Marcos 6

Kitabu ka Kanu (BSP) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ntɛ Yesu ɛyɛfɛ di mɔ, k'ɔŋkɔ dare dɔn Nasarɛt, kɔ acɛpsɛ ɔn ŋancəmɛ kɔ darəŋ.
1 E ele saindo dali, chegou à sua própria terra, e os seus discípulos o seguiram.
2 Ntɛ simiti, dɔsɔk da kəŋesəm dɛmbəp mɔ, k'ɛyɛfɛ kətəksɛ nde dəkətola Kanu da aSuyif. Kɔ afum alarəm acəŋkəl aŋɛ cusu cənawos teta mɛtəksɛ mɔn mɔ, ŋaŋyiftɛnɛ: «Deke mamɛ mɛŋyɛfɛ kɔ-ɛ? Kəcərɛ kəkɔtɛnɛ mes kəre kɔ kaŋkɛ asɔŋ kɔ mɔ? Cəke cɔ waca wɔn wɔŋyɔ mes mɛwɛy-wɛy mamɛ-ɛ?
2 E, chegando o dia do shabat, ele começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se admiravam, dizendo: De onde lhe vem estas coisas? E que sabedoria é esta que lhe é dada, e como estas poderosas obras são feitas por suas mãos?
3 Bafɔ kamdɛr ɔfɔ, wan ka Mari, wɛnc ka Sak, Yoses, Yuda kɔ Simɔŋ ba? Bafɔ akirɛ ɔn ŋayi su dɛ dacɔ ba?» Mes mamɔkɔ mɛnasɔŋɛ ŋa kətɔgbɛkər kɔ kəlaŋ.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, e de José, e de Judas e de Simão? E não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Afɔfati kəleləs sayibɛ, mɛnɛ nde ndɔrɔn, akomɛnɛ ɔn dacɔ kɔ aka kəlɔ kɔn disrɛ.»
4 Mas Jesus lhes dizia: O profeta não está sem honra, exceto na sua própria terra, e entre os seus próprios parentes, e na sua própria casa.
5 Ali tes tɛwɛy-wɛy ɛnatam fɛ kəyɔ di, mɛnɛ ntɛ ɛnataməs acuy alɔma, pədeŋər ŋa waca mɔ.
5 E ele não podia fazer ali nenhuma obra poderosa, salvo impor suas mãos sobre poucas pessoas enfermas, curando-as.
6 Kɔ pənciyanɛ Yesu, bawo aka di ŋanabut kəlaŋ. K'encepər-cepər sədare səcəsək sa dɔtɔf fəp pəctəksɛ.
6 E admirou-se da descrença deles. E ele percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Ntɛ ewe acɛpsɛ ɔn darəŋ wəco kɔ mɛrəŋ mɔ, kɔ Yesu ɛyɛfɛ kəsom ŋa mɛrəŋ mɛrəŋ, pəcsɔŋ ŋa fənɔntər fətamɛ yɔŋk yɛlɛc.
7 E ele chamou a si os doze, e começou a enviá-los de dois em dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 K'endeŋər ŋa kəcloku a ta ŋatɔmpərɛnɛ daka o daka teta dɔpɔ, mɛnɛ kəgbo gbəcərəm. K'oloku ŋa: «Ta nətɔmpərɛnɛ kəcom, alɔba, ta nəgbəncənɛ pəsam dəfi,
8 e ordenou-lhes que nada levassem para sua jornada, senão somente um cajado; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no seu cinto;
9 mba nəbɛrnɛ cɔfta cin gboŋ, ta nəbɛrnɛ səburumus mɛrəŋ.»
9 mas que fossem calçados com sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Kɔ Yesu oloku ŋa sɔ: «Kəlɔ nkɛ nəmbɛrɛ mɔ, nəyi ki disrɛ haŋ nəyɛfɛ kəfo kaŋkɔ.
