Marcos 14
Kitabu ka Kanu (BSP) vs NTLH
1 Cəsata ca Kəcepər ka Mɛlɛkɛ medif kɔ ka Cəcom cətɔnɔŋkəl lebin pəmar cəyi kɔ mata mɛrəŋ mencepər-ɛ. Aloŋnɛ apɔŋ kɔ atəksɛ sariyɛ s'aSuyif ŋanctɛn kəsumpər Yesu cəpənpən disrɛ, ŋadif kɔ.
1 Faltavam dois dias para a Festa da Páscoa e a Festa dos Pães sem Fermento . Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito de prender Jesus em segredo e matá-lo.
2 Bawo ŋancloku a ta pasumpər kɔ dɔsɔk da kəsata, ta tedesɔŋɛ pəyamayama pedeyi afum dacɔ.
2 Eles diziam: — Não vamos fazer isso durante a festa, para não haver uma revolta no meio do povo.
3 Ntɛ Yesu ɛnayi Betani mɔ, ndena Simɔŋ wəcunɛ sen, kɔ wəran wəlɔma ɛmbɛrɛ tɛtəŋnɛ ŋacdi yeri. Wəran nwɛ pətɔmpər tɔkɔbɔ pa alabatər pɛlarɛ labundɛ da nar tɛp, labundɛ deyeŋki kəway. K'osuncu tɔkɔbɔ mpɛ, k'oloŋsər labundɛ ndɛ fəp Yesu dəromp.
3 Jesus estava no povoado de Betânia, sentado à mesa na casa de Simão, o Leproso. Então uma mulher chegou com um frasco feito de alabastro , cheio de perfume de nardo puro, muito caro. Ela quebrou o gargalo do frasco e derramou o perfume na cabeça de Jesus.
4 Kɔ pəntɛlɛ afum alɔma, kɔ ŋayifnɛ: «Ta ake tɔ ɛləsərɛ-ləsərɛ labundɛ dandɛ-ɛ?
4 Alguns que estavam ali ficaram zangados e disseram uns aos outros: — Que desperdício!
5 Anatam di kəcaməs haŋ pəsam gbəleŋ masar maas, pasɔŋ pi atɔyɔ daka.» Kɔ pəntɛlɛ ŋa nnɔ wəran nwɛ eyi mɔ.
5 Esse perfume poderia ter sido vendido por mais de trezentas moedas de prata , que poderiam ser dadas aos pobres. Eles criticavam a mulher com dureza,
6 Mba kɔ Yesu oloku: «Nəce kɔ! Ta ake tɔ nəcəmɛnɛ kɔ darəŋ-ɛ? Tɔyɔ tɔtɔt t'ɔyɔ nnɔ ina iyi mɔ.
6 mas Jesus disse:
7 Atɔyɔ daka, ŋayi nu dacɔ tɛm fəp, nəntam kəyɔnɛ ŋa pətɔt tɛm ntɛ o ntɛ nəŋfaŋ mɔ. Mba ina, nəfɔdey'em tɛm fəp.
7 Pois os pobres estarão sempre com vocês, e, em qualquer ocasião que vocês quiserem, poderão ajudá-los. Mas eu não estarei sempre com vocês.
8 Ɔyɔ tɔkɔ ɛntam mɔ. Onuŋkɛnɛ kəsop im labundɛ kəlompəs ka kəbel kem a pacwup ki.
8 Ela fez tudo o que pôde, pois antes da minha morte veio perfumar o meu corpo para o meu sepultamento.
9 Kance icloku nu: Nnɔ o nnɔ andedəŋk Kibaru Kətɔt doru dandɛ kɔrkɔr mɔ, aŋloku sɔ tɔyɔ tɔtɔt ta wəran wəkawɛ kəcɛm-cɛməs ka doru.»
9 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: em qualquer lugar do mundo onde o
10 Yudas wəka dare da Keriyot, nwɛ ɛnayi acɛpsɛ a Yesu darəŋ aŋɛ wəco kɔ mɛrəŋ dacɔ mɔ, ɔŋkɔ pəbəp abɛ a aloŋnɛ, ntɛ tɔŋsɔŋɛ pəbɛr Yesu ŋa dəwaca mɔ.
10 Judas Iscariotes, que era um dos doze discípulos, foi falar com os chefes dos sacerdotes para combinar como entregaria Jesus a eles.
