Marcos 4
Kitabu ka Kanu (BSP) vs NVI
1 Kɔ Yesu oluksərnɛ sɔ kəctəksɛ nde agbɛp ŋa kəba. Kɔ kənay ka afum alarəm kəŋkɔ kəloŋkanɛ nnɔ eyi mɔ, kɔ tɔsɔŋɛ kɔ kəbɛkɛ debil, k'ɛndɛ. Kɔ kənay ka afum akakɔ fəp kəncəmɛ agbɛp ŋa kəba.
1 Novamente Jesus começou a ensinar à beira-mar. Reuniu-se ao seu redor uma multidão tão grande que ele teve que entrar num barco e assentar-se nele. O barco estava no mar, enquanto todo o povo ficava na beira da praia.
2 Kɔ Yesu ɛntəksɛ ŋa mes mɛlarəm pətubcɛnɛ mi mɔlɔm, k'oloku ŋa kətəksɛ kɔn disrɛ:
2 Ele lhes ensinava muitas coisas por parábolas, dizendo em seu ensino:
3 «Nəcəŋkəl: Kɔ wəbɔf owur kəkɔgbal defet.
3 "Ouçam! O semeador saiu a semear.
4 Ntɛ ɛncgbal defet mɔ, kɔ mɛŋgbɛn mɔlɔma mɛntɛmpɛnɛ dɔpɔ, mba kɔ bɛmp yender yɔsɔm mi.
4 Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho, e as aves vieram e a comeram.
5 Kɔ mɛŋgbɛn mɔlɔma mɛntɛmpɛnɛ antɔf ŋa masar kəroŋ nde kəbof kəlarəm kənatɔyi mɔ. Ntɛ antɔf ŋɛnadəm mɔ, kɔ mɛŋgbɛn mamɔkɔ mompoŋ katəna.
5 Parte dela caiu em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque a terra não era profunda.
6 Mba ntɛ nne yɛnadewonɛ mɔ, kɔ buma yayɔkɔ yowosərɛnɛ, bawo yɛnayɔ fɛ ncɔnc.
6 Mas quando saiu o sol, as plantas se queimaram e secaram, porque não tinham raiz.
7 Kɔ mɛŋgbɛn mɔlɔma mɛntɛmpɛnɛ dəbɛŋk, kɔ bɛŋk yɛmpɛ kɔ yendi mi, kɔ tɔŋsɔŋɛ mɛŋgbɛn mɔtɔt kətɔkom.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas, de forma que ela não deu fruto.
8 Kɔ mɛŋgbɛn mɔlɔma mɛntɛmpɛnɛ antɔf ŋɔtɔt kəroŋ, kɔ mompoŋ kɔ mɛsəŋk, kɔ mɛləpsər kəsɔŋ yokom. Kɔ mɔlɔma moŋkom wəco maas (30), mɔlɔma wəco camət-tin (60) kɔ mɔlɔma tasar tin (100).»
8 Outra ainda caiu em boa terra, germinou, cresceu e deu boa colheita, a trinta, sessenta e até cem por um".
9 Kɔ Yesu oloku: «Məna nwɛ məŋyɔ ləŋəs yenenɛ mɔ, məne ti!»
9 A seguir Jesus acrescentou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
10 Ntɛ ŋaŋgbɛynɛ kəsək mɔ, acɛpsɛ a Yesu darəŋ aŋɛ wəco kɔ mɛrəŋ kɔ akɔ ŋaŋkɛl kɔ mɔ ŋayɛfɛ kəyifət kɔ teta mes mmɛ ɛnctəksɛ ŋa pətubcɛnɛ mi mɔlɔm mɔ.
10 Quando ele ficou sozinho, os Doze e os outros que estavam ao seu redor lhe fizeram perguntas acerca das parábolas.
11 K'oloku ŋa: «Nəna ŋɔ Kanu kəsɔŋɛ kəcərɛ kance kəgbɔpnɛ ka dɛbɛ da Kanu, mba akɔ, motubcɛnɛ gbəcərəm mɔ ŋane,
11 Ele lhes disse: "A vocês foi dado o mistério do Reino de Deus, mas aos que estão fora tudo é dito por parábolas,
12 ti tɔsɔŋɛ ntɛ: ‹Ŋaŋgbətnɛ belbel, mba ŋafɔnəŋk, tɔsɔŋɛ ŋaccəŋkəl belbel, mba ŋafɔcərɛ tɔlɔm o tɔlɔm, pətɔyɔnɛ ti-ɛ, kɔ ŋaluksərnɛ Kanu, Kanu kəŋaŋnɛnɛ ŋa!›»
12 a fim de que, ‘ainda que vejam, não percebam, ainda que ouçam, não entendam; de outro modo, poderiam converter-se e ser perdoados! ’"
13 Kɔ Yesu eyif ŋa sɔ: «Nəncərɛ fɛ totubcɛnɛ tantɛ! Awa, cəke cɔ nəntam kəcərɛ motubcɛnɛ fəp-ɛ?
13 Então Jesus lhes perguntou: "Vocês não entendem esta parábola? Como, então, compreenderão todas as outras parábolas?
14 Wəbɔf, Toloku ta Kanu t'ɔmbɔf.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Afum aŋɛ ŋayi dɔpɔ dacɔ mɔ, ŋ'ambɔfɛ Toloku ta Kanu. Kɔ ŋane ti-ɛ, gbəncana babɔkɔ Sentani səder səbaŋər ŋa Toloku Tɔtɔt ntɛ anabɔf ŋa mɔ.
