Levítico 25
Kitabu ka Kanu (BSP) vs NTLH
1 Kɔ MARIKI osom Musa nde tɔrɔ ta Sinayi:
1 O Senhor Deus falou com Moisés no monte Sinai
2 «Məloku aka Yisrayel:
2 e mandou que ele desse ao povo de Israel as seguintes leis : Quando vocês entrarem na terra que o
3 Meren camət-tin disrɛ, nəntam kəcbɔf nde cəbɔf conu, nəcɛpəs wara wa ŋgbɔŋkəlɔ ya wɛn yonu, nəcpim yokom ya yi.
3 Durante seis anos semeiem os seus campos, podem as parreiras e colham as uvas.
4 Mba teren ta camət-mɛrəŋ, teren camcam ta kəŋesəm ta antɔf tɔ, ntɛ ampusɛ MARIKI mɔ. Ta məbɔf dalɛ dam, ta məcɛpəs ŋgbɔŋkəlɔ ya wɛn wam dəntɔf.
4 Mas o sétimo ano será um ano de descanso sagrado para a terra, um descanso dedicado a Deus, o Senhor . Nesse ano ninguém semeará o seu campo, nem podará as suas parreiras.
5 Ta mətɛl pas ya mɛŋgbɛn mɔkɔ mɛnatɛmpɛnɛ kɔ moŋpoŋ mɔ, ta məpim sɔ yokom ya ŋgbɔŋkəlɔ ya wɛn wam wɔkɔ məntɔcɛpəs dəntɔf mɔ. Teren teŋesəm ta antɔf tɔ.
5 Ninguém colherá o trigo que crescer por si mesmo, nem podará as parreiras, nem colherá as uvas. Será um ano de descanso completo para a terra.
6 Ti disrɛ nəntam kəcdi yokom nyɛ antɔf ŋendepoŋ teren ta ŋi teŋesəm disrɛ mɔ, kəyɛfɛ məna, kəkɔ wəcar kam wərkun kɔ wəran, wəbəcɛ kam nwɛ məŋsɔŋ kəway mɔ, kɔ wəcikəra wəcepər wəkɔ eyi ndaram mɔ.
6 Os campos não serão semeados, mas mesmo assim produzirão o bastante para alimentar todos os israelitas, os seus escravos e as suas escravas, os seus empregados, os estrangeiros que vivem no meio do povo
7 Yokom yayɔkɔ yendekɔyɔnɛ sɔ yeri ya yɔcɔl kɔ sɛm yonu yɔkɔ yeyi nde atɔf ŋam mɔ teren tatɔkɔ fəp.»
7 e também os animais domésticos e os animais selvagens. Tudo o que a terra produzir servirá de alimento.
8 «Nəde nəclɔm meren meŋesəm camət-mɛrəŋ, haŋ camət-mɛrəŋ, kəwon ka ti kəyɔnɛ meren wəco maŋkəlɛ kɔ camət-maŋkəlɛ (49).
8 Contem sete semanas de anos, isto é, sete anos vezes sete, o que dá um total de quarenta e nove anos.
9 Tataka ta wəco ta ŋof ŋa camət-mɛrəŋ, dɔsɔk dadɔkɔ məfula aluk cawon cawon: Dɔsɔk da Kəsɔkəs ka kiciya dɔ, nəfula luk atɔf ŋonu fəp disrɛ.
9 Então, no dia dez do sétimo mês, que é o Dia do Perdão , mandem um homem tocar trombeta por todo o país.
10 Nəpusɛ teren ta wəco kəcamət (50) tatɔkɔ MARIKI, tɛm tatɔkɔ nədəŋk kəyi yɛŋən dɔtɔf aka sədare sonu fəp. Teren tatɔkɔ tɔyɔnɛ nu teren ta Kəkul-kulɛnɛ Pəbotu. Nwɛ o nwɛ pəluksərnɛ kəbaŋ antɔf kɔ paka pɔn, pəkɔ sɔ afum ɔn kəsək nde kəlɔ kɔn disrɛ.
10 Pois esse ano, que vem depois de cada quarenta e nove anos, é o ano sagrado da libertação, em que vocês anunciarão liberdade a todos os moradores do país. Nesse ano todos os que tiverem sido vendidos como escravos voltarão livres para as suas famílias, e todos os campos que tiverem sido vendidos voltarão a pertencer ao primeiro dono.
