Mateus 12
Kitabu ka Kanu (BSP) vs ACF
1 Tɛm tɔlɔma Yesu pəccali dalɛ, dɔsɔk da kəŋesəm ndɛ ampusɛ Mariki mɔ dɛnayi. Dor dɛnayɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ, kɔ ŋayɛfɛ kəcŋosuru səbomp sa mɛŋgbɛn ŋacsɔm.
1 Naquele tempo passou Jesus pelas searas, em um sábado; e os seus discípulos, tendo fome, começaram a colher espigas, e a comer.
2 Ntɛ aFarisi ŋanəŋk ti mɔ, kɔ ŋaloku Yesu: «Mənəŋk! Acɛpsɛ am darəŋ ŋayi kəyɔ ntɛ Sariyɛ səntɔwosɛ dɔsɔk da kəŋesəm ndɛ ampusɛ Mariki mɔ.»
2 E os fariseus, vendo isto, disseram-lhe: Eis que os teus discípulos fazem o que não é lícito fazer num sábado.
3 Mba kɔ Yesu eyif ŋa: «Nəŋkaraŋ fɛ dəYecicəs Yosoku tɔkɔ Dawuda kɔ asol ɔn ŋanayɔ ntɛ dor dɛnayɔ ŋa mɔ ba?
3 Ele, porém, lhes disse: Não tendes lido o que fez Davi, quando teve fome, ele e os que com ele estavam?
4 Ntɛ ɛnabɛrɛ kəlɔ ka Kanu, kɔ ŋasɔm cəcom ncɛ analoŋnɛ Kanu, ncɛ Sariyɛ sənatɔwosɛ nkɔn kɔ asol ɔn kəsɔm mɛnɛ aloŋnɛ gbəcərəm mɔ?
4 Como entrou na casa de Deus, e comeu os pães da proposição, que não lhe era lícito comer, nem aos que com ele estavam, mas só aos sacerdotes?
5 Kɔ pəyɔnɛ fɛ ti nəŋkaraŋ fɛ sɔ dəsariyɛ sa Musa, a dɔsɔk da kəŋesəm ndɛ ampusɛ Mariki mɔ, bafɔ aloŋnɛ ŋafɔleləs sariyɛ sa kəŋesəm dəkəlɔ kəpɔŋ ka Kanu ba? Mba ti disrɛ ŋafɔsarɛ kiciya!
5 Ou não tendes lido na lei que, aos sábados, os sacerdotes no templo violam o sábado, e ficam sem culpa?
6 Icloku nu ti, paka pɔlɔma peyi nnɔ mpɛ dəkəcəmɛ da pi dɛmbɛk dɛtas kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu mɔ.
6 Pois eu vos digo que está aqui quem é maior do que o templo.
7 Kanu kənaloku dəYecicəs Yosoku: ‹Nɔnɔfɔr d'ifaŋ, bafɔ yoloŋnɛ!› Nəccərɛ tatɔkɔ-ɛ, kɔ nəntɔrəs fɛ atɔciya.
7 Mas, se vós soubésseis o que significa: Misericórdia quero, e não sacrifício, não condenaríeis os inocentes.
8 Bawo Wan ka Wərkun ɔyɔnɛ mariki ma dɔsɔk da kəŋesəm ndɛ ampusɛ Mariki mɔ.
8 Porque o Filho do homem até do sábado é Senhor.
9 Kɔ Yesu ɔŋkɔ nde dəkətola Kanu daŋan dɔlɔma.
9 E, partindo dali, chegou à sinagoga deles.
10 Awa wərkun wəlɔma ɛnayi dəndo pədɛmtər kəca. Kɔ aFarisi ŋayif Yesu: «Aŋwosɛ fum kətaməs dɔsɔk da kəŋesəm ndɛ ampusɛ Mariki mɔ ba?» Ŋanayɔ ti ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋayemsɛnɛ kɔ mɔ.
10 E, estava ali um homem que tinha uma das mãos mirrada; e eles, para o acusarem, o interrogaram, dizendo: É lícito curar nos sábados?
