Marcos 9
Kitabu ka Kanu (BSP) vs NVT
1 Kɔ Yesu oloku acɛpsɛ ɔn sɔ: «Icloku nu kance: Afum alɔma ŋayi nnɔ, aŋɛ ŋantɔdefi ta ŋantanəŋk dɛbɛ da Kanu dederɛnɛ fənɔntər-ɛ.»
1 Jesus prosseguiu: “Eu lhes digo a verdade: alguns que estão aqui neste momento não morrerão antes de ver o reino de Deus vindo com grande poder!”.
2 Ntɛ mata camət-tin mencepər mɔ, kɔ Yesu ɛlɛk Piyɛr, Sak kɔ Isaŋ k'eŋkekərɛ ŋa kəsək nde dətɔrɔ teŋeci, kɔ ŋambɔkərɛ. Kɔ Yesu ɔŋkɔ pətəŋkəlɛ fɔr yaŋan kiriŋ.
2 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro, Tiago e João até um monte alto, para estarem a sós. Ali, diante de seus olhos, a aparência de Jesus foi transformada.
3 Kɔ yamos yɔn yomot pəfer mpɛ fum o fum ɔntɔtam kəcɛm yi yeferɛ pəmɔ tatɔkɔ mɔ.
3 Suas roupas ficaram brancas e resplandecentes, muito mais claras do que qualquer lavandeiro seria capaz de deixá-las.
4 Aŋnabi Eli kɔ Aŋnabi Musa ŋawurər Piyɛr, Sak kɔ Isaŋ, kɔ ŋanəŋk afum akaŋɛ mɛrəŋ ŋaclok-loku kɔ Yesu.
4 Então Elias e Moisés apareceram e começaram a falar com Jesus.
5 Kɔ Piyɛr oloku: «Wətəksɛ, pəntesɛ su kəyi nnɔ. Pacəmbər ŋgbancan maas: Ŋin ŋam, ŋin ŋa Aŋnabi Eli kɔ ŋin ŋa Aŋnabi Musa.»
5 Pedro exclamou: “Rabi, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
6 Piyɛr ɛnacərɛ fɛ tɔlɔm o tɔlɔm ntɛ ɔŋkɔloku mɔ, bawo kənesɛ kənasumpər ŋa pəpɔŋ.
6 Disse isso porque não sabia o que mais falar, pois estavam todos apavorados.
7 Kɔ kəp kəŋgbəpər ŋa katəkəp, kɔ dim dowur kəp kaŋkɔ disrɛ: «Wəkawɛ wan kem nwɛ imbɔtər mɔ ɔfɔ. Nəcəŋkəl kɔ!»
7 Então uma nuvem os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado. Ouçam-no!”.
8 Gbəncana babɔkɔ kɔ ŋamɔmən kəsək, ŋanəŋk fɛ sɔ fum mɛnɛ Yesu sona.
8 De repente, quando olharam em volta, só Jesus estava com eles.
9 Ntɛ ŋanctor dətɔrɔ mɔ, kɔ Yesu entiŋ-tiŋ ŋa kətɔloku tɔkɔ ŋanəŋk mɔ fum, haŋ Wan ka Wərkun pəcfɔtɛ afi dacɔ.
9 Enquanto desciam o monte, Jesus ordenou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem tivesse ressuscitado dos mortos.
10 Kɔ acɛpsɛ aŋɛ maas ŋamɛŋkərnɛ toloku tatɔkɔ, ŋacyiftɛnɛ taŋan: «Cəke cɔ ‹kəfɔtɛ afi dacɔ› kəloku-ɛ?»
10 Eles guardaram segredo, mas conversavam entre si com frequência sobre o que ele queria dizer com “ressuscitar dos mortos”.
11 Kɔ ŋayif Yesu: «Ta ake tɔ atəksɛ sariyɛ s'aSuyif ŋaŋlokɛ a mɛnɛ Aŋnabi Eli pənuŋkɛnɛ kəder kərɛsna-ɛ?»
11 Então eles perguntaram a Jesus: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
12 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Eli ender kərɛsna kədelompəs mes fəp. Ta ake t'ancicɛ a mɛnɛ patɔrəs Wan ka Wərkun pəlarəm, pawɛnəs kɔ-ɛ?
12 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem primeiro para restaurar tudo. Então por que as Escrituras dizem que é necessário o Filho do Homem sofrer muito e ser tratado com desprezo?
13 Mba iloku nu a Eli ender, kɔ afum ŋayɔ kɔ tɔkɔ ŋafaŋ mɔ, pəmɔ tɔkɔ Yecicəs Yosoku yoloku tetɔn mɔ.»
13 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio e eles preferiram maltratá-lo, conforme as Escrituras haviam previsto”.