11 Ntɛ aloŋnɛ ŋancəŋkəl moloku mɔn mɔ, kɔ pəmbɔt ŋa, kɔ ŋaloku kəsɔŋ kɔ pəsam. Yudas pəctɛn tɔyɔ ntɛ endekɔbɛr Yesu ŋa dəwaca mɔ.
11 Quando ouviram o que ele disse, eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele. Assim Judas começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus.
12 Dɔsɔk dɔcɔkɔ-cɔkɔ da kəsata ka Cəcom cətɔnɔŋkəl lebin, dɔsɔk ndɛ ancloŋnɛ ŋkesiya ya Kəcepər ka Mɛlɛkɛ medif mɔ, kɔ acɛpsɛ a Yesu darəŋ ŋayif kɔ: «Deke məfaŋ səkɔlomps'am yeri ya kəsata ka Kəcepər ka Mɛlɛkɛ medif-ɛ?»
12 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento , em que os judeus matavam carneirinhos para comemorarem a Páscoa , os discípulos perguntaram a Jesus: — Onde é que o senhor quer que a gente prepare o jantar da Páscoa para o senhor?
13 Kɔ Yesu osom acɛpsɛ ɔn darəŋ mɛrəŋ, k'oloku ŋa: «Nəkɔ dare, nəŋkɔnəŋk wərkun pəsarɛ apampɛ ŋa domun pəder, kədefaynɛ nu. Nəcəmɛ kɔ darəŋ,
13 Então Jesus enviou dois discípulos com a seguinte ordem:
14 nde ɔŋkɔbɛrɛ mɔ, nəloku wəka kəlɔ: ‹Wətəksɛ oloku: Deke dəkəlɔ deyi ndɛ indedi yeri ya kəsata ka Kəcepər ka Mɛlɛkɛ medif kɔ acɛpsɛ em darəŋ-ɛ?›
14 e digam ao dono da casa em que ele entrar que o Mestre manda perguntar: “Onde fica a sala em que eu e os meus discípulos vamos comer o jantar da Páscoa?”
15 Endekɔmentər nu dəkəlɔ dɔpɔŋ kəlɔ darenc, palompəs di belbel ca fəp yeyi di. Dəndo nəŋkɔlompsɛ su yeri ya kəsata kaŋkɔ.»
15 Então ele mostrará a vocês no andar de cima uma sala grande, mobiliada e arrumada para o jantar. Preparem ali tudo para nós.
16 Kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋaŋkɔ, kɔ ŋambɛrɛ dare, kɔ ŋambəp ca fəp pəmɔ tɔkɔ ɛnaloku ŋa ti mɔ. Kɔ ŋalompəs yeri ya kəsata kaŋkɔ.
16 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
17 Kɔ dɔfɔy dɛmbəp, k'ender kɔ acɛpsɛ ɔn wəco kɔ mɛrəŋ.
17 Quando anoiteceu, Jesus chegou com os doze discípulos.
18 Tɛm ntɛ ŋanandɛ dɛmɛsa ŋacdi yeri mɔ, kɔ Yesu oloku: «Kance icloku nu: Wəkin nu dacɔ, nwɛ eyi kədi yeri kɔ ina mɔ, endebɛr im aterɛnɛ em dəwaca.»
18 Enquanto estavam à mesa, no meio do jantar, ele disse:
19 Kəmɔncnɛ disrɛ kɔ ŋayɛfɛ kəyifət kɔ: «In'ɔfɔ ba?»
19 Eles ficaram tristes e, um por um, começaram a perguntar: — O senhor não está achando que sou eu, está?
20 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Wəkin nəna akaŋɛ wəco kɔ mɛrəŋ dacɔ, nwɛ səmbɛr waca dap din disrɛ kədi yeri mɔ.
20 Jesus respondeu:
21 Wan ka Wərkun endefi, pəmɔ tɔkɔ ancic ti mɔ. Mba pəlɛc pere peyi wərkun wəkawɛ endebɛr Wan ka Wərkun aterɛnɛ ɔn dəwaca mɔ! Kənatɔkom ka wərkun wəkawɛ kənatam kətesɛ kɔ!»
21 Pois o
22 Ntɛ ŋancdi yeri mɔ, kɔ Yesu ɛlɛk kəcom, k'eyif Kanu barka, k'entepi ki k'ɔsɔŋəs ŋa pəcloku: «Nəbaŋ, dis dem dɔ.»
22 Enquanto estavam comendo, Jesus pegou o pão e deu graças a Deus. Depois partiu o pão e o deu aos discípulos, dizendo:
23 K'ɛlɛk sɔ tɔmbəl ta wɛn, ntɛ elip kəyif Kanu barka mɔ, k'ɔsɔŋəs ŋa kɔ ŋamun fəp faŋan.
23 Em seguida, pegou o cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois passou o cálice aos discípulos, e todos beberam do vinho.
