Marcos 4

Kitabu ka Kanu (BSP) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kɔ Yesu oluksərnɛ sɔ kəctəksɛ nde agbɛp ŋa kəba. Kɔ kənay ka afum alarəm kəŋkɔ kəloŋkanɛ nnɔ eyi mɔ, kɔ tɔsɔŋɛ kɔ kəbɛkɛ debil, k'ɛndɛ. Kɔ kənay ka afum akakɔ fəp kəncəmɛ agbɛp ŋa kəba.
1 Jesus pôs-se novamente a ensinar, à beira do mar, e aglomerou-se junto dele tão grande multidão, que ele teve de entrar numa barca, no mar, e toda a multidão ficou em terra na praia.
2 Kɔ Yesu ɛntəksɛ ŋa mes mɛlarəm pətubcɛnɛ mi mɔlɔm, k'oloku ŋa kətəksɛ kɔn disrɛ:
2 E ensinava-lhes muitas coisas em parábolas. Dizia-lhes na sua doutrina:
3 «Nəcəŋkəl: Kɔ wəbɔf owur kəkɔgbal defet.
3 Ouvi: Saiu o semeador a semear.
4 Ntɛ ɛncgbal defet mɔ, kɔ mɛŋgbɛn mɔlɔma mɛntɛmpɛnɛ dɔpɔ, mba kɔ bɛmp yender yɔsɔm mi.
4 Enquanto lançava a semente, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Kɔ mɛŋgbɛn mɔlɔma mɛntɛmpɛnɛ antɔf ŋa masar kəroŋ nde kəbof kəlarəm kənatɔyi mɔ. Ntɛ antɔf ŋɛnadəm mɔ, kɔ mɛŋgbɛn mamɔkɔ mompoŋ katəna.
5 Outra parte caiu no pedregulho, onde não havia muita terra; o grão germinou logo, porque a terra não era profunda;
6 Mba ntɛ nne yɛnadewonɛ mɔ, kɔ buma yayɔkɔ yowosərɛnɛ, bawo yɛnayɔ fɛ ncɔnc.
6 mas, assim que o sol despontou, queimou-se e, como não tivesse raiz, secou.
7 Kɔ mɛŋgbɛn mɔlɔma mɛntɛmpɛnɛ dəbɛŋk, kɔ bɛŋk yɛmpɛ kɔ yendi mi, kɔ tɔŋsɔŋɛ mɛŋgbɛn mɔtɔt kətɔkom.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; estes cresceram, sufocaram-na e o grão não deu fruto.
8 Kɔ mɛŋgbɛn mɔlɔma mɛntɛmpɛnɛ antɔf ŋɔtɔt kəroŋ, kɔ mompoŋ kɔ mɛsəŋk, kɔ mɛləpsər kəsɔŋ yokom. Kɔ mɔlɔma moŋkom wəco maas (30), mɔlɔma wəco camət-tin (60) kɔ mɔlɔma tasar tin (100).»
8 Outra caiu em terra boa e deu fruto, cresceu e desenvolveu-se; um grão rendeu trinta, outro sessenta e outro cem.
9 Kɔ Yesu oloku: «Məna nwɛ məŋyɔ ləŋəs yenenɛ mɔ, məne ti!»
9 E dizia: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
10 Ntɛ ŋaŋgbɛynɛ kəsək mɔ, acɛpsɛ a Yesu darəŋ aŋɛ wəco kɔ mɛrəŋ kɔ akɔ ŋaŋkɛl kɔ mɔ ŋayɛfɛ kəyifət kɔ teta mes mmɛ ɛnctəksɛ ŋa pətubcɛnɛ mi mɔlɔm mɔ.
10 Quando se acharam a sós, os que o cercavam e os Doze indagaram dele o sentido da parábola.
11 K'oloku ŋa: «Nəna ŋɔ Kanu kəsɔŋɛ kəcərɛ kance kəgbɔpnɛ ka dɛbɛ da Kanu, mba akɔ, motubcɛnɛ gbəcərəm mɔ ŋane,
11 Ele disse-lhes: A vós é revelado o mistério do Reino de Deus, mas aos que são de fora tudo se lhes propõe em parábolas.
12 ti tɔsɔŋɛ ntɛ: ‹Ŋaŋgbətnɛ belbel, mba ŋafɔnəŋk, tɔsɔŋɛ ŋaccəŋkəl belbel, mba ŋafɔcərɛ tɔlɔm o tɔlɔm, pətɔyɔnɛ ti-ɛ, kɔ ŋaluksərnɛ Kanu, Kanu kəŋaŋnɛnɛ ŋa!›»
12 Desse modo, eles olham sem ver, escutam sem compreender, sem que se convertam e lhes seja perdoado.
13 Kɔ Yesu eyif ŋa sɔ: «Nəncərɛ fɛ totubcɛnɛ tantɛ! Awa, cəke cɔ nəntam kəcərɛ motubcɛnɛ fəp-ɛ?
13 E acrescentou: Não entendeis essa parábola? Como entendereis então todas as outras?
14 Wəbɔf, Toloku ta Kanu t'ɔmbɔf.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Afum aŋɛ ŋayi dɔpɔ dacɔ mɔ, ŋ'ambɔfɛ Toloku ta Kanu. Kɔ ŋane ti-ɛ, gbəncana babɔkɔ Sentani səder səbaŋər ŋa Toloku Tɔtɔt ntɛ anabɔf ŋa mɔ.