15 Algumas pessoas são como a semente à beira do caminho, onde a palavra é semeada. Logo que a ouvem, Satanás vem e retira a palavra nelas semeada.
16 Kɔ mɛŋgbɛn mɔkɔ anabɔf kəfo ka masar mɔ, mɔyɔnɛ afum aŋɛ ŋaŋne Toloku, ŋabaŋ ti pəbotu disrɛ,
16 Outras, como a semente lançada em terreno pedregoso, ouvem a palavra e logo a recebem com alegria.
17 mba ŋafɔwosɛ ncɔnc kətor ŋa, pəpic pɔ ŋancəmɛ ti darəŋ. Kɔ pəcuca kɔ kətɔrəs kənder teta Toloku tatɔkɔ-ɛ, ŋasak ti fɛw gbəncana babɔkɔ.
17 Todavia, visto que não têm raiz em si mesmas, permanecem por pouco tempo. Quando surge alguma tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo a abandonam.
18 Anabɔf mɔlɔma dəbɛŋk, ŋa ŋayɔnɛ afum aŋɛ ŋaŋne Toloku ta Kanu,
18 Outras ainda, como a semente lançada entre espinhos, ouvem a palavra;
19 mba pəyeŋki pa tɛm tatɔkɔ, pəbas pa daka kɔ mes mɔlɔma medi toloku tatɔkɔ, tɔsɔŋɛ ti kətɔkom.
19 mas quando chegam as preocupações desta vida, o engano das riquezas e os anseios por outras coisas, sufocam a palavra, tornando-a infrutífera.
20 Tɛlpəs, anabɔf mɔlɔma antɔf ŋɔtɔt. Antɔf ŋɔtɔt ŋɔyɔnɛ afum aŋɛ ŋaŋne toloku ta Kanu, ŋabaŋ ti, ŋasɔŋɛ ti kəkom, ntɛ wəco maas (30), tɔkɔ wəco camət-tin (60), kɔ tɔlɔma tasar tin (100).»
20 Outras pessoas são como a semente lançada em boa terra: ouvem a palavra, aceitam-na e dão uma colheita de trinta, sessenta e até cem por um".
21 Kɔ Yesu eyif ŋa sɔ: «Ambɛr lamp dəkəfala kɔ pəyɔnɛ fɛ ti kəfənc dəntɔf ba? Bafɔ andɛt di kədɛt dəm ba?
21 Ele lhes disse: "Quem traz uma candeia para ser colocada debaixo de uma vasilha ou de uma cama? Acaso não a coloca num lugar apropriado?
22 Bawo ntɛ o ntɛ tɔŋgbɔpnɛ mɔ, tendewur dɔsɔk dɔlɔma. Ntɛ o ntɛ tɔyɔnɛ tɔgbɔpnɛnɛ mɔ, mɛnɛ tedewur tɔyɔ afum waŋkəra.
22 Porque não há nada oculto, senão para ser revelado, e nada escondido senão para ser trazido à luz.
23 Kɔ fum ɔyɔ ləŋəs yenenɛ-ɛ, pəne ti!»
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça!
24 Kɔ Yesu oloku ŋa sɔ: «Nəkɛmbərnɛ tɔkɔ nəŋne mɔ: Potubcɛ pɔkɔ nəntubcɛ akɔ mɔ, ip'andekɔsɔtubcɛ nu, padeŋərɛ nu sɔ.
24 "Considerem atentamente o que vocês estão ouvindo", continuou ele. "Com a medida com que medirem, vocês serão medidos; e ainda mais lhes acrescentarão.
25 Wəkɔ ɔyɔ pəlarəm mɔ ambɛrɛnɛ kɔ sɔ, mba wəkɔ ɔŋyɔ pepic mɔ, ambaŋər kɔ yati pɔkɔ ɔyɔ mɔ.»
25 A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que tem lhe será tirado".
26 Kɔ Yesu oloku sɔ: «Dɛbɛ da Kanu deyi pəmɔ ntɛ wərkun endewur pəcgbal mɛŋgbɛn mɔbɔf dəntɔf mɔ,
26 Ele prosseguiu dizendo: "O Reino de Deus é semelhante a um homem que lança a semente sobre a terra.
27 tɔyɔnɛ a endirɛ kɔ endirɛ fɛ-ɛ, pibi kɔ daŋ, mɛŋgbɛn mompoŋ, mɛbɛk ta ɛncərɛ ti ntɛ o ntɛ-ɛ.
