Marcos 6
Kitabu ka Kanu (BSP) vs NTLH
1 Ntɛ Yesu ɛyɛfɛ di mɔ, k'ɔŋkɔ dare dɔn Nasarɛt, kɔ acɛpsɛ ɔn ŋancəmɛ kɔ darəŋ.
1 Jesus voltou com os seus discípulos para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado.
2 Ntɛ simiti, dɔsɔk da kəŋesəm dɛmbəp mɔ, k'ɛyɛfɛ kətəksɛ nde dəkətola Kanu da aSuyif. Kɔ afum alarəm acəŋkəl aŋɛ cusu cənawos teta mɛtəksɛ mɔn mɔ, ŋaŋyiftɛnɛ: «Deke mamɛ mɛŋyɛfɛ kɔ-ɛ? Kəcərɛ kəkɔtɛnɛ mes kəre kɔ kaŋkɛ asɔŋ kɔ mɔ? Cəke cɔ waca wɔn wɔŋyɔ mes mɛwɛy-wɛy mamɛ-ɛ?
2 No sábado começou a ensinar na sinagoga . Muitos que o estavam escutando ficaram admirados e perguntaram: — De onde é que este homem consegue tudo isso? De onde vem a sabedoria dele? Como é que faz esses milagres?
3 Bafɔ kamdɛr ɔfɔ, wan ka Mari, wɛnc ka Sak, Yoses, Yuda kɔ Simɔŋ ba? Bafɔ akirɛ ɔn ŋayi su dɛ dacɔ ba?» Mes mamɔkɔ mɛnasɔŋɛ ŋa kətɔgbɛkər kɔ kəlaŋ.
3 Por acaso ele não é o carpinteiro, filho de Maria? Não é irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não moram aqui? Por isso ficaram desiludidos com ele.
4 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Afɔfati kəleləs sayibɛ, mɛnɛ nde ndɔrɔn, akomɛnɛ ɔn dacɔ kɔ aka kəlɔ kɔn disrɛ.»
4 Mas Jesus disse:
5 Ali tes tɛwɛy-wɛy ɛnatam fɛ kəyɔ di, mɛnɛ ntɛ ɛnataməs acuy alɔma, pədeŋər ŋa waca mɔ.
5 Ele não pôde fazer milagres em Nazaré, a não ser curar alguns doentes, pondo as mãos sobre eles.
6 Kɔ pənciyanɛ Yesu, bawo aka di ŋanabut kəlaŋ. K'encepər-cepər sədare səcəsək sa dɔtɔf fəp pəctəksɛ.
6 E ficou admirado com a falta de fé que havia ali. Jesus ensinava nos povoados que havia perto dali.
7 Ntɛ ewe acɛpsɛ ɔn darəŋ wəco kɔ mɛrəŋ mɔ, kɔ Yesu ɛyɛfɛ kəsom ŋa mɛrəŋ mɛrəŋ, pəcsɔŋ ŋa fənɔntər fətamɛ yɔŋk yɛlɛc.
7 Ele chamou os doze discípulos e os enviou dois a dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos maus.
8 K'endeŋər ŋa kəcloku a ta ŋatɔmpərɛnɛ daka o daka teta dɔpɔ, mɛnɛ kəgbo gbəcərəm. K'oloku ŋa: «Ta nətɔmpərɛnɛ kəcom, alɔba, ta nəgbəncənɛ pəsam dəfi,
8 Deu ordem para não levarem nada na viagem, somente uma bengala para se apoiar. Não deviam levar comida, nem sacola, nem dinheiro.
9 mba nəbɛrnɛ cɔfta cin gboŋ, ta nəbɛrnɛ səburumus mɛrəŋ.»
9 Deviam calçar sandálias e não levar nem uma túnica a mais.
10 Kɔ Yesu oloku ŋa sɔ: «Kəlɔ nkɛ nəmbɛrɛ mɔ, nəyi ki disrɛ haŋ nəyɛfɛ kəfo kaŋkɔ.
10 Disse ainda:
11 Kɔ tɔyɔnɛ kəfo kəlɔma afum ŋawosɛ fɛ kəbaŋ nu, ŋawosɛ fɛ kəcəŋkəl nu, kɔ nənde kəcyɛfɛ di-ɛ, nəkoŋ kəfəl ka wɛcək wonu, ti tendeyɔnɛ ŋa sede a ŋanabaŋ fɛ nu.»