15 Alguns se encontram à beira do caminho, onde ela é semeada; apenas a ouvem, vem Satanás tirar a palavra neles semeada.
16 Kɔ mɛŋgbɛn mɔkɔ anabɔf kəfo ka masar mɔ, mɔyɔnɛ afum aŋɛ ŋaŋne Toloku, ŋabaŋ ti pəbotu disrɛ,
16 Outros recebem a semente em lugares pedregosos; quando a ouvem, recebem-na com alegria;
17 mba ŋafɔwosɛ ncɔnc kətor ŋa, pəpic pɔ ŋancəmɛ ti darəŋ. Kɔ pəcuca kɔ kətɔrəs kənder teta Toloku tatɔkɔ-ɛ, ŋasak ti fɛw gbəncana babɔkɔ.
17 mas não têm raiz em si, são inconstantes, e assim que se levanta uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, eles tropeçam.
18 Anabɔf mɔlɔma dəbɛŋk, ŋa ŋayɔnɛ afum aŋɛ ŋaŋne Toloku ta Kanu,
18 Outros ainda recebem a semente entre os espinhos; ouvem a palavra,
19 mba pəyeŋki pa tɛm tatɔkɔ, pəbas pa daka kɔ mes mɔlɔma medi toloku tatɔkɔ, tɔsɔŋɛ ti kətɔkom.
19 mas as preocupações mundanas, a ilusão das riquezas, as múltiplas cobiças sufocam-na e a tornam infrutífera.
20 Tɛlpəs, anabɔf mɔlɔma antɔf ŋɔtɔt. Antɔf ŋɔtɔt ŋɔyɔnɛ afum aŋɛ ŋaŋne toloku ta Kanu, ŋabaŋ ti, ŋasɔŋɛ ti kəkom, ntɛ wəco maas (30), tɔkɔ wəco camət-tin (60), kɔ tɔlɔma tasar tin (100).»
20 Aqueles que recebem a semente em terra boa escutam a palavra, acolhem-na e dão fruto, trinta, sessenta e cem por um.
21 Kɔ Yesu eyif ŋa sɔ: «Ambɛr lamp dəkəfala kɔ pəyɔnɛ fɛ ti kəfənc dəntɔf ba? Bafɔ andɛt di kədɛt dəm ba?
21 Dizia-lhes ainda: Traz-se porventura a candeia para ser colocada debaixo do alqueire ou debaixo da cama? Não é para ser posta no candeeiro?
22 Bawo ntɛ o ntɛ tɔŋgbɔpnɛ mɔ, tendewur dɔsɔk dɔlɔma. Ntɛ o ntɛ tɔyɔnɛ tɔgbɔpnɛnɛ mɔ, mɛnɛ tedewur tɔyɔ afum waŋkəra.
22 Porque nada há oculto que não deva ser descoberto, nada secreto que não deva ser publicado.
23 Kɔ fum ɔyɔ ləŋəs yenenɛ-ɛ, pəne ti!»
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Kɔ Yesu oloku ŋa sɔ: «Nəkɛmbərnɛ tɔkɔ nəŋne mɔ: Potubcɛ pɔkɔ nəntubcɛ akɔ mɔ, ip'andekɔsɔtubcɛ nu, padeŋərɛ nu sɔ.
24 Ele prosseguiu: Atendei ao que ouvis: com a medida com que medirdes, vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Wəkɔ ɔyɔ pəlarəm mɔ ambɛrɛnɛ kɔ sɔ, mba wəkɔ ɔŋyɔ pepic mɔ, ambaŋər kɔ yati pɔkɔ ɔyɔ mɔ.»
25 Pois, ao que tem, se lhe dará; e ao que não tem, se lhe tirará até o que tem.
26 Kɔ Yesu oloku sɔ: «Dɛbɛ da Kanu deyi pəmɔ ntɛ wərkun endewur pəcgbal mɛŋgbɛn mɔbɔf dəntɔf mɔ,
26 Dizia também: O Reino de Deus é como um homem que lança a semente à terra.
27 tɔyɔnɛ a endirɛ kɔ endirɛ fɛ-ɛ, pibi kɔ daŋ, mɛŋgbɛn mompoŋ, mɛbɛk ta ɛncərɛ ti ntɛ o ntɛ-ɛ.