10 E ele dizia-lhes: Onde quer que entrardes numa casa, permanecei até partir daquele lugar.
11 Kɔ tɔyɔnɛ kəfo kəlɔma afum ŋawosɛ fɛ kəbaŋ nu, ŋawosɛ fɛ kəcəŋkəl nu, kɔ nənde kəcyɛfɛ di-ɛ, nəkoŋ kəfəl ka wɛcək wonu, ti tendeyɔnɛ ŋa sede a ŋanabaŋ fɛ nu.»
11 E aqueles que não vos receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade eu vos digo que haverá mais tolerância para Sodoma e Gomorra no dia do juízo do que para os daquela cidade.
12 Kɔ acɛpsɛ ɔn ŋaŋkɔ, ŋaccam ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋaŋsəkpər bəkəc, ŋaŋlomp.
12 E eles foram, e pregando que os homens se arrependessem.
13 Kɔ ŋambɛləs yɔŋk yɛlɛc yɛlarəm, ŋacsop acuy alarəm moro, ŋactaməs ŋa.
13 E eles expulsavam muitos demônios, e ungiam com óleo muitos que eram enfermos, e os curavam.
14 Kɔ Herodu nwɛ ɛnatɔmpər dɛbɛ da Kalile mɔ, ene pacloku teta Yesu, bawo tewe tɔn tɛnasam, pacloku: «Saŋ ɔfɔ, wəkɔ ɛncgbət dəromun teta Kanu mɔ, nkɔn ɔfɔtɛ afi dacɔ, itɔsɔŋɛ ntɛ ɛntam kəyɔnɛ mes mɛwɛy-wɛy mɔ.»
14 E o rei Herodes ouviu falar dele (pois seu nome foi propagado amplamente) e disse: João, o Batista, foi ressuscitado dentre os mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Alɔma ŋacloku: «Eli ɔfɔ,» alɔma ŋacloku sɔ: «Sayibɛ sɔ, nsɛ səwurɛnɛ sayibɛ sa tɛm tokur aŋa mɔ.»
15 Outros diziam: Este é Elias. E outros diziam: Este é um profeta, ou como um dos profetas.
16 Mba ntɛ Herodu ene mes mamɔkɔ mɔ, k'oloku: «Saŋ nwɛ inasom k'aŋgbinti domp mɔ, nkɔn ɔfɔtɛ afi dacɔ!»
16 Mas Herodes ouvindo isso, dizia: Este é João, a quem eu decapitei; ele está ressuscitado dentre os mortos.
17 Herodu yati ɛnasom afum, ŋasumpər Saŋ ŋakot kɔ, ŋambɛr kɔ dəbili teta Herodiyad wəran ka wɛnc Filip, nwɛ Herodu ɛnabaŋər kɔ pənɛncɛ mɔ.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender a João, e o confinou na prisão, por causa de Herodias, esposa de seu irmão Filipe; porque ele havia se casado com ela.
18 Saŋ oncloku Herodu: «Sariyɛ səmɔn'am kənɛncɛ wəran ka wɛnc əm.»
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a esposa de teu irmão.
19 Herodiyad ɛnater Saŋ pəfaŋ kədif kɔ, mba ɛnctam fɛ,
19 Por isso, Herodias tinha uma desavença contra ele, e queria matá-lo, mas ela não podia;
20 bawo Herodu ɔncsɔŋ Saŋ pəlel, pəcərɛ sɔ a wərkun wəlompu Saŋ ɔyɔnɛ, pəsɔk sɔ, Herodu ɛnckɛkəs kɔ. Kɔ Herodu endecəŋkəl Saŋ-ɛ, pəncyi kɔ yamayama, mba kəcəŋkəl kɔn kəncbɔt kɔ.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que ele era um homem justo e santo; e o observava; e ao ouvi-lo, ele fazia muitas coisas, e o ouvia de boa vontade.
21 Kɔ dɔsɔk dende dɛbəp ndɛ Herodu ɛnaboc kəsata ka teren toluksər ta kəkom kɔn mɔ, k'ewe asəŋkɛnɛ ɔn dɛbɛ, abɛ asɔdar, k'abeki a Kalile kəkɔ di yeri.