11 Mas, se em algum lugar as pessoas não quiserem recebê-los, nem ouvi-los, vão embora. E na saída sacudam o pó das suas sandálias, como sinal de protesto contra aquela gente.
12 Kɔ acɛpsɛ ɔn ŋaŋkɔ, ŋaccam ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋaŋsəkpər bəkəc, ŋaŋlomp.
12 Então os discípulos foram e anunciaram que todos deviam se arrepender dos seus pecados.
13 Kɔ ŋambɛləs yɔŋk yɛlɛc yɛlarəm, ŋacsop acuy alarəm moro, ŋactaməs ŋa.
13 Eles expulsavam muitos demônios e curavam muitos doentes, pondo azeite na cabeça deles.
14 Kɔ Herodu nwɛ ɛnatɔmpər dɛbɛ da Kalile mɔ, ene pacloku teta Yesu, bawo tewe tɔn tɛnasam, pacloku: «Saŋ ɔfɔ, wəkɔ ɛncgbət dəromun teta Kanu mɔ, nkɔn ɔfɔtɛ afi dacɔ, itɔsɔŋɛ ntɛ ɛntam kəyɔnɛ mes mɛwɛy-wɛy mɔ.»
14 O rei Herodes ouviu falar de tudo isso porque a fama de Jesus se havia espalhado por toda parte. Alguns diziam: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado! Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
15 Alɔma ŋacloku: «Eli ɔfɔ,» alɔma ŋacloku sɔ: «Sayibɛ sɔ, nsɛ səwurɛnɛ sayibɛ sa tɛm tokur aŋa mɔ.»
15 Outros diziam que ele era Elias. Mas alguns afirmavam: — Ele é
16 Mba ntɛ Herodu ene mes mamɔkɔ mɔ, k'oloku: «Saŋ nwɛ inasom k'aŋgbinti domp mɔ, nkɔn ɔfɔtɛ afi dacɔ!»
16 Quando Herodes ouviu isso, disse: — Ele é João Batista! Eu mandei cortar a cabeça dele, e agora ele foi ressuscitado!
17 Herodu yati ɛnasom afum, ŋasumpər Saŋ ŋakot kɔ, ŋambɛr kɔ dəbili teta Herodiyad wəran ka wɛnc Filip, nwɛ Herodu ɛnabaŋər kɔ pənɛncɛ mɔ.
17 Pois tinha sido Herodes mesmo quem havia mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, com quem havia casado, embora ela fosse esposa do seu irmão Filipe.
18 Saŋ oncloku Herodu: «Sariyɛ səmɔn'am kənɛncɛ wəran ka wɛnc əm.»
18 Por isso João tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com a esposa do seu irmão!”
19 Herodiyad ɛnater Saŋ pəfaŋ kədif kɔ, mba ɛnctam fɛ,
19 Herodias estava furiosa com João e queria matá-lo. Mas não podia
20 bawo Herodu ɔncsɔŋ Saŋ pəlel, pəcərɛ sɔ a wərkun wəlompu Saŋ ɔyɔnɛ, pəsɔk sɔ, Herodu ɛnckɛkəs kɔ. Kɔ Herodu endecəŋkəl Saŋ-ɛ, pəncyi kɔ yamayama, mba kəcəŋkəl kɔn kəncbɔt kɔ.
20 porque Herodes tinha medo dele, pois sabia que ele era um homem bom e dedicado a Deus. Por isso Herodes protegia João. E, quando o ouvia falar, ficava sem saber o que fazer, mas mesmo assim gostava de escutá-lo.
21 Kɔ dɔsɔk dende dɛbəp ndɛ Herodu ɛnaboc kəsata ka teren toluksər ta kəkom kɔn mɔ, k'ewe asəŋkɛnɛ ɔn dɛbɛ, abɛ asɔdar, k'abeki a Kalile kəkɔ di yeri.
