Marcos 9
Kitabu ka Kanu (BSP) vs NVI
1 Kɔ Yesu oloku acɛpsɛ ɔn sɔ: «Icloku nu kance: Afum alɔma ŋayi nnɔ, aŋɛ ŋantɔdefi ta ŋantanəŋk dɛbɛ da Kanu dederɛnɛ fənɔntər-ɛ.»
1 E lhes disse: "Garanto-lhes que alguns dos que aqui estão de modo nenhum experimentarão a morte, antes de verem o Reino de Deus vindo com poder".
2 Ntɛ mata camət-tin mencepər mɔ, kɔ Yesu ɛlɛk Piyɛr, Sak kɔ Isaŋ k'eŋkekərɛ ŋa kəsək nde dətɔrɔ teŋeci, kɔ ŋambɔkərɛ. Kɔ Yesu ɔŋkɔ pətəŋkəlɛ fɔr yaŋan kiriŋ.
2 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João e os levou a um alto monte, onde ficaram a sós. Ali ele foi transfigurado diante deles.
3 Kɔ yamos yɔn yomot pəfer mpɛ fum o fum ɔntɔtam kəcɛm yi yeferɛ pəmɔ tatɔkɔ mɔ.
3 Suas roupas se tornaram brancas, de um branco resplandecente, como nenhum lavandeiro no mundo seria capaz de branqueá-las.
4 Aŋnabi Eli kɔ Aŋnabi Musa ŋawurər Piyɛr, Sak kɔ Isaŋ, kɔ ŋanəŋk afum akaŋɛ mɛrəŋ ŋaclok-loku kɔ Yesu.
4 E apareceram diante deles Elias e Moisés, os quais conversavam com Jesus.
5 Kɔ Piyɛr oloku: «Wətəksɛ, pəntesɛ su kəyi nnɔ. Pacəmbər ŋgbancan maas: Ŋin ŋam, ŋin ŋa Aŋnabi Eli kɔ ŋin ŋa Aŋnabi Musa.»
5 Então Pedro disse a Jesus: "Mestre, é bom estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para ti, uma para Moisés e uma para Elias".
6 Piyɛr ɛnacərɛ fɛ tɔlɔm o tɔlɔm ntɛ ɔŋkɔloku mɔ, bawo kənesɛ kənasumpər ŋa pəpɔŋ.
6 Ele não sabia o que dizer, pois estavam apavorados.
7 Kɔ kəp kəŋgbəpər ŋa katəkəp, kɔ dim dowur kəp kaŋkɔ disrɛ: «Wəkawɛ wan kem nwɛ imbɔtər mɔ ɔfɔ. Nəcəŋkəl kɔ!»
7 A seguir apareceu uma nuvem e os envolveu, e dela saiu uma voz, que disse: "Este é o meu Filho amado. Ouçam-no! "
8 Gbəncana babɔkɔ kɔ ŋamɔmən kəsək, ŋanəŋk fɛ sɔ fum mɛnɛ Yesu sona.
8 Repentinamente, quando olharam ao redor, não viram mais ninguém, a não ser Jesus.
9 Ntɛ ŋanctor dətɔrɔ mɔ, kɔ Yesu entiŋ-tiŋ ŋa kətɔloku tɔkɔ ŋanəŋk mɔ fum, haŋ Wan ka Wərkun pəcfɔtɛ afi dacɔ.
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do homem tivesse ressuscitado dos mortos.