21 E, chegando um dia oportuno, quando Herodes em seu aniversário fez um jantar aos seus senhores, altos capitães, e chefes da Galileia;
22 Kɔ wan ka wəran kɔn Herodiyad ɛmbɛrɛ k'empisɛ, kɔ tɔmbɔt Herodu kɔ abɛ akɔ ŋanayi di mɔ. Kɔ Herodu oloku wəyecəra: «Məwer im paka mpɛ o mpɛ məfaŋ mɔ, isɔŋ əm pi.»
22 e entrando a filha de Herodias, e dançando, e agradando a Herodes, e aos que estavam sentados com ele, o rei disse à donzela: Pede-me o que quiseres, e eu te darei.
23 K'ɛndɛrmɛ kɔ toloku ntɛ: «Mpɛ məŋwer im mɔ, iŋsɔŋ əm pi, ali pɔyɔnɛ dɛbɛ dem kəsək kin.»
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires eu te darei, até a metade do meu reino.
24 Kɔ wan wəran owur k'ɔŋkɔ pəyif kɛrɛ: «Ak'iŋkɔwer kɔ-ɛ?» Kɔ kɛrɛ oloku kɔ: «Domp da Saŋ Batis.»
24 E, saindo ela, disse à sua mãe: O que eu pedirei? E ela disse: A cabeça de João, o Batista.
25 Kɔ wan wəran ɛmbɛlkər kəluksərnɛ nde wəbɛ eyi mɔ pəkɔwer kɔ: «Ifaŋ a məsɔŋ im gbəncana bambɛ depəlet domp da Saŋ Batis.»
25 E ela veio imediatamente para junto do rei, e pediu, dizendo: Eu quero que tu me dês em um prato a cabeça de João, o Batista.
26 K'abɔc ŋɛmbɛrɛ wəbɛ Herodu, mba teta kədɛrəm kɔn kɔ akɔ ŋanayi di mɔ, ɛnafaŋ fɛ kəbupərɛ kədɛrəm kɔn.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam sentados com ele, não quis deixar de atendê-la.
27 Kɔ wəbɛ osom gbəncana babɔkɔ wəsɔdar a pəkɛrɛ kɔ domp da Saŋ. Kɔ wəsɔdar ɔŋkɔ pəgbinti Saŋ domp dəbili.
27 E imediatamente o rei enviou um carrasco, e ordenou que a cabeça dele fosse trazida; e ele foi, e o decapitou na prisão;
28 K'aŋkɛrɛ domp da Saŋ depəlet. Kɔ Herodu ɔsɔŋ di wəyecəra, kɔ nkɔn ɔsɔŋ di kɛrɛ.
28 e trouxe sua cabeça em um prato, e entregou à donzela; e a donzela a deu à sua mãe.
29 Ntɛ acɛpsɛ a Saŋ Batis ŋane ti mɔ, kɔ ŋander ŋalɛk kəbel kɔn kɔ ŋawup.
29 E, quando seus discípulos ouviram isso, foram, tomaram o seu corpo, e o puseram no sepulcro.
30 Kɔ asom ŋaloŋkanɛ Yesu kəsək, kɔ ŋalɔmər kɔ tɔkɔ ŋanayɔ kɔ tɔkɔ ŋanatəksɛ mɔ fəp.
30 E os apóstolos reuniram-se com Jesus, e contaram-lhe todas estas coisas, tanto o que tinham feito como o que eles tinham ensinado.
31 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Nəder nnɔ kəsək, nnɔ kəfo kəyer-yer, nəŋesəm pəpic.» Bawo afum alarəm ŋancder ŋaclukus, ŋanayɔ fɛ tɛm tedi yeri yati.
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, para um lugar deserto, e descansai um tempo. Porque havia muitos que iam e vinham, e não tinham tempo nem para comer.
