Marcos 14
Kitabu ka Kanu (BSP) vs ACF
1 Cəsata ca Kəcepər ka Mɛlɛkɛ medif kɔ ka Cəcom cətɔnɔŋkəl lebin pəmar cəyi kɔ mata mɛrəŋ mencepər-ɛ. Aloŋnɛ apɔŋ kɔ atəksɛ sariyɛ s'aSuyif ŋanctɛn kəsumpər Yesu cəpənpən disrɛ, ŋadif kɔ.
1 E dali a dois dias era a páscoa, e a festa dos pães ázimos; e os principais dos sacerdotes e os escribas buscavam como o prenderiam com dolo, e o matariam.
2 Bawo ŋancloku a ta pasumpər kɔ dɔsɔk da kəsata, ta tedesɔŋɛ pəyamayama pedeyi afum dacɔ.
2 Mas eles diziam: Não na festa, para que porventura não se faça alvoroço entre o povo.
3 Ntɛ Yesu ɛnayi Betani mɔ, ndena Simɔŋ wəcunɛ sen, kɔ wəran wəlɔma ɛmbɛrɛ tɛtəŋnɛ ŋacdi yeri. Wəran nwɛ pətɔmpər tɔkɔbɔ pa alabatər pɛlarɛ labundɛ da nar tɛp, labundɛ deyeŋki kəway. K'osuncu tɔkɔbɔ mpɛ, k'oloŋsər labundɛ ndɛ fəp Yesu dəromp.
3 E, estando ele em betânia, assentado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher, que trazia um vaso de alabastro, com ungüento de nardo puro, de muito preço, e quebrando o vaso, lho derramou sobre a cabeça.
4 Kɔ pəntɛlɛ afum alɔma, kɔ ŋayifnɛ: «Ta ake tɔ ɛləsərɛ-ləsərɛ labundɛ dandɛ-ɛ?
4 E alguns houve que em si mesmos se indignaram, e disseram: Para que se fez este desperdício de ungüento?
5 Anatam di kəcaməs haŋ pəsam gbəleŋ masar maas, pasɔŋ pi atɔyɔ daka.» Kɔ pəntɛlɛ ŋa nnɔ wəran nwɛ eyi mɔ.
5 Porque podia vender-se por mais de trezentos dinheiros, e dá-lo aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Mba kɔ Yesu oloku: «Nəce kɔ! Ta ake tɔ nəcəmɛnɛ kɔ darəŋ-ɛ? Tɔyɔ tɔtɔt t'ɔyɔ nnɔ ina iyi mɔ.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a, por que a molestais? Ela fez-me boa obra.
7 Atɔyɔ daka, ŋayi nu dacɔ tɛm fəp, nəntam kəyɔnɛ ŋa pətɔt tɛm ntɛ o ntɛ nəŋfaŋ mɔ. Mba ina, nəfɔdey'em tɛm fəp.
7 Porque sempre tendes os pobres convosco, e podeis fazer-lhes bem, quando quiserdes; mas a mim nem sempre me tendes.
8 Ɔyɔ tɔkɔ ɛntam mɔ. Onuŋkɛnɛ kəsop im labundɛ kəlompəs ka kəbel kem a pacwup ki.
8 Esta fez o que podia; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Kance icloku nu: Nnɔ o nnɔ andedəŋk Kibaru Kətɔt doru dandɛ kɔrkɔr mɔ, aŋloku sɔ tɔyɔ tɔtɔt ta wəran wəkawɛ kəcɛm-cɛməs ka doru.»
9 Em verdade vos digo que, em todas as partes do mundo onde este evangelho for pregado, também o que ela fez será contado para sua memória.
10 Yudas wəka dare da Keriyot, nwɛ ɛnayi acɛpsɛ a Yesu darəŋ aŋɛ wəco kɔ mɛrəŋ dacɔ mɔ, ɔŋkɔ pəbəp abɛ a aloŋnɛ, ntɛ tɔŋsɔŋɛ pəbɛr Yesu ŋa dəwaca mɔ.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais dos sacerdotes para lho entregar.
