Marcos 4

Kitabu ka Kanu (BSP) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Kɔ Yesu oluksərnɛ sɔ kəctəksɛ nde agbɛp ŋa kəba. Kɔ kənay ka afum alarəm kəŋkɔ kəloŋkanɛ nnɔ eyi mɔ, kɔ tɔsɔŋɛ kɔ kəbɛkɛ debil, k'ɛndɛ. Kɔ kənay ka afum akakɔ fəp kəncəmɛ agbɛp ŋa kəba.
1 Jesus começou a ensinar outra vez na beira do lago da Galileia. A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou e sentou-se num barco perto da praia, onde o povo estava.
2 Kɔ Yesu ɛntəksɛ ŋa mes mɛlarəm pətubcɛnɛ mi mɔlɔm, k'oloku ŋa kətəksɛ kɔn disrɛ:
2 Jesus usava parábolas para ensinar muitas coisas. Ele dizia:
3 «Nəcəŋkəl: Kɔ wəbɔf owur kəkɔgbal defet.
3 — Escutem! Certo homem saiu para semear.
4 Ntɛ ɛncgbal defet mɔ, kɔ mɛŋgbɛn mɔlɔma mɛntɛmpɛnɛ dɔpɔ, mba kɔ bɛmp yender yɔsɔm mi.
4 E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 Kɔ mɛŋgbɛn mɔlɔma mɛntɛmpɛnɛ antɔf ŋa masar kəroŋ nde kəbof kəlarəm kənatɔyi mɔ. Ntɛ antɔf ŋɛnadəm mɔ, kɔ mɛŋgbɛn mamɔkɔ mompoŋ katəna.
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 Mba ntɛ nne yɛnadewonɛ mɔ, kɔ buma yayɔkɔ yowosərɛnɛ, bawo yɛnayɔ fɛ ncɔnc.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 Kɔ mɛŋgbɛn mɔlɔma mɛntɛmpɛnɛ dəbɛŋk, kɔ bɛŋk yɛmpɛ kɔ yendi mi, kɔ tɔŋsɔŋɛ mɛŋgbɛn mɔtɔt kətɔkom.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas. Por isso nada produziram.
8 Kɔ mɛŋgbɛn mɔlɔma mɛntɛmpɛnɛ antɔf ŋɔtɔt kəroŋ, kɔ mompoŋ kɔ mɛsəŋk, kɔ mɛləpsər kəsɔŋ yokom. Kɔ mɔlɔma moŋkom wəco maas (30), mɔlɔma wəco camət-tin (60) kɔ mɔlɔma tasar tin (100).»
8 Mas as sementes que caíram em terra boa brotaram, cresceram e produziram na base de trinta, sessenta e até cem grãos por um.
9 Kɔ Yesu oloku: «Məna nwɛ məŋyɔ ləŋəs yenenɛ mɔ, məne ti!»
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Ntɛ ŋaŋgbɛynɛ kəsək mɔ, acɛpsɛ a Yesu darəŋ aŋɛ wəco kɔ mɛrəŋ kɔ akɔ ŋaŋkɛl kɔ mɔ ŋayɛfɛ kəyifət kɔ teta mes mmɛ ɛnctəksɛ ŋa pətubcɛnɛ mi mɔlɔm mɔ.
10 Quando a multidão foi embora, as pessoas que ficaram ali começaram, junto com os doze discípulos, a fazer perguntas a Jesus sobre parábolas .
11 K'oloku ŋa: «Nəna ŋɔ Kanu kəsɔŋɛ kəcərɛ kance kəgbɔpnɛ ka dɛbɛ da Kanu, mba akɔ, motubcɛnɛ gbəcərəm mɔ ŋane,
11 Jesus disse a eles:
12 ti tɔsɔŋɛ ntɛ: ‹Ŋaŋgbətnɛ belbel, mba ŋafɔnəŋk, tɔsɔŋɛ ŋaccəŋkəl belbel, mba ŋafɔcərɛ tɔlɔm o tɔlɔm, pətɔyɔnɛ ti-ɛ, kɔ ŋaluksərnɛ Kanu, Kanu kəŋaŋnɛnɛ ŋa!›»
12 para que olhem e não enxerguem nada e para que escutem e não entendam; se não, eles voltariam para Deus, e ele os perdoaria.
13 Kɔ Yesu eyif ŋa sɔ: «Nəncərɛ fɛ totubcɛnɛ tantɛ! Awa, cəke cɔ nəntam kəcərɛ motubcɛnɛ fəp-ɛ?
13 Então Jesus perguntou:
14 Wəbɔf, Toloku ta Kanu t'ɔmbɔf.
14 E continuou:
15 Afum aŋɛ ŋayi dɔpɔ dacɔ mɔ, ŋ'ambɔfɛ Toloku ta Kanu. Kɔ ŋane ti-ɛ, gbəncana babɔkɔ Sentani səder səbaŋər ŋa Toloku Tɔtɔt ntɛ anabɔf ŋa mɔ.
