Lucas 22
Kitabu ka Kanu (BSP) vs NTLH
1 Kəsata ka Cəcom cətɔnɔŋkəl lebin nkɛ aŋwe kəsata ka Kəcepər ka Mɛlɛkɛ medif mɔ kənalɔtərnɛ.
1 Faltava pouco tempo para a Festa dos Pães sem Fermento , chamada Páscoa .
2 Aloŋnɛ apɔŋ kɔ atəksɛ sariyɛ s'aSuyif ŋayɛfɛ kətɛn ntɛ ŋaŋyɔ a ŋadif Yesu mɔ, mba ŋacnesɛ afum.
2 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito para matar Jesus em segredo porque tinham medo do povo.
3 Kɔ Sentani səmbɛrɛ Yudas, nwɛ ancwe «Wəka dare da Keriyot» mɔ, nwɛ anclɔm acɛpsɛ a Yesu wəco kɔ mɛrəŋ dacɔ mɔ.
3 Então Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze discípulos.
4 Kɔ Yudas ɔŋkɔ ŋanenɛnɛ kɔ abɛ a aloŋnɛ kɔ asɔdar aŋɛ ŋancbum kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu mɔ, tɔkɔ pəmar pəbɛr Yesu ŋa dəwaca mɔ.
4 Judas foi falar com os chefes dos sacerdotes e com os oficiais da guarda do Templo para combinar a maneira como ele ia lhes entregar Jesus.
5 Kɔ pəmbɔt ŋa, kɔ ŋantəŋnɛ kəsɔŋ kɔ pəsam.
5 Eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele.
6 Kɔ Yudas owosɛ, k'ɛyɛfɛ oŋ kətɛn tɔyɔ ntɛ ɔŋyɔ a pəbɛr Yesu ŋa dəwaca ta afum ŋancərɛ ti mɔ.
6 Judas aceitou e começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus a eles, sem que o povo ficasse sabendo.
7 Kɔ dɔsɔk da kəsata ka Cəcom cətɔnɔŋkəl lebin dɛmbəp ndɛ pəmar padif aŋkesiya ŋoloŋnɛ ŋa Kəcepər ka Mɛlɛkɛ medif mɔ.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento , dia em que os judeus matavam carneirinhos para comemorar a Páscoa .
8 Kɔ Yesu osom Piyɛr kɔ Isaŋ, pəcloku ŋa: «Nəkɔ nəlompsɛ su yeri ya kəsata ka Kəcepər ka Mɛlɛkɛ Medif, ntɛ tɔŋsɔŋɛ səde sədi yi mɔ.»
8 Então Jesus deu a Pedro e a João a seguinte ordem:
9 Kɔ ŋayif Yesu: «Deke məfaŋ a səlompəs yi-ɛ?»
9 Eles perguntaram: — Onde o senhor quer que a gente prepare o jantar?
10 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Kɔ nəndena nəcbɛrɛ dare disrɛ-ɛ, nəŋkɔbəpɛnɛ kɔ wərkun wəlɔma pəsarɛ apampɛ ŋa domun. Nəcəmɛ kɔ darəŋ haŋ nde kəlɔ kəŋkɔ ɔŋkɔbɛrɛ mɔ.
10 Jesus respondeu:
11 Nəloku wəka kəlɔ kaŋkɔ: ‹Wətəksɛ osom su a səder səyif'əm: Deke dəkəlɔ deyi ndɛ indedi yeri ya kəsata ka Kəcepər ka Mɛlɛkɛ Medif kɔ acɛpsɛ em darəŋ-ɛ?›
11 e digam ao dono dela: “O Mestre mandou perguntar a você onde fica a sala em que ele e os seus discípulos vão comer o jantar da Páscoa.”
