Josué 9

Kitabu ka Kanu (BSP) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ntɛ toloku ta kəder ka asɔdar aYisrayel tɛmbəp abɛ aŋɛ ŋanandɛ Yurdɛn kəsək ntende dec dɛŋkalɛ dəmɔrɔ kɔ nde pətilsərnɛ tɔf ya tantɔf mɔ, abɛ aŋɛ ŋanadɛs-ndɛs kəba kəsək mɔ fəp, haŋ atɔf ŋa Libaŋ kəsək: Aka Hit, aka Amɔr, aKanaŋ, aPerisi, aHiwy, kɔ aYebus,
1 À notícia de tais acontecimentos, todos os reis de além do Jordão, da montanha e da planície, do litoral do mar Grande defronte do Líbano, os hiteus, os amorreus, os cananeus, os ferezeus,
2 kɔ ŋambɛrɛnɛ kəkɔsutɛnɛ kɔ Yosuwe kɔ aka Yisrayel.
2 os heveus e os jebuseus coligaram-se para combater Josué e Israel.
3 Kɔ aka Kabayɔŋ ŋane sɔ ntɛ Yosuwe ɛnayɔ aka Yeriko kɔ Hay mɔ.
3 Mas os habitantes de Gabaon, sabendo o que Josué tinha feito a Jericó e a Hai, usaram de astúcia.
4 Kɔ ŋa sɔ ŋaŋkɔ kəkɔyɔ aka Yisrayel kɔ Yosuwe cəmpənpən. Kɔ ŋalɛk lɔba yɛlɛc, kɔ ŋandeŋər sɔfale səŋan kɔ cəbuntəlɛ ca member cəlɛc cəfutɛ-futɛ.
4 Puseram-se a caminho, munidos de provisões, seus jumentos carregados de sacos velhos, e odres de vinho rotos e recosidos.
5 Kɔ ŋaŋbɛrəsnɛ cɔfta cəlɛc cəlɛc cəwalɛ-walɛ, pasɔtəs ci, ŋabɛrəsnɛ suma səwalɛ-walɛ. Cəcom ncɛ ŋanamɛŋkərnɛ kəkɔsɔm mɔ fəp cənawos, cəputkɛ.
5 Levavam nos pés calçado muito velho e remendado, vestiam-se de roupas muito usadas, e o pão de suas provisões estava seco e estragado.
6 Kɔ ŋaŋkɔ ŋabəp Yosuwe nde saŋka sa Kilkal kɔ ŋaloku kɔ kɔ afum aka Yisrayel: «Atɔf ŋɔbɔlɛ ŋɔ səyɛfɛ. Səfaŋ fɔ səsek danapa kɔ nəna.»
6 Foram assim ter com Josué no acampamento de Gálgala, e disseram-lhe, bem como a todo o Israel: Viemos de uma terra longínqua; fazei aliança conosco.
7 Mba kɔ afum aka Yisrayel ŋaloku ŋa: «Anɔ'cərɛ-ɛ? Tɔlɔma səna ŋɔ nəndɛ dacɔ. Cəke cɔ antam kəsek danapa kɔ nəna-ɛ?»
7 Os israelitas responderam: Talvez habiteis perto de nós; como, pois, poderíamos fazer aliança convosco?
8 Kɔ ŋaloku Yosuwe: «Acar anu ŋɔ səyɔnɛ.» Kɔ Yosuwe eyif ŋa: «Are ŋɔ nəyɔnɛ-ɛ? Deke nəyɛfɛ-ɛ?»
8 Mas eles disseram a Josué: Somos teus servos. Josué disse-lhes: Quem sois vós? De onde vindes? Eles responderam-lhe:
9 Kɔ ŋaloku Yosuwe: «Atɔf ŋobol-bolu ŋɔ acar am ŋayɛfɛ, bawo tewe ta MARIKI tɔ səne, Kanu kam, bawo səne kɔ tewe kɔ tɔkɔ ɛnayɔ Misira mɔ fəp,
9 Teus servos vêm de uma terra muito distante por causa do nome do Senhor, teu Deus; pois ouvimos falar dele e de tudo o que fez no Egito,
10 kɔ tɔkɔ ɛnayɔ abɛ a Amɔr mɛrəŋ nde Yurdɛn kəsək ntende dec dɛmpɛ mɔ: Sihɔŋ wəbɛ wəka Hesbon, kɔ Oku wəbɛ wəka Basan nwɛ ɛnayi Astarot mɔ.