15 Algumas pessoas que a ouvem são como as sementes que caíram na beira do caminho. Logo que ouvem, Satanás vem e tira a mensagem que foi semeada no coração delas.
16 Kɔ mɛŋgbɛn mɔkɔ anabɔf kəfo ka masar mɔ, mɔyɔnɛ afum aŋɛ ŋaŋne Toloku, ŋabaŋ ti pəbotu disrɛ,
16 Outras pessoas são como as sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras. Quando ouvem a mensagem, elas a aceitam logo com alegria;
17 mba ŋafɔwosɛ ncɔnc kətor ŋa, pəpic pɔ ŋancəmɛ ti darəŋ. Kɔ pəcuca kɔ kətɔrəs kənder teta Toloku tatɔkɔ-ɛ, ŋasak ti fɛw gbəncana babɔkɔ.
17 mas depois de pouco tempo essas pessoas abandonam a mensagem porque ela não criou raízes nelas. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
18 Anabɔf mɔlɔma dəbɛŋk, ŋa ŋayɔnɛ afum aŋɛ ŋaŋne Toloku ta Kanu,
18 Ainda outras são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem,
19 mba pəyeŋki pa tɛm tatɔkɔ, pəbas pa daka kɔ mes mɔlɔma medi toloku tatɔkɔ, tɔsɔŋɛ ti kətɔkom.
19 mas, quando aparecem as preocupações deste mundo, a ilusão das riquezas e outras ambições, estas coisas sufocam a mensagem, e ela não produz frutos.
20 Tɛlpəs, anabɔf mɔlɔma antɔf ŋɔtɔt. Antɔf ŋɔtɔt ŋɔyɔnɛ afum aŋɛ ŋaŋne toloku ta Kanu, ŋabaŋ ti, ŋasɔŋɛ ti kəkom, ntɛ wəco maas (30), tɔkɔ wəco camət-tin (60), kɔ tɔlɔma tasar tin (100).»
20 E existem aquelas pessoas que são como as sementes que foram semeadas em terra boa. Elas ouvem, e aceitam a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, trinta; outras, sessenta; e ainda outras, cem vezes mais do que foi semeado.
21 Kɔ Yesu eyif ŋa sɔ: «Ambɛr lamp dəkəfala kɔ pəyɔnɛ fɛ ti kəfənc dəntɔf ba? Bafɔ andɛt di kədɛt dəm ba?
21 Jesus continuou:
22 Bawo ntɛ o ntɛ tɔŋgbɔpnɛ mɔ, tendewur dɔsɔk dɔlɔma. Ntɛ o ntɛ tɔyɔnɛ tɔgbɔpnɛnɛ mɔ, mɛnɛ tedewur tɔyɔ afum waŋkəra.
22 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido.
23 Kɔ fum ɔyɔ ləŋəs yenenɛ-ɛ, pəne ti!»
23 Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
24 Kɔ Yesu oloku ŋa sɔ: «Nəkɛmbərnɛ tɔkɔ nəŋne mɔ: Potubcɛ pɔkɔ nəntubcɛ akɔ mɔ, ip'andekɔsɔtubcɛ nu, padeŋərɛ nu sɔ.
24 Disse também:
25 Wəkɔ ɔyɔ pəlarəm mɔ ambɛrɛnɛ kɔ sɔ, mba wəkɔ ɔŋyɔ pepic mɔ, ambaŋər kɔ yati pɔkɔ ɔyɔ mɔ.»
25 Quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o pouco que tem será tirado dele.
26 Kɔ Yesu oloku sɔ: «Dɛbɛ da Kanu deyi pəmɔ ntɛ wərkun endewur pəcgbal mɛŋgbɛn mɔbɔf dəntɔf mɔ,
26 Jesus disse:
27 tɔyɔnɛ a endirɛ kɔ endirɛ fɛ-ɛ, pibi kɔ daŋ, mɛŋgbɛn mompoŋ, mɛbɛk ta ɛncərɛ ti ntɛ o ntɛ-ɛ.
27 Quer ele esteja acordado, quer esteja dormindo, ela brota e cresce, sem ele saber como isso acontece.
28 Antɔf ŋɔŋsɔŋɛ yɔbɔf kəpoŋ: Antɔf ŋisərka ŋɔŋsɔŋɛ yɔbɔf kəpoŋ: Pəcop buma, mɛŋgbɛn mocop kəwurəs dəbuma, mɛlas.
28 É a própria terra que dá o seu fruto: primeiro aparece a planta, depois a espiga, e, mais tarde, os grãos que enchem a espiga.