12 Endekɔmentər nu kəlɔ darenc, dəkəlɔ dɔpɔŋ palompəs di belbel. Dəndo kəfo kaŋkɔ kɔ nəŋkɔlompəs yeri ya kəsata.
12 Então ele mostrará a vocês uma grande sala mobiliada, no andar de cima. Preparem ali o jantar.
13 Kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋaŋkɔ ŋabəp ca fəp pəmɔ tɔkɔ Yesu ɛnaloku ŋa ti mɔ, kɔ ŋalompəs yeri ya kəsata kaŋkɔ.
13 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
14 Ntɛ tɛm tɛmbəp mɔ, kɔ Yesu ɛndɛ dɛmɛsa kədi yeri kɔ Asom ɔn.
14 Quando chegou a hora, Jesus sentou-se à mesa com os apóstolos
15 Kɔ Yesu oloku: «Pəmbas im kədi yeri ya kəsata ka Kəcepər ka Mɛlɛkɛ Medif yayɛ kɔ nəna, a idetɔrɔ.
15 e lhes disse:
16 Bawo iclok'un, ifɔsɔdi yi, haŋ tɛm ntɛ teta yi tendekɔlarɛ nde akip ŋa dɛbɛ da Kanu dəntɔf mɔ.»
16 Pois eu digo a vocês que nunca comerei este jantar até que eu coma o verdadeiro jantar que haverá no
17 Kɔ Yesu ɛlɛk tɔmbəl, k'eyif Kanu barka, k'oloku: «Nəlɛk tɔmbəl tantɛ, nəyerɛnɛ pedisrɛ pa pi,
17 Então Jesus pegou o cálice de vinho, deu graças a Deus e disse:
18 bawo icloku nu, ifɔsɔmun wɛn haŋ dɛbɛ da Kanu deder.»
18 Pois eu afirmo a vocês que nunca mais beberei deste vinho até que chegue o Reino de Deus.
19 Kɔ tɛyɛfɛ day, kɔ Yesu ɛlɛk kəcom, ntɛ elip kəyif Kanu barka mɔ, k'entepi ki, k'ɔsɔŋəs ŋa pəcloku: «Dis dem dɔ dandɛ, ndɛ asɔŋɛ tetonu mɔ. Nəde nəcyɔ ti ntɛ tɔŋsɔŋɛ nəccɛm-cɛmn'em mɔ.»
19 Depois pegou o pão e deu graças a Deus. Em seguida partiu o pão e o deu aos apóstolos, dizendo:
20 Ntɛ ŋalip kədi yeri mɔ, k'ɛlɛk sɔ tɔmbəl ta wɛn, pəcloku: «Mecir mem mmɛ meyi dətɔmbəl tantɛ mɔ, m'andeloŋɛ tetonu, mi mendecaŋəs danapa dofu da Kanu kɔ nəna.
20 Depois do jantar, do mesmo modo deu a eles o cálice de vinho, dizendo:
21 Ti disrɛ, fum nwɛ endebɛr im aterɛnɛ em dəwaca mɔ, ɛndɛ nnɔ amɛsa ŋaŋɛ kɔ ina.
21 Mas vejam: o traidor está aqui sentado comigo à mesa!
22 Wan ka Wərkun endefi, pəmɔ tɔkɔ ancic ti mɔ, mba pəlɛc peyi fum wəkakɔ endebɛr kɔ aterɛnɛ ɔn dəwaca mɔ.»
22 Pois o
23 Kɔ acɛpsɛ a Yesu darəŋ ŋayɛfɛ kəyiftɛnɛ dənda, an'eyi su dacɔ nwɛ endebɛr kɔ aterɛnɛ ɔn dəwaca mɔ?
23 Então os apóstolos começaram a perguntar uns aos outros quem seria o traidor.
24 Kɔ kəgbɛkəlɛnɛ kəpɔŋ kəyɛfɛ acɛpsɛ a Yesu darəŋ dacɔ, teta kəcərɛ ka nwɛ ɛmbɛk dəkəcəmɛ pəcepər ŋa dacɔ fəp mɔ.
24 Os apóstolos tiveram uma forte discussão sobre qual deles deveria ser considerado o mais importante.
25 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Abɛ a tɔf ŋantasərnɛ afum aŋan, aŋɛ ŋaŋkɔtɛnɛ kətam nnɔ ŋayi mɔ. Abɛ akakɔ ŋacwenɛ «Ayɔ mes mɔtɔt».