11 Kɔ Yesu eyif ŋa: «An'eyi nu dacɔ nwɛ ɔŋyɔ aŋkesiya ŋin gboŋ, ŋɛtɛmpɛnɛ debi dɔsɔk da kəŋesəm ta ɛmpɛnɛ ŋi dɔsɔk din dadɔkɔ-ɛ?
11 E ele lhes disse: Qual dentre vós será o homem que tendo uma ovelha, se num sábado ela cair numa cova, não lançará mão dela, e a levantará?
12 Dəkəcəmɛ da fum dencepər da aŋkesiya pəbɔlɛ! Ti disrɛ, Sariyɛ səwosɛ kəyɔ pətɔt simiti dɔsɔk da kəŋesəm.»
12 Pois, quanto mais vale um homem do que uma ovelha? É, por conseqüência, lícito fazer bem nos sábados.
13 Kɔ Yesu oloku wərkun nwɛ: «Mətenci kəca!» Kɔ wərkun nwɛ entenci kəca kɔn kɔ kaŋkɔ sɔ kəntamnɛ pəmɔ kəŋkɔ.
13 Então disse àquele homem: Estende a tua mão. E ele a estendeu, e ficou sã como a outra.
14 Ti tɛnasɔŋɛ kɔ aFarisi ŋawur dəkətola Kanu daŋaŋ kəkɔnəŋkɛnɛ ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋatəŋnɛ tedifɛ ta Yesu mɔ.
14 E os fariseus, tendo saído, formaram conselho contra ele, para o matarem.
15 Ntɛ Yesu ɛncərɛ mɛcɛmcɛmnɛ mɛlɛc maŋan mɔ, k'ɛyɛfɛ kəfo kaŋkɔ. Kɔ kənay k'afum kəncəmɛ kɔ darəŋ, k'ɛntaməs acuy fəp.
15 Jesus, sabendo isso, retirou-se dali, e acompanharam-no grandes multidões, e ele curou a todas.
16 Mba Yesu pəctiŋ-tiŋ ŋa, pəcmɔnɛ ŋa kəloku afum nwɛ ɔyɔnɛ mɔ.
16 E recomendava-lhes rigorosamente que o não descobrissem,
17 Ɛnaloku ti ntɛ tɔŋsɔŋɛ mes mɛlarɛ, mmɛ sayibɛ Esayi ɛnaloku mɔ:
17 Para que se cumprisse o que fora dito pelo profeta Isaías, que diz:
18 «Kɔ Kanu kəloku:
18 Eis aqui o meu servo, que escolhi,o meu amado, em quem a minha alma se compraz;porei sobre ele o meu espírito,e anunciará aos gentios o juízo.
19 Ŋafɔdecɔp kɔ fum, ɔfɔdekulɛ-kulɛ.
19 Não contenderá, nem clamará,Nem alguém ouvirá pelas ruas a sua voz;
20 Ɔfɔdetepi awo ŋonutnɛ,
20 Não esmagará a cana quebrada,enão apagará o morrão que fumega,até que faça triunfar o juízo;
21 Afum a tɔf fəp ŋandegbɛkər tewe tɔn amera.›»
21 E no seu nome os gentios esperarão.
22 K'aŋkɛrɛ Yesu fum nwɛ ŋɔŋk ŋɛlɛc ŋɔnctɔrəs ta ɛŋnəŋk, ta ɛntam sɔ kəloku-loku mɔ. Kɔ Yesu ɛntaməs kɔ, k'ɛnəŋk k'oloku-loku sɔ.