10 e de como tratou os dois reis dos amorreus além do Jordão, Seon, rei de Hesebon e Og, rei de Basã, que moravam em Astarot.
11 Abeki asu kɔ afum asu fəp aka dɔtɔf ŋaloku su: «Nəlɛk yeri yonu ya dɔpɔ, nəkɔ nəfaynɛ ŋa. Nəkɔ nəloku ŋa: ‹Acar anu ŋɔ səyɔnɛ! Ndɛkəl oŋ nəsek danapa kɔ səna!
11 Por isso, nossos anciãos e todos os habitantes de nossa terra nos disseram: tomai convosco provisões para o caminho, ide ao seu encontro e dizei-lhes: somos vossos servos; fazei aliança conosco.
12 Cəcom cosu cancɛ cənawonɛ tɛm ntɛ səndenalɛk ci dɛkɛr kəder tɔmpərnɛ dɔpɔ mɔ, kəyɛfɛ dɔsɔk ndɛ səyɛfɛ nnɔ ndorosu kəder nnɔ nəyi mɔ. Awa nəgbətnɛ ntɛ: Icɔ cancɛ cəwosərɛnɛ kɔ cəmputkɛ mɔ.
12 Vede o nosso pão. Nós o tínhamos tomado quente quando partimos de nossas casas para vir ter convosco: ei-lo como está agora seco e mofado.
13 Kɔ cəbuntəlɛ cancɛ sənalɛk ci cəfu, nəgbətnɛ ntɛ icɔ cancɛ cəmpɔrɛ-pɔrɛ mɔ! Nənəŋk yamos yosu kɔ cɔfta cosu, dɔpɔ dobolu dɔsɔŋɛ yi kəlɛcɛ.›»
13 Estes odres de vinho que tínhamos enchido novos, agora estão rotos e descosidos; nossas vestes e nossos calçados estão gastos por causa da longa viagem que fizemos.
14 Kɔ afum a Yosuwe ŋamɔmən ca ya acikəra ta ŋayif ti MARIKI-ɛ.
14 Os israelitas, sem ter consultado o Senhor, aceitaram as suas provisões.
15 Kɔ Yosuwe ɛncaŋəs kətəŋnɛ kɔ afum aŋɛ, kɔ ŋantəŋnɛ pəforu, kɔ ŋasɔŋ ŋa temer ta kəsak ŋa ŋayi doru, kɔ akiriŋ a kəloŋkanɛ ka Yisrayel ŋandɛrmɛ ŋa moloku mamɔkɔ ŋanatəŋnɛ mɔ.
15 Josué concedeu-lhes a paz e fez com eles uma aliança que lhes assegurava a vida, e os principais da assembléia confirmaram-na com juramento.
16 Mata maas disrɛ ntɛ ŋalip kəcaŋəs ka danapa kɔ ŋa mɔ, kɔ aka Yisrayel ŋande ŋane a andɛ aŋan ŋɔ, afum aŋɛ ŋanɔŋkəlɛnɛ kəndɛ.
16 Três dias depois desse tratado, souberam que aquela gente era vizinha e habitava no meio deles.
17 Kɔ aka Yisrayel ŋaŋkɔ nde dare daŋan, tataka ta maas kɔ ŋambɛrɛ di. Sədare sasɔkɔ sənatəŋnɛ Kabayɔŋ, Kefira, Beyerot, kɔ Kiriyat-Yeyarim.
17 Então os israelitas puseram-se a caminho e ao terceiro dia chegaram às suas cidades, cujos nomes são estes: Gabaon, Cafira, Berot e Cariatiarim.
18 Aka Yisrayel ŋanadif fɛ ŋa teta kədɛrəm kəŋkɔ akiriŋ a kəloŋkanɛ ŋanadɛrmɛ ŋa tewe ta MARIKI, Kanu ka Yisrayel mɔ. Kɔ afum a Yisrayel fəp ŋayɛfɛ kəbupərɛ moloku ma akiriŋ aŋan.
18 Eles não os feriram por causa do juramento que lhes tinham feito os principais da assembléia em nome do Senhor, Deus de Israel. E toda a assembléia começou a murmurar contra eles.
