Lucas 20

Kitabu ka Kanu (BSP) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Dɔsɔk dɔlɔma, ntɛ Yesu eyi kətəksɛ afum nde kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu mɔ, pəcloku moloku mɔtɔt. Aloŋnɛ apɔŋ, kɔ atəksɛ a sariyɛ s'aSuyif kəlɛkɛnɛ abeki a dɔtɔf ŋambɛrər kɔ,
1 Certo dia, Jesus estava no pátio do Templo ensinando o povo e anunciando o evangelho . Então chegaram ali alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei, junto com alguns líderes do povo,
2 kɔ ŋaloku Yesu: «Məloku su ma: Kətam kəre kɔ məyɔnɛ mes mamɛ, kɔ pəyɔnɛ fɛ ti-ɛ, məboncər su nwɛ ɔsɔŋ əm kətam kaŋkɔ mɔ.»
2 e perguntaram: — Diga para nós: com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
3 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Ina sɔ, k'iyif nu k'inder toloku tin. Nəluks'em ti:
3 Jesus respondeu:
4 Kəgbət dəromun ka Saŋ dəkɔm kəncyɛfɛ ba, ka nda afum?»
4 Quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
5 Kɔ ŋayɛfɛ kəgbɛkəlɛnɛ taŋan, ŋacloku: «Kɔ səluksɛ ndɛkəl a dəkɔm kəgbət kɔn kənayɛfɛ-ɛ, eŋyif su: ‹Ta ake tɔ nənatɔlaŋɛ Saŋ-ɛ?›
5 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — O que é que vamos dizer? Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
6 Kɔ səloku a nda afum kəncyɛfɛ-ɛ, aka dɔtɔf fəp ŋancacas su, bawo fəp fənacərɛ a Saŋ sayibɛ s'ɛnayɔnɛ.»
6 Mas, se dissermos que foram pessoas, esta multidão vai nos apedrejar, pois eles acham que João era profeta .
7 Kɔ ŋaluksɛ Yesu: «Səncərɛ fɛ.»
7 Por isso responderam: — Nós não sabemos quem deu autoridade a João para batizar.
8 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Ina sɔ, ifɔloku nu kətam nkɛ iŋyɔnɛ mamɛ mɔ.»
8 Jesus disse:
9 Kɔ Yesu ɛyɛfɛ kəlok-lokər afum dətotubcɛnɛ ntɛ: «Fum ɛnabɔf ŋgbɔŋkəlɔ ya wɛn, k'ɔsɔŋ yi abəc alɔma, ŋatəŋnɛ kɔ akakɔ kəcsɔŋ kɔ kəway, kɔ nkɔn owur k'ɔŋkɔ marənt mowonu.
9 Depois Jesus contou esta parábola para o povo:
10 Ntɛ tɛm tepim tɛmbəp mɔ, kɔ wəka ŋgbɔŋkəlɔ osom wəcar nnɔ abəc ŋayi mɔ, kəkɔbaŋ yokom ya wɛn nyɛ pəmar ŋasɔŋ kɔ kəway kɔn mɔ. Mba kɔ abəc a ŋgbɔŋkəlɔ ŋasut kɔ, kɔ ŋasak, k'olukus waca wɔsɔkər.
10 Quando chegou o tempo da colheita, ele mandou um empregado para receber a sua parte. Mas os lavradores bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
11 Kɔ wəka ŋgbɔŋkəlɔ nwɛ ɔŋgbɔkərɛ sɔ kəsom wəcar wəlɔma, kɔ abəc akakɔ ŋasut sɔ fum nwɛ, kɔ ŋalapəs kɔ, kɔ ŋasak, nkɔn sɔ k'olukus waca wɔsɔkər.
11 O dono mandou outro empregado, mas eles também bateram nele, depois o trataram de modo vergonhoso e o mandaram de volta sem nada.
12 Kɔ wəka ŋgbɔŋkəlɔ osom sɔ wəka maas, kɔ abəc a ŋgbɔnkəlɔ ŋambopər sɔ wəkakɔ, kɔ ŋambɛləs kɔ.
12 Então ele enviou um terceiro empregado, mas os lavradores também bateram nele e o expulsaram.
13 Kɔ wəka ŋgbɔkəlɔ nwɛ eyifnɛ: ‹Cəke c'indeyɔ-ɛ? Wan kem nwɛ imbɔtər mɔ indesom. Tɔlɔma ŋaŋkɔleləs wəkakɔ.›
13 Aí o dono da plantação pensou: “O que vou fazer? Já sei: vou mandar o meu filho querido. Tenho certeza de que vão respeitá-lo.”
