Josué 9
Kitabu ka Kanu (BSP) vs NTLH
1 Ntɛ toloku ta kəder ka asɔdar aYisrayel tɛmbəp abɛ aŋɛ ŋanandɛ Yurdɛn kəsək ntende dec dɛŋkalɛ dəmɔrɔ kɔ nde pətilsərnɛ tɔf ya tantɔf mɔ, abɛ aŋɛ ŋanadɛs-ndɛs kəba kəsək mɔ fəp, haŋ atɔf ŋa Libaŋ kəsək: Aka Hit, aka Amɔr, aKanaŋ, aPerisi, aHiwy, kɔ aYebus,
1 Todos os reis que viviam a oeste do rio Jordão, tanto os das montanhas como os das planícies, e também os reis de todo o litoral do mar Mediterrâneo até o Líbano ficaram sabendo disso. Estes eram os reis dos heteus, dos amorreus, dos cananeus, dos perizeus, dos heveus e dos jebuseus.
2 kɔ ŋambɛrɛnɛ kəkɔsutɛnɛ kɔ Yosuwe kɔ aka Yisrayel.
2 E todos eles se reuniram para guerrear contra Josué e o povo de Israel.
3 Kɔ aka Kabayɔŋ ŋane sɔ ntɛ Yosuwe ɛnayɔ aka Yeriko kɔ Hay mɔ.
3 Quando os moradores da cidade de Gibeão, que eram heveus, ouviram falar do que Josué tinha feito com Jericó e com Ai,
4 Kɔ ŋa sɔ ŋaŋkɔ kəkɔyɔ aka Yisrayel kɔ Yosuwe cəmpənpən. Kɔ ŋalɛk lɔba yɛlɛc, kɔ ŋandeŋər sɔfale səŋan kɔ cəbuntəlɛ ca member cəlɛc cəfutɛ-futɛ.
4 resolveram enganá-lo. Pegaram comida e carregaram os seus jumentos com sacos velhos e com odres rasgados e remendados, cheios de vinho.
5 Kɔ ŋaŋbɛrəsnɛ cɔfta cəlɛc cəlɛc cəwalɛ-walɛ, pasɔtəs ci, ŋabɛrəsnɛ suma səwalɛ-walɛ. Cəcom ncɛ ŋanamɛŋkərnɛ kəkɔsɔm mɔ fəp cənawos, cəputkɛ.
5 Calçaram sandálias velhas e remendadas e vestiram roupas bem gastas. E levaram para comer pão seco e bolorento.
6 Kɔ ŋaŋkɔ ŋabəp Yosuwe nde saŋka sa Kilkal kɔ ŋaloku kɔ kɔ afum aka Yisrayel: «Atɔf ŋɔbɔlɛ ŋɔ səyɛfɛ. Səfaŋ fɔ səsek danapa kɔ nəna.»
6 Eles foram até o acampamento de Gilgal e disseram a Josué e a todos os homens de Israel: — Nós estamos chegando de um país que fica bem longe daqui. Façam um
7 Mba kɔ afum aka Yisrayel ŋaloku ŋa: «Anɔ'cərɛ-ɛ? Tɔlɔma səna ŋɔ nəndɛ dacɔ. Cəke cɔ antam kəsek danapa kɔ nəna-ɛ?»
7 Porém os homens de Israel disseram: — Pode ser que vocês morem aqui por perto. Como é que podemos fazer um acordo de paz com vocês?
8 Kɔ ŋaloku Yosuwe: «Acar anu ŋɔ səyɔnɛ.» Kɔ Yosuwe eyif ŋa: «Are ŋɔ nəyɔnɛ-ɛ? Deke nəyɛfɛ-ɛ?»
8 — Estamos prontos para ser seus empregados! — responderam eles. — Quem são vocês? De onde vêm? — perguntou Josué.
9 Kɔ ŋaloku Yosuwe: «Atɔf ŋobol-bolu ŋɔ acar am ŋayɛfɛ, bawo tewe ta MARIKI tɔ səne, Kanu kam, bawo səne kɔ tewe kɔ tɔkɔ ɛnayɔ Misira mɔ fəp,
9 Os gibeonitas responderam: — Nós, os seus criados, somos de um país que fica muito longe e viemos até aqui porque ouvimos falar do
10 kɔ tɔkɔ ɛnayɔ abɛ a Amɔr mɛrəŋ nde Yurdɛn kəsək ntende dec dɛmpɛ mɔ: Sihɔŋ wəbɛ wəka Hesbon, kɔ Oku wəbɛ wəka Basan nwɛ ɛnayi Astarot mɔ.
