Marcos 14

Kitabu ka Kanu (BSP) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Cəsata ca Kəcepər ka Mɛlɛkɛ medif kɔ ka Cəcom cətɔnɔŋkəl lebin pəmar cəyi kɔ mata mɛrəŋ mencepər-ɛ. Aloŋnɛ apɔŋ kɔ atəksɛ sariyɛ s'aSuyif ŋanctɛn kəsumpər Yesu cəpənpən disrɛ, ŋadif kɔ.
1 Ora, dali a dois dias seria a festa da Páscoa e dos {pães} Ázimos; e os sumos sacerdotes e os escribas buscavam algum meio de prender Jesus à traição para matá-lo.
2 Bawo ŋancloku a ta pasumpər kɔ dɔsɔk da kəsata, ta tedesɔŋɛ pəyamayama pedeyi afum dacɔ.
2 Mas não durante a festa, diziam eles, para não haver talvez algum tumulto entre o povo.
3 Ntɛ Yesu ɛnayi Betani mɔ, ndena Simɔŋ wəcunɛ sen, kɔ wəran wəlɔma ɛmbɛrɛ tɛtəŋnɛ ŋacdi yeri. Wəran nwɛ pətɔmpər tɔkɔbɔ pa alabatər pɛlarɛ labundɛ da nar tɛp, labundɛ deyeŋki kəway. K'osuncu tɔkɔbɔ mpɛ, k'oloŋsər labundɛ ndɛ fəp Yesu dəromp.
3 Jesus se achava em Betânia, em casa de Simão, o leproso. Quando ele se pôs à mesa, entrou uma mulher trazendo um vaso de alabastro cheio de um perfume de nardo puro, de grande preço, e, quebrando o vaso, derramou-lho sobre a cabeça.
4 Kɔ pəntɛlɛ afum alɔma, kɔ ŋayifnɛ: «Ta ake tɔ ɛləsərɛ-ləsərɛ labundɛ dandɛ-ɛ?
4 Alguns, porém, ficaram indignados e disseram entre si: Por que este desperdício de bálsamo?
5 Anatam di kəcaməs haŋ pəsam gbəleŋ masar maas, pasɔŋ pi atɔyɔ daka.» Kɔ pəntɛlɛ ŋa nnɔ wəran nwɛ eyi mɔ.
5 Poder-se-ia tê-lo vendido por mais de trezentos denários, e os dar aos pobres. E irritavam-se contra ela.
6 Mba kɔ Yesu oloku: «Nəce kɔ! Ta ake tɔ nəcəmɛnɛ kɔ darəŋ-ɛ? Tɔyɔ tɔtɔt t'ɔyɔ nnɔ ina iyi mɔ.
6 Mas Jesus disse-lhes: Deixai-a. Por que a molestais? Ela me fez uma boa obra.
7 Atɔyɔ daka, ŋayi nu dacɔ tɛm fəp, nəntam kəyɔnɛ ŋa pətɔt tɛm ntɛ o ntɛ nəŋfaŋ mɔ. Mba ina, nəfɔdey'em tɛm fəp.
7 Vós sempre tendes convosco os pobres e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; mas a mim não me tendes sempre.
8 Ɔyɔ tɔkɔ ɛntam mɔ. Onuŋkɛnɛ kəsop im labundɛ kəlompəs ka kəbel kem a pacwup ki.
8 Ela fez o que pode: embalsamou-me antecipadamente o corpo para a sepultura.
9 Kance icloku nu: Nnɔ o nnɔ andedəŋk Kibaru Kətɔt doru dandɛ kɔrkɔr mɔ, aŋloku sɔ tɔyɔ tɔtɔt ta wəran wəkawɛ kəcɛm-cɛməs ka doru.»
9 Em verdade vos digo: onde quer que for pregado em todo o mundo o Evangelho, será contado para sua memória o que ela fez.
10 Yudas wəka dare da Keriyot, nwɛ ɛnayi acɛpsɛ a Yesu darəŋ aŋɛ wəco kɔ mɛrəŋ dacɔ mɔ, ɔŋkɔ pəbəp abɛ a aloŋnɛ, ntɛ tɔŋsɔŋɛ pəbɛr Yesu ŋa dəwaca mɔ.
