Marcos 9

Kitabu ka Kanu (BSP) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Kɔ Yesu oloku acɛpsɛ ɔn sɔ: «Icloku nu kance: Afum alɔma ŋayi nnɔ, aŋɛ ŋantɔdefi ta ŋantanəŋk dɛbɛ da Kanu dederɛnɛ fənɔntər-ɛ.»
1 Dizia-lhes ainda:
2 Ntɛ mata camət-tin mencepər mɔ, kɔ Yesu ɛlɛk Piyɛr, Sak kɔ Isaŋ k'eŋkekərɛ ŋa kəsək nde dətɔrɔ teŋeci, kɔ ŋambɔkərɛ. Kɔ Yesu ɔŋkɔ pətəŋkəlɛ fɔr yaŋan kiriŋ.
2 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João e os levou, em particular, a sós, a um alto monte. E Jesus foi transfigurado diante deles.
3 Kɔ yamos yɔn yomot pəfer mpɛ fum o fum ɔntɔtam kəcɛm yi yeferɛ pəmɔ tatɔkɔ mɔ.
3 As suas roupas se tornaram resplandecentes, de um branco muito intenso, como nenhum lavandeiro no mundo as poderia alvejar.
4 Aŋnabi Eli kɔ Aŋnabi Musa ŋawurər Piyɛr, Sak kɔ Isaŋ, kɔ ŋanəŋk afum akaŋɛ mɛrəŋ ŋaclok-loku kɔ Yesu.
4 E lhes apareceu Elias com Moisés, e estavam falando com Jesus.
5 Kɔ Piyɛr oloku: «Wətəksɛ, pəntesɛ su kəyi nnɔ. Pacəmbər ŋgbancan maas: Ŋin ŋam, ŋin ŋa Aŋnabi Eli kɔ ŋin ŋa Aŋnabi Musa.»
5 Então Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: — Mestre, bom é estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Piyɛr ɛnacərɛ fɛ tɔlɔm o tɔlɔm ntɛ ɔŋkɔloku mɔ, bawo kənesɛ kənasumpər ŋa pəpɔŋ.
6 Pois não sabia o que dizer, por estarem eles apavorados.
7 Kɔ kəp kəŋgbəpər ŋa katəkəp, kɔ dim dowur kəp kaŋkɔ disrɛ: «Wəkawɛ wan kem nwɛ imbɔtər mɔ ɔfɔ. Nəcəŋkəl kɔ!»
7 A seguir, veio uma nuvem que os envolveu; e dela veio uma voz que dizia: — Este é o meu Filho amado; escutem o que ele diz!
8 Gbəncana babɔkɔ kɔ ŋamɔmən kəsək, ŋanəŋk fɛ sɔ fum mɛnɛ Yesu sona.
8 E, de repente, olhando ao redor, não viram mais ninguém com eles, a não ser Jesus.
9 Ntɛ ŋanctor dətɔrɔ mɔ, kɔ Yesu entiŋ-tiŋ ŋa kətɔloku tɔkɔ ŋanəŋk mɔ fum, haŋ Wan ka Wərkun pəcfɔtɛ afi dacɔ.
9 Ao descerem do monte, Jesus lhes ordenou que não divulgassem as coisas que tinham visto, até o dia em que o Filho do Homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Kɔ acɛpsɛ aŋɛ maas ŋamɛŋkərnɛ toloku tatɔkɔ, ŋacyiftɛnɛ taŋan: «Cəke cɔ ‹kəfɔtɛ afi dacɔ› kəloku-ɛ?»
10 Eles guardaram a recomendação, perguntando uns aos outros o que seria esse ressuscitar dentre os mortos.
11 Kɔ ŋayif Yesu: «Ta ake tɔ atəksɛ sariyɛ s'aSuyif ŋaŋlokɛ a mɛnɛ Aŋnabi Eli pənuŋkɛnɛ kəder kərɛsna-ɛ?»
11 Então perguntaram a Jesus: — Por que os escribas dizem ser necessário que Elias venha primeiro?
12 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Eli ender kərɛsna kədelompəs mes fəp. Ta ake t'ancicɛ a mɛnɛ patɔrəs Wan ka Wərkun pəlarəm, pawɛnəs kɔ-ɛ?