27 Noite e dia, quer ele durma quer se levante, a semente germina e cresce, embora ele não saiba como.
28 Antɔf ŋɔŋsɔŋɛ yɔbɔf kəpoŋ: Antɔf ŋisərka ŋɔŋsɔŋɛ yɔbɔf kəpoŋ: Pəcop buma, mɛŋgbɛn mocop kəwurəs dəbuma, mɛlas.
28 A terra por si própria produz o grão: primeiro o talo, depois a espiga e, então, o grão cheio na espiga.
29 Mɛŋgbɛn mɔnckɔnalɔl, pabɛr mi kətetiya, bawo tɛm tɛtɛl ta mi tɛmbəp.»
29 Logo que o grão fica maduro, o homem lhe passa a foice, porque chegou a colheita".
30 Kɔ Yesu eyif sɔ: «Ak'andetubcɛnɛ dɛbɛ da Kanu-ɛ? Totubcɛnɛ tere t'andelokɛ di-ɛ?
30 Novamente ele disse: "Com que compararemos o Reino de Deus? Que parábola usaremos para descrevê-lo?
31 Dɛbɛ da Kanu deyi pəmɔ tɛŋgbɛn tɛfɛt mpɛ ambɔf pɛfɛtɛ pətas yɔbɔf ya dəntɔf fəp mɔ,
31 É como um grão de mostarda, que, quando plantada, é a menor semente de todas.
32 mba k'ambɔf pi-ɛ, pɛpɛ pɛbɛk pɛtas yɔbɔf fəp ya dəlakɔ, pɔsɔŋ wara wɔpɔŋ tɔsɔŋɛ bɛmp ya darenc kəctam kəndɛ katəkəp ka ki dəntɔf.»
32 No entanto, plantada, ela cresce e se torna a maior de todas as hortaliças, com ramos tão grandes que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra".
33 Dəmotubcɛnɛ mɛlarəm Yesu oncloku ŋa moloku ma Kanu, kəbəp ka tɔkɔ ŋactam kəcərɛ mɔ.
33 Com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes anunciava a palavra, tanto quanto podiam receber.
34 Yesu onclok-lokər fɛ afum fəp ta pəyɔnɛ motubcɛnɛ-ɛ, mba kɔ ŋaŋgbɛynɛ-ɛ, oncloku acɛpsɛ ɔn darəŋ tedisrɛ ta mi fəp.
34 Não lhes dizia nada sem usar alguma parábola. Quando, porém, estava a sós com os seus discípulos, explicava-lhes tudo.
35 Dɔsɔk dadɔkɔ yati ntɛ pəmbiyɛ mɔ, kɔ Yesu oloku acɛpsɛ ɔn: «Pacali ntende mokuru.»
35 Naquele dia, ao anoitecer, disse ele aos seus discípulos: "Vamos atravessar para o outro lado".
36 Ntɛ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋasak kənay ka afum mɔ, Yesu pəyi debil kɔ ŋaŋkekərɛ kɔ. Cibil cəlɔma cənayi kɔ kəsək.
36 Deixando a multidão, eles o levaram no barco, assim como estava. Outros barcos também o acompanhavam.
37 Kɔ afef ŋɔpɔŋ ŋɛyɛfɛ kəwur, yam yɛcbɛrɛ debil haŋ kɔ abil ŋɛfaŋ kəlarɛ domun.
37 Levantou-se um forte vendaval, e as ondas se lançavam sobre o barco, de forma que este foi se enchendo de água.
38 Yesu nkɔn pəfəntərɛ, pəfakɛnɛ pədɛmət, pəcdirɛ nde abil darəŋ. Kɔ acɛpsɛ ɔn ŋantimi kɔ ŋacloku: «Wətəksɛ, kəfi kɔ sənder, kɔ məyi ta məwe ti daka-ɛ?»
38 Jesus estava na popa, dormindo com a cabeça sobre um travesseiro. Os discípulos o acordaram e clamaram: "Mestre, não te importas que morramos? "
39 Ntɛ entimɛ mɔ, k'ɛŋgbəŋ-gbəŋər afef, k'oloku kəba: «Məcaŋk, mətor!» Kɔ afef ŋɛsak, kɔ pəyɔ yeŋ!
39 Ele se levantou, repreendeu o vento e disse ao mar: "Aquiete-se! Acalme-se! " O vento se aquietou, e fez-se completa bonança.
40 Kɔ Yesu eyif ŋa: «Ta ake tɔ nəferɛnɛ fɔr tantɛ-ɛ? Nəntayɔ fɛ kəlaŋ haŋ ndɛkəl ba?»
40 Então perguntou aos seus discípulos: "Por que vocês estão com tanto medo? Ainda não têm fé? "
41 Kɔ kənesɛ kəpɔŋ kəsumpər ŋa, kɔ ŋayifɛnɛ aŋɛ kɔ akɔ: «Ake fum wəkawɛ ɔyɔnɛ-ɛ, ntɛ afef kɔ kəba yɛncəmɛ tɛfaŋ tɔn darəŋ mɔ?»
41 Eles estavam apavorados e perguntavam uns aos outros: "Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem? "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.