10 Judas Iscariotes, um dos Doze, foi avistar-se com os sumos sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Ntɛ aloŋnɛ ŋancəŋkəl moloku mɔn mɔ, kɔ pəmbɔt ŋa, kɔ ŋaloku kəsɔŋ kɔ pəsam. Yudas pəctɛn tɔyɔ ntɛ endekɔbɛr Yesu ŋa dəwaca mɔ.
11 A esta notícia, eles alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava ocasião oportuna para o entregar.
12 Dɔsɔk dɔcɔkɔ-cɔkɔ da kəsata ka Cəcom cətɔnɔŋkəl lebin, dɔsɔk ndɛ ancloŋnɛ ŋkesiya ya Kəcepər ka Mɛlɛkɛ medif mɔ, kɔ acɛpsɛ a Yesu darəŋ ŋayif kɔ: «Deke məfaŋ səkɔlomps'am yeri ya kəsata ka Kəcepər ka Mɛlɛkɛ medif-ɛ?»
12 No primeiro dia dos Ázimos, em que se imolava a Páscoa, perguntaram-lhe os discípulos: Onde queres que preparemos a refeição da Páscoa?
13 Kɔ Yesu osom acɛpsɛ ɔn darəŋ mɛrəŋ, k'oloku ŋa: «Nəkɔ dare, nəŋkɔnəŋk wərkun pəsarɛ apampɛ ŋa domun pəder, kədefaynɛ nu. Nəcəmɛ kɔ darəŋ,
13 Ele enviou dois dos seus discípulos, dizendo: Ide à cidade, e sair-vos-á ao encontro um homem, carregando um cântaro de água.
14 nde ɔŋkɔbɛrɛ mɔ, nəloku wəka kəlɔ: ‹Wətəksɛ oloku: Deke dəkəlɔ deyi ndɛ indedi yeri ya kəsata ka Kəcepər ka Mɛlɛkɛ medif kɔ acɛpsɛ em darəŋ-ɛ?›
14 Segui-o e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre pergunta: Onde está a sala em que devo comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Endekɔmentər nu dəkəlɔ dɔpɔŋ kəlɔ darenc, palompəs di belbel ca fəp yeyi di. Dəndo nəŋkɔlompsɛ su yeri ya kəsata kaŋkɔ.»
15 E ele vos mostrará uma grande sala no andar superior, mobiliada e pronta. Fazei ali os preparativos.
16 Kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋaŋkɔ, kɔ ŋambɛrɛ dare, kɔ ŋambəp ca fəp pəmɔ tɔkɔ ɛnaloku ŋa ti mɔ. Kɔ ŋalompəs yeri ya kəsata kaŋkɔ.
16 Partiram os discípulos para a cidade e acharam tudo como Jesus lhes havia dito, e prepararam a Páscoa.
17 Kɔ dɔfɔy dɛmbəp, k'ender kɔ acɛpsɛ ɔn wəco kɔ mɛrəŋ.
17 Chegando a tarde, dirigiu-se ele para lá com os Doze.
18 Tɛm ntɛ ŋanandɛ dɛmɛsa ŋacdi yeri mɔ, kɔ Yesu oloku: «Kance icloku nu: Wəkin nu dacɔ, nwɛ eyi kədi yeri kɔ ina mɔ, endebɛr im aterɛnɛ em dəwaca.»
18 E enquanto estavam sentados à mesa e comiam, Jesus disse: Em verdade vos digo: um de vós que come comigo me há de entregar.
19 Kəmɔncnɛ disrɛ kɔ ŋayɛfɛ kəyifət kɔ: «In'ɔfɔ ba?»
19 Começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um após outro: Porventura sou eu?
20 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Wəkin nəna akaŋɛ wəco kɔ mɛrəŋ dacɔ, nwɛ səmbɛr waca dap din disrɛ kədi yeri mɔ.
20 Respondeu-lhes ele: É um dos Doze, que se serve comigo do mesmo prato.
21 Wan ka Wərkun endefi, pəmɔ tɔkɔ ancic ti mɔ. Mba pəlɛc pere peyi wərkun wəkawɛ endebɛr Wan ka Wərkun aterɛnɛ ɔn dəwaca mɔ! Kənatɔkom ka wərkun wəkawɛ kənatam kətesɛ kɔ!»
21 O Filho do homem vai, segundo o que dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem for traído! Melhor lhe seria que nunca tivesse nascido...
