtas kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu mɔ.
6 Pois eu lhes digo que aqui está quem é maior do que o templo.
7 Kanu kənaloku dəYecicəs Yosoku: ‹Nɔnɔfɔr d'ifaŋ, bafɔ yoloŋnɛ!› Nəccərɛ tatɔkɔ-ɛ, kɔ nəntɔrəs fɛ atɔciya.
7 Mas, se vocês soubessem o que significa: “Quero misericórdia, e não sacrifício”, não teriam condenado inocentes.
8 Bawo Wan ka Wərkun ɔyɔnɛ mariki ma dɔsɔk da kəŋesəm ndɛ ampusɛ Mariki mɔ.
8 Porque o Filho do Homem é senhor do sábado.
9 Kɔ Yesu ɔŋkɔ nde dəkətola Kanu daŋan dɔlɔma.
9 Tendo Jesus saído dali, entrou na sinagoga deles.
10 Awa wərkun wəlɔma ɛnayi dəndo pədɛmtər kəca. Kɔ aFarisi ŋayif Yesu: «Aŋwosɛ fum kətaməs dɔsɔk da kəŋesəm ndɛ ampusɛ Mariki mɔ ba?» Ŋanayɔ ti ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋayemsɛnɛ kɔ mɔ.
10 Achava-se ali um homem que tinha uma das mãos ressequida. Então, a fim de o acusar, perguntaram a Jesus: — É lícito curar no sábado?
11 Kɔ Yesu eyif ŋa: «An'eyi nu dacɔ nwɛ ɔŋyɔ aŋkesiya ŋin gboŋ, ŋɛtɛmpɛnɛ debi dɔsɔk da kəŋesəm ta ɛmpɛnɛ ŋi dɔsɔk din dadɔkɔ-ɛ?
11 Ao que lhes respondeu:
12 Dəkəcəmɛ da fum dencepər da aŋkesiya pəbɔlɛ! Ti disrɛ, Sariyɛ səwosɛ kəyɔ pətɔt simiti dɔsɔk da kəŋesəm.»
12 Ora, quanto mais vale um homem do que uma ovelha! Logo, é lícito nos sábados fazer o bem.
13 Kɔ Yesu oloku wərkun nwɛ: «Mətenci kəca!» Kɔ wərkun nwɛ entenci kəca kɔn kɔ kaŋkɔ sɔ kəntamnɛ pəmɔ kəŋkɔ.
13 Então Jesus disse ao homem: O homem estendeu a mão, e ela foi restaurada e ficou sã como a outra.
14 Ti tɛnasɔŋɛ kɔ aFarisi ŋawur dəkətola Kanu daŋaŋ kəkɔnəŋkɛnɛ ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋatəŋnɛ tedifɛ ta Yesu mɔ.
14 Mas os fariseus, saindo dali, conspiravam contra ele, procurando ver como o matariam.
15 Ntɛ Yesu ɛncərɛ mɛcɛmcɛmnɛ mɛlɛc maŋan mɔ, k'ɛyɛfɛ kəfo kaŋkɔ. Kɔ kənay k'afum kəncəmɛ kɔ darəŋ, k'ɛntaməs acuy fəp.
15 Mas Jesus, sabendo disto, afastou-se dali. Muitos o seguiram, e a todos ele curou,
16 Mba Yesu pəctiŋ-tiŋ ŋa, pəcmɔnɛ ŋa kəloku afum nwɛ ɔyɔnɛ mɔ.
16 advertindo-lhes, porém, que não o expusessem à publicidade.
17 Ɛnaloku ti ntɛ tɔŋsɔŋɛ mes mɛlarɛ, mmɛ sayibɛ Esayi ɛnaloku mɔ:
17 Isso aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta Isaías:
18 «Kɔ Kanu kəloku:
18 “Eis aqui o meu servo, que escolhi, o meu amado, em quem a minha alma se agrada. Farei repousar sobre ele o meu Espírito, e ele anunciará juízo aos gentios.
19 Ŋafɔdecɔp kɔ fum, ɔfɔdekulɛ-kulɛ.