29 Mɛŋgbɛn mɔnckɔnalɔl, pabɛr mi kətetiya, bawo tɛm tɛtɛl ta mi tɛmbəp.»
29 Quando as espigas ficam maduras, o homem começa a cortá-las com a foice, pois chegou o tempo da colheita.
30 Kɔ Yesu eyif sɔ: «Ak'andetubcɛnɛ dɛbɛ da Kanu-ɛ? Totubcɛnɛ tere t'andelokɛ di-ɛ?
30 Jesus continuou:
31 Dɛbɛ da Kanu deyi pəmɔ tɛŋgbɛn tɛfɛt mpɛ ambɔf pɛfɛtɛ pətas yɔbɔf ya dəntɔf fəp mɔ,
31 Ele é como uma semente de mostarda, que é a menor de todas as sementes.
32 mba k'ambɔf pi-ɛ, pɛpɛ pɛbɛk pɛtas yɔbɔf fəp ya dəlakɔ, pɔsɔŋ wara wɔpɔŋ tɔsɔŋɛ bɛmp ya darenc kəctam kəndɛ katəkəp ka ki dəntɔf.»
32 Mas, depois de semeada, cresce muito até ficar a maior de todas as plantas. E os seus ramos são tão grandes, que os passarinhos fazem ninhos entre as suas folhas.
33 Dəmotubcɛnɛ mɛlarəm Yesu oncloku ŋa moloku ma Kanu, kəbəp ka tɔkɔ ŋactam kəcərɛ mɔ.
33 Assim, usando muitas parábolas como estas, Jesus falava ao povo de um modo que eles podiam entender.
34 Yesu onclok-lokər fɛ afum fəp ta pəyɔnɛ motubcɛnɛ-ɛ, mba kɔ ŋaŋgbɛynɛ-ɛ, oncloku acɛpsɛ ɔn darəŋ tedisrɛ ta mi fəp.
34 E só falava com eles usando parábolas, mas explicava tudo em particular aos discípulos.
35 Dɔsɔk dadɔkɔ yati ntɛ pəmbiyɛ mɔ, kɔ Yesu oloku acɛpsɛ ɔn: «Pacali ntende mokuru.»
35 Naquele dia, de tardinha, Jesus disse aos discípulos:
36 Ntɛ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋasak kənay ka afum mɔ, Yesu pəyi debil kɔ ŋaŋkekərɛ kɔ. Cibil cəlɔma cənayi kɔ kəsək.
36 Então eles deixaram o povo ali, subiram no barco em que Jesus estava e foram com ele; e outros barcos o acompanharam.
37 Kɔ afef ŋɔpɔŋ ŋɛyɛfɛ kəwur, yam yɛcbɛrɛ debil haŋ kɔ abil ŋɛfaŋ kəlarɛ domun.
37 De repente, começou a soprar um vento muito forte, e as ondas arrebentavam com tanta força em cima do barco, que ele já estava ficando cheio de água.
38 Yesu nkɔn pəfəntərɛ, pəfakɛnɛ pədɛmət, pəcdirɛ nde abil darəŋ. Kɔ acɛpsɛ ɔn ŋantimi kɔ ŋacloku: «Wətəksɛ, kəfi kɔ sənder, kɔ məyi ta məwe ti daka-ɛ?»
38 Jesus estava dormindo na parte detrás do barco, com a cabeça numa almofada. Então os discípulos o acordaram e disseram: — Mestre! Nós vamos morrer! O senhor não se importa com isso?
39 Ntɛ entimɛ mɔ, k'ɛŋgbəŋ-gbəŋər afef, k'oloku kəba: «Məcaŋk, mətor!» Kɔ afef ŋɛsak, kɔ pəyɔ yeŋ!
39 Então ele se levantou, falou duro com o vento e disse ao lago: O vento parou, e tudo ficou calmo.
40 Kɔ Yesu eyif ŋa: «Ta ake tɔ nəferɛnɛ fɔr tantɛ-ɛ? Nəntayɔ fɛ kəlaŋ haŋ ndɛkəl ba?»
40 Aí ele perguntou:
41 Kɔ kənesɛ kəpɔŋ kəsumpər ŋa, kɔ ŋayifɛnɛ aŋɛ kɔ akɔ: «Ake fum wəkawɛ ɔyɔnɛ-ɛ, ntɛ afef kɔ kəba yɛncəmɛ tɛfaŋ tɔn darəŋ mɔ?»
41 E os discípulos, cheios de medo, diziam uns aos outros: — Que homem é este que manda até no vento e nas ondas?!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.