11 Teren ta wəco kəcamət (50) tatɔkɔ tendeyɔnɛ nu teren ta Kəkul-kulɛnɛ Pəbotu, ta nədebɔf, ta nədetɛl sɔ pas yɔkɔ yompoŋ dalɛ mɔ, ta nəpim sɔ ŋgbɔŋkəlɔ ya wɛn yonu nyɛ nəntɔcɛpəs dəntɔf mɔ.
11 Nesse ano ninguém semeará os seus campos, nem colherá o trigo que crescer por si mesmo, nem podará as parreiras , nem colherá as uvas,
12 Bawo teren ta Kəkul-kulɛnɛ Pəbotu tɔ, tɔyɔnɛ nu teren topus. Nəde nəcdi yokom nyɛ dalɛ donu dɔŋsɔŋ disərka mɔ.
12 pois o Ano da Libertação é sagrado para o povo, e nele todos se alimentarão somente daquilo que a terra produzir por si mesma.
13 Kəren ka kəsata ka Kəkul-kulɛnɛ Pəbotu kaŋkɔ disrɛ, nwɛ o nwɛ pəlukus nde antɔf ŋɔn.
13 No Ano da Libertação todas as terras que tiverem sido vendidas voltarão a pertencer ao primeiro dono.
14 Kɔ məndecamsər wɛnc əm antɔf, kɔ pəyɔnɛ fɛ ti məcwayər kɔ paka pɔlɔm-ɛ, ta nwɛ o nwɛ pədir wɛnc.
14 Na venda ou na compra de terras, não explorem os outros. O preço será calculado na base do Ano da Libertação; pois o que se vende não são, de fato, as terras, mas as colheitas que elas produzem. Portanto, o comprador descontará do preço o número de colheitas desde o último Ano da Libertação; e o vendedor calculará o preço na base dos anos de colheita que ainda faltam até o seguinte Ano da Libertação. Se ainda forem muitos anos, o preço subirá; se forem poucos, o preço baixará.
15 Məwayər wɛnc əm, mba ta məpələr kəlɔm ka meren mɔkɔ mencepər kəyɛfɛ ka teren ta Kəkul-kulɛnɛ Pəbotu tɛlpəs haŋ teren tɔkɔ nəyi mɔ, kɔ meren mɛtɛl mɔkɔ mɛncəmɛ sɔ a teren ta Kəkul-kulɛnɛ Pəbotu kəcbəp sɔ mɔ.
15 — ausente —
16 Tɔkɔ meren mende kəcbɔlɛ mɔ, itɔ kəway kənde kəcpɛ. Tɔkɔ meren mende kəcbelɛ mɔ, itɔ kəway kənde kəctor, bawo kəlɔm ka kətɛl k'ayi kəcamsər əm.
16 — ausente —
17 Ta fum o fum pədir wɛnc, mənesɛ Kanu kam. MARIKI iyɔnɛ, Kanu konu.
17 Que ninguém explore os outros; que todos temam a Deus , pois ele é o Senhor , nosso Deus.
18 Nəde nəcəmɛ sariyɛ sem darəŋ, nəmɛŋkərnɛ mɔyɔ mem mokur, nəccəmɛ mi darəŋ, nənɔnɛ bəkəc yoforu dɔtɔf.
18 Obedeçam a todas as leis e mandamentos de Deus para que vivam em segurança na terra que vai ser de vocês.
19 Antɔf ŋendekɔ ŋɔcsɔŋ yokom ya ŋi, nyɛ nəndekɔ nəcdi haŋ nəgbərfɛnɛ mɔ, nənɔnɛ di bəkəc yoforu.
19 Ela produzirá as suas colheitas, haverá bastante comida para todos, e todos viverão em segurança.
20 Kɔ nəndekɔ nəcyifnɛ: ‹Kɔ səntɔbɔf paka, ta səmpim paka-ɛ, ake səndedi teren ta camət-mɛrəŋ-ɛ?›
20 Mas alguém é capaz de perguntar como é que haverá comida durante o sétimo ano, quando ninguém vai semear nem fazer a colheita.