32 Kɔ ŋambɛrɛ debil kəkɔ kəfo kəyer-yer.
32 E eles partiram a sós num barco para um lugar deserto.
33 Kɔ afum alarəm ŋanəŋk ŋa ntɛ ŋanckɔ mɔ, kɔ ŋanɛpəl ŋa. Kɔ afum a sədare səcəsək ŋayɛksɛ sɔ kəkɔgbintərnɛ ŋa.
33 E as pessoas os viram partir, e muitos o reconheceram, e para lá correram a pé de todas as cidades, e os ultrapassaram, e aproximavam-se dele.
34 Ntɛ Yesu ontor debil mɔ, k'ɛnəŋk kənay ka afum alarəm, k'ɔyɔnɛ ŋa nɔnɔfɔr, bawo ŋanayi pəmɔ ŋkesiya nyɛ yɔntɔyɔ wəkɛk mɔ, k'ɛyɛfɛ kətəksɛ ŋa mes mɛlarəm.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão, e teve compaixão dela, porque eles eram como ovelhas que não têm pastor; e ele começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Ntɛ dec dɛncləpɛ mɔ, kɔ acɛpsɛ ɔn ŋalɔtərnɛ ŋacloku kɔ: «Kəfo kaŋkɛ kəyɔ yer-yer, dec deyi kələp,
35 E, quando o dia já estava muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele, e lhe disseram: Este lugar é deserto, e o dia está muito adiantado;
36 məloku ŋa ŋakɔ ŋatɛn yeri, ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋakɔ ŋawayɛnɛ yeri dəmadare mɛfɛt mɛfɛt, kɔ sədare səcəsək mɔ.»
36 despede-os, para que possam ir nas regiões ao redor, e às aldeias, e comprem pão para si; porque eles nada têm para comer.
37 Mba kɔ Yesu oloku ŋa: «Nənasərka nəsɔŋ ŋa yeri.» Kɔ acɛpsɛ ŋayif kɔ: «Ntɛ məfaŋ mɔ səkɔ səwayɛ afum akaŋɛ fəp yeri pəsam mpɛ pɛmbəp gbəleŋ masar mɛrəŋ mɔ ba?»
37 Ele respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Devemos ir e comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Kɔ Yesu eyif ŋa: «Cəcom cəke cɔ nəyɔ-ɛ? Nəkɔ nəmɔmən.» Ntɛ ŋaŋkɔ ŋamɔmən mɔ, kɔ ŋaloku Yesu: «Cəcom kəcamət kɔ lop mɛrəŋ.»
38 E ele disse-lhes: Quantos pães vós tendes? Ide e vedes. E, quando eles souberam, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Kɔ Yesu oloku acɛpsɛ ɔn ŋadəs afum cəgba cəgba yika yobuk kəroŋ.
39 E ele ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em grupos, sobre a grama verde.
40 Kɔ ŋandəs afum cəgba ca tasar tin (100) kɔ cəgba ca wəco kəcamət (50).
40 E eles assentaram-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Kɔ Yesu ɛlɛk cəcom ncɛ kəcamət kɔ lop nyɛ mɛrəŋ, k'eyekti fɔr darenc, k'eyif Kanu barka. K'entepi cəcom k'ɛyɛfɛ ci kəsɔŋəs acɛpsɛ ɔn, ŋayerəs ci afum. K'eyer sɔ lop yayɔkɔ afum fəp.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, abençoou e partiu os pães, e deu-os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles; e dividiu os dois peixes entre todos eles.
42 Kɔ fəp fəsɔm ci kɔ ŋanɛmbərɛ,
42 E todos eles comeram e se fartaram.
43 k'aluksɛ yeri cəcom kɔ lop yɛlpəs cəfala ncɛ wəco kɔ mɛrəŋ.
43 E recolheram doze cestos cheios dos pedaços, e de peixe.
44 Arkun aŋɛ ŋanasɔm cəcom cacɔkɔ mɔ, ŋanabəp arkun wul kəcamət (5.000).
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Ntɛ tencepər mɔ, gbəncana babɔkɔ kɔ Yesu ɛntarɛ acɛpsɛ ɔn kəbɛrɛ debil ŋanuŋkɛnɛ kəcali mokuru mɔkɔ, ntende Bɛtsayida, nkɔn pəcgbəcɛnɛ kəloku kənay ka afum kəlukus ndaraŋan.