22 Trouxeram-lhe, então, um endemoninhado cego e mudo; e, de tal modo o curou, que o cego e mudo falava e via.
23 Ntɛ pənciyanɛ kənay k'afum fəp mɔ, kɔ ŋaloku: «Bafɔ Wan ka Dawuda ɔfɔ, nwɛ Kanu kəsom kədeyac afum ɔn mɔ ba?»
23 E toda a multidão se admirava e dizia: Não é este o Filho de Davi?
24 Ntɛ aFarisi ŋane ti mɔ, kɔ ŋaloku: «Wəkiriŋ ka yɔŋk yɛlɛc Sentani Bɛlsɛbul, Yesu wəkawɛ ɛmbɛlsɛ yɔŋk yɛlɛc!»
24 Mas os fariseus, ouvindo isto, diziam: Este não expulsa os demônios senão por Belzebu, príncipe dos demônios.
25 Ntɛ Yesu ɛncərɛ pɛcɛmcɛmnɛ paŋan mɔ, k'oloku: «Atɔf o atɔf nŋɛ ŋeŋyerɛnɛ ŋisərka mɔ, dəkəlɛcɛ ŋɔŋkɔ, tɔyɔnɛ dare o dare, kəlɔ o kəlɔ disrɛ, ca fəp nyɛ yeŋyerɛnɛ yisərka mɔ, yɔfɔtam kəcəmɛ.
25 Jesus, porém, conhecendo os seus pensamentos, disse-lhes: Todo o reino dividido contra si mesmo é devastado; e toda a cidade, ou casa, dividida contra si mesma não subsistirá.
26 Kɔ Sentani səmbɛləs Sentani-ɛ, səyernɛ sisərka. Cəke cɔ dɛbɛ da si dɛntam kəcəmɛ gbiŋ-ɛ?
26 E, se Satanás expulsa a Satanás, está dividido contra si mesmo; como subsistirá, pois, o seu reino?
27 Kɔ tɔyɔnɛ ina Yesu, Bɛlsɛbul imbɛlsɛ yɔŋk yɛlɛc-ɛ, afum anu oŋ, an'ɔ ŋambɛlsɛ yɔŋk yɛlɛc-ɛ? Ti tɔsɔŋɛ ntɛ akakɔ yati ŋandeyɔnɛ akiti anu mɔ.
27 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam então vossos filhos? Portanto, eles mesmos serão os vossos juízes.
28 Mba kɔ tɔyɔnɛ Amera ŋa Kanu ŋ'ina imbɛlsɛ yɔŋk yɛlɛc-ɛ, awa dɛbɛ da Kanu dender haŋ nnɔ nəyi mɔ.
28 Mas, se eu expulso os demônios pelo Espírito de Deus, logo é chegado a vós o reino de Deus.
29 Cəke cɔ fum ɛntam kəbɛrɛ kəlɔ ka wəka sɔkət disrɛ, pəwɛtəs daka dɔn fəp, ta onuŋkɛnɛ pəsekət kərɛsna wəka sɔkət wəkakɔ-ɛ? K'elip kəsekət kɔ-ɛ a pədefoŋət daka da kəlɔ kɔn.
29 Ou, como pode alguém entrar na casa do homem valente, e furtar os seus bens, se primeiro não maniatar o valente, saqueando então a sua casa?
30 Nwɛ ɔntɔyi kɔ ina mɔ, enter im, mba nwɛ ɔntɔloŋkan'em mɔ, ɛsamsər'em.
30 Quem não é comigo é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
31 It'ɔsɔŋɛ ntɛ iloku nu, kiciya kɔ kəlɔməs fəp andekɔŋaŋnɛnɛ yi afum, mba afɔdekɔŋaŋnɛnɛ kəlɔməs ka Amera ŋa Kanu.
31 Portanto, eu vos digo: Todo o pecado e blasfêmia se perdoará aos homens; mas a blasfêmia contra o Espírito não será perdoada aos homens.
32 Məna nwɛ o nwɛ məŋloku pəlɛc pa Wan ka Wərkun mɔ, andekɔŋaŋnɛn'am ti, mba nwɛ o nwɛ oŋloku pəlɛc pa Amera Ŋecempi mɔ, afɔŋaŋnɛnɛ kɔ ti kəyɛfɛ nnɔ doru dandɛ haŋ doru ndɛ dendeder mɔ.»
32 E, se qualquer disser alguma palavra contra o Filho do homem, ser-lhe-á perdoado; mas, se alguém falar contra o Espírito Santo, não lhe será perdoado, nem neste século nem no futuro.