21 Awa ina MARIKI, indetorər nu kəpocɛ pətɔt kem teren ta camət-tin disrɛ, indesɔŋɛ antɔf ŋokom yokom ya meren maas.
21 A resposta é que Deus abençoará a terra, e no sexto ano ela produzirá colheitas que serão suficientes para três anos.
22 Teren ta camət-maas, nəgbɔkərɛ sɔ kəbɔf ka cəbɔf conu, mba kəren kaŋkɔ sɔ, yɛtɛl yonu yokur yɔ nəndi sɔ, bawo yokom yɔkɔ nənamɛŋk mɔ, yendelar nu haŋ ta nəntam yi kəlip kədi teren ta camət-maas-ɛ, nəntam kəkar teren ta camət-maŋkəlɛ a nəccop kədi ka yokom yofu.»
22 Quando vocês semearem os seus campos no oitavo ano, estarão comendo daquilo que colheram no sexto ano, e haverá bastante para comerem até a colheita do nono ano.
23 «Afɔde paccaməs antɔf telip katina: Antɔf fəp ŋemi ŋɔ, nde nderem nəyi decikəra, andɛ a ŋi kərɛsna ŋɔ nəyɔnɛ.
23 A terra é de Deus; portanto, ela não será para sempre daquele que a comprar. Deus é o dono dela, e para ele nós somos estrangeiros que moram por um pouco de tempo na terra dele.
24 Ti disrɛ atɔf nŋɛ indesɔŋ nu mɔ, mɛnɛ nəkɔcəmbər di sariyɛ səwurusɛ antɔf ŋam nŋɛ mənacamsər fum mɔ.
24 Assim, quando um terreno for vendido, o seu antigo dono será o primeiro a ter o direito de tornar a comprá-lo.
25 Kɔ daka delipər wɛnc əm, pəcamsər əm antɔf ŋɔn tofokəl-ɛ, wɛnc nwɛ ŋanaŋkanɛ kəlɔtərɛnɛ dokom mɔ, ɛntam kəder pəwurus antɔf ŋaŋɔkɔ wɛnc ɛnacamsər əm mɔ.
25 Se um israelita ficar pobre e precisar vender uma parte das suas terras, o seu parente mais chegado deve tornar a comprar o que ele vendeu.
26 Kɔ fum wəkayi ɔntɔyɔ wɛnc wəlɔtərɛnɛ dokom nwɛ ɛntam kəwurus antɔf ŋɔn mɔ, kɔ nkɔn ende pəsɔtɔ daka ndɛ nkɔnsərka ɛntam kəwurusɛ antɔf ŋɔn ŋɔkɔ ɛnacaməs mɔ,
26 Mas, se ele não tiver um parente que compre as terras, é possível que mais tarde ele mesmo fique rico outra vez, podendo assim tornar a comprar o terreno que vendeu.
27 pəlɔm meren mmɛ mencepər kəyɛfɛ ntɛ ɛnacaməs tofokəl papɔkɔ haŋ kəren nkɛ ɔsɔtɔ daka ndɛ ɔŋkɔwurusɛ pi mɔ, pəlɔm sɔ meren mmɛ mɛncəmɛ a teren ta Kəkul-kulɛnɛ Pəbotu tɛcbəp mɔ, pədeŋər kəway kaŋkɔ pəsɔŋ wəkɔ ɛnaway mɔ, tɛm tatɔkɔ ɛntam kəluksərnɛ nde antɔf ŋɔn.
27 Ele descontará o valor das colheitas que o terreno tiver produzido desde o último Ano da Libertação e calculará o preço a pagar, tendo como base os anos de colheita que ainda faltarem até o seguinte Ano da Libertação. E assim ele será novamente o dono do terreno.
28 Kɔ wəkayi ɔsɔtɔ fɛ daka ndɛ ɔŋkɔwurusɛ antɔf ŋɔn, haŋ teren ta Kəkul-kulɛnɛ Pəbotu tɛbəp, antɔf ŋeŋyi wəkɔ ɛnaway ŋi mɔ dəwaca. Kɔ teren tatɔkɔ tɛmbəp-ɛ, wəcaməs ka ŋi pəluksərnɛ sɔ kəbaŋ antɔf ŋɔn.
