Lucas 22
Kitabu ka Kanu (BSP) vs NAA
1 Kəsata ka Cəcom cətɔnɔŋkəl lebin nkɛ aŋwe kəsata ka Kəcepər ka Mɛlɛkɛ medif mɔ kənalɔtərnɛ.
1 Estava próxima a Festa dos Pães sem Fermento, chamada Páscoa.
2 Aloŋnɛ apɔŋ kɔ atəksɛ sariyɛ s'aSuyif ŋayɛfɛ kətɛn ntɛ ŋaŋyɔ a ŋadif Yesu mɔ, mba ŋacnesɛ afum.
2 Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de matar Jesus; porque temiam o povo.
3 Kɔ Sentani səmbɛrɛ Yudas, nwɛ ancwe «Wəka dare da Keriyot» mɔ, nwɛ anclɔm acɛpsɛ a Yesu wəco kɔ mɛrəŋ dacɔ mɔ.
3 Ora, Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze.
4 Kɔ Yudas ɔŋkɔ ŋanenɛnɛ kɔ abɛ a aloŋnɛ kɔ asɔdar aŋɛ ŋancbum kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu mɔ, tɔkɔ pəmar pəbɛr Yesu ŋa dəwaca mɔ.
4 Judas foi entender-se com os principais sacerdotes e os capitães sobre como lhes entregaria Jesus.
5 Kɔ pəmbɔt ŋa, kɔ ŋantəŋnɛ kəsɔŋ kɔ pəsam.
5 Eles se alegraram e combinaram em lhe dar dinheiro.
6 Kɔ Yudas owosɛ, k'ɛyɛfɛ oŋ kətɛn tɔyɔ ntɛ ɔŋyɔ a pəbɛr Yesu ŋa dəwaca ta afum ŋancərɛ ti mɔ.
6 Judas concordou e buscava uma boa ocasião para lhes entregar Jesus, longe da multidão.
7 Kɔ dɔsɔk da kəsata ka Cəcom cətɔnɔŋkəl lebin dɛmbəp ndɛ pəmar padif aŋkesiya ŋoloŋnɛ ŋa Kəcepər ka Mɛlɛkɛ medif mɔ.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento, em que era necessário fazer o sacrifício do cordeiro pascal.
8 Kɔ Yesu osom Piyɛr kɔ Isaŋ, pəcloku ŋa: «Nəkɔ nəlompsɛ su yeri ya kəsata ka Kəcepər ka Mɛlɛkɛ Medif, ntɛ tɔŋsɔŋɛ səde sədi yi mɔ.»
8 Então Jesus enviou Pedro e João, dizendo:
9 Kɔ ŋayif Yesu: «Deke məfaŋ a səlompəs yi-ɛ?»
9 Eles lhe perguntaram: — Onde o senhor quer que a preparemos?
10 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Kɔ nəndena nəcbɛrɛ dare disrɛ-ɛ, nəŋkɔbəpɛnɛ kɔ wərkun wəlɔma pəsarɛ apampɛ ŋa domun. Nəcəmɛ kɔ darəŋ haŋ nde kəlɔ kəŋkɔ ɔŋkɔbɛrɛ mɔ.
10 Jesus lhes explicou:
11 Nəloku wəka kəlɔ kaŋkɔ: ‹Wətəksɛ osom su a səder səyif'əm: Deke dəkəlɔ deyi ndɛ indedi yeri ya kəsata ka Kəcepər ka Mɛlɛkɛ Medif kɔ acɛpsɛ em darəŋ-ɛ?›
11 e digam ao dono da casa: “O Mestre pergunta: ‘Onde fica o aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?’”
12 Endekɔmentər nu kəlɔ darenc, dəkəlɔ dɔpɔŋ palompəs di belbel. Dəndo kəfo kaŋkɔ kɔ nəŋkɔlompəs yeri ya kəsata.
12 Ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado; ali façam os preparativos.