19 Não entrará em discussões, nem gritará, nem fará ouvir nas praças a sua voz.
20 Ɔfɔdetepi awo ŋonutnɛ,
20 Não esmagará a cana quebrada, nem apagará o pavio que fumega, até que faça vencedor o juízo.
21 Afum a tɔf fəp ŋandegbɛkər tewe tɔn amera.›»
21 E no seu nome os gentios colocarão a sua esperança.”
22 K'aŋkɛrɛ Yesu fum nwɛ ŋɔŋk ŋɛlɛc ŋɔnctɔrəs ta ɛŋnəŋk, ta ɛntam sɔ kəloku-loku mɔ. Kɔ Yesu ɛntaməs kɔ, k'ɛnəŋk k'oloku-loku sɔ.
22 Então trouxeram a Jesus um endemoniado, cego e mudo. Jesus o curou, e o homem passou a falar e a ver.
23 Ntɛ pənciyanɛ kənay k'afum fəp mɔ, kɔ ŋaloku: «Bafɔ Wan ka Dawuda ɔfɔ, nwɛ Kanu kəsom kədeyac afum ɔn mɔ ba?»
23 E toda a multidão se admirava e dizia: — Não seria este, por acaso, o Filho de Davi?
24 Ntɛ aFarisi ŋane ti mɔ, kɔ ŋaloku: «Wəkiriŋ ka yɔŋk yɛlɛc Sentani Bɛlsɛbul, Yesu wəkawɛ ɛmbɛlsɛ yɔŋk yɛlɛc!»
24 Mas os fariseus, ouvindo isto, diziam: — Este não expulsa demônios senão pelo poder de Belzebu, o maioral dos demônios.
25 Ntɛ Yesu ɛncərɛ pɛcɛmcɛmnɛ paŋan mɔ, k'oloku: «Atɔf o atɔf nŋɛ ŋeŋyerɛnɛ ŋisərka mɔ, dəkəlɛcɛ ŋɔŋkɔ, tɔyɔnɛ dare o dare, kəlɔ o kəlɔ disrɛ, ca fəp nyɛ yeŋyerɛnɛ yisərka mɔ, yɔfɔtam kəcəmɛ.
25 Mas Jesus, sabendo o que eles pensavam, disse-lhes:
26 Kɔ Sentani səmbɛləs Sentani-ɛ, səyernɛ sisərka. Cəke cɔ dɛbɛ da si dɛntam kəcəmɛ gbiŋ-ɛ?
26 Se Satanás expulsa Satanás, está dividido contra si mesmo; como, então, o seu reino subsistirá?
27 Kɔ tɔyɔnɛ ina Yesu, Bɛlsɛbul imbɛlsɛ yɔŋk yɛlɛc-ɛ, afum anu oŋ, an'ɔ ŋambɛlsɛ yɔŋk yɛlɛc-ɛ? Ti tɔsɔŋɛ ntɛ akakɔ yati ŋandeyɔnɛ akiti anu mɔ.
27 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os filhos de vocês os expulsam? Por isso, eles mesmos serão os juízes de vocês.
28 Mba kɔ tɔyɔnɛ Amera ŋa Kanu ŋ'ina imbɛlsɛ yɔŋk yɛlɛc-ɛ, awa dɛbɛ da Kanu dender haŋ nnɔ nəyi mɔ.
28 Se, porém, eu expulso os demônios pelo Espírito de Deus, certamente é chegado o Reino de Deus sobre vocês.
29 Cəke cɔ fum ɛntam kəbɛrɛ kəlɔ ka wəka sɔkət disrɛ, pəwɛtəs daka dɔn fəp, ta onuŋkɛnɛ pəsekət kərɛsna wəka sɔkət wəkakɔ-ɛ? K'elip kəsekət kɔ-ɛ a pədefoŋət daka da kəlɔ kɔn.
29 Ou como pode alguém entrar na casa do valente e roubar-lhe os bens sem primeiro amarrá-lo? E só então saqueará a casa dele.
30 Nwɛ ɔntɔyi kɔ ina mɔ, enter im, mba nwɛ ɔntɔloŋkan'em mɔ, ɛsamsər'em.
30 — Quem não é por mim é contra mim; e quem comigo não ajunta espalha.
31 It'ɔsɔŋɛ ntɛ iloku nu, kiciya kɔ kəlɔməs fəp andekɔŋaŋnɛnɛ yi afum, mba afɔdekɔŋaŋnɛnɛ kəlɔməs ka Amera ŋa Kanu.
31 Por isso, digo a vocês que todo pecado e blasfêmia serão perdoados aos homens; mas a blasfêmia contra o Espírito não será perdoada.