28 Mas, se ele não tiver o suficiente para tornar a comprar o terreno, então este ficará pertencendo ao comprador até o seguinte Ano da Libertação. Nesse ano o terreno voltará a pertencer ao primeiro dono.
29 Kɔ fum ɛncaməs kəlɔ kɔn nkɛ kəyi dare dɔpɔŋ ndɛ asɔ saŋka haŋ k'anɔŋkər mɔ, wəcaməs kəlɔ ɛntam kəwurus ki haŋ teren tin kəyɛfɛ ntɛ ɛnacaməs kəlɔ kaŋkɔ mɔ. Wəway kəlɔ ɛntam kəkarɛnɛ kɔ kəwurus ka kəlɔ kaŋkɔ haŋ teren tin.
29 Se um homem vender uma casa que fica numa cidade protegida por muralhas, ele terá o direito de tornar a comprar a casa até um ano depois da venda.
30 Kɔ teren tin camcam tencepər wəka kəlɔ ender fɛ pəwurus kəlɔ kɔn-ɛ, tɛm tatɔkɔ kəlɔ kəŋyɔnɛ ka wəkɔ ɛnaway ki mɔ kɔ awut ɔn. Wəway ka kəlɔ kaŋkɔ ɔfɔluksɛ wəcaməs ka ki teren ta Kəkul-kulɛnɛ Pəbotu de.
30 Mas, se dentro de um ano ele não comprá-la, então ela pertencerá ao comprador e aos seus descendentes para sempre. Nem mesmo no Ano da Libertação a casa voltará a ser do primeiro dono.
31 Sariyɛ sin sayi sɔ wɔlɔ wa sədare səfɛt kɔ ntɔf, antam wi kəwurus pəmɔ ntɛ aŋluksɛ sɔ wi asərka kɔ teren ta Kəkul-kulɛnɛ Pəbotu tɛmbəp-ɛ.
31 Porém as casas que ficam em cidades sem muralhas são como os terrenos; o primeiro dono tem o direito de tornar a comprar a casa, e no Ano da Libertação ela volta a ser do primeiro dono.
32 Sədare sa aLewy, kɔ wɔlɔ wɔkɔ wɔyɔnɛ waŋan mɔ, aLewy ŋa ŋande ŋactam kəwurus wi tɛm o tɛm.
32 Os levitas têm sempre o direito de tornar a comprar as suas casas que ficam nas cidades onde moram.
33 Ali tɔyɔnɛ wəLewy wəlɔma ɛway kəlɔ kaŋkɔ, oŋluksɛ ki wəLewy wəcɔkɔ-cɔkɔ wəkɔ ɛnayɔ ki mɔ teren ta Kəkul-kulɛnɛ Pəbotu, bawo wɔlɔ wa sədare sa aLewy gbəcərəm wɔ ŋayɔ aka Yisrayel dacɔ.
33 Mas, se um levita vender a sua casa numa dessas cidades e não tornar a comprá-la, então no Ano da Libertação a casa volta a ser dele; pois as casas das cidades onde os levitas moram serão sua propriedade permanente no meio do povo de Israel.
34 Dalɛ dɔkɔ deyi sədare səŋan cəsək mɔ, afɔway di, dalɛ daŋan dɔ doru o doru.»
34 Mas os campos em volta das cidades onde os levitas moram não podem ser vendidos; eles pertencem aos levitas para sempre.
35 «Kɔ wɛnc əm eyi'm kəsək daka delipər kɔ-ɛ, məcəmɛ kɔ dəntɔf, pəyɔnɛ wəcikəra, kɔ pəyɔnɛ fɛ ti wəcikəra wəcepərɛnɛ tɛm, ntɛ tɔŋsɔŋɛ nkɔn sɔ pətam kəyi ndaram mɔ.
35 Se um israelita que mora perto de você ficar pobre e não puder sustentar-se, então você tem o dever de tomar conta dele. Ajude-o como se ele fosse um estrangeiro que mora no meio do povo, a fim de que ele continue a morar perto de você.