33 Kɔ Yesu endeŋər sɔ moloku mmɛ: «Kɔ kətɔk kəntesɛ-ɛ, yokom ya ki yentesɛ. Kɔ kətɔk kəntɔtamnɛ-ɛ, yokom ya ki yɔfɔtesɛ. Yokom ya kətɔk y'aŋnɛpəlɛ ki.
33 Ou fazei a árvore boa, e o seu fruto bom, ou fazei a árvore má, e o seu fruto mau; porque pelo fruto se conhece a árvore.
34 Nəna Ŋkisin! Cəke cɔ nəntam kəcərɛ kəloku moloku mɔtɔt ta nəna nəntesɛ-ɛ? Bawo ntɛ tɛŋlas abəkəc mɔ, tɔ kusu kəŋloku.
34 Raça de víboras, como podeis vós dizer boas coisas, sendo maus? Pois do que há em abundância no coração, disso fala a boca.
35 Fum wətɔt, dəabəkəc ŋɔn ŋɔtɔt ɛŋlɛk mes mɔtɔt mɔkɔ meyi kɔ mɔ. Fum wəlɛc, dəabəkəc ŋɔn ŋɛlɛc ɛŋlɛk mes mɛlɛc mɔkɔ meyi kɔ mɔ.
35 O homem bom tira boas coisas do bom tesouro do seu coração, e o homem mau do mau tesouro tira coisas más.
36 Icloku nu ti: Dɔsɔk ndɛ andekiti afum fəp mɔ, ŋandelɔmər Kanu moloku maŋan mɛlɛc fəp mmɛ mɔntɔyɔ dəkəcəmɛ mɔ.
36 Mas eu vos digo que de toda a palavra ociosa que os homens disserem hão de dar conta no dia do juízo.
37 Bawo moloku mam mendesɔŋɛ Kanu kəlɔm əm wəlompu, kɔ pəyɔnɛ fɛ ti-ɛ, patɔrəs əm.»
37 Porque por tuas palavras serás justificado, e por tuas palavras serás condenado.
38 Atəksɛ sariyɛ sa aSuyif kɔ aFarisi ŋaloku Yesu: «Wətəksɛ, səfaŋ kənəŋk tɛgbɛkərɛ tɛwɛy-wɛy tam tin ntɛ tementər a Kanu kəsom əm mɔ.»
38 Então alguns dos escribas e dos fariseus tomaram a palavra, dizendo: Mestre, quiséramos ver da tua parte algum sinal.
39 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Dɛtɛmp dɛlɛc dɔtɔcəmɛ danapa da Kanu darəŋ ŋayi kətɛn tɛgbɛkərɛ tɛwɛy-wɛy ntɛ tementər a Kanu kəsom im mɔ. Afɔsɔmentər ŋa tɛgbɛkərɛ ntɛ o ntɛ kɔ pəntɔyɔnɛ ta sayibɛ Yunusa-ɛ.
39 Mas ele lhes respondeu, e disse: Uma geração má e adúltera pede um sinal, porém, não se lhe dará outro sinal senão o sinal do profeta Jonas;
40 Ɛy, Yunusa ɛnayi mata maas daŋ kɔ pibi kor ka alop ŋɔpɔŋ disrɛ. Ti tɔ pəndeyi Wan ka Wərkun sɔ, endeyi mata maas daŋ kɔ pibi antɔf disrɛ.
40 Pois, como Jonas esteve três dias e três noites no ventre da baleia, assim estará o Filho do homem três dias e três noites no seio da terra.
41 Aka Niniwe ŋandeyɛfɛ dɔsɔk ndɛ Kanu kəndeboc kiti ka afum fəp mɔ, ŋaboncɛ afum a dɛtɛmp dandɛ kətɔsəkpər bəkəc, bawo kawandi ka Yunusa kənasɔŋɛ aka Niniwe kəsəkpər bəkəc yaŋan yɛlɛc kɔ ŋalomp. Awa fum eyi nu dacɔ nwɛ ɛntas Yunusa dəkəcəmɛ mɔ.
41 Os ninivitas ressurgirão no juízo com esta geração, e a condenarão, porque se arrependeram com a pregação de Jonas. E eis que está aqui quem é maior do que Jonas.