22 Ntɛ ŋancdi yeri mɔ, kɔ Yesu ɛlɛk kəcom, k'eyif Kanu barka, k'entepi ki k'ɔsɔŋəs ŋa pəcloku: «Nəbaŋ, dis dem dɔ.»
22 Durante a refeição, Jesus tomou o pão e, depois de o benzer, partiu-o e deu-lho, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 K'ɛlɛk sɔ tɔmbəl ta wɛn, ntɛ elip kəyif Kanu barka mɔ, k'ɔsɔŋəs ŋa kɔ ŋamun fəp faŋan.
23 Em seguida, tomou o cálice, deu graças e apresentou-lho, e todos dele beberam.
24 K'oloku ŋa: «Mecir mem mɔ, mmɛ aloŋ teta kəcaŋəs danapa da Kanu kɔ kənay ka afum mɔ.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos.
25 Kance icloku nu: Ifɔsɔmun wɛn haŋ dɔsɔk ndɛ indegbɔkərɛ sɔ kəmun wi, nde dɛbɛ da Kanu mɔ.»
25 Em verdade vos digo: já não beberei do fruto da videira, até aquele dia em que o beberei de novo no Reino de Deus.
26 Ntɛ ŋalip kəleŋəs meleŋ mokor-korɛ Kanu mɔ, kɔ ŋawurnɛ ntende kəca ka tɔrɔ ta Tɔk ya Olif.
26 Terminado o canto dos Salmos, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Nəna akaŋɛ fəp nəndelukus im darəŋ, bawo Yecicəs Yosoku yoloku: ‹Indesut wəkɛk, ŋkesiya yɛsamsər.›
27 E Jesus disse-lhes: Vós todos vos escandalizareis, pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas serão dispersas {Zac 13,7}.
28 Mba k'indefɔtɛ afi dacɔ-ɛ, indekɔkar nu Kalile.»
28 Mas depois que eu ressurgir, eu vos precederei na Galiléia.
29 Kɔ Piyɛr oloku kɔ: «Ali fəp fəlukus əm darəŋ, ina ifɔlukus əm darəŋ.»
29 Entretanto, Pedro lhe respondeu: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu, porém, nunca!
30 Kɔ Yesu oloku kɔ: «Kance iclok'əm: Pibi pampɛ yati, məndegbɛkəl kəmaas a məncərɛ f'em a kicipi kəccam tamɛrəŋ.»
30 Jesus disse-lhe: Em verdade te digo: hoje, nesta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me terás negado.
31 Mba Piyɛr pəcgbɛkəl ti pəpɔŋ: «Ali səcfi kɔ məna, ifɔgbɛkəl a incər'am.» Acɛpsɛ a Yesu darəŋ akɔ fəp toloku tin tayi tɔ ŋancloku.
31 Mas Pedro repetia com maior ardor: Ainda que seja preciso morrer contigo, não te renegarei.E todos disseram o mesmo.
32 Kɔ ŋambəp kəfo nkɛ aŋwe Ketsemane mɔ, k'oloku acɛpsɛ ɔn darəŋ: «Nəndɛ nnɔ tɛm ntɛ iŋkɔtola Kanu mɔ.»
32 Foram em seguida para o lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto vou orar.
33 K'ɛlɛk Piyɛr, Sak kɔ Isaŋ. Kɔ kənesɛ kəpɔŋ kəncop kəsumpər Yesu kɔ abəkəc ŋɛlɛcɛ-lɛcɛ kɔ.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João; e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 K'oloku ŋa: «Abəkəc ŋɛnaŋkanɛ kədɛnc'em pəmɔ ifi. Nəyi nnɔ, ta nədirɛ!»
34 Disse-lhes: A minha alma está numa tristeza mortal; ficai aqui e vigiai.
35 Ntɛ Yesu ɔmbɔlɛnɛ ŋa pəpic mɔ, k'ɛmbɛlkər kəcəp tobu dəntɔf, k'ontola ntɛ tɔŋsɔŋɛ, kɔ tɛntam kəyi-ɛ, tɛm tocuca tatɔkɔ tɔbɔlɛ kɔ.
35 Adiantando-se alguns passos, prostrou-se com a face por terra e orava que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Pəcloku: «Aba, Papa, mən'ɛtam mes fəp, məbɔlɛn'em tɔmbəl pa kətɔrəs pampɛ. Ti disrɛ, bafɔ tɔkɔ ifaŋ mɔ de, mba ntɛ məna məfaŋ mɔ.»