11 Ntɛ aloŋnɛ ŋancəŋkəl moloku mɔn mɔ, kɔ pəmbɔt ŋa, kɔ ŋaloku kəsɔŋ kɔ pəsam. Yudas pəctɛn tɔyɔ ntɛ endekɔbɛr Yesu ŋa dəwaca mɔ.
11 E eles, ouvindo-o, folgaram, e prometeram dar-lhe dinheiro; e buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Dɔsɔk dɔcɔkɔ-cɔkɔ da kəsata ka Cəcom cətɔnɔŋkəl lebin, dɔsɔk ndɛ ancloŋnɛ ŋkesiya ya Kəcepər ka Mɛlɛkɛ medif mɔ, kɔ acɛpsɛ a Yesu darəŋ ŋayif kɔ: «Deke məfaŋ səkɔlomps'am yeri ya kəsata ka Kəcepər ka Mɛlɛkɛ medif-ɛ?»
12 E, no primeiro dia dos pães ázimos, quando sacrificavam a páscoa, disseram-lhe os discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comer a páscoa?
13 Kɔ Yesu osom acɛpsɛ ɔn darəŋ mɛrəŋ, k'oloku ŋa: «Nəkɔ dare, nəŋkɔnəŋk wərkun pəsarɛ apampɛ ŋa domun pəder, kədefaynɛ nu. Nəcəmɛ kɔ darəŋ,
13 E enviou dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e um homem, que leva um cântaro de água, vos encontrará; segui-o.
14 nde ɔŋkɔbɛrɛ mɔ, nəloku wəka kəlɔ: ‹Wətəksɛ oloku: Deke dəkəlɔ deyi ndɛ indedi yeri ya kəsata ka Kəcepər ka Mɛlɛkɛ medif kɔ acɛpsɛ em darəŋ-ɛ?›
14 E, onde quer que entrar, dizei ao senhor da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
15 Endekɔmentər nu dəkəlɔ dɔpɔŋ kəlɔ darenc, palompəs di belbel ca fəp yeyi di. Dəndo nəŋkɔlompsɛ su yeri ya kəsata kaŋkɔ.»
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado e preparado; preparai-a ali.
16 Kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋaŋkɔ, kɔ ŋambɛrɛ dare, kɔ ŋambəp ca fəp pəmɔ tɔkɔ ɛnaloku ŋa ti mɔ. Kɔ ŋalompəs yeri ya kəsata kaŋkɔ.
16 E, saindo os seus discípulos, foram à cidade, e acharam como lhes tinha dito, e prepararam a páscoa.
17 Kɔ dɔfɔy dɛmbəp, k'ender kɔ acɛpsɛ ɔn wəco kɔ mɛrəŋ.
17 E, chegada a tarde, foi com os doze.
18 Tɛm ntɛ ŋanandɛ dɛmɛsa ŋacdi yeri mɔ, kɔ Yesu oloku: «Kance icloku nu: Wəkin nu dacɔ, nwɛ eyi kədi yeri kɔ ina mɔ, endebɛr im aterɛnɛ em dəwaca.»
18 E, quando estavam assentados a comer, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Kəmɔncnɛ disrɛ kɔ ŋayɛfɛ kəyifət kɔ: «In'ɔfɔ ba?»
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Sou eu? E outro disse: Sou eu?
20 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Wəkin nəna akaŋɛ wəco kɔ mɛrəŋ dacɔ, nwɛ səmbɛr waca dap din disrɛ kədi yeri mɔ.
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que põe comigo a mão no prato.
21 Wan ka Wərkun endefi, pəmɔ tɔkɔ ancic ti mɔ. Mba pəlɛc pere peyi wərkun wəkawɛ endebɛr Wan ka Wərkun aterɛnɛ ɔn dəwaca mɔ! Kənatɔkom ka wərkun wəkawɛ kənatam kətesɛ kɔ!»
21 Na verdade o Filho do homem vai, como dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para o tal homem não haver nascido.