27 Dorme, levanta-se, de noite e de dia, e a semente brota e cresce, sem ele o perceber.
28 Antɔf ŋɔŋsɔŋɛ yɔbɔf kəpoŋ: Antɔf ŋisərka ŋɔŋsɔŋɛ yɔbɔf kəpoŋ: Pəcop buma, mɛŋgbɛn mocop kəwurəs dəbuma, mɛlas.
28 Pois a terra por si mesma produz, primeiro a planta, depois a espiga e, por último, o grão abundante na espiga.
29 Mɛŋgbɛn mɔnckɔnalɔl, pabɛr mi kətetiya, bawo tɛm tɛtɛl ta mi tɛmbəp.»
29 Quando o fruto amadurece, ele mete-lhe a foice, porque é chegada a colheita.
30 Kɔ Yesu eyif sɔ: «Ak'andetubcɛnɛ dɛbɛ da Kanu-ɛ? Totubcɛnɛ tere t'andelokɛ di-ɛ?
30 Dizia ele: A quem compararemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Dɛbɛ da Kanu deyi pəmɔ tɛŋgbɛn tɛfɛt mpɛ ambɔf pɛfɛtɛ pətas yɔbɔf ya dəntɔf fəp mɔ,
31 É como o grão de mostarda que, quando é semeado, é a menor de todas as sementes.
32 mba k'ambɔf pi-ɛ, pɛpɛ pɛbɛk pɛtas yɔbɔf fəp ya dəlakɔ, pɔsɔŋ wara wɔpɔŋ tɔsɔŋɛ bɛmp ya darenc kəctam kəndɛ katəkəp ka ki dəntɔf.»
32 Mas, depois de semeado, cresce, torna-se maior que todas as hortaliças e estende de tal modo os seus ramos, que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Dəmotubcɛnɛ mɛlarəm Yesu oncloku ŋa moloku ma Kanu, kəbəp ka tɔkɔ ŋactam kəcərɛ mɔ.
33 Era por meio de numerosas parábolas desse gênero que ele lhes anunciava a palavra, conforme eram capazes de compreender.
34 Yesu onclok-lokər fɛ afum fəp ta pəyɔnɛ motubcɛnɛ-ɛ, mba kɔ ŋaŋgbɛynɛ-ɛ, oncloku acɛpsɛ ɔn darəŋ tedisrɛ ta mi fəp.
34 E não lhes falava, a não ser em parábolas; a sós, porém, explicava tudo a seus discípulos.
35 Dɔsɔk dadɔkɔ yati ntɛ pəmbiyɛ mɔ, kɔ Yesu oloku acɛpsɛ ɔn: «Pacali ntende mokuru.»
35 À tarde daquele dia, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Ntɛ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋasak kənay ka afum mɔ, Yesu pəyi debil kɔ ŋaŋkekərɛ kɔ. Cibil cəlɔma cənayi kɔ kəsək.
36 Deixando o povo, levaram-no consigo na barca, assim como ele estava. Outras embarcações o escoltavam.
37 Kɔ afef ŋɔpɔŋ ŋɛyɛfɛ kəwur, yam yɛcbɛrɛ debil haŋ kɔ abil ŋɛfaŋ kəlarɛ domun.
37 Nisto surgiu uma grande tormenta e lançava as ondas dentro da barca, de modo que ela já se enchia de água.
38 Yesu nkɔn pəfəntərɛ, pəfakɛnɛ pədɛmət, pəcdirɛ nde abil darəŋ. Kɔ acɛpsɛ ɔn ŋantimi kɔ ŋacloku: «Wətəksɛ, kəfi kɔ sənder, kɔ məyi ta məwe ti daka-ɛ?»
38 Jesus achava-se na popa, dormindo sobre um travesseiro. Eles acordaram-no e disseram-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Ntɛ entimɛ mɔ, k'ɛŋgbəŋ-gbəŋər afef, k'oloku kəba: «Məcaŋk, mətor!» Kɔ afef ŋɛsak, kɔ pəyɔ yeŋ!
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Silêncio! Cala-te! E cessou o vento e seguiu-se grande bonança.
40 Kɔ Yesu eyif ŋa: «Ta ake tɔ nəferɛnɛ fɔr tantɛ-ɛ? Nəntayɔ fɛ kəlaŋ haŋ ndɛkəl ba?»
40 Ele disse-lhes: Como sois medrosos! Ainda não tendes fé?
41 Kɔ kənesɛ kəpɔŋ kəsumpər ŋa, kɔ ŋayifɛnɛ aŋɛ kɔ akɔ: «Ake fum wəkawɛ ɔyɔnɛ-ɛ, ntɛ afef kɔ kəba yɛncəmɛ tɛfaŋ tɔn darəŋ mɔ?»
41 Eles ficaram penetrados de grande temor e cochichavam entre si: Quem é este, a quem até o vento e o mar obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.