36 Aba! {Pai!}, suplicava ele. Tudo te é possível; afasta de mim este cálice! Contudo, não se faça o que eu quero, senão o que tu queres.
37 Kɔ Yesu ender pəbəp acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋacdirɛ. K'eyif Piyɛr: «Simɔŋ, kədirɛ kɔ məndɛ ba? Məntam fɛ kətɔdirɛ ali dec din?
37 Em seguida, foi ter com seus discípulos e achou-os dormindo. Disse a Pedro: Simão, dormes? Não pudeste vigiar uma hora!
38 Ta nədirɛ, nətola Kanu ntɛ tɔŋsɔŋɛ ta nəmbɛrɛ kəwakəs disrɛ mɔ. Pəmbas mera yonu kəyɔ pətɔt, mba nəyɔ fɛ sɔkət kəyɔ ti.»
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. Pois o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
39 Kɔ Yesu ɔmbɔlɛ sɔ, pəcgbɔkərɛ totola Kanu tin tatɔkɔ.
39 Afastou-se outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Kɔ Yesu olukus, k'ender pəbəp acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋacdɔŋəs, ntɛ fɔr yɛnalɔl ŋa mɔ, ŋanacərɛ fɛ toloku ntɛ ŋaŋluksɛ kɔ mɔ.
40 Voltando, achou-os de novo dormindo, porque seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Kɔ Yesu ɔŋgbɔkərɛ sɔ kəder tamaas k'ɛŋgbəŋ-gbəŋər ŋa: «Nəndirɛ sɔ, kəŋesəm kɔ nəndɛ! Telip! Nəcəŋkəl: Tɛm tɛmbəp, ambɛr Wan ka Wərkun aciya dəwaca.
41 Voltando pela terceira vez, disse-lhes: Dormi e descansai. Basta! Veio a hora! O Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Nəyɛfɛ, paŋkɔn, nwɛ eyi kəbɛr im afum dəwaca mɔ, ɔlɔtərnɛ.»
42 Levantai-vos e vamos! Aproxima-se o que me há de entregar.
43 Yesu pəsɔrɔlok-loku, kɔ Yudas nwɛ ɛnayi acɛpsɛ a Yesu aŋɛ wəco kɔ mɛrəŋ dacɔ mɔ, ender pəsolɛ kənay ka afum aŋɛ ŋanatɔmpər-tɔmpər sakma, kɔ tɔk yosutnɛnɛ mɔ. Aloŋnɛ apɔŋ, atəksɛ sariyɛ s'aSuyif kɔ abeki ŋanasom ŋa.
43 Ainda falava, quando chegou Judas Iscariotes, um dos Doze, e com ele um bando armado de espadas e cacetes, enviado pelos sumos sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Yudas nwɛ ɛncbɛr Yesu aterɛnɛ ɔn dəwaca mɔ, ɛnasɔŋ asɔdar tɛməncɛ ntɛ: ‹Nwɛ iŋkɔcup mɔ, nkɔn ɔfɔ wəkakɔ. Nəsumpər kɔ, nəkekərɛ, nəgbɛkərɛ kɔ belbel.›
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado o seguinte sinal: Aquele a quem eu beijar é ele. Prendei-o e levai-o com cuidado.
45 Gbəncana babɔkɔ kɔ Yudas ender, k'ɔlɔtərnɛ Yesu, k'ewe kɔ: «Wətəksɛ,» k'oncup kɔ.
45 Assim que ele se aproximou de Jesus, disse: Rabi!, e o beijou.
46 Kɔ afum akakɔ ŋantəpsər Yesu waca, kɔ ŋasumpər kɔ.
46 Lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Wəkin acɛpsɛ ɔn darəŋ dacɔ owurɛ dakma dɔn, k'ɛncɛp wəcar ka wəloŋnɛ wəpɔŋ aləŋəs, k'eŋgbinti ŋi.
47 Um dos circunstantes tirou da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e decepou-lhe a orelha.
48 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Nəwur kədesumpər im, nətɔmpər-tɔmpər sakma kɔ tɔk yosutnɛnɛ pəmɔ ntɛ iŋyɔnɛ kalbante mɔ.
48 Mas Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Como a um bandido, saístes com espadas e cacetes para prender-me!