21 Porém no dia do aniversário de Herodes apareceu a ocasião que Herodias estava esperando. Nesse dia Herodes deu um banquete para as pessoas importantes do seu governo: altos funcionários, chefes militares e autoridades da Galileia.
22 Kɔ wan ka wəran kɔn Herodiyad ɛmbɛrɛ k'empisɛ, kɔ tɔmbɔt Herodu kɔ abɛ akɔ ŋanayi di mɔ. Kɔ Herodu oloku wəyecəra: «Məwer im paka mpɛ o mpɛ məfaŋ mɔ, isɔŋ əm pi.»
22 Durante o banquete a filha de Herodias entrou no salão e dançou. Herodes e os seus convidados gostaram muito da dança. Então o rei disse à moça: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 K'ɛndɛrmɛ kɔ toloku ntɛ: «Mpɛ məŋwer im mɔ, iŋsɔŋ əm pi, ali pɔyɔnɛ dɛbɛ dem kəsək kin.»
23 E jurou: — Prometo que darei o que você pedir, mesmo que seja a metade do meu reino!
24 Kɔ wan wəran owur k'ɔŋkɔ pəyif kɛrɛ: «Ak'iŋkɔwer kɔ-ɛ?» Kɔ kɛrɛ oloku kɔ: «Domp da Saŋ Batis.»
24 Ela foi perguntar à sua mãe o que devia pedir. E a mãe respondeu: — Peça a cabeça de João Batista.
25 Kɔ wan wəran ɛmbɛlkər kəluksərnɛ nde wəbɛ eyi mɔ pəkɔwer kɔ: «Ifaŋ a məsɔŋ im gbəncana bambɛ depəlet domp da Saŋ Batis.»
25 No mesmo instante a moça voltou depressa aonde estava o rei e pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
26 K'abɔc ŋɛmbɛrɛ wəbɛ Herodu, mba teta kədɛrəm kɔn kɔ akɔ ŋanayi di mɔ, ɛnafaŋ fɛ kəbupərɛ kədɛrəm kɔn.
26 Herodes ficou muito triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde deixar de atender o pedido da moça.
27 Kɔ wəbɛ osom gbəncana babɔkɔ wəsɔdar a pəkɛrɛ kɔ domp da Saŋ. Kɔ wəsɔdar ɔŋkɔ pəgbinti Saŋ domp dəbili.
27 Mandou imediatamente um soldado da guarda trazer a cabeça de João. O soldado foi à cadeia, cortou a cabeça de João,
28 K'aŋkɛrɛ domp da Saŋ depəlet. Kɔ Herodu ɔsɔŋ di wəyecəra, kɔ nkɔn ɔsɔŋ di kɛrɛ.
28 pôs num prato e deu à moça. E ela a entregou à sua mãe.
29 Ntɛ acɛpsɛ a Saŋ Batis ŋane ti mɔ, kɔ ŋander ŋalɛk kəbel kɔn kɔ ŋawup.
29 Quando os discípulos de João souberam disso, vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram.
30 Kɔ asom ŋaloŋkanɛ Yesu kəsək, kɔ ŋalɔmər kɔ tɔkɔ ŋanayɔ kɔ tɔkɔ ŋanatəksɛ mɔ fəp.
30 Os apóstolos voltaram e contaram a Jesus tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Nəder nnɔ kəsək, nnɔ kəfo kəyer-yer, nəŋesəm pəpic.» Bawo afum alarəm ŋancder ŋaclukus, ŋanayɔ fɛ tɛm tedi yeri yati.
31 Havia ali tanta gente, chegando e saindo, que Jesus e os apóstolos não tinham tempo nem para comer. Então ele lhes disse:
32 Kɔ ŋambɛrɛ debil kəkɔ kəfo kəyer-yer.
32 Então foram sozinhos de barco para um lugar deserto.
33 Kɔ afum alarəm ŋanəŋk ŋa ntɛ ŋanckɔ mɔ, kɔ ŋanɛpəl ŋa. Kɔ afum a sədare səcəsək ŋayɛksɛ sɔ kəkɔgbintərnɛ ŋa.
33 Porém muitas pessoas os viram sair e os reconheceram. De todos os povoados, muitos correram pela margem e chegaram lá antes deles.