45 E imediatamente obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Ntɛ elembərnɛ ŋa mɔ, k'ɔŋkɔ kətola Kanu nde tɔrɔ kəroŋ.
46 E, tendo-os despedido, ele foi ao monte para orar.
47 Ntɛ dɔfɔy dɛmbəp mɔ, abil ŋeyi kəba dacɔ, nkɔn sona pəyi dəntɔf.
47 E, ao anoitecer, o barco estava no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Kɔ Yesu ɛnəŋk tɔkɔ pənacuca acɛpsɛ ɔn kəŋas mɔ, bawo afef ŋɔ ŋancgbofnɛ, pibi pɔbɔlɛ k'ender nnɔ ŋayi mɔ pəckɔt kəba kəroŋ kəkɔcepər ŋa.
48 E viu-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário; perto da quarta vigília da noite aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar-lhes adiante.
49 Ntɛ acɛpsɛ ɔn ŋanəŋk kɔ pəckɔt kəba kəroŋ mɔ, kɔ ŋafɔtɔ a tubɛri tɔ, kɔ ŋaŋkulɛ-kulɛ,
49 Mas, quando eles o viram andar sobre o mar, imaginaram que fosse um espírito, e gritaram;
50 bawo fəp faŋan ŋancnəŋk kɔ, kɔ kənesɛ kəyi ŋa. Mba gbəncana babɔkɔ kɔ Yesu olok-lokər ŋa, pəcloku: «Nəbəknɛ! In'ɔfɔ, ta nənesɛ!»
50 porque todos o viram, e perturbaram-se. E imediatamente falou com eles, e disse-lhes: Tende bom ânimo; sou eu, não tenhais medo.
51 Kɔ Yesu ɛmbɛrɛ debil kɔ afef ŋɛsak kəwur. Kɔ cusu cəwos ŋa.
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram maravilhados em si mesmos além da medida,
52 Bawo acɛpsɛ ɔn ŋanacərɛ fɛ ntɛ o ntɛ teta cəcom, pənasɔk fɛ ŋa anɔ Yesu ɔfɔ-ɛ.
52 pois eles não tinham considerado o milagre dos pães; pois o seu coração estava endurecido.
53 Ntɛ ŋalip kəcali kəba kɔ acɛpsɛ ɔn mɔ, kɔ ŋambəp atɔf ŋa Kenesarɛt kɔ ŋaŋkot di abil.
53 E, eles passando para o outro lado, chegaram à terra de Genesaré, e atracaram na praia.
54 Ŋandetor debil k'anɛpəl Yesu,
54 E, quando eles saíram do barco, imediatamente o conheceram,
55 kɔ afum a atɔf ŋaŋɔkɔ fəp ŋayɛksɛ kəder, ŋackɛrɛ acuy dəsəpoko nnɔ o nnɔ ancne a Yesu eyi mɔ.
55 e, correndo toda a região em redor, começaram a trazer em leitos os que estavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Nnɔ o nnɔ ɛncbɛrɛ mɔ, pəyɔnɛ tadare kɔ pəyɔnɛ fɛ ti dare dɔpɔŋ, kɔ pəyɔnɛ fɛ ti dəkulum, ancboc acuy abaŋka ŋɔpɔŋ, paclɛtsɛnɛ Yesu kəwosɛ acuy ŋagbuŋɛnɛ ali dobol da burumus bɔn. Acuy aŋɛ o aŋɛ ŋancgbuŋɛnɛ di mɔ, ŋanctamnɛ.
56 E, onde quer que ele entrava, em aldeias, ou cidade, ou nos campos, eles colocavam os enfermos nas ruas, e pediam-lhe que eles pudessem tocar somente na orla da sua roupa; e todos quantos o tocavam ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.