22 Ntɛ ŋancdi yeri mɔ, kɔ Yesu ɛlɛk kəcom, k'eyif Kanu barka, k'entepi ki k'ɔsɔŋəs ŋa pəcloku: «Nəbaŋ, dis dem dɔ.»
22 E, comendo eles, tomou Jesus pão e, abençoando-o, o partiu e deu-lho, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 K'ɛlɛk sɔ tɔmbəl ta wɛn, ntɛ elip kəyif Kanu barka mɔ, k'ɔsɔŋəs ŋa kɔ ŋamun fəp faŋan.
23 E, tomando o cálice, e dando graças, deu-lho; e todos beberam dele.
24 K'oloku ŋa: «Mecir mem mɔ, mmɛ aloŋ teta kəcaŋəs danapa da Kanu kɔ kənay ka afum mɔ.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue do novo testamento, que por muitos é derramado.
25 Kance icloku nu: Ifɔsɔmun wɛn haŋ dɔsɔk ndɛ indegbɔkərɛ sɔ kəmun wi, nde dɛbɛ da Kanu mɔ.»
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da vide, até àquele dia em que o beber, novo, no reino de Deus.
26 Ntɛ ŋalip kəleŋəs meleŋ mokor-korɛ Kanu mɔ, kɔ ŋawurnɛ ntende kəca ka tɔrɔ ta Tɔk ya Olif.
26 E, tendo cantado o hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
27 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Nəna akaŋɛ fəp nəndelukus im darəŋ, bawo Yecicəs Yosoku yoloku: ‹Indesut wəkɛk, ŋkesiya yɛsamsər.›
27 E disse-lhes Jesus: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim; porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Mba k'indefɔtɛ afi dacɔ-ɛ, indekɔkar nu Kalile.»
28 Mas, depois que eu houver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galiléia.
29 Kɔ Piyɛr oloku kɔ: «Ali fəp fəlukus əm darəŋ, ina ifɔlukus əm darəŋ.»
29 E disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Kɔ Yesu oloku kɔ: «Kance iclok'əm: Pibi pampɛ yati, məndegbɛkəl kəmaas a məncərɛ f'em a kicipi kəccam tamɛrəŋ.»
30 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás.
31 Mba Piyɛr pəcgbɛkəl ti pəpɔŋ: «Ali səcfi kɔ məna, ifɔgbɛkəl a incər'am.» Acɛpsɛ a Yesu darəŋ akɔ fəp toloku tin tayi tɔ ŋancloku.
31 Mas ele disse com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. E da mesma maneira diziam todos também.
32 Kɔ ŋambəp kəfo nkɛ aŋwe Ketsemane mɔ, k'oloku acɛpsɛ ɔn darəŋ: «Nəndɛ nnɔ tɛm ntɛ iŋkɔtola Kanu mɔ.»
32 E foram a um lugar chamado Getsêmani, e disse aos seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 K'ɛlɛk Piyɛr, Sak kɔ Isaŋ. Kɔ kənesɛ kəpɔŋ kəncop kəsumpər Yesu kɔ abəkəc ŋɛlɛcɛ-lɛcɛ kɔ.
33 E tomou consigo a Pedro, e a Tiago, e a João, e começou a ter pavor, e a angustiar-se.
34 K'oloku ŋa: «Abəkəc ŋɛnaŋkanɛ kədɛnc'em pəmɔ ifi. Nəyi nnɔ, ta nədirɛ!»
34 E disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui, e vigiai.
35 Ntɛ Yesu ɔmbɔlɛnɛ ŋa pəpic mɔ, k'ɛmbɛlkər kəcəp tobu dəntɔf, k'ontola ntɛ tɔŋsɔŋɛ, kɔ tɛntam kəyi-ɛ, tɛm tocuca tatɔkɔ tɔbɔlɛ kɔ.
35 E, tendo ido um pouco mais adiante, prostrou-se em terra; e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Pəcloku: «Aba, Papa, mən'ɛtam mes fəp, məbɔlɛn'em tɔmbəl pa kətɔrəs pampɛ. Ti disrɛ, bafɔ tɔkɔ ifaŋ mɔ de, mba ntɛ məna məfaŋ mɔ.»