13 Kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋaŋkɔ ŋabəp ca fəp pəmɔ tɔkɔ Yesu ɛnaloku ŋa ti mɔ, kɔ ŋalompəs yeri ya kəsata kaŋkɔ.
13 E, indo, acharam tudo como Jesus lhes tinha dito e prepararam a Páscoa.
14 Ntɛ tɛm tɛmbəp mɔ, kɔ Yesu ɛndɛ dɛmɛsa kədi yeri kɔ Asom ɔn.
14 Chegada a hora, Jesus se pôs à mesa, e os apóstolos estavam com ele.
15 Kɔ Yesu oloku: «Pəmbas im kədi yeri ya kəsata ka Kəcepər ka Mɛlɛkɛ Medif yayɛ kɔ nəna, a idetɔrɔ.
15 Então Jesus lhes disse:
16 Bawo iclok'un, ifɔsɔdi yi, haŋ tɛm ntɛ teta yi tendekɔlarɛ nde akip ŋa dɛbɛ da Kanu dəntɔf mɔ.»
16 Pois eu lhes digo que nunca mais a comerei, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Kɔ Yesu ɛlɛk tɔmbəl, k'eyif Kanu barka, k'oloku: «Nəlɛk tɔmbəl tantɛ, nəyerɛnɛ pedisrɛ pa pi,
17 E, pegando um cálice, depois de ter dado graças, disse:
18 bawo icloku nu, ifɔsɔmun wɛn haŋ dɛbɛ da Kanu deder.»
18 Pois eu digo a vocês que, de agora em diante, não mais beberei do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 Kɔ tɛyɛfɛ day, kɔ Yesu ɛlɛk kəcom, ntɛ elip kəyif Kanu barka mɔ, k'entepi ki, k'ɔsɔŋəs ŋa pəcloku: «Dis dem dɔ dandɛ, ndɛ asɔŋɛ tetonu mɔ. Nəde nəcyɔ ti ntɛ tɔŋsɔŋɛ nəccɛm-cɛmn'em mɔ.»
19 E, pegando um pão, tendo dado graças, o partiu e lhes deu, dizendo:
20 Ntɛ ŋalip kədi yeri mɔ, k'ɛlɛk sɔ tɔmbəl ta wɛn, pəcloku: «Mecir mem mmɛ meyi dətɔmbəl tantɛ mɔ, m'andeloŋɛ tetonu, mi mendecaŋəs danapa dofu da Kanu kɔ nəna.
20 Do mesmo modo, depois da ceia, pegou o cálice, dizendo:
21 Ti disrɛ, fum nwɛ endebɛr im aterɛnɛ em dəwaca mɔ, ɛndɛ nnɔ amɛsa ŋaŋɛ kɔ ina.
21 — Mas eis que a mão do traidor está comigo à mesa.
22 Wan ka Wərkun endefi, pəmɔ tɔkɔ ancic ti mɔ, mba pəlɛc peyi fum wəkakɔ endebɛr kɔ aterɛnɛ ɔn dəwaca mɔ.»
22 Pois o Filho do Homem vai segundo o que está determinado, mas ai daquele por quem ele está sendo traído!
23 Kɔ acɛpsɛ a Yesu darəŋ ŋayɛfɛ kəyiftɛnɛ dənda, an'eyi su dacɔ nwɛ endebɛr kɔ aterɛnɛ ɔn dəwaca mɔ?
23 Então começaram a perguntar entre si qual deles seria o que estava para fazer isso.
24 Kɔ kəgbɛkəlɛnɛ kəpɔŋ kəyɛfɛ acɛpsɛ a Yesu darəŋ dacɔ, teta kəcərɛ ka nwɛ ɛmbɛk dəkəcəmɛ pəcepər ŋa dacɔ fəp mɔ.
24 Houve também entre eles uma discussão sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Abɛ a tɔf ŋantasərnɛ afum aŋan, aŋɛ ŋaŋkɔtɛnɛ kətam nnɔ ŋayi mɔ. Abɛ akakɔ ŋacwenɛ «Ayɔ mes mɔtɔt».