36 Ta nətɛnər kɔ kədir nkɛ o nkɛ, mənesɛ Kanu kam, wɛnc əm ɛntam kəyi ndaram kɔ məna.
36 Não cobre juros sobre o dinheiro que você lhe emprestar. Respeite a ordem de Deus para que esse homem continue a morar perto de você.
37 Məbɔr kɔ pəsam, mba ta məwer kɔ kədeŋər ka tɔkɔ mənabɔr kɔ mɔ. Kɔ məbɔr kɔ yeri-ɛ, ta məwer kɔ kədeŋər am.
37 Não cobre juros sobre o que você lhe emprestar, nem tire lucro dos alimentos que você lhe vender.
38 MARIKI iyɔnɛ, Kanu kam nkɛ kənawurɛnɛ nu atɔf ŋa Misira, kədesɔŋ nu atɔf ŋa Kanaŋ mɔ. Iyɔnɛ Kanu konu.»
38 É isso o que o Senhor , nosso Deus, nos manda fazer. Foi ele quem nos tirou do Egito para nos dar a terra de Canaã e para ser o nosso Deus.
39 «Kɔ wɛnc əm ɔyɔnɛ wətɔyɔ daka, pəcamsərn'am-ɛ, ta məcəmbər kɔ yɛbəc ya dacar.
39 Se um israelita que mora perto de você ficar tão pobre, que chegue a ponto de ter de se vender a você para ser seu escravo, não o faça trabalhar como escravo.
40 Pəcbəc'am ndaram, məcsɔŋ kɔ kəway, pəmɔ wəcikəra wəcepər. Pəbəc'am haŋ teren ta Kəkul-kulɛnɛ Pəbotu.
40 Trate-o como se ele fosse um empregado ou um estrangeiro que mora com você. Ele trabalhará para você até o Ano da Libertação,
41 Kɔ teren ta Kəkul-kulɛnɛ Pəbotu tɛmbəp-ɛ, wəkayi pəwur kəlɔ kam yɛŋən, nkɔn kɔ awut ɔn ŋalukus nde kor kəŋan, nde antɔf ŋa akas aŋa.
41 e nesse ano ele e os seus filhos irão embora e voltarão para a sua própria família e para as terras dos seus antepassados.
42 Bawo amarəs em ŋɔ aŋɛ iwurɛnɛ atɔf ŋa Misira mɔ. Afɔcaməs ŋa pəmɔ tɔkɔ ancaməs acar mɔ.
42 Os israelitas são escravos do Senhor Deus, que os tirou do Egito; eles não deverão ser vendidos como escravos.
43 Ta məcəmbər wɛnc əm yɛbəc ya dacar, məmentər a məleləs ina Kanu kam.
43 Portanto, não os trate com crueldade, mas respeite a ordem de Deus.
44 Afum a tɔf nyɛ yɛŋkɛl nu mɔ, nəntam kəcwayər ŋa acar arkun kɔ aran.
44 Se precisarem de escravos ou escravas, vocês poderão comprá-los dos povos vizinhos do seu país.
45 Nəndetam sɔ kəcway acikəra akɔ ŋandendɛ nu dacɔ kəcepərɛnɛ tɛm mɔ, afum aŋan a dəcor akɔ aŋkom atɔf ŋonu mɔ, akakɔ nəntam kəcəmbər ŋa dacar.
45 Também poderão comprar os filhos dos estrangeiros que moram no meio de vocês. Essas crianças que nascerem na terra de Israel poderão ser compradas como escravos,
46 Nənde nəcsakərɛ ŋa awut anu kɔ nəna nəfi-ɛ, ŋayɔnɛ akəŋan. Nənde nəcmɛŋk ŋa, ŋayɔnɛ nu acar doru o doru. Mba nəna aka Yisrayel, ta nwɛ o nwɛ pəcəmbər wɛnc yɛbəc ya dacar.
46 e os seus donos poderão deixá-los como herança aos filhos, a quem esses escravos deverão servir a vida inteira. Mas um israelita não pode ter outro israelita como escravo, nem pode tratá-lo com crueldade.