12 Jesus respondeu:
13 Mba iloku nu a Eli ender, kɔ afum ŋayɔ kɔ tɔkɔ ŋafaŋ mɔ, pəmɔ tɔkɔ Yecicəs Yosoku yoloku tetɔn mɔ.»
13 Eu, porém, lhes digo que Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como está escrito a respeito dele.
14 Ntɛ Yesu, Piyɛr, Sak kɔ Isaŋ ŋander ŋabəp acɛpsɛ alpəs a Yesu darəŋ mɔ, kɔ ŋanəŋk kənay ka afum alarəm kəkɛl ŋa, atəksɛ sariyɛ s'aSuyif ŋacgbɛkəlɛnɛ kɔ ŋa.
14 Quando eles se aproximaram dos outros discípulos, viram numerosa multidão ao redor deles e os escribas discutindo com eles.
15 Ntɛ kənay ka afum kəndenəŋk Yesu mɔ, kɔ cusu cəwos ŋa, kɔ ŋayɛksərnɛ kədeyif kɔ.
15 E logo toda a multidão, ao ver Jesus, ficou surpresa e, correndo até ele, o saudava.
16 Kɔ Yesu eyif acɛpsɛ ɔn: «Ake nəyi kəgbɛkəlɛnɛ kɔ ŋa-ɛ?»
16 Então Jesus perguntou:
17 Kənay ka afum disrɛ kɔ fum wəlɔma oluksɛ Yesu moloku: «Wətəksɛ, wan kem iŋkɛr'am, nwɛ ɔyɔ ŋɔŋk nŋɛ ŋɛŋyamsɛ kɔ kəlok-loku mɔ.
17 E um, do meio da multidão, respondeu: — Mestre, eu trouxe até o senhor o meu filho, que está possuído de um espírito mudo;
18 Kəfo nkɛ o nkɛ ɛncəmɛ ŋɛbɛrɛ kɔ mɔ, difɔ ŋɛŋgbal kɔ dəntɔf, wan pəwurɛ kəfoc dəkusu, pəcŋaŋərɛnɛ sek, pəcyeŋkərɛnɛ. Ilɛtsɛnɛ acɛpsɛ am darəŋ ŋabɛləs ŋɔŋk ŋɛlɛc ŋaŋɛ, mba ŋantam fɛ.»
18 e este, sempre que se apossa dele, lança-o por terra, e ele espuma, range os dentes e vai definhando. Pedi aos seus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
19 Kɔ Yesu eyif ŋa: «Dɛtɛmp dɔtɔlaŋ, ake tɛm t'indesɔyi kɔ nəna-ɛ? Icəmɛ nu dəntɔf haŋ tɛm tere-ɛ? Nəkɛr'em kɔ.»
19 Então Jesus exclamou:
20 K'aŋkɛrɛ kɔ wan nwɛ. Ntɛ ŋɔŋk ŋɛlɛc ŋendenəŋk Yesu mɔ, kɔ ŋeyikəc wan pəpɔŋ, k'ɛntɛmpɛnɛ dəntɔf pəcbəŋkəlɛ, pəcwurɛ kəfoc dəkusu.
20 E eles o trouxeram. Quando ele viu Jesus, o espírito imediatamente agitou o menino com violência, e, caindo ele por terra, revolvia-se espumando.
21 Kɔ Yesu eyif wan nwɛ kas: «Kəyɛfɛ ake tɛm tɔ tantɛ teŋyi kɔ-ɛ?» Kɔ kas oloku Yesu: «Kəyɛfɛ pəfɛtɛ.
21 Jesus perguntou ao pai do menino: O pai respondeu: — Desde a infância;
22 Tɛlarəm ŋɔŋk ŋɛlɛc ŋaŋɛ ŋɛŋgbal kɔ dənɛnc, tɔlɔma dəromun ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋedif kɔ mɔ. Mba kɔ tɔyɔnɛ məntam tɔlɔma-ɛ, məyɔnɛ su nɔnɔfɔr məmar su!»
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o matar. Mas, se o senhor pode fazer alguma coisa, tenha compaixão de nós e ajude-nos.
23 Kɔ Yesu oloku kɔ: «Məloku a kɔ məntam-ɛ? Antam kəyɔ mes fəp, kɔ tɔyɔnɛ patɔmpər kəlaŋ-ɛ.»
23 Ao que Jesus respondeu:
24 Gbəncana babɔkɔ kɔ wan kas oŋkulɛ pəpɔŋ: «Ilaŋ! Kəlaŋ kem kəmbut, mba məmar im!»
24 E imediatamente o pai do menino exclamou: — Eu creio! Ajude-me na minha falta de fé!
25 Ntɛ Yesu ɛnəŋk kənay ka afum kəcyɛksɛ kəder mɔ, k'ɛŋgbəŋ-gbəŋər ŋɔŋk ŋɛlɛc pəcloku ŋi: «Məna ŋɔŋk ŋɛlɛc ŋɔtɔlok-loku, ŋɔtɔne, in'oŋsom əm, məwur wan wəkawɛ dəris, ta məbɛrɛ kɔ sɔ!»