49 Dɔsɔk o dɔsɔk incyi nu dacɔ ictəksɛ nde kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu, ta nənder nəsumpər im-ɛ. Mba tatɔkɔ teŋyi ntɛ tɔŋsɔŋɛ Yecicəs Yosoku yɛlarɛ mɔ.»
49 Entretanto, todos os dias estava convosco, ensinando no templo, e não me prendestes. Mas isso acontece para que se cumpram as Escrituras.
50 Kɔ asol ɔn fəp ŋasak Yesu, kɔ ŋayɛksɛ.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Wətɛmp wəlɔma ɛnacəmɛ Yesu darəŋ, pəgbalərnɛ kəloto gbəcərəm. Kɔ ŋasumpər kɔ,
51 Seguia-o um jovem coberto somente de um pano de linho; e prenderam-no.
52 mba wəkakɔ ɛnasalpər ŋa, k'ɛsakərɛnɛ ŋa kəloto kəŋkɔ ɛnagbalərnɛ mɔ, k'ɛyɛksɛ pəwur fos.
52 Mas, lançando ele de si o pano de linho, escapou-lhes despido.
53 Kɔ ŋaŋkekərɛ Yesu ndena wəloŋnɛ wəpɔŋ. Abɛ a aloŋnɛ fəp, abeki kɔ atəksɛ sariyɛ s'aSuyif ŋambəpsɛnɛ.
53 Conduziram Jesus à casa do sumo sacerdote, onde se reuniram todos os sacerdotes, escribas e anciãos.
54 Piyɛr ɛncəmɛ ŋa darəŋ, pəcmɔmən ti pəbɔlɛ, haŋ nde kəlɔ kəpɔŋ ka wəloŋnɛ wəpɔŋ, nde abaŋka disrɛ. Pəndɛ kɔ abum, pəcsayɛ nɛnc kəsək.
54 Pedro o foi seguindo de longe até dentro do pátio. Sentou-se junto do fogo com os servos e aquecia-se.
55 Aloŋnɛ apɔŋ k'aboc kiti aSuyif fəp ŋanctɛn sede nsɛ sənakɔbaŋɛ ŋa moloku mɔkɔ ŋanakɔdeŋɛ Yesu, ntɛ tɔŋsɔŋɛ padif kɔ mɔ, mba ŋanasɔtɔ fɛ.
55 Os sumos sacerdotes e todo o conselho buscavam algum testemunho contra Jesus, para o condenar à morte, mas não o achavam.
56 Afum alarəm ŋancboncɛ kɔ yem, mba yem yayɔkɔ yoncsurɛnɛ fɛ.
56 Muitos diziam falsos testemunhos contra ele, mas seus depoimentos não concordavam.
57 Alɔma ŋaccop kəboncɛ kɔ yem nyɛ:
57 Levantaram-se, então, alguns e deram esse falso testemunho contra ele:
58 «Səne kɔ pəcloku: ‹Indeləsər kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu kaŋkɛ waca wa fum wolompəs mɔ, mata maas disrɛ icəmbər kəlɔma nkɛ waca wa fum wɔntɔdelompəs mɔ.»
58 Ouvimo-lo dizer: Eu destruirei este templo, feito por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, que não será feito por mãos de homens.
59 Ali yem yayɔkɔ yɛnasurɛnɛ fɛ kəyɔnɛ ka sede.
59 Mas nem neste ponto eram coerentes os seus testemunhos.
60 Kɔ wəloŋnɛ wəpɔŋ ɛyɛfɛ afum dacɔ, k'eyif Yesu: «Məfɔluksɛ su tɔlɔm o tɔlɔm ba? Cəke cɔ məŋloku teta moloku ma sede mmɛ akaŋɛ ŋambonc am mɔ?»
60 O sumo sacerdote levantou-se no meio da assembléia e perguntou a Jesus: Não respondes nada? O que é isto que dizem contra ti?
61 Mba kɔ Yesu ɛncaŋk, oluksɛ fɛ toloku ntɛ o ntɛ. Kɔ wəloŋnɛ wəpɔŋ eyif kɔ sɔ: «Mən'ɔyɔnɛ Krist, Wan ka Kanu nkɛ aŋkor-koru mɔ ba?»
61 Mas Jesus se calava e nada respondia. O sumo sacerdote tornou a perguntar-lhe: És tu o Cristo, o Filho de Deus bendito?