34 Ntɛ Yesu ontor debil mɔ, k'ɛnəŋk kənay ka afum alarəm, k'ɔyɔnɛ ŋa nɔnɔfɔr, bawo ŋanayi pəmɔ ŋkesiya nyɛ yɔntɔyɔ wəkɛk mɔ, k'ɛyɛfɛ kətəksɛ ŋa mes mɛlarəm.
34 Quando Jesus desceu do barco, viu a multidão e teve pena daquela gente porque pareciam ovelhas sem pastor. E começou a ensinar muitas coisas.
35 Ntɛ dec dɛncləpɛ mɔ, kɔ acɛpsɛ ɔn ŋalɔtərnɛ ŋacloku kɔ: «Kəfo kaŋkɛ kəyɔ yer-yer, dec deyi kələp,
35 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto.
36 məloku ŋa ŋakɔ ŋatɛn yeri, ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋakɔ ŋawayɛnɛ yeri dəmadare mɛfɛt mɛfɛt, kɔ sədare səcəsək mɔ.»
36 Mande esta gente embora, a fim de que vão aos sítios e povoados de perto daqui e comprem alguma coisa para comer.
37 Mba kɔ Yesu oloku ŋa: «Nənasərka nəsɔŋ ŋa yeri.» Kɔ acɛpsɛ ŋayif kɔ: «Ntɛ məfaŋ mɔ səkɔ səwayɛ afum akaŋɛ fəp yeri pəsam mpɛ pɛmbəp gbəleŋ masar mɛrəŋ mɔ ba?»
37 Mas Jesus respondeu: Os discípulos disseram: — Para comprarmos pão para toda esta gente, nós precisaríamos de duzentas moedas de prata .
38 Kɔ Yesu eyif ŋa: «Cəcom cəke cɔ nəyɔ-ɛ? Nəkɔ nəmɔmən.» Ntɛ ŋaŋkɔ ŋamɔmən mɔ, kɔ ŋaloku Yesu: «Cəcom kəcamət kɔ lop mɛrəŋ.»
38 Jesus perguntou: Os discípulos foram ver e disseram: — Temos cinco pães e dois peixes.
39 Kɔ Yesu oloku acɛpsɛ ɔn ŋadəs afum cəgba cəgba yika yobuk kəroŋ.
39 Então Jesus mandou o povo sentar-se em grupos na grama verde.
40 Kɔ ŋandəs afum cəgba ca tasar tin (100) kɔ cəgba ca wəco kəcamət (50).
40 Todos se sentaram em grupos de cem e de cinquenta.
41 Kɔ Yesu ɛlɛk cəcom ncɛ kəcamət kɔ lop nyɛ mɛrəŋ, k'eyekti fɔr darenc, k'eyif Kanu barka. K'entepi cəcom k'ɛyɛfɛ ci kəsɔŋəs acɛpsɛ ɔn, ŋayerəs ci afum. K'eyer sɔ lop yayɔkɔ afum fəp.
41 Aí Jesus pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Depois partiu os pães e os entregou aos discípulos para que eles distribuíssem ao povo. E também dividiu os dois peixes com todos.
42 Kɔ fəp fəsɔm ci kɔ ŋanɛmbərɛ,
42 Todos comeram e ficaram satisfeitos.
43 k'aluksɛ yeri cəcom kɔ lop yɛlpəs cəfala ncɛ wəco kɔ mɛrəŋ.
43 E os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Arkun aŋɛ ŋanasɔm cəcom cacɔkɔ mɔ, ŋanabəp arkun wul kəcamət (5.000).