47 Kɔ wɛnc əm ɔyɔnɛ wətɔyɔ daka, pəkɔ pəcamsərnɛ wəcikəra wəcepərɛnɛ tɛm, kɔ pəyɔnɛ fɛ ti, wəcikəra nwɛ ɛndɛ nu dacɔ mɔ, kɔ pəyɔnɛ fɛ ti wɛnc ka wəcikəra wəkɔ ŋampaŋnɛ kor kin mɔ,
47 Pode acontecer que um estrangeiro que vive no meio do povo fique rico e que um vizinho israelita fique pobre e se venda como escravo a esse estrangeiro ou a alguém da família dele.
48 wɛnc konu ɛntam kəwurusnɛ: Aŋwosɛ wɛnc wəlɔma kəwurus kɔ.
48 Nesse caso, depois de vendido, o israelita tem o direito de ser comprado de novo. Um irmão,
49 Kɔ wɛnc ɔntɔtam kəwurus kɔ-ɛ, ncɔk'ɔn, kɔ pəyɔnɛ fɛ ti, wəkiya kɔn, kɔ pəyɔnɛ fɛ ti, wɛnc nwɛ ŋalɔtərɛnɛ dokom mɔ ŋantam kəwurus kɔ. Kɔ pəyɔnɛ fum wəkakɔ ɔsɔtɔ daka dowurusɛnɛ, ɛntam kəwurusnɛ nkɔnsərka.
49 um tio, um primo ou outro parente chegado poderá comprá-lo. Ou, se ganhar bastante dinheiro, ele mesmo poderá comprar a sua liberdade.
50 Wəkayi ɔŋlɔm kəyɛfɛ kəren nkɛ ɛncaməsnɛ mɔ haŋ meren mmɛ mɛncəmɛ teren ta Kəkul-kulɛnɛ Pəbotu kəbəp mɔ. Dəkəlɔm da meren mamɔkɔ, antam kəcərɛ kəway nkɛ pəmar pəsɔŋ mɔ. Palɔm kəway kaŋkɔ pəmɔ tɔkɔ aŋsɔŋ fum kəway ka yɛbəc mɔ.
50 Ele e o homem que o comprou combinarão o preço que deverá ser pago, de acordo com o número de anos desde o ano em que ele se vendeu até o seguinte Ano da Libertação. O cálculo será feito tendo como base o salário que um empregado recebe.
51 Kɔ pəyɔnɛ teren ta Kəkul-kulɛnɛ Pəbotu tɔsɔrɔbɔlɛ-ɛ, wəkayi pawurusɛ kɔ kəway kəŋkɔ ɛnacamsɛ kɔ mɔ.
51 Se ainda faltarem muitos anos até o Ano da Libertação, ele pagará uma parte maior do dinheiro que recebeu quando se vendeu;
52 Kɔ pəyɔnɛ a teren ta Kəkul-kulɛnɛ Pəbotu tɔlɔtərnɛ-ɛ, palɔm meren mmɛ mɛncəmɛ teren ta Kəkul-kulɛnɛ Pəbotu kəbəp mɔ, pasɔŋ wəkɔ ɛnaway kɔ mɔ kəway kətəŋnɛnɛ ka meren mmɛ mɛncəmɛ mɔ.
52 mas, se faltarem poucos anos, a parte será menor.
53 Kəyi ka wəkayi fəp ndena wəkɔ ɛnaway kɔ mɔ, wəbəc ɔyɔnɛ nwɛ pəmar pasɔŋ kəway teren kəlip mɔ, ta wəway kɔn pəcəmbər kɔ yɛbəc ya dacar fɔr yonu kiriŋ.
53 O dono o tratará como se ele fosse um empregado que é contratado para trabalhar por ano. Não deixem que o dono o trate com crueldade.
54 K'awurus fɛ wɛnc konu towurus ntɛ o ntɛ-ɛ, nəkar endewur dacar nkɔn kɔ awut ɔn teren ta Kəkul-kulɛnɛ Pəbotu.
54 E, se o homem não for libertado por nenhum desses modos, então no seguinte Ano da Libertação ele e os seus filhos ficarão livres.
55 In'ɔ aka Yisrayel ŋayɔnɛ acar. Abəc'em ŋɔ, in'owurɛnɛ ŋa atɔf ŋa Misira. MARIKI iyɔnɛ, Kanu konu.»
55 Pois os israelitas são escravos de Deus, que os tirou do Egito. Ele é o Senhor , o Deus deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Levítico 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.