25 Então Jesus disse:
26 Bafɔ tin tayi tɔ kɔ nəna! Mba mɛnɛ nwɛ encepər nu fəp mɔ, pəyi pəmɔ nwɛ ɛfɛtɛ nu dacɔ fəp mɔ. Nwɛ ɔyɔnɛ wəbɛ mɔ, pəyi pəmɔ wəmarəs.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, o mais importante deve ser como o menos importante; e o que manda deve ser como o que é mandado.
27 Bawo, nwɛ encepər nu mɔ ɔyɔnɛ, nwɛ ɛndɛ dɛmɛsa mɔ ba, ka nwɛ ɛŋkɛrɛ kɔ yeri dənda mɔ? Bafɔ nwɛ ɛndɛ dɛmɛsa mɔ ɔfɔ? Kɔ ina, iyi nu dacɔ, pəmɔ nwɛ ɛŋkɛrɛ nu yeri dɛmɛsa mɔ.»
27 Quem é o mais importante? É o que está sentado à mesa para comer ou é o que está servindo? Claro que é o que está sentado à mesa. Mas entre vocês eu sou como aquele que serve.
28 «Nən'ɛnasiməs kɔ ina tɛm ntɛ inayi pəcuca disrɛ mɔ.
28 — Vocês têm estado sempre comigo nos meus sofrimentos.
29 It'ɔsɔŋɛ ntɛ isɔŋ nu dɛbɛ pəmɔ ntɛ papa kem ɛnasɔŋ im di mɔ:
29 Por isso, assim como o meu Pai me deu o direito de governar, eu também dou o mesmo direito a vocês.
30 Ntɛ tɔŋsɔŋɛ nədi yeri, nəmun amɛsa ŋem kəroŋ nde akip ŋa dɛbɛ dem dəntɔf mɔ. Nəndɛ səcɔm sa dɛbɛ kəroŋ, nəckiti cəsuŋka wəco kɔ mɛrəŋ ca Yisrayel.
30 Vocês vão comer e beber à minha mesa no meu
31 Kɔ Yesu oloku Simɔŋ Piyɛr: «Simɔŋ, Simɔŋ! Məkɛmbərnɛ! Sentani səntola kədɛs-dɛs'un dəsifitɛ pəmɔ kəcom.
31 Jesus continuou:
32 Mba intolan'am, ntɛ tɔŋsɔŋɛ ta abəkəc ŋɛkafəl'am mɔ. Kɔ məndeder'im-ɛ, məyeŋkəs bəkəc ya awɛnc'əm aŋa.»
32 Mas eu tenho orado por você, Simão, para que não lhe falte fé. E, quando você voltar para mim, anime os seus irmãos.
33 Kɔ Piyɛr oloku kɔ: «Mariki, iwosɛ kəkɔ dəbili, kɔ pəyɔnɛ fɛ ti-ɛ, ifi kɔ məna.»
33 Então Pedro disse a Jesus: — Estou pronto para ser preso e morrer com o senhor!
34 Mba kɔ Yesu oloku kɔ: «Piyɛr, iclok'əm, məndegbɛkəl mɔkɔ kəcər'em kəmaas a kicipi kəccam.»
34 Então Jesus afirmou:
35 Kɔ Yesu eyif ŋa: «Ntɛ incsom nu ta iŋsɔŋ nu pəsam, ta iŋsɔŋ nu alɔba ŋɛbɛrɛ yamos, ta iŋsɔŋ nu cɔfta cəbɛrnɛ mɔ, paka penayi yi dacɔ mpɛ nənatɔ-sɔtɔ mɔ ba?» Kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋaloku: «Ala! Ali pin pɛnayi fɛ.»