32 Məna nwɛ o nwɛ məŋloku pəlɛc pa Wan ka Wərkun mɔ, andekɔŋaŋnɛn'am ti, mba nwɛ o nwɛ oŋloku pəlɛc pa Amera Ŋecempi mɔ, afɔŋaŋnɛnɛ kɔ ti kəyɛfɛ nnɔ doru dandɛ haŋ doru ndɛ dendeder mɔ.»
32 Se alguém disser alguma palavra contra o Filho do Homem, isso lhe será perdoado; mas, se alguém falar contra o Espírito Santo, isso não lhe será perdoado, nem neste mundo nem no porvir.
33 Kɔ Yesu endeŋər sɔ moloku mmɛ: «Kɔ kətɔk kəntesɛ-ɛ, yokom ya ki yentesɛ. Kɔ kətɔk kəntɔtamnɛ-ɛ, yokom ya ki yɔfɔtesɛ. Yokom ya kətɔk y'aŋnɛpəlɛ ki.
33 — Tornem a árvore boa e o seu fruto será bom, ou tornem a árvore má e o seu fruto será mau; porque pelo fruto se conhece a árvore.
34 Nəna Ŋkisin! Cəke cɔ nəntam kəcərɛ kəloku moloku mɔtɔt ta nəna nəntesɛ-ɛ? Bawo ntɛ tɛŋlas abəkəc mɔ, tɔ kusu kəŋloku.
34 Raça de víboras! Como vocês podem falar coisas boas, sendo maus? Porque a boca fala do que está cheio o coração.
35 Fum wətɔt, dəabəkəc ŋɔn ŋɔtɔt ɛŋlɛk mes mɔtɔt mɔkɔ meyi kɔ mɔ. Fum wəlɛc, dəabəkəc ŋɔn ŋɛlɛc ɛŋlɛk mes mɛlɛc mɔkɔ meyi kɔ mɔ.
35 A pessoa boa tira do tesouro bom coisas boas; mas a pessoa má do mau tesouro tira coisas más.
36 Icloku nu ti: Dɔsɔk ndɛ andekiti afum fəp mɔ, ŋandelɔmər Kanu moloku maŋan mɛlɛc fəp mmɛ mɔntɔyɔ dəkəcəmɛ mɔ.
36 — Digo a vocês que, no Dia do Juízo, as pessoas darão conta de toda palavra inútil que proferirem;
37 Bawo moloku mam mendesɔŋɛ Kanu kəlɔm əm wəlompu, kɔ pəyɔnɛ fɛ ti-ɛ, patɔrəs əm.»
37 porque, pelas suas palavras, você será justificado e, pelas suas palavras, você será condenado.
38 Atəksɛ sariyɛ sa aSuyif kɔ aFarisi ŋaloku Yesu: «Wətəksɛ, səfaŋ kənəŋk tɛgbɛkərɛ tɛwɛy-wɛy tam tin ntɛ tementər a Kanu kəsom əm mɔ.»
38 Então alguns escribas e fariseus disseram a Jesus: — Mestre, queremos ver algum sinal feito pelo senhor.
39 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Dɛtɛmp dɛlɛc dɔtɔcəmɛ danapa da Kanu darəŋ ŋayi kətɛn tɛgbɛkərɛ tɛwɛy-wɛy ntɛ tementər a Kanu kəsom im mɔ. Afɔsɔmentər ŋa tɛgbɛkərɛ ntɛ o ntɛ kɔ pəntɔyɔnɛ ta sayibɛ Yunusa-ɛ.
39 Mas ele respondeu:
40 Ɛy, Yunusa ɛnayi mata maas daŋ kɔ pibi kor ka alop ŋɔpɔŋ disrɛ. Ti tɔ pəndeyi Wan ka Wərkun sɔ, endeyi mata maas daŋ kɔ pibi antɔf disrɛ.
40 Porque assim como Jonas esteve três dias e três noites no ventre do grande peixe, assim o Filho do Homem estará três dias e três noites no coração da terra.
41 Aka Niniwe ŋandeyɛfɛ dɔsɔk ndɛ Kanu kəndeboc kiti ka afum fəp mɔ, ŋaboncɛ afum a dɛtɛmp dandɛ kətɔsəkpər bəkəc, bawo kawandi ka Yunusa kənasɔŋɛ aka Niniwe kəsəkpər bəkəc yaŋan yɛlɛc kɔ ŋalomp. Awa fum eyi nu dacɔ nwɛ ɛntas Yunusa dəkəcəmɛ mɔ.