36 E disse: Aba, Pai, todas as coisas te são possíveis; afasta de mim este cálice; não seja, porém, o que eu quero, mas o que tu queres.
37 Kɔ Yesu ender pəbəp acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋacdirɛ. K'eyif Piyɛr: «Simɔŋ, kədirɛ kɔ məndɛ ba? Məntam fɛ kətɔdirɛ ali dec din?
37 E, chegando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, dormes? não podes vigiar uma hora?
38 Ta nədirɛ, nətola Kanu ntɛ tɔŋsɔŋɛ ta nəmbɛrɛ kəwakəs disrɛ mɔ. Pəmbas mera yonu kəyɔ pətɔt, mba nəyɔ fɛ sɔkət kəyɔ ti.»
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Kɔ Yesu ɔmbɔlɛ sɔ, pəcgbɔkərɛ totola Kanu tin tatɔkɔ.
39 E foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Kɔ Yesu olukus, k'ender pəbəp acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋacdɔŋəs, ntɛ fɔr yɛnalɔl ŋa mɔ, ŋanacərɛ fɛ toloku ntɛ ŋaŋluksɛ kɔ mɔ.
40 E, voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam pesados, e não sabiam o que responder-lhe.
41 Kɔ Yesu ɔŋgbɔkərɛ sɔ kəder tamaas k'ɛŋgbəŋ-gbəŋər ŋa: «Nəndirɛ sɔ, kəŋesəm kɔ nəndɛ! Telip! Nəcəŋkəl: Tɛm tɛmbəp, ambɛr Wan ka Wərkun aciya dəwaca.
41 E voltou terceira vez, e disse-lhes: Dormi agora, e descansai. Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Nəyɛfɛ, paŋkɔn, nwɛ eyi kəbɛr im afum dəwaca mɔ, ɔlɔtərnɛ.»
42 Levantai-vos, vamos; eis que está perto o que me trai.
43 Yesu pəsɔrɔlok-loku, kɔ Yudas nwɛ ɛnayi acɛpsɛ a Yesu aŋɛ wəco kɔ mɛrəŋ dacɔ mɔ, ender pəsolɛ kənay ka afum aŋɛ ŋanatɔmpər-tɔmpər sakma, kɔ tɔk yosutnɛnɛ mɔ. Aloŋnɛ apɔŋ, atəksɛ sariyɛ s'aSuyif kɔ abeki ŋanasom ŋa.
43 E logo, falando ele ainda, veio Judas, que era um dos doze, da parte dos principais dos sacerdotes, e dos escribas e dos anciãos, e com ele uma grande multidão com espadas e varapaus.
44 Yudas nwɛ ɛncbɛr Yesu aterɛnɛ ɔn dəwaca mɔ, ɛnasɔŋ asɔdar tɛməncɛ ntɛ: ‹Nwɛ iŋkɔcup mɔ, nkɔn ɔfɔ wəkakɔ. Nəsumpər kɔ, nəkekərɛ, nəgbɛkərɛ kɔ belbel.›
44 Ora, o que o traía, tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o, e levai-o com segurança.
45 Gbəncana babɔkɔ kɔ Yudas ender, k'ɔlɔtərnɛ Yesu, k'ewe kɔ: «Wətəksɛ,» k'oncup kɔ.
45 E, logo que chegou, aproximou-se dele, e disse-lhe: Rabi, Rabi. E beijou-o.
46 Kɔ afum akakɔ ŋantəpsər Yesu waca, kɔ ŋasumpər kɔ.
46 E lançaram-lhe as mãos, e o prenderam.
47 Wəkin acɛpsɛ ɔn darəŋ dacɔ owurɛ dakma dɔn, k'ɛncɛp wəcar ka wəloŋnɛ wəpɔŋ aləŋəs, k'eŋgbinti ŋi.
47 E um dos que ali estavam presentes, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe uma orelha.
48 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Nəwur kədesumpər im, nətɔmpər-tɔmpər sakma kɔ tɔk yosutnɛnɛ pəmɔ ntɛ iŋyɔnɛ kalbante mɔ.