14 Mba ntɛ abɔf a ŋgbɔŋkəlɔ ŋanəŋk wan ka wəka ŋgbɔŋkəlɔ mɔ, kɔ ŋalokɛnɛ: ‹Wəlɛk kɔn kɛ ɔfɔ, wəkawɛ. Padif kɔ ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋgbɔŋkəlɔ yede yɔyɔnɛ yosu mɔ.›
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
15 Kɔ abəc aŋɛ ŋasumpər wan ka wəka ŋgbɔŋkəlɔ, kɔ ŋawurɛnɛ kɔ saŋka tadarəŋ, kɔ ŋandif.»
15 — Então eles jogaram o filho para fora da plantação e o mataram. Aí Jesus perguntou:
16 Kɔ Yesu ɔnɔcər: «Wəka ŋgbɔŋkəlɔ pəder pədifət abəc akakɔ fəp, pəbaŋ sɔ ŋgbɔŋkəlɔ yɔn pəsɔŋ yɛbəc ya yi abəc alɔma.» Ntɛ afum ŋane moloku mmɛ mɔ, kɔ ŋaloku: «Ta tatɔkɔ tɛtam kəyi!»
16 Ele virá, matará aqueles homens e dará a plantação a outros lavradores. Então as pessoas que estavam ouvindo disseram: — Que Deus não permita que isso aconteça!
17 Kɔ Yesu ɛŋkafəli kəro k'ɔmɔmən ŋa, k'eyif: «Cəke cɔ Yecicəs Yosoku yayɛ yoloku oŋ-ɛ?:
17 Mas Jesus olhou bem para eles e disse:
18 Nwɛ o nwɛ ɛntɛmpɛnɛ pi kəroŋ mɔ, ɛntɛpɛ.
18 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
19 Atəksɛ a sariyɛ kɔ aloŋnɛ apɔŋ ŋactɛn kətəp Yesu waca tɛm tatɔkɔ, bawo ŋanacərɛ a tetaŋan t'ɛnalokɛ totubcɛnɛ tatɔkɔ. Mba ŋacnesɛ afum akɔ ŋanayi di mɔ.
19 Os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes sabiam que era contra eles que Jesus havia contado essa parábola e queriam prendê-lo ali mesmo, porém tinham medo do povo.
20 Ntɛ ŋanafaŋ kəsumpər Yesu dəmoloku mɔ, kɔ ŋasom atɛnəs mes aŋɛ ŋanabaŋɛnɛ kəyɔnɛ alompu, ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋatam kəbɛr kɔ wəbɛ dəwaca, nwɛ ɛnatɔmpər kətam kɔ fənɔntər fa dɛbɛ da Rom mɔ.
20 Então começaram a vigiar Jesus. Pagaram alguns homens para fazerem perguntas a ele. Eles deviam fingir que eram sinceros e procurar conseguir alguma prova contra Jesus. Assim os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes teriam uma desculpa para o prender e entregar nas mãos do Governador romano.
21 Kɔ afum aŋɛ anasom mɔ, ŋancaŋ Yesu moloku: «Wətəksɛ, səncərɛ a moloku mamɛ məŋloku məctəksɛ mi afum mɔ mɔsɔk. Məfɔkiti fum kənəŋk kɔn, mba dɔpɔ da Kanu yati dɔ məntəksɛ afum dəkance.
21 Esses homens perguntaram: — Mestre, sabemos que aquilo que o senhor diz e ensina é certo. Sabemos também que o senhor não julga pela aparência e ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige.
22 Awa, məloku su ma, pəmar səsɔŋ dut dosu Sesar wəbɛ wəka tɔf ya Rom ba, ka ta səsɔŋ kɔ di?»
22 Diga: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
23 Mba kɔ Yesu ɛnɛpəl towul taŋan, k'oluksɛ ŋa:
23 Mas Jesus percebeu a má intenção deles e disse:
24 «Nəmentər im pəsam gbəleŋ bin. Alulu ŋa ana ŋeyi pəsam papɔkɔ-ɛ, kɔ tewe ta wəkayi?» Kɔ ŋaloku, «Sesar wəbɛ wəka Rom.»
24 — Tragam aqui uma moeda. De quem são o nome e a cara que estão gravados nela? — São do Imperador! — responderam eles.
25 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Awa, nəsɔŋ Sesar pɔkɔ pɔyɔnɛ pɔn mɔ, kɔ Kanu sɔ pɔkɔ pɔyɔnɛ pɔn mɔ.»
25 Então Jesus disse:
26 Afum aŋɛ ŋanatam fɛ kəsumpər kɔ dəmoloku kənay nkɛ dacɔ. Mba ntɛ moloku ma Yesu mɛnaciyanɛ ŋa mɔ, kɔ ŋancaŋk.
26 Eles não puderam conseguir nenhuma prova contra Jesus diante do povo. Por isso ficaram calados, admirados com a resposta dele.