42 Wəbɛra ka atɔf nŋɛ ŋeyi Yisrayel kəca kətɔt mɔ, endetimɛ dɔsɔk da kiti kɔ dɛtɛmp dandɛ, pəboncɛ di kətɔwosɛ kəcəŋkəl kəcərɛ kəkɔtɛnɛ mes kətɔt, bawo pəbɔlɛ p'ɛnayɛfɛ kədecəŋkəl kəcərɛ kəkɔtɛnɛ mes kətɔt ka Sulemani. Awa fum eyi dɛ nwɛ ɛntas Sulemani dəkəcəmɛ mɔ.»
42 A rainha do sul se levantará no dia do juízo com esta geração, e a condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. E eis que está aqui quem é maior do que Salomão.
43 «Ntɛ ŋɔŋk ŋɛlɛc ŋaŋɔkɔ ŋowur fum nwɛ dəris mɔ, ŋɛcyara-yara mofo mowosu, ŋɛctɛn dəkəŋesəm, mba ŋɛnasɔtɔ fɛ.
43 E, quando o espírito imundo tem saído do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso, e não o encontra.
44 Kɔ ŋolokunɛ: ‹Iluksərnɛ nde kəlɔ kem, nkɛ inawur disrɛ mɔ.› Ntɛ ŋolukus mɔ, kɔ ŋɛmbəp kəlɔ fos, pafɛŋ ki palompəs ki belbel.
44 Então diz: Voltarei para a minha casa, de onde saí. E, voltando, acha-a desocupada, varrida e adornada.
45 Kɔ ŋolukus kəkɔtɛn yɔŋk yɛlɛc camət-mɛrəŋ nyɛ yɛnaŋkanɛ kəlɛcɛ yɛtas ŋi mɔ. Kɔ yɛmbɛrɛ kəlɔ disrɛ kɔ yɛndɛ. Ntɛ tencepər mɔ, kɔ pəlɛc pənaŋkanɛ fum nwɛ pətas tɔkɔ pənayi kɔ tɔcɔkɔ-cɔkɔ mɔ! Ti tendesɔtɔ afum a dɛtɛmp dɛlɛc dɔmɔkɔ dandɛ!»
45 Então vai, e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele e, entrando, habitam ali; e são os últimos atos desse homem piores do que os primeiros. Assim acontecerá também a esta geração má.
46 Ntɛ Yesu onclok-lokər afum mɔ, awa kɔ kɛrɛ k'awɛnc aŋa ŋacəmɛ dabaŋka, ŋacfaŋ kəlok-lokər kɔ.
46 E, falando ele ainda à multidão, eis que estavam fora sua mãe e seus irmãos, pretendendo falar-lhe.
47 Kɔ fum wəlɔma oloku Yesu: «Məcəŋkəl, wiri kɔ awɛnc əm aŋa ŋancəmɛ nde dabaŋka, ŋafaŋ kəlok-lokər əm.»
47 E disse-lhe alguém: Eis que estão ali fora tua mãe e teus irmãos, que querem falar-te.
48 Mba kɔ Yesu oloku fum wəkakɔ ɛnaloku kɔ toloku tatɔkɔ mɔ: «An'ɔyɔnɛ iya kem-ɛ? Are ŋayɔnɛ awɛnc im aŋa-ɛ?»
48 Ele, porém, respondendo, disse ao que lhe falara: Quem é minha mãe? E quem são meus irmãos?
49 Kɔ Yesu entenci kəca nnɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋayi mɔ, k'oloku: «Nənəŋk: Iya kem kɔ awɛnc im aŋa ŋɔ akaŋɛ!
49 E, estendendo a sua mão para os seus discípulos, disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos;
50 Nwɛ o nwɛ ɔŋyɔ tɛfaŋ ta Kanu Papa kem nwɛ eyi nde dəKɔm mɔ, wəkakɔ ɔyɔnɛ wɛnc im, wəkirɛ kɔ iya kem.»
50 Porque, qualquer que fizer a vontade de meu Pai que está nos céus, este é meu irmão, e irmã e mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.