19 Mba kɔ akiriŋ ŋaloku kəloŋkanɛ ka aYisrayel fəp: «Sənadɛrmɛ ŋa MARIKI, Kanu ka Yisrayel. Afɔsɔtam kəgbuŋɛnɛ ŋa.
19 Eles responderam: Fizemos-lhes um juramento em nome do Senhor, Deus de Israel, e não podemos tocar neles.
20 Ntɛ tɔ andeyɔ ŋa: Andece ŋa ŋayi doru, ta padewernɛ mɛtɛlɛ ma MARIKI teta kədɛrəm nkɛ anadɛrmɛ ŋa mɔ.
20 Eis, porém, como havemos de tratá-los: deixá-los-emos vivos, para que não se excite contra nós a ira do Senhor, se faltarmos ao juramento.
21 Ŋayi doru, tɔyɔ fɛ tes! Mba aŋkɔcəmbər ŋa kəkɛtəs ka domun, kɔ kəgbɛs ka tɔk ya kəloŋkanɛ ka Yisrayel.» Itɔ akiriŋ a Yisrayel ŋanaloku afum aŋan.
21 Ficarão vivos, declararam os chefes, mas serão empregados em cortar lenha e carregar água para toda a assembléia. Inteirado da decisão dos chefes,
22 Kɔ Yosuwe ewe aka Kabayɔŋ, k'oloku ŋa: «Ta ake tɔ nəyembərɛ su nəcloku a nəmbɔlɛnɛ kɔ səna-ɛ, a kɔ pəyɔnɛ fɔ sənɔŋkəlɛnɛ kəndɛ kɔ nəna-ɛ?
22 Josué convocou-os e interpelou-os: Por que nos enganastes dizendo que éreis de uma terra longínqua, quando habitáveis no meio de nós?
23 Ndɛkəl oŋ, pəlɛc pəncəm'on darəŋ! Ali wəkin ɔfɔsɔ-wur dacar. Nəna ande kəckɛtəs domun, nəcgbɛs tɔk ya kəlɔ ka Kanu kem.»
23 Agora malditos sejais: vossa servidão não cessará jamais e continuareis a cortar lenha e a carregar água para a casa do meu Deus.
24 Kɔ aka Kabayɔŋ ŋaloku Yosuwe: «Alɔmər acar am teta aka Yisrayel tin tin tin a MARIKI Kanu kam kənasom wəcar kɔn Musa a kəsɔŋ un antɔf ŋaŋɛ fəp, a nələsər andɛ a ŋi fəp fɔr yonu kiriŋ. Awa kəder konu kəsɔŋɛ su kənesɛnɛ səbomp sosu, itɔ səyɔnɛ tantɛ.
24 Eles responderam a Josué: A nós, teus servos, chegou a notícia de que o Senhor teu Deus havia ordenado a Moisés, seu servo, que vos desse toda a terra e exterminasse todos os seus habitantes diante de vós. Tivemos, pois, muito medo à vossa aproximação e, temendo por nossas vidas, tomamos esse expediente.
25 Ndɛkəl oŋ, səyi'm dəwaca. Məyɔ su tɔkɔ tentes'am mɔ, məyɔ su ti pəlompu disrɛ.»
25 Agora, eis-nos em tuas mãos; trata-nos como te parecer justo e bom.
26 Itɔ Yosuwe ɛnayɔ ŋa, k'ɛmbaŋər ŋa aka Yisrayel aŋɛ ŋanatɔsɔ-dif ŋa mɔ.
26 Fez Josué como tinha dito, e livrou-os das mãos dos filhos de Israel, que os não mataram.
27 Kɔ Yosuwe ɛncəmbər ŋa kəyɛfɛ dɔsɔk dadɔkɔ kəgbɛs tɔk, kɔ kəkɛtəs domun da afum kɔ da tetek toloŋnɛ ta Mariki. Haŋ mɔkɔ, awut-sɔ aŋan ŋasɔrɔbəc yɛbəc yayɔkɔ nde atɔf ŋa Yisrayel.
27 Determinou naquele dia que fossem empregados no serviço da comunidade e do altar, cortando lenha e carregando água para o lugar que o Senhor escolhesse, funções que exercem ainda hoje.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.