27 Kɔ aSadisi aŋɛ ŋanaloku a fum ɔfɔyɛfɛ defi mɔ, ŋander ŋayif Yesu moloku mmɛ:
27 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus
28 «Wətəksɛ, ntɛ tɔ Musa ɛnacicɛ su: ‹Kɔ fum efi pənɛncɛ mba ta ɛsak wan-ɛ, wɛnc ka wəfi, pəlɛk wəcəbokəra pəsɔŋ wɛnc wəfi yuruya.›
28 e disseram: — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte
29 Awɛnc camət-mɛrəŋ ŋanayi. Kɔ wəcɔkɔ-cɔkɔ ɛnɛncɛ, k'efi, ɛsak fɛ wan.
29 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
30 Kɔ wəka mɛrəŋ ɛnasər wəran wəka wɛnc,
30 Então o segundo casou com a viúva,
31 kɔ tɛyɛfɛ dənda kɔ wəka maas ɛnasər kɔ. Tatɔkɔ tɔ tɛnakɔ haŋ kɔ awɛnc aŋa aŋɛ camət-mɛrəŋ fəp ŋanɛncɛ wəran nwɛ, mba nwɛ o nwɛ ɛsak fɛ wan.
31 e depois, o terceiro. E assim a mesma coisa aconteceu com os sete irmãos, isto é, todos morreram sem deixar filhos.
32 Tɛlpəs oŋ, kɔ wəran sɔ efi.
32 Depois a mulher também morreu.
33 Ti disrɛ, kɔ dɔsɔk dɛyɛfɛ da afi dendebəp-ɛ, an'endelɛk wəran wəkawɛ-ɛ? Bawo afum akaŋɛ camət-mɛrəŋ ŋananɛncɛ kɔ!»
33 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
34 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Arkun kɔ aran a doru dandɛ ŋaŋnɛncɛnɛ.
34 Jesus respondeu:
35 Mba aŋɛ andekiti panəŋk dolompu daŋan mɔ, pəmar ŋafɔtɛ afi dacɔ ŋayi sɔ wəyeŋ doru ndɛ dender mɔ, ŋafɔde ŋacnɛncɛnɛ.
35 Mas as pessoas que merecem alcançar a ressurreição e a vida futura não vão casar lá,
36 Ŋafɔtam sɔ kəfi, bawo pəyi ŋa pəmɔ mɛlɛkɛ, ŋa ŋandeyɔnɛ awut a Kanu, bawo Kanu kəyekti ŋa dədefi.
36 pois serão como os anjos e não poderão morrer. Serão filhos de Deus porque ressuscitaram.
37 Musa oloku pəsoku pɛs a afi ŋandefɔtɛ ntɛ Kanu kənaloku kɔ nde tɛrəntəm mpɛ pɛncmar mɔ. Dəndo Musa ewe Mariki: ‹Kanu ka Abraham, Kanu ka Siyaka, Kanu ka Yakuba.›»
37 E Moisés mostra claramente que os mortos serão ressuscitados. Quando fala do espinheiro que estava em fogo, ele escreve que o Senhor é “o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.”
38 Kɔ Yesu ɔnɔcər, «Bafɔ Kanu ka afi k'ɔyɔnɛ, mba ka ayi wəyeŋ, bawo nnɔ Kanu kəyi mɔ, fəp fəŋyi wəyeŋ.»
38 Isso mostra que Deus é Deus dos vivos e não dos mortos, pois para ele todos estão vivos.
39 Kɔ acicəs a sariyɛ alɔma ŋalɛk moloku, kɔ ŋaloku: «Wətəksɛ, məloku belbel!»
39 Aí alguns mestres da Lei disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Kɔ ŋanesɛ sɔ kəyif kɔ moloku mɔlɔma.
40 E não tinham coragem de lhe fazer mais perguntas.
41 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Cəke cɔ antam kəloku a Krist wan ka Dawuda gbəcərəm ɔfɔ-ɛ?
41 Em seguida Jesus perguntou a eles:
42 Bawo Dawuda nkɔn yati oloku buk ba Yabura Dawuda disrɛ:
42 Pois o próprio Davi diz assim no livro de Salmos:
43 haŋ iclip kəboc aterɛnɛ am wɛcək wam dəntɔf.›
43 até que eu ponha os seus inimigos
44 Kɔ Dawuda ewe wəsom wəka Kanu «Mariki mɔn», cəke cɔ wəkakɔ ɛntam kəyɔnɛ wan kɔn-ɛ?»
44 Se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
45 Ntɛ afum ŋayi kəcəŋkəl Yesu mɔ, k'oloku acɛpsɛ ɔn darəŋ:
45 O povo todo estava escutando, e Jesus disse aos discípulos:
46 «Nəkɛmbərnɛ atəksɛ sariyɛ s'aSuyif: Ŋambɔtər kəcacɛnɛ suma səpɔŋ, ŋambɔtər pacyif ŋa kəyif kəlel mofo mmɛ ambəpsɛnɛ mɔ, ŋambɔtər pacsɔŋ ŋa səcɔm səkiriŋ sa dəkətola Kanu da aSuyif, pacsɔŋ ŋa dəkəndɛ d'abɛ mofo medi yeri dəcəsata.
46 — Cuidado com os
47 Ŋacbaŋsər acəbokəra daka daŋan, ŋacbɔlsɛ sali ntɛ tɔŋsɔŋɛ pagbɛkərɛ ŋa mɔ. Andekɔkiti ŋa kiti kəyeŋki!»
47 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçar, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.