Lucas 20

Kitabu ka Kanu (BSP) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Dɔsɔk dɔlɔma, ntɛ Yesu eyi kətəksɛ afum nde kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu mɔ, pəcloku moloku mɔtɔt. Aloŋnɛ apɔŋ, kɔ atəksɛ a sariyɛ s'aSuyif kəlɛkɛnɛ abeki a dɔtɔf ŋambɛrər kɔ,
1 E aconteceu, num daqueles dias, que, estando ele ensinando o povo no templo e anunciando o evangelho, sobrevieram os principais dos sacerdotes e os escribas com os anciãos
2 kɔ ŋaloku Yesu: «Məloku su ma: Kətam kəre kɔ məyɔnɛ mes mamɛ, kɔ pəyɔnɛ fɛ ti-ɛ, məboncər su nwɛ ɔsɔŋ əm kətam kaŋkɔ mɔ.»
2 e falaram-lhe, dizendo: Dize-nos: com que autoridade fazes essas coisas? Ou quem é que te deu esta autoridade?
3 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Ina sɔ, k'iyif nu k'inder toloku tin. Nəluks'em ti:
3 E, respondendo ele, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta: dizei-me, pois:
4 Kəgbət dəromun ka Saŋ dəkɔm kəncyɛfɛ ba, ka nda afum?»
4 o batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Kɔ ŋayɛfɛ kəgbɛkəlɛnɛ taŋan, ŋacloku: «Kɔ səluksɛ ndɛkəl a dəkɔm kəgbət kɔn kənayɛfɛ-ɛ, eŋyif su: ‹Ta ake tɔ nənatɔlaŋɛ Saŋ-ɛ?›
5 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: do céu, ele nos dirá: Então, por que o não crestes?
6 Kɔ səloku a nda afum kəncyɛfɛ-ɛ, aka dɔtɔf fəp ŋancacas su, bawo fəp fənacərɛ a Saŋ sayibɛ s'ɛnayɔnɛ.»
6 E, se dissermos: dos homens, todo o povo nos apedrejará, pois têm por certo que João era profeta.
7 Kɔ ŋaluksɛ Yesu: «Səncərɛ fɛ.»
7 E responderam que não sabiam de onde era.
8 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Ina sɔ, ifɔloku nu kətam nkɛ iŋyɔnɛ mamɛ mɔ.»
8 E Jesus lhes disse: Tampouco vos direi com que autoridade faço isto.
9 Kɔ Yesu ɛyɛfɛ kəlok-lokər afum dətotubcɛnɛ ntɛ: «Fum ɛnabɔf ŋgbɔŋkəlɔ ya wɛn, k'ɔsɔŋ yi abəc alɔma, ŋatəŋnɛ kɔ akakɔ kəcsɔŋ kɔ kəway, kɔ nkɔn owur k'ɔŋkɔ marənt mowonu.
9 E começou a dizer ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, e arrendou-a a
10 Ntɛ tɛm tepim tɛmbəp mɔ, kɔ wəka ŋgbɔŋkəlɔ osom wəcar nnɔ abəc ŋayi mɔ, kəkɔbaŋ yokom ya wɛn nyɛ pəmar ŋasɔŋ kɔ kəway kɔn mɔ. Mba kɔ abəc a ŋgbɔŋkəlɔ ŋasut kɔ, kɔ ŋasak, k'olukus waca wɔsɔkər.
10 E, no devido tempo, mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no vazio.
11 Kɔ wəka ŋgbɔŋkəlɔ nwɛ ɔŋgbɔkərɛ sɔ kəsom wəcar wəlɔma, kɔ abəc akakɔ ŋasut sɔ fum nwɛ, kɔ ŋalapəs kɔ, kɔ ŋasak, nkɔn sɔ k'olukus waca wɔsɔkər.
11 E tornou ainda a mandar outro servo; mas eles, espancando também a este e afrontando-
12 Kɔ wəka ŋgbɔŋkəlɔ osom sɔ wəka maas, kɔ abəc a ŋgbɔnkəlɔ ŋambopər sɔ wəkakɔ, kɔ ŋambɛləs kɔ.
12 E tornou ainda a mandar um terceiro; mas eles, ferindo também a este,
13 Kɔ wəka ŋgbɔkəlɔ nwɛ eyifnɛ: ‹Cəke c'indeyɔ-ɛ? Wan kem nwɛ imbɔtər mɔ indesom. Tɔlɔma ŋaŋkɔleləs wəkakɔ.›
13 E disse o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; talvez, vendo-o, o respeitem.
14 Mba ntɛ abɔf a ŋgbɔŋkəlɔ ŋanəŋk wan ka wəka ŋgbɔŋkəlɔ mɔ, kɔ ŋalokɛnɛ: ‹Wəlɛk kɔn kɛ ɔfɔ, wəkawɛ. Padif kɔ ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋgbɔŋkəlɔ yede yɔyɔnɛ yosu mɔ.›
14 Mas, vendo-o os lavradores, arrazoaram entre si dizendo: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Kɔ abəc aŋɛ ŋasumpər wan ka wəka ŋgbɔŋkəlɔ, kɔ ŋawurɛnɛ kɔ saŋka tadarəŋ, kɔ ŋandif.»