10 Kɔ acɛpsɛ aŋɛ maas ŋamɛŋkərnɛ toloku tatɔkɔ, ŋacyiftɛnɛ taŋan: «Cəke cɔ ‹kəfɔtɛ afi dacɔ› kəloku-ɛ?»
10 Eles guardaram o assunto apenas entre si, discutindo o que significaria "ressuscitar dos mortos".
11 Kɔ ŋayif Yesu: «Ta ake tɔ atəksɛ sariyɛ s'aSuyif ŋaŋlokɛ a mɛnɛ Aŋnabi Eli pənuŋkɛnɛ kəder kərɛsna-ɛ?»
11 E lhe perguntaram: "Por que os mestres da lei dizem que é necessário que Elias venha primeiro? "
12 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Eli ender kərɛsna kədelompəs mes fəp. Ta ake t'ancicɛ a mɛnɛ patɔrəs Wan ka Wərkun pəlarəm, pawɛnəs kɔ-ɛ?
12 Jesus respondeu: "De fato, Elias vem primeiro e restaura todas as coisas. Então, por que está escrito que é necessário que o Filho do homem sofra muito e seja rejeitado com desprezo?
13 Mba iloku nu a Eli ender, kɔ afum ŋayɔ kɔ tɔkɔ ŋafaŋ mɔ, pəmɔ tɔkɔ Yecicəs Yosoku yoloku tetɔn mɔ.»
13 Mas eu lhes digo: Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como está escrito a seu respeito".
14 Ntɛ Yesu, Piyɛr, Sak kɔ Isaŋ ŋander ŋabəp acɛpsɛ alpəs a Yesu darəŋ mɔ, kɔ ŋanəŋk kənay ka afum alarəm kəkɛl ŋa, atəksɛ sariyɛ s'aSuyif ŋacgbɛkəlɛnɛ kɔ ŋa.
14 Quando chegaram onde estavam os outros discípulos, viram uma grande multidão ao redor deles e os mestres da lei discutindo com eles.
15 Ntɛ kənay ka afum kəndenəŋk Yesu mɔ, kɔ cusu cəwos ŋa, kɔ ŋayɛksərnɛ kədeyif kɔ.
15 Logo que todo o povo viu Jesus, ficou muito surpreso e correu para saudá-lo.
16 Kɔ Yesu eyif acɛpsɛ ɔn: «Ake nəyi kəgbɛkəlɛnɛ kɔ ŋa-ɛ?»
16 Perguntou Jesus: "O que vocês estão discutindo? "
17 Kənay ka afum disrɛ kɔ fum wəlɔma oluksɛ Yesu moloku: «Wətəksɛ, wan kem iŋkɛr'am, nwɛ ɔyɔ ŋɔŋk nŋɛ ŋɛŋyamsɛ kɔ kəlok-loku mɔ.
17 Um homem, no meio da multidão, respondeu: "Mestre, eu te trouxe o meu filho, que está com um espírito que o impede de falar.
18 Kəfo nkɛ o nkɛ ɛncəmɛ ŋɛbɛrɛ kɔ mɔ, difɔ ŋɛŋgbal kɔ dəntɔf, wan pəwurɛ kəfoc dəkusu, pəcŋaŋərɛnɛ sek, pəcyeŋkərɛnɛ. Ilɛtsɛnɛ acɛpsɛ am darəŋ ŋabɛləs ŋɔŋk ŋɛlɛc ŋaŋɛ, mba ŋantam fɛ.»
18 Onde quer que o apanhe, joga-o no chão. Ele espuma pela boca, range os dentes e fica rígido. Pedi aos teus discípulos que expulsassem o espírito, mas eles não conseguiram".
19 Kɔ Yesu eyif ŋa: «Dɛtɛmp dɔtɔlaŋ, ake tɛm t'indesɔyi kɔ nəna-ɛ? Icəmɛ nu dəntɔf haŋ tɛm tere-ɛ? Nəkɛr'em kɔ.»
19 Respondeu Jesus: "Ó geração incrédula, até quando estarei com vocês? Até quando terei que suportá-los? Tragam-me o menino".
20 K'aŋkɛrɛ kɔ wan nwɛ. Ntɛ ŋɔŋk ŋɛlɛc ŋendenəŋk Yesu mɔ, kɔ ŋeyikəc wan pəpɔŋ, k'ɛntɛmpɛnɛ dəntɔf pəcbəŋkəlɛ, pəcwurɛ kəfoc dəkusu.