24 K'oloku ŋa: «Mecir mem mɔ, mmɛ aloŋ teta kəcaŋəs danapa da Kanu kɔ kənay ka afum mɔ.
24 Então Jesus disse:
25 Kance icloku nu: Ifɔsɔmun wɛn haŋ dɔsɔk ndɛ indegbɔkərɛ sɔ kəmun wi, nde dɛbɛ da Kanu mɔ.»
25 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: nunca mais beberei deste vinho até o dia em que beber com vocês um vinho novo no
26 Ntɛ ŋalip kəleŋəs meleŋ mokor-korɛ Kanu mɔ, kɔ ŋawurnɛ ntende kəca ka tɔrɔ ta Tɔk ya Olif.
26 Então eles cantaram canções de louvor e foram para o monte das Oliveiras.
27 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Nəna akaŋɛ fəp nəndelukus im darəŋ, bawo Yecicəs Yosoku yoloku: ‹Indesut wəkɛk, ŋkesiya yɛsamsər.›
27 E Jesus disse aos discípulos:
28 Mba k'indefɔtɛ afi dacɔ-ɛ, indekɔkar nu Kalile.»
28 Mas, depois que eu for ressuscitado, irei adiante de vocês para a Galileia.
29 Kɔ Piyɛr oloku kɔ: «Ali fəp fəlukus əm darəŋ, ina ifɔlukus əm darəŋ.»
29 Então Pedro disse a Jesus: — Eu nunca abandonarei o senhor, mesmo que todos o abandonem!
30 Kɔ Yesu oloku kɔ: «Kance iclok'əm: Pibi pampɛ yati, məndegbɛkəl kəmaas a məncərɛ f'em a kicipi kəccam tamɛrəŋ.»
30 Mas Jesus lhe disse:
31 Mba Piyɛr pəcgbɛkəl ti pəpɔŋ: «Ali səcfi kɔ məna, ifɔgbɛkəl a incər'am.» Acɛpsɛ a Yesu darəŋ akɔ fəp toloku tin tayi tɔ ŋancloku.
31 Mas Pedro repetia com insistência: — Eu nunca vou dizer que não o conheço, mesmo que eu tenha de morrer com o senhor! E todos os outros discípulos disseram a mesma coisa.
32 Kɔ ŋambəp kəfo nkɛ aŋwe Ketsemane mɔ, k'oloku acɛpsɛ ɔn darəŋ: «Nəndɛ nnɔ tɛm ntɛ iŋkɔtola Kanu mɔ.»
32 Jesus e os discípulos foram a um lugar chamado Getsêmani. E Jesus lhes disse:
33 K'ɛlɛk Piyɛr, Sak kɔ Isaŋ. Kɔ kənesɛ kəpɔŋ kəncop kəsumpər Yesu kɔ abəkəc ŋɛlɛcɛ-lɛcɛ kɔ.
33 Então Jesus foi, levando consigo Pedro, Tiago e João. Aí ele começou a sentir uma grande tristeza e aflição
34 K'oloku ŋa: «Abəkəc ŋɛnaŋkanɛ kədɛnc'em pəmɔ ifi. Nəyi nnɔ, ta nədirɛ!»
34 e disse a eles:
35 Ntɛ Yesu ɔmbɔlɛnɛ ŋa pəpic mɔ, k'ɛmbɛlkər kəcəp tobu dəntɔf, k'ontola ntɛ tɔŋsɔŋɛ, kɔ tɛntam kəyi-ɛ, tɛm tocuca tatɔkɔ tɔbɔlɛ kɔ.
35 Ele foi um pouco mais adiante, ajoelhou-se, encostou o rosto no chão e pediu a Deus que, se possível, afastasse dele aquela hora de sofrimento.
36 Pəcloku: «Aba, Papa, mən'ɛtam mes fəp, məbɔlɛn'em tɔmbəl pa kətɔrəs pampɛ. Ti disrɛ, bafɔ tɔkɔ ifaŋ mɔ de, mba ntɛ məna məfaŋ mɔ.»
36 Ele orava assim:
37 Kɔ Yesu ender pəbəp acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋacdirɛ. K'eyif Piyɛr: «Simɔŋ, kədirɛ kɔ məndɛ ba? Məntam fɛ kətɔdirɛ ali dec din?