44 Foram cinco mil os homens que comeram os pães.
45 Ntɛ tencepər mɔ, gbəncana babɔkɔ kɔ Yesu ɛntarɛ acɛpsɛ ɔn kəbɛrɛ debil ŋanuŋkɛnɛ kəcali mokuru mɔkɔ, ntende Bɛtsayida, nkɔn pəcgbəcɛnɛ kəloku kənay ka afum kəlukus ndaraŋan.
45 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o povoado de Betsaida, no lado leste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
46 Ntɛ elembərnɛ ŋa mɔ, k'ɔŋkɔ kətola Kanu nde tɔrɔ kəroŋ.
46 Depois de se despedir dos discípulos, Jesus subiu um monte a fim de orar ali.
47 Ntɛ dɔfɔy dɛmbəp mɔ, abil ŋeyi kəba dacɔ, nkɔn sona pəyi dəntɔf.
47 Quando chegou a noite, o barco estava no meio do lago, e Jesus estava em terra, sozinho.
48 Kɔ Yesu ɛnəŋk tɔkɔ pənacuca acɛpsɛ ɔn kəŋas mɔ, bawo afef ŋɔ ŋancgbofnɛ, pibi pɔbɔlɛ k'ender nnɔ ŋayi mɔ pəckɔt kəba kəroŋ kəkɔcepər ŋa.
48 Ele viu que os discípulos estavam remando com dificuldade porque o vento soprava contra eles. Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água, e ia passar adiante deles.
49 Ntɛ acɛpsɛ ɔn ŋanəŋk kɔ pəckɔt kəba kəroŋ mɔ, kɔ ŋafɔtɔ a tubɛri tɔ, kɔ ŋaŋkulɛ-kulɛ,
49 Quando viram Jesus andando em cima da água, os discípulos pensaram que ele era um fantasma e começaram a gritar.
50 bawo fəp faŋan ŋancnəŋk kɔ, kɔ kənesɛ kəyi ŋa. Mba gbəncana babɔkɔ kɔ Yesu olok-lokər ŋa, pəcloku: «Nəbəknɛ! In'ɔfɔ, ta nənesɛ!»
50 Todos ficaram apavorados com o que viram. Mas logo Jesus falou com eles, dizendo:
51 Kɔ Yesu ɛmbɛrɛ debil kɔ afef ŋɛsak kəwur. Kɔ cusu cəwos ŋa.
51 Aí subiu no barco com eles, e o vento se acalmou. Os discípulos estavam completamente apavorados.
52 Bawo acɛpsɛ ɔn ŋanacərɛ fɛ ntɛ o ntɛ teta cəcom, pənasɔk fɛ ŋa anɔ Yesu ɔfɔ-ɛ.
52 É que a mente deles estava fechada, e eles não tinham entendido o milagre dos pães.
53 Ntɛ ŋalip kəcali kəba kɔ acɛpsɛ ɔn mɔ, kɔ ŋambəp atɔf ŋa Kenesarɛt kɔ ŋaŋkot di abil.
53 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré, onde amarraram o barco na praia.
54 Ŋandetor debil k'anɛpəl Yesu,
54 Quando desceram do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 kɔ afum a atɔf ŋaŋɔkɔ fəp ŋayɛksɛ kəder, ŋackɛrɛ acuy dəsəpoko nnɔ o nnɔ ancne a Yesu eyi mɔ.
55 Então, eles saíram correndo por toda aquela região, começaram a trazer os doentes em camas e os levavam para o lugar onde sabiam que Jesus estava.
56 Nnɔ o nnɔ ɛncbɛrɛ mɔ, pəyɔnɛ tadare kɔ pəyɔnɛ fɛ ti dare dɔpɔŋ, kɔ pəyɔnɛ fɛ ti dəkulum, ancboc acuy abaŋka ŋɔpɔŋ, paclɛtsɛnɛ Yesu kəwosɛ acuy ŋagbuŋɛnɛ ali dobol da burumus bɔn. Acuy aŋɛ o aŋɛ ŋancgbuŋɛnɛ di mɔ, ŋanctamnɛ.
56 Em todos os lugares aonde ele ia, isto é, nos povoados, nas cidades e nas fazendas, punham os doentes nas praças e pediam a Jesus que os deixasse pelo menos tocar na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.