25 Mas Jesus lhes disse:
26 Bafɔ tin tayi tɔ kɔ nəna! Mba mɛnɛ nwɛ encepər nu fəp mɔ, pəyi pəmɔ nwɛ ɛfɛtɛ nu dacɔ fəp mɔ. Nwɛ ɔyɔnɛ wəbɛ mɔ, pəyi pəmɔ wəmarəs.
26 Mas vocês não são assim; pelo contrário, o maior entre vocês seja como o menor; e aquele que dirige seja como o que serve.
27 Bawo, nwɛ encepər nu mɔ ɔyɔnɛ, nwɛ ɛndɛ dɛmɛsa mɔ ba, ka nwɛ ɛŋkɛrɛ kɔ yeri dənda mɔ? Bafɔ nwɛ ɛndɛ dɛmɛsa mɔ ɔfɔ? Kɔ ina, iyi nu dacɔ, pəmɔ nwɛ ɛŋkɛrɛ nu yeri dɛmɛsa mɔ.»
27 Pois qual é maior: aquele que está à mesa ou aquele que serve? Não é verdade que é aquele que está à mesa? Pois, no meio de vocês, eu sou como quem serve.
28 «Nən'ɛnasiməs kɔ ina tɛm ntɛ inayi pəcuca disrɛ mɔ.
28 Vocês são os que têm permanecido comigo nas minhas tentações.
29 It'ɔsɔŋɛ ntɛ isɔŋ nu dɛbɛ pəmɔ ntɛ papa kem ɛnasɔŋ im di mɔ:
29 E eu confio a vocês um reino, assim como o meu Pai confiou a mim,
30 Ntɛ tɔŋsɔŋɛ nədi yeri, nəmun amɛsa ŋem kəroŋ nde akip ŋa dɛbɛ dem dəntɔf mɔ. Nəndɛ səcɔm sa dɛbɛ kəroŋ, nəckiti cəsuŋka wəco kɔ mɛrəŋ ca Yisrayel.
30 para que comam e bebam à minha mesa no meu Reino; e vocês se assentarão em tronos para julgar as doze tribos de Israel.
31 Kɔ Yesu oloku Simɔŋ Piyɛr: «Simɔŋ, Simɔŋ! Məkɛmbərnɛ! Sentani səntola kədɛs-dɛs'un dəsifitɛ pəmɔ kəcom.
31 — Simão, Simão, eis que Satanás pediu para peneirar vocês como trigo!
32 Mba intolan'am, ntɛ tɔŋsɔŋɛ ta abəkəc ŋɛkafəl'am mɔ. Kɔ məndeder'im-ɛ, məyeŋkəs bəkəc ya awɛnc'əm aŋa.»
32 Eu, porém, orei por você, para que a sua fé não desfaleça. E você, quando voltar para mim, fortaleça os seus irmãos.
33 Kɔ Piyɛr oloku kɔ: «Mariki, iwosɛ kəkɔ dəbili, kɔ pəyɔnɛ fɛ ti-ɛ, ifi kɔ məna.»
33 Porém Pedro respondeu: — Estou pronto para ir com o Senhor, tanto para a prisão como para a morte.
34 Mba kɔ Yesu oloku kɔ: «Piyɛr, iclok'əm, məndegbɛkəl mɔkɔ kəcər'em kəmaas a kicipi kəccam.»
34 Mas Jesus lhe disse:
35 Kɔ Yesu eyif ŋa: «Ntɛ incsom nu ta iŋsɔŋ nu pəsam, ta iŋsɔŋ nu alɔba ŋɛbɛrɛ yamos, ta iŋsɔŋ nu cɔfta cəbɛrnɛ mɔ, paka penayi yi dacɔ mpɛ nənatɔ-sɔtɔ mɔ ba?» Kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋaloku: «Ala! Ali pin pɛnayi fɛ.»