37 Depois voltou e encontrou os três discípulos dormindo. Então disse a Pedro:
38 Ta nədirɛ, nətola Kanu ntɛ tɔŋsɔŋɛ ta nəmbɛrɛ kəwakəs disrɛ mɔ. Pəmbas mera yonu kəyɔ pətɔt, mba nəyɔ fɛ sɔkət kəyɔ ti.»
38 Vigiem e orem para que não sejam tentados. É fácil querer resistir à tentação; o difícil mesmo é conseguir.
39 Kɔ Yesu ɔmbɔlɛ sɔ, pəcgbɔkərɛ totola Kanu tin tatɔkɔ.
39 Jesus foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Kɔ Yesu olukus, k'ender pəbəp acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋacdɔŋəs, ntɛ fɔr yɛnalɔl ŋa mɔ, ŋanacərɛ fɛ toloku ntɛ ŋaŋluksɛ kɔ mɔ.
40 Em seguida, voltou ao lugar onde os discípulos estavam e os encontrou de novo dormindo. Eles estavam com muito sono e não conseguiam ficar com os olhos abertos. E não sabiam o que responder a Jesus.
41 Kɔ Yesu ɔŋgbɔkərɛ sɔ kəder tamaas k'ɛŋgbəŋ-gbəŋər ŋa: «Nəndirɛ sɔ, kəŋesəm kɔ nəndɛ! Telip! Nəcəŋkəl: Tɛm tɛmbəp, ambɛr Wan ka Wərkun aciya dəwaca.
41 Quando voltou pela terceira vez, Jesus perguntou:
42 Nəyɛfɛ, paŋkɔn, nwɛ eyi kəbɛr im afum dəwaca mɔ, ɔlɔtərnɛ.»
42 Levantem-se, e vamos embora. Vejam! Aí vem chegando o homem que está me traindo!
43 Yesu pəsɔrɔlok-loku, kɔ Yudas nwɛ ɛnayi acɛpsɛ a Yesu aŋɛ wəco kɔ mɛrəŋ dacɔ mɔ, ender pəsolɛ kənay ka afum aŋɛ ŋanatɔmpər-tɔmpər sakma, kɔ tɔk yosutnɛnɛ mɔ. Aloŋnɛ apɔŋ, atəksɛ sariyɛ s'aSuyif kɔ abeki ŋanasom ŋa.
43 Jesus ainda estava falando, quando chegou Judas, um dos doze discípulos. Vinha com ele uma multidão armada com espadas e porretes, que tinha sido mandada pelos chefes dos sacerdotes, pelos mestres da Lei e pelos líderes judeus.
44 Yudas nwɛ ɛncbɛr Yesu aterɛnɛ ɔn dəwaca mɔ, ɛnasɔŋ asɔdar tɛməncɛ ntɛ: ‹Nwɛ iŋkɔcup mɔ, nkɔn ɔfɔ wəkakɔ. Nəsumpər kɔ, nəkekərɛ, nəgbɛkərɛ kɔ belbel.›
44 O traidor tinha combinado com eles um sinal. Ele tinha dito: “Prendam e levem bem seguro o homem que eu beijar, pois é ele.”
45 Gbəncana babɔkɔ kɔ Yudas ender, k'ɔlɔtərnɛ Yesu, k'ewe kɔ: «Wətəksɛ,» k'oncup kɔ.
45 Logo que chegou perto de Jesus, Judas disse: — Mestre! E o beijou.
46 Kɔ afum akakɔ ŋantəpsər Yesu waca, kɔ ŋasumpər kɔ.
46 Então eles pegaram Jesus e o prenderam.
47 Wəkin acɛpsɛ ɔn darəŋ dacɔ owurɛ dakma dɔn, k'ɛncɛp wəcar ka wəloŋnɛ wəpɔŋ aləŋəs, k'eŋgbinti ŋi.
47 Mas um dos que estavam ali tirou a espada, atacou um empregado do Grande Sacerdote e cortou uma orelha dele.
48 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Nəwur kədesumpər im, nətɔmpər-tɔmpər sakma kɔ tɔk yosutnɛnɛ pəmɔ ntɛ iŋyɔnɛ kalbante mɔ.
48 Então Jesus disse para aquela gente:
49 Dɔsɔk o dɔsɔk incyi nu dacɔ ictəksɛ nde kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu, ta nənder nəsumpər im-ɛ. Mba tatɔkɔ teŋyi ntɛ tɔŋsɔŋɛ Yecicəs Yosoku yɛlarɛ mɔ.»