14 Ntɛ Yesu, Piyɛr, Sak kɔ Isaŋ ŋander ŋabəp acɛpsɛ alpəs a Yesu darəŋ mɔ, kɔ ŋanəŋk kənay ka afum alarəm kəkɛl ŋa, atəksɛ sariyɛ s'aSuyif ŋacgbɛkəlɛnɛ kɔ ŋa.
14 Ao voltarem para junto dos outros discípulos, viram que estavam cercados por uma grande multidão e que alguns mestres da lei discutiam com eles.
15 Ntɛ kənay ka afum kəndenəŋk Yesu mɔ, kɔ cusu cəwos ŋa, kɔ ŋayɛksərnɛ kədeyif kɔ.
15 Quando a multidão viu Jesus, ficou muito admirada e correu para cumprimentá-lo.
16 Kɔ Yesu eyif acɛpsɛ ɔn: «Ake nəyi kəgbɛkəlɛnɛ kɔ ŋa-ɛ?»
16 “Sobre o que discutem?”, perguntou Jesus.
17 Kənay ka afum disrɛ kɔ fum wəlɔma oluksɛ Yesu moloku: «Wətəksɛ, wan kem iŋkɛr'am, nwɛ ɔyɔ ŋɔŋk nŋɛ ŋɛŋyamsɛ kɔ kəlok-loku mɔ.
17 Um dos homens na multidão respondeu: “Mestre, eu lhe trouxe meu filho, que está possuído por um espírito impuro que não o deixa falar.
18 Kəfo nkɛ o nkɛ ɛncəmɛ ŋɛbɛrɛ kɔ mɔ, difɔ ŋɛŋgbal kɔ dəntɔf, wan pəwurɛ kəfoc dəkusu, pəcŋaŋərɛnɛ sek, pəcyeŋkərɛnɛ. Ilɛtsɛnɛ acɛpsɛ am darəŋ ŋabɛləs ŋɔŋk ŋɛlɛc ŋaŋɛ, mba ŋantam fɛ.»
18 Sempre que o espírito se apodera dele, joga-o no chão, e ele espuma pela boca, range os dentes e fica rígido. Pedi a seus discípulos que expulsassem o espírito impuro, mas eles não conseguiram”.
19 Kɔ Yesu eyif ŋa: «Dɛtɛmp dɔtɔlaŋ, ake tɛm t'indesɔyi kɔ nəna-ɛ? Icəmɛ nu dəntɔf haŋ tɛm tere-ɛ? Nəkɛr'em kɔ.»
19 Jesus lhes disse: “Geração incrédula! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
20 K'aŋkɛrɛ kɔ wan nwɛ. Ntɛ ŋɔŋk ŋɛlɛc ŋendenəŋk Yesu mɔ, kɔ ŋeyikəc wan pəpɔŋ, k'ɛntɛmpɛnɛ dəntɔf pəcbəŋkəlɛ, pəcwurɛ kəfoc dəkusu.
20 Então o trouxeram. Quando o espírito impuro viu Jesus, causou uma convulsão intensa no menino e ele caiu no chão, contorcendo-se e espumando pela boca.
21 Kɔ Yesu eyif wan nwɛ kas: «Kəyɛfɛ ake tɛm tɔ tantɛ teŋyi kɔ-ɛ?» Kɔ kas oloku Yesu: «Kəyɛfɛ pəfɛtɛ.
21 Jesus perguntou ao pai do menino: “Há quanto tempo isso acontece com ele?”. “Desde que ele era pequeno”, respondeu o pai.
22 Tɛlarəm ŋɔŋk ŋɛlɛc ŋaŋɛ ŋɛŋgbal kɔ dənɛnc, tɔlɔma dəromun ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋedif kɔ mɔ. Mba kɔ tɔyɔnɛ məntam tɔlɔma-ɛ, məyɔnɛ su nɔnɔfɔr məmar su!»
22 “Muitas vezes o espírito o lança no fogo ou na água e tenta matá-lo. Tenha misericórdia de nós e ajude-nos, se puder.”
23 Kɔ Yesu oloku kɔ: «Məloku a kɔ məntam-ɛ? Antam kəyɔ mes fəp, kɔ tɔyɔnɛ patɔmpər kəlaŋ-ɛ.»
23 “Se puder?”, perguntou Jesus. “Tudo é possível para aquele que crê.”