25 Vendo Jesus que muita gente estava se reunindo, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe:
26 Kɔ ŋɔŋk ŋɛlɛc ŋowur wan wəkawɛ dəris ŋockulɛ-kulɛ pəpɔŋ, ŋecyikəc kɔ pəpɔŋ. Kɔ wan eyi pəmɔ efi, kɔ afum alarəm ŋaloku a efi.
26 E ele, gritando e agitando-o muito, saiu, deixando-o como se estivesse morto, a ponto de muitos dizerem: — Morreu.
27 Mba kɔ Yesu osumpər kɔ kəca, k'eyekti kɔ, kɔ wan ɛncəmɛ.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Ntɛ Yesu ŋalukus dɛkɛr kɔ acɛpsɛ ɔn mɔ, kɔ ŋayɛfɛ kəyifət kɔ yɔkyɔk: «Ta ake tɔ sənasərka səntɔnatamɛ kəbɛləs ŋi-ɛ?»
28 Quando Jesus entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: — Por que nós não pudemos expulsá-lo?
29 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Dokom da yɔŋk yɛlɛc dandɛ, kətola Kanu gbəcərəm kəntam kəwurɛ yi dəfum.»
29 Jesus respondeu:
30 Ntɛ Yesu ɛyɛfɛ dəndo mɔ, k'ɛncali Kalile, ɛnafaŋ fɛ a pacərɛ ti.
30 E, tendo saído dali, passavam pela Galileia, e Jesus não queria que ninguém o soubesse,
31 Ɛnctəksɛ acɛpsɛ ɔn pəcloku ŋa: «Dəkəbɛr afum dəwaca Wan ka Wərkun eyi, ŋandedif kɔ, pəfɔtɛ afi dacɔ kɔ mata maas mencepər-ɛ.»
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia:
32 Mba toloku tantɛ tɛnasɔkər fɛ acɛpsɛ ɔn, ŋacnesɛ kəyifət kɔ.
32 Eles, porém, não compreendiam isto e tinham medo de perguntar.
33 Yesu kɔ acɛpsɛ ɔn ŋaŋkɔ Kaparnam. Ntɛ ŋambɛrɛ dɛkɛr mɔ, kɔ Yesu ɛyɛfɛ kəyifət ŋa: «Teta ake tɔ nəndenagbɛkəlɛnɛnɛ dɔpɔ-ɛ?»
33 Chegaram, então, a Cafarnaum. Estando em casa, Jesus perguntou aos discípulos:
34 Mba acɛpsɛ ɔn ŋanaloku fɛ kɔ tes o tes, bawo ŋanagbɛkəlɛnɛ dɔpɔ, kəcərɛ ka nwɛ ɛmbɛk dəkəcəmɛ mɔ.
34 Mas eles se calaram, porque, no caminho, tinham discutido entre si sobre quem era o maior.
35 Ti disrɛ, kɔ Yesu ɛndɛ, k'ewe acɛpsɛ ɔn aŋɛ wəco kɔ mɛrəŋ, k'oloku ŋa: «Kɔ fum ɛfaŋ kəyɔnɛ wəcɔkɔ-cɔkɔ-ɛ, wəkayi pəyɔnɛ wədarəŋ ka fəp, pəyɔnɛ sɔ wəmarəs ka fəp.»
35 E Jesus, assentando-se, chamou os doze e lhes disse:
36 Kɔ Yesu ɛlɛk wanfɛt, k'ɛnɛknɛ kɔ ŋa dacɔ, k'oloku ŋa:
36 Trazendo uma criança, colocou-a no meio deles e, tomando-a nos braços, disse-lhes:
37 «Nwɛ o nwɛ ɛmbaŋ wanfɛt pəmɔ wəkawɛ tewe tem mɔ, ɛmbaŋ sɔ inasərka. Nwɛ o nwɛ ɛmbaŋ im mɔ, bafɔ ina gbəcərəm ɛmbaŋ, mba ɛmbaŋ sɔ nwɛ osom im mɔ.»
37 — Quem receber uma criança, tal como esta, em meu nome, recebe a mim; e quem receber a mim, não é a mim que recebe, mas aquele que me enviou.