15 E, lançando-o fora da vinha,
16 Kɔ Yesu ɔnɔcər: «Wəka ŋgbɔŋkəlɔ pəder pədifət abəc akakɔ fəp, pəbaŋ sɔ ŋgbɔŋkəlɔ yɔn pəsɔŋ yɛbəc ya yi abəc alɔma.» Ntɛ afum ŋane moloku mmɛ mɔ, kɔ ŋaloku: «Ta tatɔkɔ tɛtam kəyi!»
16 Irá, e destruirá estes lavradores, e dará a outros a vinha. E, ouvindo eles isso, disseram: Não seja assim!
17 Kɔ Yesu ɛŋkafəli kəro k'ɔmɔmən ŋa, k'eyif: «Cəke cɔ Yecicəs Yosoku yayɛ yoloku oŋ-ɛ?:
17 Mas ele, olhando para eles, disse: Que é isto, pois, que está escrito? A pedra que os edificadores reprovaram, essa foi feita cabeça da esquina.
18 Nwɛ o nwɛ ɛntɛmpɛnɛ pi kəroŋ mɔ, ɛntɛpɛ.
18 Qualquer que cair sobre aquela pedra ficará em pedaços, e aquele sobre quem ela cair será feito em pó.
19 Atəksɛ a sariyɛ kɔ aloŋnɛ apɔŋ ŋactɛn kətəp Yesu waca tɛm tatɔkɔ, bawo ŋanacərɛ a tetaŋan t'ɛnalokɛ totubcɛnɛ tatɔkɔ. Mba ŋacnesɛ afum akɔ ŋanayi di mɔ.
19 E os principais dos sacerdotes e os escribas procuravam lançar mão dele naquela mesma hora; mas temeram o povo, porque entenderam que contra eles dissera esta parábola.
20 Ntɛ ŋanafaŋ kəsumpər Yesu dəmoloku mɔ, kɔ ŋasom atɛnəs mes aŋɛ ŋanabaŋɛnɛ kəyɔnɛ alompu, ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋatam kəbɛr kɔ wəbɛ dəwaca, nwɛ ɛnatɔmpər kətam kɔ fənɔntər fa dɛbɛ da Rom mɔ.
20 E, trazendo- o debaixo de olho, mandaram espias que se fingiam de justos, para o apanharem em alguma palavra e o entregarem à jurisdição e poder do governador.
21 Kɔ afum aŋɛ anasom mɔ, ŋancaŋ Yesu moloku: «Wətəksɛ, səncərɛ a moloku mamɛ məŋloku məctəksɛ mi afum mɔ mɔsɔk. Məfɔkiti fum kənəŋk kɔn, mba dɔpɔ da Kanu yati dɔ məntəksɛ afum dəkance.
21 E perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, nós sabemos que falas e ensinas bem e retamente e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas com verdade o caminho de Deus.
22 Awa, məloku su ma, pəmar səsɔŋ dut dosu Sesar wəbɛ wəka tɔf ya Rom ba, ka ta səsɔŋ kɔ di?»
22 É-nos lícito dar tributo a César ou não?
23 Mba kɔ Yesu ɛnɛpəl towul taŋan, k'oluksɛ ŋa:
23 E, entendendo ele a sua astúcia, disse-lhes: Por que me tentais?
24 «Nəmentər im pəsam gbəleŋ bin. Alulu ŋa ana ŋeyi pəsam papɔkɔ-ɛ, kɔ tewe ta wəkayi?» Kɔ ŋaloku, «Sesar wəbɛ wəka Rom.»
24 Mostrai-me uma moeda. De quem tem a imagem e a inscrição? E, respondendo eles, disseram: De César.
25 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Awa, nəsɔŋ Sesar pɔkɔ pɔyɔnɛ pɔn mɔ, kɔ Kanu sɔ pɔkɔ pɔyɔnɛ pɔn mɔ.»
25 Disse-lhes, então: Dai, pois, a César o que
26 Afum aŋɛ ŋanatam fɛ kəsumpər kɔ dəmoloku kənay nkɛ dacɔ. Mba ntɛ moloku ma Yesu mɛnaciyanɛ ŋa mɔ, kɔ ŋancaŋk.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, maravilhados da sua resposta, calaram-se.
27 Kɔ aSadisi aŋɛ ŋanaloku a fum ɔfɔyɛfɛ defi mɔ, ŋander ŋayif Yesu moloku mmɛ:
27 E, chegando-se alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, perguntaram-lhe,
28 «Wətəksɛ, ntɛ tɔ Musa ɛnacicɛ su: ‹Kɔ fum efi pənɛncɛ mba ta ɛsak wan-ɛ, wɛnc ka wəfi, pəlɛk wəcəbokəra pəsɔŋ wɛnc wəfi yuruya.›
28 dizendo: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de alguém falecer, tendo mulher e não deixar filhos, o irmão dele tome a mulher e suscite posteridade a seu irmão.