35 A seguir, Jesus perguntou aos discípulos: Eles responderam: — Não faltou nada!
36 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Ndɛkəl mes mɛsəkpɛ! Məna nwɛ məŋyɔ pəsam mɔ, məlɛkɛnɛ pi. Məna nwɛ məŋyɔ alɔba ŋɛbɛrɛ yamos mɔ, məlɛkɛnɛ ŋi, kɔ məna nwɛ məntɔyɔ dakma mɔ, məcaməs yamos yam, məway din!
36 Então Jesus lhes disse:
37 Bawo, iclok'un: Mɛnɛ tɔkɔ ancic mɔ tɛlarɛ nnɔ iyi mɔ: ‹Analɔm kɔ calbante dacɔ.› Ntɛ tɔyɔnɛ temi mɔ, tɔmbɔlɛ fɛ sɔ kəlip.»
37 Pois eu lhes digo que é preciso que se cumpra em mim o que está escrito: “Ele foi contado com os malfeitores.” Pois o que a mim se refere está sendo cumprido.
38 Kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋaloku kɔ: «Wəbɛ məbaŋ sakma nsɛ mɛrəŋ.» Kɔ Yesu oloku ŋa: «Pəntəŋnɛ tantɛ.»
38 Então lhe disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas! Jesus lhes respondeu:
39 Pəmɔ tɔkɔ ɔncyɔ ti mɔ, Yesu endewur k'ɔŋkɔ nde tɔrɔ ta Tɔk ya Olif. K'acɛpsɛ ɔn ŋancəmɛ kɔ darəŋ.
39 E, saindo, Jesus foi, como de costume, para o monte das Oliveiras; e os discípulos o acompanharam.
40 Ntɛ ŋambəp kəfo kaŋkɔ mɔ, k'oloku ŋa: «Nətola Kanu ta nəsaknɛ nəbɛrɛ kəwakəs disrɛ.»
40 Chegando ao lugar escolhido, Jesus lhes disse:
41 K'ɔmbɔlɛnɛ ŋa pəmɔ kələm ka tasar katin, k'ɛncəp suwu, k'ontola Kanu,
41 Ele, por sua vez, se afastou um pouco, e, de joelhos, orava,
42 pəcloku: «Papa kɔ məwosɛ-ɛ, məbɔlɛn'em tɔmbəl pa kətɔrəs pampɛ. Ti disrɛ, ta tɛfaŋ tem teyi, mba tam teyi.»
42 dizendo:
43 Kɔ mɛlɛkɛ mɔlɔma mowurər kɔ kəyɛfɛ darenc, kədeyeŋkəs kɔ abəkəc.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu que o confortava.
44 K'abəkəc ŋɛlɛcɛ-lɛcɛ kɔ, k'ɛyɛfɛ kəlok-lokər Kanu, k'abəkəc ŋɛmpɛ kɔ, kɔ kawonɛ kɔn kəyi pəmɔ ntɛ mocul ma mecir mendetɛmpɛnɛ dəntɔf mɔ.
44 E, estando em agonia, orava mais intensamente. E aconteceu que o suor dele se tornou como gotas de sangue caindo sobre a terra.
45 Kɔ Yesu ɛsak sɔ kətola Kanu kəŋkɔ ɛnayi mɔ, k'ɔŋkɔ pəbəp acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋadirɛnɛ bəkəc yɛrɛnc.
45 Levantando-se da oração, Jesus foi até onde os discípulos estavam, e os encontrou dormindo de tristeza.
46 Kɔ Yesu eyif ŋa: «Ta ake tɔ nəndirɛnɛ-ɛ? Nəyɛfɛ, nətola Kanu ta nəsaknɛ nəbɛrɛ kəwakəs disrɛ!»
46 E disse:
47 Yesu pəsɔrɔlok-loku, kɔ kənay k'afum kənder, fum wəkɔ ancwe Yudas, nwɛ ɛnayi acɛpsɛ a Yesu darəŋ aŋɛ wəco kɔ mɛrəŋ dacɔ mɔ, pəyi ŋa kiriŋ. K'ɔlɔtərnɛ Yesu kəkɔcup kɔ.