20 Então, eles o trouxeram. Quando o espírito viu Jesus, imediatamente causou uma convulsão no menino. Este caiu no chão e começou a rolar, espumando pela boca.
21 Kɔ Yesu eyif wan nwɛ kas: «Kəyɛfɛ ake tɛm tɔ tantɛ teŋyi kɔ-ɛ?» Kɔ kas oloku Yesu: «Kəyɛfɛ pəfɛtɛ.
21 Jesus perguntou ao pai do menino: "Há quanto tempo ele está assim? " "Desde a infância", respondeu ele.
22 Tɛlarəm ŋɔŋk ŋɛlɛc ŋaŋɛ ŋɛŋgbal kɔ dənɛnc, tɔlɔma dəromun ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋedif kɔ mɔ. Mba kɔ tɔyɔnɛ məntam tɔlɔma-ɛ, məyɔnɛ su nɔnɔfɔr məmar su!»
22 "Muitas vezes o tem lançado no fogo e na água para matá-lo. Mas, se podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos. "
23 Kɔ Yesu oloku kɔ: «Məloku a kɔ məntam-ɛ? Antam kəyɔ mes fəp, kɔ tɔyɔnɛ patɔmpər kəlaŋ-ɛ.»
23 "Se podes? ", disse Jesus. "Tudo é possível àquele que crê. "
24 Gbəncana babɔkɔ kɔ wan kas oŋkulɛ pəpɔŋ: «Ilaŋ! Kəlaŋ kem kəmbut, mba məmar im!»
24 Imediatamente o pai do menino exclamou: "Creio, ajuda-me a vencer a minha incredulidade! "
25 Ntɛ Yesu ɛnəŋk kənay ka afum kəcyɛksɛ kəder mɔ, k'ɛŋgbəŋ-gbəŋər ŋɔŋk ŋɛlɛc pəcloku ŋi: «Məna ŋɔŋk ŋɛlɛc ŋɔtɔlok-loku, ŋɔtɔne, in'oŋsom əm, məwur wan wəkawɛ dəris, ta məbɛrɛ kɔ sɔ!»
25 Quando Jesus viu que uma multidão estava se ajuntando, repreendeu o espírito imundo, dizendo: "Espírito mudo e surdo, eu ordeno que o deixe e nunca mais entre nele".
26 Kɔ ŋɔŋk ŋɛlɛc ŋowur wan wəkawɛ dəris ŋockulɛ-kulɛ pəpɔŋ, ŋecyikəc kɔ pəpɔŋ. Kɔ wan eyi pəmɔ efi, kɔ afum alarəm ŋaloku a efi.
26 O espírito gritou, agitou-o violentamente e saiu. O menino ficou como morto, a ponto de muitos dizerem: "Ele morreu".
27 Mba kɔ Yesu osumpər kɔ kəca, k'eyekti kɔ, kɔ wan ɛncəmɛ.
27 Mas Jesus tomou-o pela mão e o levantou, e ele ficou em pé.
28 Ntɛ Yesu ŋalukus dɛkɛr kɔ acɛpsɛ ɔn mɔ, kɔ ŋayɛfɛ kəyifət kɔ yɔkyɔk: «Ta ake tɔ sənasərka səntɔnatamɛ kəbɛləs ŋi-ɛ?»
28 Depois de Jesus ter entrado em casa, seus discípulos lhe perguntaram em particular: "Por que não conseguimos expulsá-lo? "
29 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Dokom da yɔŋk yɛlɛc dandɛ, kətola Kanu gbəcərəm kəntam kəwurɛ yi dəfum.»