29 Awɛnc camət-mɛrəŋ ŋanayi. Kɔ wəcɔkɔ-cɔkɔ ɛnɛncɛ, k'efi, ɛsak fɛ wan.
29 Houve, pois, sete irmãos, e o primeiro tomou mulher e morreu sem filhos;
30 Kɔ wəka mɛrəŋ ɛnasər wəran wəka wɛnc,
30 e o segundo
31 kɔ tɛyɛfɛ dənda kɔ wəka maas ɛnasər kɔ. Tatɔkɔ tɔ tɛnakɔ haŋ kɔ awɛnc aŋa aŋɛ camət-mɛrəŋ fəp ŋanɛncɛ wəran nwɛ, mba nwɛ o nwɛ ɛsak fɛ wan.
31 e o terceiro também a tomaram, e, igualmente, os sete. Todos eles morreram e não deixaram filhos.
32 Tɛlpəs oŋ, kɔ wəran sɔ efi.
32 E, por último, depois de todos, morreu também a mulher.
33 Ti disrɛ, kɔ dɔsɔk dɛyɛfɛ da afi dendebəp-ɛ, an'endelɛk wəran wəkawɛ-ɛ? Bawo afum akaŋɛ camət-mɛrəŋ ŋananɛncɛ kɔ!»
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será a mulher, pois que os sete por mulher a tiveram?
34 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Arkun kɔ aran a doru dandɛ ŋaŋnɛncɛnɛ.
34 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento,
35 Mba aŋɛ andekiti panəŋk dolompu daŋan mɔ, pəmar ŋafɔtɛ afi dacɔ ŋayi sɔ wəyeŋ doru ndɛ dender mɔ, ŋafɔde ŋacnɛncɛnɛ.
35 mas os que forem havidos por dignos de alcançar o mundo vindouro e a ressurreição dos mortos nem hão de casar, nem ser dados em casamento;
36 Ŋafɔtam sɔ kəfi, bawo pəyi ŋa pəmɔ mɛlɛkɛ, ŋa ŋandeyɔnɛ awut a Kanu, bawo Kanu kəyekti ŋa dədefi.
36 porque já não podem mais morrer, pois são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Musa oloku pəsoku pɛs a afi ŋandefɔtɛ ntɛ Kanu kənaloku kɔ nde tɛrəntəm mpɛ pɛncmar mɔ. Dəndo Musa ewe Mariki: ‹Kanu ka Abraham, Kanu ka Siyaka, Kanu ka Yakuba.›»
37 E que os mortos hão de ressuscitar também o mostrou Moisés junto da sarça, quando chama ao Senhor Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Kɔ Yesu ɔnɔcər, «Bafɔ Kanu ka afi k'ɔyɔnɛ, mba ka ayi wəyeŋ, bawo nnɔ Kanu kəyi mɔ, fəp fəŋyi wəyeŋ.»
38 Ora, ele vivem todos.
39 Kɔ acicəs a sariyɛ alɔma ŋalɛk moloku, kɔ ŋaloku: «Wətəksɛ, məloku belbel!»
39 E, respondendo alguns dos escribas, disseram: Mestre, disseste bem.
40 Kɔ ŋanesɛ sɔ kəyif kɔ moloku mɔlɔma.
40 E não ousavam perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Cəke cɔ antam kəloku a Krist wan ka Dawuda gbəcərəm ɔfɔ-ɛ?
41 E ele lhes disse: Como dizem que o Cristo é Filho de Davi?
42 Bawo Dawuda nkɔn yati oloku buk ba Yabura Dawuda disrɛ:
42 Visto como o mesmo Davi diz no livro dos Salmos: Disse o
43 haŋ iclip kəboc aterɛnɛ am wɛcək wam dəntɔf.›
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
44 Kɔ Dawuda ewe wəsom wəka Kanu «Mariki mɔn», cəke cɔ wəkakɔ ɛntam kəyɔnɛ wan kɔn-ɛ?»
44 Se Davi lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
45 Ntɛ afum ŋayi kəcəŋkəl Yesu mɔ, k'oloku acɛpsɛ ɔn darəŋ:
45 E, ouvindo-o todo o povo, disse Jesus aos seus discípulos:
46 «Nəkɛmbərnɛ atəksɛ sariyɛ s'aSuyif: Ŋambɔtər kəcacɛnɛ suma səpɔŋ, ŋambɔtər pacyif ŋa kəyif kəlel mofo mmɛ ambəpsɛnɛ mɔ, ŋambɔtər pacsɔŋ ŋa səcɔm səkiriŋ sa dəkətola Kanu da aSuyif, pacsɔŋ ŋa dəkəndɛ d'abɛ mofo medi yeri dəcəsata.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas e amam as saudações nas praças, e as principais cadeiras nas sinagogas, e os primeiros lugares nos banquetes;
47 Ŋacbaŋsər acəbokəra daka daŋan, ŋacbɔlsɛ sali ntɛ tɔŋsɔŋɛ pagbɛkərɛ ŋa mɔ. Andekɔkiti ŋa kiti kəyeŋki!»
47 que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, largas orações. Estes receberão maior condenação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.