47 Enquanto Jesus ainda falava, eis que chegou uma multidão. E um dos doze, que se chamava Judas, vinha à frente deles e se aproximou de Jesus para o beijar.
48 Kɔ Yesu oloku kɔ: «Yudas, kəcup kɔ məndelɛkɛ Wan ka Wərkun məbɛr kɔ ater ɔn dəwaca!»
48 Jesus, porém, lhe disse:
49 Ntɛ asol a Yesu ŋanəŋk tatɔkɔ tɛnakɔcepər mɔ, kɔ ŋayif Yesu: «Wəbɛ, səntam kəsutnɛnɛ sakma sosu ba?»
49 Os que estavam ao redor de Jesus, vendo o que estava por acontecer, perguntaram: — Senhor, devemos atacar com as espadas?
50 Kɔ fum wəkin acɛpsɛ a Yesu darəŋ dacɔ, ɛncɛp wəcar ka wəloŋnɛ wəpɔŋ aləŋəs ŋa kəca kətɔt, k'eŋgbinti ŋi.
50 Um deles golpeou o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Kɔ Yesu ɛyac ŋa pəcloku: «Nəce tatɔkɔ!» K'oŋgbuŋɛnɛ aləŋəs ŋa fum wəkakɔ, k'ɛntamnɛ.
51 Mas Jesus interveio, dizendo: E, tocando na orelha do homem, o curou.
52 Kɔ Yesu ɛŋkafəlɛ k'ɛntɛfərnɛ aloŋnɛ apɔŋ, abɛ a abum a kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu kɔ abeki a dɔtɔf aŋɛ ŋanader kəsumpər kɔ mɔ: «Nənder nətɔmpər sakma kɔ tɔk yosutnɛnɛ, pəmɔ ntɛ nənder kəsumpər kalbante mɔ.
52 Então Jesus disse aos principais sacerdotes, capitães do templo e anciãos que vieram prendê-lo:
53 Dɔsɔk o dɔsɔk sən'encyi nde kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu kɔ nəna, ali fum ɛnasumpər f'em. Ndɛkəl oŋ, tɛm tonu tɛbəp, kɔ kətam ka kubump.»
53 Todos os dias, estando eu com vocês no templo, vocês não tentaram me prender. Esta, porém, é a hora de vocês e a hora do poder das trevas.
54 Ntɛ ŋalip kəsumpər Yesu mɔ, kɔ ŋaŋkekərɛ kɔ nde kəlɔ ka wəloŋnɛ wəpɔŋ. Mba Piyɛr pəcmɔmən ti pəbɔlɛ.
54 Então, prendendo Jesus, levaram-no e o introduziram na casa do sumo sacerdote. Pedro seguia de longe.
55 K'amot nɛnc abaŋka dacɔ k'andɛ di kəsək. Kɔ Piyɛr ɛndɛ ŋa dacɔ.
55 Quando acenderam um fogo no meio do pátio e se assentaram juntos, Pedro tomou lugar entre eles.
56 Ntɛ wəcar wəyecəra wəlɔma ɛnəŋk kɔ pəndɛ ŋa dacɔ nɛnc kiriŋ mɔ, k'oloku: «Ŋa ŋayina kɔ fum wəkawɛ.»
56 Uma empregada, vendo-o sentado perto do fogo, fixou os olhos nele e disse: — Este também estava com ele.
57 Kɔ Piyɛr ɛŋgbɛkəl wəran nwɛ, pəcloku: «Wəran, incərɛ fɛ fum wəkawɛ!»
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, não o conheço.
58 Pəwon fɛ kɔ wəlɔma ɛnəŋk kɔ, k'oloku: «Məna sɔ akin ayi ŋɔ nəyɔnɛ.» Kɔ Piyɛr oloku wərkun nwɛ: «Ala! Bafɔ akin ayi ŋɔ səyɔnɛ.»