62 Kɔ Yesu oloku: «In'ɔfɔ. Nəndenəŋk Wan ka Wərkun pəndɛ kəca kətɔt ka Kanu nkɛ kəntam mes fəp mɔ, pəcder nɔrɔ da debeki dɔn disrɛ dəkəp ka dəKɔm.»
62 Jesus respondeu: Eu o sou. E vereis o Filho do Homem sentado à direita do poder de Deus, vindo sobre as nuvens do céu.
63 Kɔ wəloŋnɛ wəpɔŋ ɛwali-wali yamos yɔn k'eyif: «Sede səre sɔ pəmar payif-ɛ?
63 O sumo sacerdote rasgou então as suas vestes. Para que desejamos ainda testemunhas?!, exclamou ele.
64 Nəne tɔkɔ ɔlɔməs Kanu mɔ. Cəke cɔ nəncɛm-cɛmnɛ-ɛ?» Kɔ fəp fəloku a pəmar padif kɔ.
64 Ouvistes a blasfêmia! Que vos parece? E unanimemente o julgaram merecedor da morte.
65 Kɔ afum alɔma ŋayɛfɛ kəyuksər Yesu lin, ŋackump kɔ kəro, ŋacsut kɔ ŋkulma, ŋacloku: «Awa Sayibɛ, məloku su an'osut əm-ɛ?» Kɔ abum ŋambaŋ Yesu kɔ ŋaferəs kɔ waca dəkanca.
65 Alguns começaram a cuspir nele, a tapar-lhe o rosto, a dar-lhe socos e a dizer-lhe: Adivinha! Os servos igualmente davam-lhe bofetadas.
66 Tɛm ntɛ Piyɛr ɛnayi tantɔf nde saŋka disrɛ mɔ, kɔ wəcar wəyecəra wəkin wəka wəloŋnɛ wəpɔŋ ender.
66 Estando Pedro embaixo, no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote.
67 Ntɛ ɛnəŋk Piyɛr pəcsayɛ mɔ, k'ɛŋgbətnɛ kɔ, k'oloku kɔ: «Məna sɔ Yesu wəka Nasarɛt nənayi.»
67 Ela fixou os olhos em Pedro, que se aquecia, e disse: Também tu estavas com Jesus de Nazaré.
68 Kɔ Piyɛr ɛŋgbɛkəl ti pəcloku: «Incərɛ fɛ, incərɛ fɛ ntɛ məna məfaŋ kəloku mɔ!» K'owur kəkɔndɛ saŋka tadarəŋ, nde dəkəbɛrɛ. Kɔ kicipi kəncam.
68 Ele negou: Não sei, nem compreendo o que dizes. E saiu para a entrada do pátio; e o galo cantou.
69 Kɔ wəcar wəran nwɛ ɛnəŋk kɔ, k'ɔŋgbɔkərɛ sɔ ti kəloku akɔ ŋanayi di mɔ: «Wəlɔma ɔfɔ wəkawɛ sɔ.»
69 A criada, que o vira, começou a dizer aos circunstantes: Este faz parte do grupo deles.
70 Mba kɔ Piyɛr ɛŋgbɛkəl sɔ. Pəwon fɛ, aŋɛ ŋanayi di mɔ, ŋaloku sɔ Piyɛr: «Səlaŋ ti, afum akaŋɛ wəkin məyɔnɛ, bawo məna sɔ wəka Kalile məyɔnɛ.»
70 Mas Pedro negou outra vez. Pouco depois, os que ali estavam diziam de novo a Pedro: Certamente tu és daqueles, pois és galileu.
71 Kɔ Piyɛr ɛyɛfɛ kədɛrəm: «Kanu kətɔrəs im kɔ pəyɔnɛ a kəyemɛ k'indɛ-ɛ! Indɛrəm a incərɛ fɛ fum wəkawɛ nəŋle mɔ!»
71 Então ele começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Gbəncana babɔkɔ kɔ kicipi kəncam sɔ tamɛrəŋ. Kɔ Piyɛr ɛncɛm-cɛmnɛ toloku tɔkɔ Yesu ɛnaloku kɔ mɔ: «Məndegbɛkəl kəmaas a məncərɛ f'em a kicipi kəccam tamɛrəŋ.» Kɔ Piyɛr ɛyɛfɛ kəbok.
72 E imediatamente cantou o galo pela segunda vez. Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe havia dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, lembrando-se disso, rompeu em soluços.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.