35 Depois Jesus perguntou aos discípulos: — Não faltou nada! — responderam eles.
36 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Ndɛkəl mes mɛsəkpɛ! Məna nwɛ məŋyɔ pəsam mɔ, məlɛkɛnɛ pi. Məna nwɛ məŋyɔ alɔba ŋɛbɛrɛ yamos mɔ, məlɛkɛnɛ ŋi, kɔ məna nwɛ məntɔyɔ dakma mɔ, məcaməs yamos yam, məway din!
36 Então Jesus disse:
37 Bawo, iclok'un: Mɛnɛ tɔkɔ ancic mɔ tɛlarɛ nnɔ iyi mɔ: ‹Analɔm kɔ calbante dacɔ.› Ntɛ tɔyɔnɛ temi mɔ, tɔmbɔlɛ fɛ sɔ kəlip.»
37 Pois as
38 Kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋaloku kɔ: «Wəbɛ məbaŋ sakma nsɛ mɛrəŋ.» Kɔ Yesu oloku ŋa: «Pəntəŋnɛ tantɛ.»
38 Aí os seus discípulos disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas.
39 Pəmɔ tɔkɔ ɔncyɔ ti mɔ, Yesu endewur k'ɔŋkɔ nde tɔrɔ ta Tɔk ya Olif. K'acɛpsɛ ɔn ŋancəmɛ kɔ darəŋ.
39 Jesus saiu e foi, como de costume, ao monte das Oliveiras; e os seus discípulos foram com ele.
40 Ntɛ ŋambəp kəfo kaŋkɔ mɔ, k'oloku ŋa: «Nətola Kanu ta nəsaknɛ nəbɛrɛ kəwakəs disrɛ.»
40 Quando chegou ao lugar escolhido, Jesus disse:
41 K'ɔmbɔlɛnɛ ŋa pəmɔ kələm ka tasar katin, k'ɛncəp suwu, k'ontola Kanu,
41 Então se afastou a uma distância de mais ou menos trinta metros. Ajoelhou-se e começou a orar,
42 pəcloku: «Papa kɔ məwosɛ-ɛ, məbɔlɛn'em tɔmbəl pa kətɔrəs pampɛ. Ti disrɛ, ta tɛfaŋ tem teyi, mba tam teyi.»
42 dizendo:
43 Kɔ mɛlɛkɛ mɔlɔma mowurər kɔ kəyɛfɛ darenc, kədeyeŋkəs kɔ abəkəc.
43 [Então um anjo do céu apareceu e o animava.
44 K'abəkəc ŋɛlɛcɛ-lɛcɛ kɔ, k'ɛyɛfɛ kəlok-lokər Kanu, k'abəkəc ŋɛmpɛ kɔ, kɔ kawonɛ kɔn kəyi pəmɔ ntɛ mocul ma mecir mendetɛmpɛnɛ dəntɔf mɔ.
44 Cheio de uma grande aflição, Jesus orava com mais força ainda. O seu suor era como gotas de sangue caindo no chão.]
45 Kɔ Yesu ɛsak sɔ kətola Kanu kəŋkɔ ɛnayi mɔ, k'ɔŋkɔ pəbəp acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋadirɛnɛ bəkəc yɛrɛnc.
45 Depois de orar, ele se levantou, voltou para o lugar onde os discípulos estavam e os encontrou dormindo, pois a tristeza deles era muito grande.
46 Kɔ Yesu eyif ŋa: «Ta ake tɔ nəndirɛnɛ-ɛ? Nəyɛfɛ, nətola Kanu ta nəsaknɛ nəbɛrɛ kəwakəs disrɛ!»
46 E disse:
47 Yesu pəsɔrɔlok-loku, kɔ kənay k'afum kənder, fum wəkɔ ancwe Yudas, nwɛ ɛnayi acɛpsɛ a Yesu darəŋ aŋɛ wəco kɔ mɛrəŋ dacɔ mɔ, pəyi ŋa kiriŋ. K'ɔlɔtərnɛ Yesu kəkɔcup kɔ.