58 Pouco depois, outro homem, ao ver Pedro, disse: — Você também é um deles. Mas Pedro disse: — Homem, eu não sou um deles.
59 Kɔ dec din dencepər, kɔ fum wəlɔma ɛŋgbəc kəloku: «Fum wəkawɛ oŋwurɛnɛ kənayi kɔ Yesu, bawo wəKalile ɔfɔ.»
59 E, tendo passado cerca de uma hora, outro afirmou, dizendo: — Com certeza este também estava com ele, porque também é galileu.
60 Kɔ Piyɛr oloku: «Məna, ina incərɛ fɛ tantɛ məŋkɛrɛ kəloku mɔ.» Ŋayi kəlok-loku kɔ kicipi kəncam.
60 Mas Pedro insistiu: — Homem, não sei do que você está falando. E logo, enquanto Pedro ainda falava, o galo cantou.
61 Kɔ Mariki ɛŋkafəlɛ k'ɛŋgbətnɛ Piyɛr. Kɔ Piyɛr ɛncɛm-cɛmnɛ toloku tɔkɔ Mariki Yesu ɛnaloku kɔ mɔ: «Məndegbɛkəl kətɔcər'em kəmaas a kicipi kəccam.»
61 Então, o Senhor voltou-se e fixou os olhos em Pedro. E Pedro se lembrou da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você me negará três vezes.”
62 Kɔ Piyɛr owur nde dabaŋka, k'ɔŋkɔ pəbok belbel.
62 E Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
63 Arkun aŋɛ ŋancbum Yesu mɔ ŋafani kɔ, ŋacsut kɔ.
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, davam-lhe pancadas e,
64 Ŋackump kɔ kəro, a ŋacyifət kɔ ntɛ: «Awa Sayibɛ, məloku su an'osut əm-ɛ?»
64 colocando uma venda sobre os olhos dele, diziam: — Profetize! Quem foi que bateu em você?
65 Kɔ ŋales-les kɔ moloku mɔlɔməs mɛlarəm.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Ntɛ dec dɔsɔk mɔ, kɔ abeki a dɔtɔf, aloŋnɛ apɔŋ, k'atəksɛ sariyɛ s'aSuyif ŋambəpəsɛnɛ. Kɔ ŋaŋkekərɛ Yesu nde aboc kiti aSuyif ŋayi mɔ.
66 Logo que amanheceu, reuniu-se a assembleia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziram ao Sinédrio, onde lhe disseram:
67 Kɔ ŋayif kɔ: «Kɔ pəyɔnɛ a mən'ɔyɔnɛ Krist-ɛ, məloku su ti.» Kɔ Yesu oloku ŋa: «K'iloku nu ti-ɛ, nəfɔlaŋ ti,
67 — Se você é o Cristo, diga-nos. Então Jesus lhes respondeu:
68 k'iyif nu sɔ moloku-ɛ, nəfɔluks'em mi.
68 E, se eu perguntar, vocês não me darão resposta.
69 Kəyɛfɛ ndɛkəl, Wan ka Wərkun pəndɛ Kanu nkɛ kəntam mes fəp mɔ kəsək.»
69 Desde agora, o Filho do Homem estará sentado à direita do Deus Todo-Poderoso.
70 Kɔ afum fəp ŋambaŋɛnɛ: «Mən'ɔyɔnɛ oŋ Wan ka Kanu ba?» K'oloku ŋa: «Nən'oloku ti: Nkɔn iyɔnɛ.»
70 Todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Kɔ ŋayiftɛnɛ: «Sede səre sɔ pəmar payif-ɛ? Səna yati, sən'enenɛ kɔ ti dəkusu.»
71 Eles disseram: — Que necessidade ainda temos de testemunho? Porque nós mesmos ouvimos o que ele falou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.