29 Ele respondeu: "Essa espécie só sai pela oração e pelo jejum".
30 Ntɛ Yesu ɛyɛfɛ dəndo mɔ, k'ɛncali Kalile, ɛnafaŋ fɛ a pacərɛ ti.
30 Eles saíram daquele lugar e atravessaram a Galiléia. Jesus não queria que ninguém soubesse onde eles estavam,
31 Ɛnctəksɛ acɛpsɛ ɔn pəcloku ŋa: «Dəkəbɛr afum dəwaca Wan ka Wərkun eyi, ŋandedif kɔ, pəfɔtɛ afi dacɔ kɔ mata maas mencepər-ɛ.»
31 porque estava ensinando os seus discípulos. E lhes dizia: "O Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens. Eles o matarão, e três dias depois ele ressuscitará".
32 Mba toloku tantɛ tɛnasɔkər fɛ acɛpsɛ ɔn, ŋacnesɛ kəyifət kɔ.
32 Mas eles não entendiam o que ele queria dizer e tinham receio de perguntar-lhe.
33 Yesu kɔ acɛpsɛ ɔn ŋaŋkɔ Kaparnam. Ntɛ ŋambɛrɛ dɛkɛr mɔ, kɔ Yesu ɛyɛfɛ kəyifət ŋa: «Teta ake tɔ nəndenagbɛkəlɛnɛnɛ dɔpɔ-ɛ?»
33 E chegaram a Cafarnaum. Quando ele estava em casa, perguntou-lhes: "O que vocês estavam discutindo no caminho? "
34 Mba acɛpsɛ ɔn ŋanaloku fɛ kɔ tes o tes, bawo ŋanagbɛkəlɛnɛ dɔpɔ, kəcərɛ ka nwɛ ɛmbɛk dəkəcəmɛ mɔ.
34 Mas eles guardaram silêncio, porque no caminho haviam discutido sobre quem era o maior.
35 Ti disrɛ, kɔ Yesu ɛndɛ, k'ewe acɛpsɛ ɔn aŋɛ wəco kɔ mɛrəŋ, k'oloku ŋa: «Kɔ fum ɛfaŋ kəyɔnɛ wəcɔkɔ-cɔkɔ-ɛ, wəkayi pəyɔnɛ wədarəŋ ka fəp, pəyɔnɛ sɔ wəmarəs ka fəp.»
35 Assentando-se, Jesus chamou os Doze e disse: "Se alguém quiser ser o primeiro, será o último, e servo de todos".
36 Kɔ Yesu ɛlɛk wanfɛt, k'ɛnɛknɛ kɔ ŋa dacɔ, k'oloku ŋa:
36 E, tomando uma criança, colocou-a no meio deles. Pegando-a nos braços, disse-lhes:
37 «Nwɛ o nwɛ ɛmbaŋ wanfɛt pəmɔ wəkawɛ tewe tem mɔ, ɛmbaŋ sɔ inasərka. Nwɛ o nwɛ ɛmbaŋ im mɔ, bafɔ ina gbəcərəm ɛmbaŋ, mba ɛmbaŋ sɔ nwɛ osom im mɔ.»
37 "Quem recebe uma destas crianças em meu nome, está me recebendo; e quem me recebe, não está apenas me recebendo, mas também àquele que me enviou".
38 Kɔ Isaŋ oloku kɔ: «Wətəksɛ, sənəŋk fum wəlɔma pəcbɛlsɛ yɔŋk yɛlɛc tewe tam, kɔ səsɛp kəmɔnɛ kɔ ti, bawo wəkayi ɛncəmɛ fɛ su darəŋ.»
38 "Mestre", disse João, "vimos um homem expulsando demônios em teu nome e procuramos impedi-lo, porque ele não era um dos nossos. "
39 Kɔ Yesu oluksɛ moloku: «Ta nəmɔnɛ kɔ ti, bawo ali fum eyi fɛ nwɛ ɛntam kəyɔnɛ tewe tem tɛgbɛkərɛ tɛwɛy-wɛy pəckɔlip wəkayi pəloku pəlɛc pem mɔ.