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes com espadas e varapaus a prender-me, como a um salteador?
49 Dɔsɔk o dɔsɔk incyi nu dacɔ ictəksɛ nde kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu, ta nənder nəsumpər im-ɛ. Mba tatɔkɔ teŋyi ntɛ tɔŋsɔŋɛ Yecicəs Yosoku yɛlarɛ mɔ.»
49 Todos os dias estava convosco ensinando no templo, e não me prendestes; mas isto é para que as Escrituras se cumpram.
50 Kɔ asol ɔn fəp ŋasak Yesu, kɔ ŋayɛksɛ.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Wətɛmp wəlɔma ɛnacəmɛ Yesu darəŋ, pəgbalərnɛ kəloto gbəcərəm. Kɔ ŋasumpər kɔ,
51 E um certo jovem o seguia, envolto em um lençol sobre o corpo nu. E lançaram-lhe a mão.
52 mba wəkakɔ ɛnasalpər ŋa, k'ɛsakərɛnɛ ŋa kəloto kəŋkɔ ɛnagbalərnɛ mɔ, k'ɛyɛksɛ pəwur fos.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu nu.
53 Kɔ ŋaŋkekərɛ Yesu ndena wəloŋnɛ wəpɔŋ. Abɛ a aloŋnɛ fəp, abeki kɔ atəksɛ sariyɛ s'aSuyif ŋambəpsɛnɛ.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais dos sacerdotes, e os anciãos e os escribas.
54 Piyɛr ɛncəmɛ ŋa darəŋ, pəcmɔmən ti pəbɔlɛ, haŋ nde kəlɔ kəpɔŋ ka wəloŋnɛ wəpɔŋ, nde abaŋka disrɛ. Pəndɛ kɔ abum, pəcsayɛ nɛnc kəsək.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote, e estava assentado com os servidores, aquentando-se ao lume.
55 Aloŋnɛ apɔŋ k'aboc kiti aSuyif fəp ŋanctɛn sede nsɛ sənakɔbaŋɛ ŋa moloku mɔkɔ ŋanakɔdeŋɛ Yesu, ntɛ tɔŋsɔŋɛ padif kɔ mɔ, mba ŋanasɔtɔ fɛ.
55 E os principais dos sacerdotes e todo o concílio buscavam algum testemunho contra Jesus, para o matar, e não o achavam.
56 Afum alarəm ŋancboncɛ kɔ yem, mba yem yayɔkɔ yoncsurɛnɛ fɛ.
56 Porque muitos testificavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não eram coerentes.
57 Alɔma ŋaccop kəboncɛ kɔ yem nyɛ:
57 E, levantando-se alguns, testificaram falsamente contra ele, dizendo:
58 «Səne kɔ pəcloku: ‹Indeləsər kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu kaŋkɛ waca wa fum wolompəs mɔ, mata maas disrɛ icəmbər kəlɔma nkɛ waca wa fum wɔntɔdelompəs mɔ.»
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu derrubarei este templo, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Ali yem yayɔkɔ yɛnasurɛnɛ fɛ kəyɔnɛ ka sede.
59 E nem assim o seu testemunho era coerente.
60 Kɔ wəloŋnɛ wəpɔŋ ɛyɛfɛ afum dacɔ, k'eyif Yesu: «Məfɔluksɛ su tɔlɔm o tɔlɔm ba? Cəke cɔ məŋloku teta moloku ma sede mmɛ akaŋɛ ŋambonc am mɔ?»
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no Sinédrio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? Que testificam estes contra ti?
61 Mba kɔ Yesu ɛncaŋk, oluksɛ fɛ toloku ntɛ o ntɛ. Kɔ wəloŋnɛ wəpɔŋ eyif kɔ sɔ: «Mən'ɔyɔnɛ Krist, Wan ka Kanu nkɛ aŋkor-koru mɔ ba?»
61 Mas ele calou-se, e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar, e disse-lhe: És tu o Cristo, Filho do Deus Bendito?