49 Eu estava com vocês todos os dias, ensinando no pátio do Templo, e vocês não me prenderam. Mas isso está acontecendo para se cumprir o que as
50 Kɔ asol ɔn fəp ŋasak Yesu, kɔ ŋayɛksɛ.
50 Então todos os discípulos abandonaram Jesus e fugiram.
51 Wətɛmp wəlɔma ɛnacəmɛ Yesu darəŋ, pəgbalərnɛ kəloto gbəcərəm. Kɔ ŋasumpər kɔ,
51 Um jovem, enrolado num lençol, seguia Jesus. Alguns tentaram prendê-lo,
52 mba wəkakɔ ɛnasalpər ŋa, k'ɛsakərɛnɛ ŋa kəloto kəŋkɔ ɛnagbalərnɛ mɔ, k'ɛyɛksɛ pəwur fos.
52 mas ele largou o lençol e fugiu nu.
53 Kɔ ŋaŋkekərɛ Yesu ndena wəloŋnɛ wəpɔŋ. Abɛ a aloŋnɛ fəp, abeki kɔ atəksɛ sariyɛ s'aSuyif ŋambəpsɛnɛ.
53 Em seguida, levaram Jesus até a casa do Grande Sacerdote , onde estavam reunidos os chefes dos sacerdotes, alguns líderes dos judeus e alguns mestres da Lei.
54 Piyɛr ɛncəmɛ ŋa darəŋ, pəcmɔmən ti pəbɔlɛ, haŋ nde kəlɔ kəpɔŋ ka wəloŋnɛ wəpɔŋ, nde abaŋka disrɛ. Pəndɛ kɔ abum, pəcsayɛ nɛnc kəsək.
54 Pedro seguiu Jesus de longe e entrou no pátio da casa do Grande Sacerdote. Ele sentou-se perto do fogo, com os guardas, para se esquentar.
55 Aloŋnɛ apɔŋ k'aboc kiti aSuyif fəp ŋanctɛn sede nsɛ sənakɔbaŋɛ ŋa moloku mɔkɔ ŋanakɔdeŋɛ Yesu, ntɛ tɔŋsɔŋɛ padif kɔ mɔ, mba ŋanasɔtɔ fɛ.
55 Os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior estavam procurando encontrar alguma acusação contra Jesus a fim de o condenarem à morte. Mas não conseguiram nenhuma.
56 Afum alarəm ŋancboncɛ kɔ yem, mba yem yayɔkɔ yoncsurɛnɛ fɛ.
56 Muitos diziam mentiras contra ele, mas as suas histórias não combinavam umas com as outras.
57 Alɔma ŋaccop kəboncɛ kɔ yem nyɛ:
57 Alguns se levantaram e acusaram Jesus com mentiras. Eles diziam:
58 «Səne kɔ pəcloku: ‹Indeləsər kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu kaŋkɛ waca wa fum wolompəs mɔ, mata maas disrɛ icəmbər kəlɔma nkɛ waca wa fum wɔntɔdelompəs mɔ.»
58 — Nós ouvimos quando ele disse: “Vou destruir este Templo que foi construído por seres humanos e, em três dias, levantarei outro que não será construído por seres humanos.”
59 Ali yem yayɔkɔ yɛnasurɛnɛ fɛ kəyɔnɛ ka sede.
59 Mesmo assim as suas histórias não combinavam umas com as outras.
60 Kɔ wəloŋnɛ wəpɔŋ ɛyɛfɛ afum dacɔ, k'eyif Yesu: «Məfɔluksɛ su tɔlɔm o tɔlɔm ba? Cəke cɔ məŋloku teta moloku ma sede mmɛ akaŋɛ ŋambonc am mɔ?»
60 Aí o Grande Sacerdote se levantou no meio de todos e perguntou a Jesus: — Você não vai se defender dessa acusação?
61 Mba kɔ Yesu ɛncaŋk, oluksɛ fɛ toloku ntɛ o ntɛ. Kɔ wəloŋnɛ wəpɔŋ eyif kɔ sɔ: «Mən'ɔyɔnɛ Krist, Wan ka Kanu nkɛ aŋkor-koru mɔ ba?»
61 Mas Jesus ficou calado e não respondeu nada. Então o Grande Sacerdote tornou a perguntar: — Você é o
62 Kɔ Yesu oloku: «In'ɔfɔ. Nəndenəŋk Wan ka Wərkun pəndɛ kəca kətɔt ka Kanu nkɛ kəntam mes fəp mɔ, pəcder nɔrɔ da debeki dɔn disrɛ dəkəp ka dəKɔm.»