41 Ninivitas se levantarão, no Juízo, com esta geração e a condenarão, porque se arrependeram com a pregação de Jonas. E aqui está quem é maior do que Jonas.
42 Wəbɛra ka atɔf nŋɛ ŋeyi Yisrayel kəca kətɔt mɔ, endetimɛ dɔsɔk da kiti kɔ dɛtɛmp dandɛ, pəboncɛ di kətɔwosɛ kəcəŋkəl kəcərɛ kəkɔtɛnɛ mes kətɔt, bawo pəbɔlɛ p'ɛnayɛfɛ kədecəŋkəl kəcərɛ kəkɔtɛnɛ mes kətɔt ka Sulemani. Awa fum eyi dɛ nwɛ ɛntas Sulemani dəkəcəmɛ mɔ.»
42 A rainha do Sul se levantará, no Juízo, com esta geração e a condenará, porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. E aqui está quem é maior do que Salomão.
43 «Ntɛ ŋɔŋk ŋɛlɛc ŋaŋɔkɔ ŋowur fum nwɛ dəris mɔ, ŋɛcyara-yara mofo mowosu, ŋɛctɛn dəkəŋesəm, mba ŋɛnasɔtɔ fɛ.
43 — Quando o espírito imundo sai de uma pessoa, anda por lugares áridos procurando repouso, porém não encontra.
44 Kɔ ŋolokunɛ: ‹Iluksərnɛ nde kəlɔ kem, nkɛ inawur disrɛ mɔ.› Ntɛ ŋolukus mɔ, kɔ ŋɛmbəp kəlɔ fos, pafɛŋ ki palompəs ki belbel.
44 Por isso, diz: “Voltarei para a minha casa, de onde saí.” E, voltando, ele a encontra vazia, varrida e arrumada.
45 Kɔ ŋolukus kəkɔtɛn yɔŋk yɛlɛc camət-mɛrəŋ nyɛ yɛnaŋkanɛ kəlɛcɛ yɛtas ŋi mɔ. Kɔ yɛmbɛrɛ kəlɔ disrɛ kɔ yɛndɛ. Ntɛ tencepər mɔ, kɔ pəlɛc pənaŋkanɛ fum nwɛ pətas tɔkɔ pənayi kɔ tɔcɔkɔ-cɔkɔ mɔ! Ti tendesɔtɔ afum a dɛtɛmp dɛlɛc dɔmɔkɔ dandɛ!»
45 Então vai e leva consigo outros sete espíritos, piores do que ele, e, entrando, habitam ali. E o último estado daquela pessoa se torna pior do que o primeiro. Assim também acontecerá a esta geração perversa.
46 Ntɛ Yesu onclok-lokər afum mɔ, awa kɔ kɛrɛ k'awɛnc aŋa ŋacəmɛ dabaŋka, ŋacfaŋ kəlok-lokər kɔ.
46 Enquanto Jesus ainda falava ao povo, eis que a mãe e os irmãos dele estavam do lado de fora, procurando falar com ele.
47 Kɔ fum wəlɔma oloku Yesu: «Məcəŋkəl, wiri kɔ awɛnc əm aŋa ŋancəmɛ nde dabaŋka, ŋafaŋ kəlok-lokər əm.»
47 E alguém lhe disse: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem falar com o senhor.
48 Mba kɔ Yesu oloku fum wəkakɔ ɛnaloku kɔ toloku tatɔkɔ mɔ: «An'ɔyɔnɛ iya kem-ɛ? Are ŋayɔnɛ awɛnc im aŋa-ɛ?»
48 Porém Jesus respondeu ao que lhe trouxe o aviso:
49 Kɔ Yesu entenci kəca nnɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋayi mɔ, k'oloku: «Nənəŋk: Iya kem kɔ awɛnc im aŋa ŋɔ akaŋɛ!
49 E, estendendo a mão para os discípulos, disse:
50 Nwɛ o nwɛ ɔŋyɔ tɛfaŋ ta Kanu Papa kem nwɛ eyi nde dəKɔm mɔ, wəkakɔ ɔyɔnɛ wɛnc im, wəkirɛ kɔ iya kem.»
50 Portanto, aquele que fizer a vontade de meu Pai celeste, esse é meu irmão, minha irmã e minha mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.