47 Jesus ainda estava falando, quando chegou uma multidão. Judas, um dos doze discípulos, que era quem guiava aquela gente, chegou perto de Jesus para beijá-lo.
48 Kɔ Yesu oloku kɔ: «Yudas, kəcup kɔ məndelɛkɛ Wan ka Wərkun məbɛr kɔ ater ɔn dəwaca!»
48 Mas Jesus disse:
49 Ntɛ asol a Yesu ŋanəŋk tatɔkɔ tɛnakɔcepər mɔ, kɔ ŋayif Yesu: «Wəbɛ, səntam kəsutnɛnɛ sakma sosu ba?»
49 Quando os discípulos que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: — Senhor, devemos atacar essa gente com as nossas espadas?
50 Kɔ fum wəkin acɛpsɛ a Yesu darəŋ dacɔ, ɛncɛp wəcar ka wəloŋnɛ wəpɔŋ aləŋəs ŋa kəca kətɔt, k'eŋgbinti ŋi.
50 Um deles feriu com a espada o empregado do Grande Sacerdote , cortando a sua orelha direita.
51 Kɔ Yesu ɛyac ŋa pəcloku: «Nəce tatɔkɔ!» K'oŋgbuŋɛnɛ aləŋəs ŋa fum wəkakɔ, k'ɛntamnɛ.
51 Mas Jesus ordenou: Aí tocou na orelha do homem e o curou.
52 Kɔ Yesu ɛŋkafəlɛ k'ɛntɛfərnɛ aloŋnɛ apɔŋ, abɛ a abum a kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu kɔ abeki a dɔtɔf aŋɛ ŋanader kəsumpər kɔ mɔ: «Nənder nətɔmpər sakma kɔ tɔk yosutnɛnɛ, pəmɔ ntɛ nənder kəsumpər kalbante mɔ.
52 Em seguida disse aos chefes dos sacerdotes, aos oficiais da guarda do Templo e aos líderes judeus que tinham vindo para prendê-lo:
53 Dɔsɔk o dɔsɔk sən'encyi nde kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu kɔ nəna, ali fum ɛnasumpər f'em. Ndɛkəl oŋ, tɛm tonu tɛbəp, kɔ kətam ka kubump.»
53 Eu estava com vocês todos os dias no pátio do Templo, e vocês não tentaram me prender. Mas esta é a hora de vocês e também a hora do poder da escuridão.
54 Ntɛ ŋalip kəsumpər Yesu mɔ, kɔ ŋaŋkekərɛ kɔ nde kəlɔ ka wəloŋnɛ wəpɔŋ. Mba Piyɛr pəcmɔmən ti pəbɔlɛ.
54 Eles prenderam Jesus e o levaram até a casa do Grande Sacerdote . E Pedro os seguia de longe.
55 K'amot nɛnc abaŋka dacɔ k'andɛ di kəsək. Kɔ Piyɛr ɛndɛ ŋa dacɔ.
55 Quando acenderam uma fogueira no meio do pátio, Pedro foi e sentou-se com os que estavam em volta do fogo.
56 Ntɛ wəcar wəyecəra wəlɔma ɛnəŋk kɔ pəndɛ ŋa dacɔ nɛnc kiriŋ mɔ, k'oloku: «Ŋa ŋayina kɔ fum wəkawɛ.»
56 Uma das empregadas o viu sentado ali perto da fogueira, olhou bem para ele e disse: — Este homem também estava com Jesus!
57 Kɔ Piyɛr ɛŋgbɛkəl wəran nwɛ, pəcloku: «Wəran, incərɛ fɛ fum wəkawɛ!»
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, eu nem conheço esse homem!