24 Gbəncana babɔkɔ kɔ wan kas oŋkulɛ pəpɔŋ: «Ilaŋ! Kəlaŋ kem kəmbut, mba məmar im!»
24 No mesmo instante, o pai respondeu: “Eu creio, mas ajude-me a superar minha incredulidade”.
25 Ntɛ Yesu ɛnəŋk kənay ka afum kəcyɛksɛ kəder mɔ, k'ɛŋgbəŋ-gbəŋər ŋɔŋk ŋɛlɛc pəcloku ŋi: «Məna ŋɔŋk ŋɛlɛc ŋɔtɔlok-loku, ŋɔtɔne, in'oŋsom əm, məwur wan wəkawɛ dəris, ta məbɛrɛ kɔ sɔ!»
25 Quando Jesus viu que a multidão aumentava, repreendeu o espírito impuro, dizendo: “Espírito que impede este menino de ouvir e falar, ordeno que saia e nunca mais entre nele!”.
26 Kɔ ŋɔŋk ŋɛlɛc ŋowur wan wəkawɛ dəris ŋockulɛ-kulɛ pəpɔŋ, ŋecyikəc kɔ pəpɔŋ. Kɔ wan eyi pəmɔ efi, kɔ afum alarəm ŋaloku a efi.
26 O espírito gritou, causou outra convulsão intensa no menino e saiu dele. O menino parecia morto. Um murmúrio correu pela multidão: “Ele morreu”.
27 Mba kɔ Yesu osumpər kɔ kəca, k'eyekti kɔ, kɔ wan ɛncəmɛ.
27 Mas Jesus o tomou pela mão e o ajudou a se levantar, e ele ficou em pé.
28 Ntɛ Yesu ŋalukus dɛkɛr kɔ acɛpsɛ ɔn mɔ, kɔ ŋayɛfɛ kəyifət kɔ yɔkyɔk: «Ta ake tɔ sənasərka səntɔnatamɛ kəbɛləs ŋi-ɛ?»
28 Depois, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles perguntaram: “Por que não conseguimos expulsar aquele espírito impuro?”.
29 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Dokom da yɔŋk yɛlɛc dandɛ, kətola Kanu gbəcərəm kəntam kəwurɛ yi dəfum.»
29 Jesus respondeu: “Essa espécie só sai com oração”.
30 Ntɛ Yesu ɛyɛfɛ dəndo mɔ, k'ɛncali Kalile, ɛnafaŋ fɛ a pacərɛ ti.
30 Ao deixarem aquela região, viajaram pela Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse que ele estava lá,
31 Ɛnctəksɛ acɛpsɛ ɔn pəcloku ŋa: «Dəkəbɛr afum dəwaca Wan ka Wərkun eyi, ŋandedif kɔ, pəfɔtɛ afi dacɔ kɔ mata maas mencepər-ɛ.»
31 pois queria ensinar a seus discípulos. Ele lhes dizia: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas. Será morto, mas três dias depois ressuscitará”.
32 Mba toloku tantɛ tɛnasɔkər fɛ acɛpsɛ ɔn, ŋacnesɛ kəyifət kɔ.
32 Eles, porém, não entendiam essas coisas e tinham medo de lhe perguntar.
33 Yesu kɔ acɛpsɛ ɔn ŋaŋkɔ Kaparnam. Ntɛ ŋambɛrɛ dɛkɛr mɔ, kɔ Yesu ɛyɛfɛ kəyifət ŋa: «Teta ake tɔ nəndenagbɛkəlɛnɛnɛ dɔpɔ-ɛ?»
33 Depois que chegaram a Cafarnaum e se acomodaram numa casa, Jesus perguntou a seus discípulos: “Sobre o que vocês discutiam no caminho?”.
34 Mba acɛpsɛ ɔn ŋanaloku fɛ kɔ tes o tes, bawo ŋanagbɛkəlɛnɛ dɔpɔ, kəcərɛ ka nwɛ ɛmbɛk dəkəcəmɛ mɔ.
34 Eles não responderam, pois tinham discutido sobre qual deles era o maior.
35 Ti disrɛ, kɔ Yesu ɛndɛ, k'ewe acɛpsɛ ɔn aŋɛ wəco kɔ mɛrəŋ, k'oloku ŋa: «Kɔ fum ɛfaŋ kəyɔnɛ wəcɔkɔ-cɔkɔ-ɛ, wəkayi pəyɔnɛ wədarəŋ ka fəp, pəyɔnɛ sɔ wəmarəs ka fəp.»
35 Jesus se sentou, chamou os Doze e disse: “Quem quiser ser o primeiro, que se torne o último e seja servo de todos”.
36 Kɔ Yesu ɛlɛk wanfɛt, k'ɛnɛknɛ kɔ ŋa dacɔ, k'oloku ŋa:
36 Então colocou uma criança no meio deles, tomou-a nos braços e disse:
37 «Nwɛ o nwɛ ɛmbaŋ wanfɛt pəmɔ wəkawɛ tewe tem mɔ, ɛmbaŋ sɔ inasərka. Nwɛ o nwɛ ɛmbaŋ im mɔ, bafɔ ina gbəcərəm ɛmbaŋ, mba ɛmbaŋ sɔ nwɛ osom im mɔ.»