62 Jesus respondeu:
63 Kɔ wəloŋnɛ wəpɔŋ ɛwali-wali yamos yɔn k'eyif: «Sede səre sɔ pəmar payif-ɛ?
63 Aí o Grande Sacerdote rasgou as suas próprias roupas e disse: — Não precisamos mais de testemunhas!
64 Nəne tɔkɔ ɔlɔməs Kanu mɔ. Cəke cɔ nəncɛm-cɛmnɛ-ɛ?» Kɔ fəp fəloku a pəmar padif kɔ.
64 Vocês ouviram esta blasfêmia contra Deus! Então, o que resolvem? Todos estavam contra Jesus e aí o condenaram à morte.
65 Kɔ afum alɔma ŋayɛfɛ kəyuksər Yesu lin, ŋackump kɔ kəro, ŋacsut kɔ ŋkulma, ŋacloku: «Awa Sayibɛ, məloku su an'osut əm-ɛ?» Kɔ abum ŋambaŋ Yesu kɔ ŋaferəs kɔ waca dəkanca.
65 Então alguns começaram a cuspir nele. Cobriam o rosto dele, davam bofetadas nele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe! E também os guardas o pegaram e lhe deram bofetadas.
66 Tɛm ntɛ Piyɛr ɛnayi tantɔf nde saŋka disrɛ mɔ, kɔ wəcar wəyecəra wəkin wəka wəloŋnɛ wəpɔŋ ender.
66 Pedro ainda estava lá embaixo no pátio, quando apareceu uma das empregadas do Grande Sacerdote .
67 Ntɛ ɛnəŋk Piyɛr pəcsayɛ mɔ, k'ɛŋgbətnɛ kɔ, k'oloku kɔ: «Məna sɔ Yesu wəka Nasarɛt nənayi.»
67 Ela viu Pedro se esquentando perto do fogo, olhou bem para ele e disse: — Você também estava com Jesus de Nazaré.
68 Kɔ Piyɛr ɛŋgbɛkəl ti pəcloku: «Incərɛ fɛ, incərɛ fɛ ntɛ məna məfaŋ kəloku mɔ!» K'owur kəkɔndɛ saŋka tadarəŋ, nde dəkəbɛrɛ. Kɔ kicipi kəncam.
68 Mas ele negou, dizendo: — Eu não o conheço. Não sei do que é que você está falando. E saiu para o corredor. Naquele momento, o galo cantou.
69 Kɔ wəcar wəran nwɛ ɛnəŋk kɔ, k'ɔŋgbɔkərɛ sɔ ti kəloku akɔ ŋanayi di mɔ: «Wəlɔma ɔfɔ wəkawɛ sɔ.»
69 Quando a empregada viu Pedro ali, começou a dizer aos que estavam perto: — Este homem é um deles.
70 Mba kɔ Piyɛr ɛŋgbɛkəl sɔ. Pəwon fɛ, aŋɛ ŋanayi di mɔ, ŋaloku sɔ Piyɛr: «Səlaŋ ti, afum akaŋɛ wəkin məyɔnɛ, bawo məna sɔ wəka Kalile məyɔnɛ.»
70 Mas ele negou outra vez. Pouco depois, as pessoas que estavam ali disseram de novo a Pedro: — Não há dúvida de que você é um deles, pois você também é da Galileia.
71 Kɔ Piyɛr ɛyɛfɛ kədɛrəm: «Kanu kətɔrəs im kɔ pəyɔnɛ a kəyemɛ k'indɛ-ɛ! Indɛrəm a incərɛ fɛ fum wəkawɛ nəŋle mɔ!»
71 Aí Pedro disse: — Juro que não conheço esse homem de quem vocês estão falando! Que Deus me castigue se não estou dizendo a verdade!
72 Gbəncana babɔkɔ kɔ kicipi kəncam sɔ tamɛrəŋ. Kɔ Piyɛr ɛncɛm-cɛmnɛ toloku tɔkɔ Yesu ɛnaloku kɔ mɔ: «Məndegbɛkəl kəmaas a məncərɛ f'em a kicipi kəccam tamɛrəŋ.» Kɔ Piyɛr ɛyɛfɛ kəbok.
72 Naquele instante o galo cantou pela segunda vez, e Pedro lembrou que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante duas vezes, você dirá três vezes que não me conhece.” Então Pedro caiu em si e começou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.