62 Kɔ Yesu oloku: «In'ɔfɔ. Nəndenəŋk Wan ka Wərkun pəndɛ kəca kətɔt ka Kanu nkɛ kəntam mes fəp mɔ, pəcder nɔrɔ da debeki dɔn disrɛ dəkəp ka dəKɔm.»
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou, e vereis o Filho do homem assentado à direita do poder de Deus, e vindo sobre as nuvens do céu.
63 Kɔ wəloŋnɛ wəpɔŋ ɛwali-wali yamos yɔn k'eyif: «Sede səre sɔ pəmar payif-ɛ?
63 E o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que necessitamos de mais testemunhas?
64 Nəne tɔkɔ ɔlɔməs Kanu mɔ. Cəke cɔ nəncɛm-cɛmnɛ-ɛ?» Kɔ fəp fəloku a pəmar padif kɔ.
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o consideraram culpado de morte.
65 Kɔ afum alɔma ŋayɛfɛ kəyuksər Yesu lin, ŋackump kɔ kəro, ŋacsut kɔ ŋkulma, ŋacloku: «Awa Sayibɛ, məloku su an'osut əm-ɛ?» Kɔ abum ŋambaŋ Yesu kɔ ŋaferəs kɔ waca dəkanca.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe punhadas, e a dizer-lhe: Profetiza. E os servidores davam-lhe bofetadas.
66 Tɛm ntɛ Piyɛr ɛnayi tantɔf nde saŋka disrɛ mɔ, kɔ wəcar wəyecəra wəkin wəka wəloŋnɛ wəpɔŋ ender.
66 E, estando Pedro embaixo, noátrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 Ntɛ ɛnəŋk Piyɛr pəcsayɛ mɔ, k'ɛŋgbətnɛ kɔ, k'oloku kɔ: «Məna sɔ Yesu wəka Nasarɛt nənayi.»
67 E, vendo a Pedro, que se estava aquentando, olhou para ele, e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Kɔ Piyɛr ɛŋgbɛkəl ti pəcloku: «Incərɛ fɛ, incərɛ fɛ ntɛ məna məfaŋ kəloku mɔ!» K'owur kəkɔndɛ saŋka tadarəŋ, nde dəkəbɛrɛ. Kɔ kicipi kəncam.
68 Mas ele negou-o, dizendo: Não o conheço, nem sei o que dizes. E saiu fora ao alpendre, e o galo cantou.
69 Kɔ wəcar wəran nwɛ ɛnəŋk kɔ, k'ɔŋgbɔkərɛ sɔ ti kəloku akɔ ŋanayi di mɔ: «Wəlɔma ɔfɔ wəkawɛ sɔ.»
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um dos tais.
70 Mba kɔ Piyɛr ɛŋgbɛkəl sɔ. Pəwon fɛ, aŋɛ ŋanayi di mɔ, ŋaloku sɔ Piyɛr: «Səlaŋ ti, afum akaŋɛ wəkin məyɔnɛ, bawo məna sɔ wəka Kalile məyɔnɛ.»
70 Mas ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram outra vez a Pedro: Verdadeiramente tu és um deles, porque és também galileu, e tua fala é semelhante.
71 Kɔ Piyɛr ɛyɛfɛ kədɛrəm: «Kanu kətɔrəs im kɔ pəyɔnɛ a kəyemɛ k'indɛ-ɛ! Indɛrəm a incərɛ fɛ fum wəkawɛ nəŋle mɔ!»
71 E ele começou a praguejar, e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Gbəncana babɔkɔ kɔ kicipi kəncam sɔ tamɛrəŋ. Kɔ Piyɛr ɛncɛm-cɛmnɛ toloku tɔkɔ Yesu ɛnaloku kɔ mɔ: «Məndegbɛkəl kəmaas a məncərɛ f'em a kicipi kəccam tamɛrəŋ.» Kɔ Piyɛr ɛyɛfɛ kəbok.
72 E o galo cantou segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe tinha dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, retirando-se dali, chorou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.