39 "Não o impeçam", disse Jesus. "Ninguém que faça um milagre em meu nome, pode falar mal de mim logo em seguida,
40 Ti disrɛ, nwɛ ɔntɔce su mɔ, wəkayi ɛfaŋ su.
40 pois quem não é contra nós está a nosso favor.
41 Nwɛ o nwɛ ɔsɔŋ nu domun tɔmbəl katin teta kəyɔnɛ konu aka Krist mɔ, kance icloku nu: Wəkayi ɔfɔdekɔbut kəsɔtɔ kəway kɔn kətɔt.»
41 Eu lhes digo a verdade: Quem lhes der um copo de água em meu nome, por vocês pertencerem a Cristo, de modo nenhum perderá a sua recompensa. "
42 Kɔ Yesu embeŋnɛ ŋa ntɛ: «Mba kɔ fum ɔsɔŋɛ wanfɛt wəkin kəloŋɛ awut akaŋɛ dacɔ nwɛ ɛŋgbɛkər im kəlaŋ kɔn mɔ-ɛ, kiti ka wəkayi kəyeŋk kətas tɔkɔ aŋkotərɛnɛ kɔ tasar pɔpɔŋ dəkilim paləm kɔ dəkəba mɔ.
42 "Se alguém fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, seria melhor que fosse lançado no mar com uma grande pedra amarrada no pescoço.
43 Kɔ kəca kam kəndesɔŋ'am kəciya-ɛ, məgbinti ki! Bawo kəbɛrɛ kiyi kam ka doru o doru məyɔ kəca kin kəncepər kələm kam yahanama dənɛnc ndɛ dɔntɔnimɛ mɔ, məyɔ waca mɛrəŋ.
43 Se a sua mão o fizer tropeçar, corte-a. É melhor entrar na vida mutilado do que, tendo as duas mãos, ir para o inferno, onde o fogo nunca se apaga,
44 — ausente —
44 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
45 Kɔ tɔyɔnɛ kəcək kam kəŋsɔŋ'am kəciya-ɛ, məgbinti ki. Kəbɛrɛ kiyi kam ka doru o doru məyɔ kəcək kin kəncepər kələm kam yahanama məyɔ wɛcək mɛrəŋ.
45 E se o seu pé o fizer tropeçar, corte-o. É melhor entrar na vida aleijado do que, tendo os dois pés, ser lançado no inferno.
46 — ausente —
46 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
47 Kɔ tɔyɔnɛ dɔfɔr dam dɔŋsɔŋ'am kəciya-ɛ, məkakti di. Kəbɛrɛ kam akip ŋa dɛbɛ da Kanu dəntɔf məyɔ dɔfɔr din kəncepər kələm kam yahanama məyɔ fɔr mɛrəŋ.
47 E se o seu olho o fizer tropeçar, arranque-o. É melhor entrar no Reino de Deus com um só olho do que, tendo os dois olhos, ser lançado no inferno,
48 Dəndo, «yɛt nyɛ yɔŋsɔm dis mɔ yɔfɔfi, nɛnc ndɛ dɔncɔf dis mɔ dɔfɔnimɛ.»
48 onde ‘o seu verme não morre, e o fogo não se apaga’.
49 Bawo nwɛ o nwɛ andekɔyɛk-yɛkər kɔ nɛnc da kədusum pəmɔ ntɛ aŋyɛk-yɛkər mɛr dəperi mɔ.
49 Cada um será salgado com fogo.
50 Mɛr paka pɔtɔt pɔ. Mba kɔ mɛr mɛndɛncɛ-ɛ, ak'antam kədɔktəsɛ sɔ mi-ɛ? Nəyi nənasərka pəmɔ mɛr, nəyinɛ pəforu kɔ akɔ.»
50 "O sal é bom, mas se deixar de ser salgado, como restaurar o seu sabor? Tenham sal em vocês mesmos e vivam em paz uns com os outros".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.