58 Pəwon fɛ kɔ wəlɔma ɛnəŋk kɔ, k'oloku: «Məna sɔ akin ayi ŋɔ nəyɔnɛ.» Kɔ Piyɛr oloku wərkun nwɛ: «Ala! Bafɔ akin ayi ŋɔ səyɔnɛ.»
58 Pouco tempo depois, um homem o viu ali e disse: — Você também é um deles! Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sou um deles.
59 Kɔ dec din dencepər, kɔ fum wəlɔma ɛŋgbəc kəloku: «Fum wəkawɛ oŋwurɛnɛ kənayi kɔ Yesu, bawo wəKalile ɔfɔ.»
59 Mais ou menos uma hora depois, outro insistiu: — Você estava mesmo com ele porque também é galileu.
60 Kɔ Piyɛr oloku: «Məna, ina incərɛ fɛ tantɛ məŋkɛrɛ kəloku mɔ.» Ŋayi kəlok-loku kɔ kicipi kəncam.
60 Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sei do que é que você está falando! Naquele instante, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 Kɔ Mariki ɛŋkafəlɛ k'ɛŋgbətnɛ Piyɛr. Kɔ Piyɛr ɛncɛm-cɛmnɛ toloku tɔkɔ Mariki Yesu ɛnaloku kɔ mɔ: «Məndegbɛkəl kətɔcər'em kəmaas a kicipi kəccam.»
61 Então o Senhor virou-se e olhou firme para Pedro, e ele lembrou das palavras que o Senhor lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.”
62 Kɔ Piyɛr owur nde dabaŋka, k'ɔŋkɔ pəbok belbel.
62 Então Pedro saiu dali e chorou amargamente.
63 Arkun aŋɛ ŋancbum Yesu mɔ ŋafani kɔ, ŋacsut kɔ.
63 Os homens que estavam guardando Jesus zombavam dele e batiam nele.
64 Ŋackump kɔ kəro, a ŋacyifət kɔ ntɛ: «Awa Sayibɛ, məloku su an'osut əm-ɛ?»
64 Taparam os olhos dele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe!
65 Kɔ ŋales-les kɔ moloku mɔlɔməs mɛlarəm.
65 E diziam muitas outras coisas para insultá-lo.
66 Ntɛ dec dɔsɔk mɔ, kɔ abeki a dɔtɔf, aloŋnɛ apɔŋ, k'atəksɛ sariyɛ s'aSuyif ŋambəpəsɛnɛ. Kɔ ŋaŋkekərɛ Yesu nde aboc kiti aSuyif ŋayi mɔ.
66 Quando amanheceu, alguns líderes dos judeus, alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei se reuniram. Depois mandaram levar Jesus diante do Conselho Superior .
67 Kɔ ŋayif kɔ: «Kɔ pəyɔnɛ a mən'ɔyɔnɛ Krist-ɛ, məloku su ti.» Kɔ Yesu oloku ŋa: «K'iloku nu ti-ɛ, nəfɔlaŋ ti,
67 Então lhe disseram: — Diga para nós se você é o Ele respondeu:
68 k'iyif nu sɔ moloku-ɛ, nəfɔluks'em mi.
68 E, se eu fizer uma pergunta, vocês não vão responder.
69 Kəyɛfɛ ndɛkəl, Wan ka Wərkun pəndɛ Kanu nkɛ kəntam mes fəp mɔ kəsək.»
69 Mas de agora em diante o
70 Kɔ afum fəp ŋambaŋɛnɛ: «Mən'ɔyɔnɛ oŋ Wan ka Kanu ba?» K'oloku ŋa: «Nən'oloku ti: Nkɔn iyɔnɛ.»
70 Aí todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Kɔ ŋayiftɛnɛ: «Sede səre sɔ pəmar payif-ɛ? Səna yati, sən'enenɛ kɔ ti dəkusu.»
71 E eles disseram: — Não precisamos mais de testemunhas. Nós mesmos ouvimos o que ele disse.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.