37 “Quem recebe uma criança pequena como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe não recebe apenas a mim, mas também ao Pai, que me enviou”.
38 Kɔ Isaŋ oloku kɔ: «Wətəksɛ, sənəŋk fum wəlɔma pəcbɛlsɛ yɔŋk yɛlɛc tewe tam, kɔ səsɛp kəmɔnɛ kɔ ti, bawo wəkayi ɛncəmɛ fɛ su darəŋ.»
38 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
39 Kɔ Yesu oluksɛ moloku: «Ta nəmɔnɛ kɔ ti, bawo ali fum eyi fɛ nwɛ ɛntam kəyɔnɛ tewe tem tɛgbɛkərɛ tɛwɛy-wɛy pəckɔlip wəkayi pəloku pəlɛc pem mɔ.
39 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Ninguém que faça milagres em meu nome falará mal de mim a seguir.
40 Ti disrɛ, nwɛ ɔntɔce su mɔ, wəkayi ɛfaŋ su.
40 Quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Nwɛ o nwɛ ɔsɔŋ nu domun tɔmbəl katin teta kəyɔnɛ konu aka Krist mɔ, kance icloku nu: Wəkayi ɔfɔdekɔbut kəsɔtɔ kəway kɔn kətɔt.»
41 Eu lhes digo a verdade: se alguém lhes der um simples copo de água porque vocês são seguidores do Cristo, essa pessoa certamente será recompensada.
42 Kɔ Yesu embeŋnɛ ŋa ntɛ: «Mba kɔ fum ɔsɔŋɛ wanfɛt wəkin kəloŋɛ awut akaŋɛ dacɔ nwɛ ɛŋgbɛkər im kəlaŋ kɔn mɔ-ɛ, kiti ka wəkayi kəyeŋk kətas tɔkɔ aŋkotərɛnɛ kɔ tasar pɔpɔŋ dəkilim paləm kɔ dəkəba mɔ.
42 “Mas, se alguém fizer um destes pequeninos que confiam em mim cair em pecado, seria melhor que lhe amarrassem ao pescoço uma grande pedra de moinho e fosse jogado ao mar.
43 Kɔ kəca kam kəndesɔŋ'am kəciya-ɛ, məgbinti ki! Bawo kəbɛrɛ kiyi kam ka doru o doru məyɔ kəca kin kəncepər kələm kam yahanama dənɛnc ndɛ dɔntɔnimɛ mɔ, məyɔ waca mɛrəŋ.
43 Se sua mão o leva a pecar, corte-a fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas uma das mãos que ser lançado no fogo inextinguível do inferno com as duas mãos.
44 — ausente —
44 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
45 Kɔ tɔyɔnɛ kəcək kam kəŋsɔŋ'am kəciya-ɛ, məgbinti ki. Kəbɛrɛ kiyi kam ka doru o doru məyɔ kəcək kin kəncepər kələm kam yahanama məyɔ wɛcək mɛrəŋ.
45 Se seu pé o leva a pecar, corte-o fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas um pé que ser lançado no inferno com os dois pés.
46 — ausente —
46 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
47 Kɔ tɔyɔnɛ dɔfɔr dam dɔŋsɔŋ'am kəciya-ɛ, məkakti di. Kəbɛrɛ kam akip ŋa dɛbɛ da Kanu dəntɔf məyɔ dɔfɔr din kəncepər kələm kam yahanama məyɔ fɔr mɛrəŋ.
47 E, se seu olho o leva a pecar, lance-o fora. É melhor entrar no reino de Deus com apenas um dos olhos que ter os dois olhos e ser lançado no inferno.
48 Dəndo, «yɛt nyɛ yɔŋsɔm dis mɔ yɔfɔfi, nɛnc ndɛ dɔncɔf dis mɔ dɔfɔnimɛ.»
48 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
49 Bawo nwɛ o nwɛ andekɔyɛk-yɛkər kɔ nɛnc da kədusum pəmɔ ntɛ aŋyɛk-yɛkər mɛr dəperi mɔ.
49 “Pois cada um será provado com fogo.
50 Mɛr paka pɔtɔt pɔ. Mba kɔ mɛr mɛndɛncɛ-ɛ, ak'antam kədɔktəsɛ sɔ mi-ɛ? Nəyi nənasərka pəmɔ mɛr, nəyinɛ pəforu kɔ akɔ.»
50 O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez? Tenham entre vocês as qualidades do bom sal e vivam em paz uns com os outros.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.