38 Kɔ Isaŋ oloku kɔ: «Wətəksɛ, sənəŋk fum wəlɔma pəcbɛlsɛ yɔŋk yɛlɛc tewe tam, kɔ səsɛp kəmɔnɛ kɔ ti, bawo wəkayi ɛncəmɛ fɛ su darəŋ.»
38 João disse a Jesus: — Mestre, vimos um homem que expulsava demônios em seu nome, mas nós o proibimos de fazer isso, porque não nos seguia.
39 Kɔ Yesu oluksɛ moloku: «Ta nəmɔnɛ kɔ ti, bawo ali fum eyi fɛ nwɛ ɛntam kəyɔnɛ tewe tem tɛgbɛkərɛ tɛwɛy-wɛy pəckɔlip wəkayi pəloku pəlɛc pem mɔ.
39 Mas Jesus respondeu:
40 Ti disrɛ, nwɛ ɔntɔce su mɔ, wəkayi ɛfaŋ su.
40 Pois quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Nwɛ o nwɛ ɔsɔŋ nu domun tɔmbəl katin teta kəyɔnɛ konu aka Krist mɔ, kance icloku nu: Wəkayi ɔfɔdekɔbut kəsɔtɔ kəway kɔn kətɔt.»
41 Pois aquele que lhes der de beber um copo de água, em meu nome, porque vocês são de Cristo, em verdade lhes digo que de modo nenhum perderá a sua recompensa.
42 Kɔ Yesu embeŋnɛ ŋa ntɛ: «Mba kɔ fum ɔsɔŋɛ wanfɛt wəkin kəloŋɛ awut akaŋɛ dacɔ nwɛ ɛŋgbɛkər im kəlaŋ kɔn mɔ-ɛ, kiti ka wəkayi kəyeŋk kətas tɔkɔ aŋkotərɛnɛ kɔ tasar pɔpɔŋ dəkilim paləm kɔ dəkəba mɔ.
42 — E, se alguém fizer tropeçar um destes pequeninos que creem em mim, seria melhor para esse que uma grande pedra de moinho fosse pendurada ao seu pescoço e fosse jogado no mar.
43 Kɔ kəca kam kəndesɔŋ'am kəciya-ɛ, məgbinti ki! Bawo kəbɛrɛ kiyi kam ka doru o doru məyɔ kəca kin kəncepər kələm kam yahanama dənɛnc ndɛ dɔntɔnimɛ mɔ, məyɔ waca mɛrəŋ.
43 E, se a sua mão leva você a tropeçar, corte-a; pois é melhor você entrar aleijado na vida do que, tendo as duas mãos, ir para o inferno, para o fogo que nunca se apaga
44 — ausente —
44 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
45 Kɔ tɔyɔnɛ kəcək kam kəŋsɔŋ'am kəciya-ɛ, məgbinti ki. Kəbɛrɛ kiyi kam ka doru o doru məyɔ kəcək kin kəncepər kələm kam yahanama məyɔ wɛcək mɛrəŋ.
45 E, se o seu pé leva você a tropeçar, corte-o; pois é melhor você entrar na vida aleijado do que, tendo os dois pés, ser lançado no inferno
46 — ausente —
46 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
47 Kɔ tɔyɔnɛ dɔfɔr dam dɔŋsɔŋ'am kəciya-ɛ, məkakti di. Kəbɛrɛ kam akip ŋa dɛbɛ da Kanu dəntɔf məyɔ dɔfɔr din kəncepər kələm kam yahanama məyɔ fɔr mɛrəŋ.
47 E, se um dos seus olhos leva você a tropeçar, arranque-o; pois é melhor você entrar no Reino de Deus com um olho só do que, tendo os dois, ser lançado no inferno,
48 Dəndo, «yɛt nyɛ yɔŋsɔm dis mɔ yɔfɔfi, nɛnc ndɛ dɔncɔf dis mɔ dɔfɔnimɛ.»
48 onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga.
49 Bawo nwɛ o nwɛ andekɔyɛk-yɛkər kɔ nɛnc da kədusum pəmɔ ntɛ aŋyɛk-yɛkər mɛr dəperi mɔ.
49 — Porque cada um será salgado com fogo.
50 Mɛr paka pɔtɔt pɔ. Mba kɔ mɛr mɛndɛncɛ-ɛ, ak'antam kədɔktəsɛ sɔ mi-ɛ? Nəyi nənasərka pəmɔ mɛr, nəyinɛ pəforu kɔ akɔ.»
50 O sal é bom; mas, se o sal vier a se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor? Tenham sal em vocês mesmos e paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.