10 E também soubemos o que fez com os dois reis amorreus a leste do rio Jordão; a Seom, rei de Hesbom, e a Ogue, rei de Basã, que vivia em Astarote.
11 Abeki asu kɔ afum asu fəp aka dɔtɔf ŋaloku su: «Nəlɛk yeri yonu ya dɔpɔ, nəkɔ nəfaynɛ ŋa. Nəkɔ nəloku ŋa: ‹Acar anu ŋɔ səyɔnɛ! Ndɛkəl oŋ nəsek danapa kɔ səna!
11 Os nossos líderes e toda a nossa gente nos mandaram preparar comida para viajar. Eles nos mandaram encontrar com vocês e dizer: “Estamos prontos para ser seus empregados! Façam um acordo de paz com a gente.”
12 Cəcom cosu cancɛ cənawonɛ tɛm ntɛ səndenalɛk ci dɛkɛr kəder tɔmpərnɛ dɔpɔ mɔ, kəyɛfɛ dɔsɔk ndɛ səyɛfɛ nnɔ ndorosu kəder nnɔ nəyi mɔ. Awa nəgbətnɛ ntɛ: Icɔ cancɛ cəwosərɛnɛ kɔ cəmputkɛ mɔ.
12 E vejam só o nosso pão! Estava quentinho quando saímos de casa no começo da viagem. Mas olhem! Agora está seco e bolorento.
13 Kɔ cəbuntəlɛ cancɛ sənalɛk ci cəfu, nəgbətnɛ ntɛ icɔ cancɛ cəmpɔrɛ-pɔrɛ mɔ! Nənəŋk yamos yosu kɔ cɔfta cosu, dɔpɔ dobolu dɔsɔŋɛ yi kəlɛcɛ.›»
13 Quando enchemos de vinho estes odres, eles eram novos. Mas vejam! Agora estão rasgados. As nossas roupas e as nossas sandálias estão gastas por causa da longa viagem que fizemos.
14 Kɔ afum a Yosuwe ŋamɔmən ca ya acikəra ta ŋayif ti MARIKI-ɛ.
14 Os homens de Israel aceitaram a comida deles, porém não pediram conselho a Deus, o Senhor .
15 Kɔ Yosuwe ɛncaŋəs kətəŋnɛ kɔ afum aŋɛ, kɔ ŋantəŋnɛ pəforu, kɔ ŋasɔŋ ŋa temer ta kəsak ŋa ŋayi doru, kɔ akiriŋ a kəloŋkanɛ ka Yisrayel ŋandɛrmɛ ŋa moloku mamɔkɔ ŋanatəŋnɛ mɔ.
15 Josué fez um acordo de paz com os gibeonitas, prometendo que não seriam mortos. E os líderes do povo de Israel juraram que cumpririam a sua palavra.
16 Mata maas disrɛ ntɛ ŋalip kəcaŋəs ka danapa kɔ ŋa mɔ, kɔ aka Yisrayel ŋande ŋane a andɛ aŋan ŋɔ, afum aŋɛ ŋanɔŋkəlɛnɛ kəndɛ.
16 Três dias depois de feito o acordo, descobriram que aquela gente morava perto.
17 Kɔ aka Yisrayel ŋaŋkɔ nde dare daŋan, tataka ta maas kɔ ŋambɛrɛ di. Sədare sasɔkɔ sənatəŋnɛ Kabayɔŋ, Kefira, Beyerot, kɔ Kiriyat-Yeyarim.
17 Tanto assim que os israelitas saíram do acampamento e três dias depois chegaram às cidades onde os gibeonitas viviam, isto é, Gibeão, Cefira, Beerote e Quiriate-Jearim.
18 Aka Yisrayel ŋanadif fɛ ŋa teta kədɛrəm kəŋkɔ akiriŋ a kəloŋkanɛ ŋanadɛrmɛ ŋa tewe ta MARIKI, Kanu ka Yisrayel mɔ. Kɔ afum a Yisrayel fəp ŋayɛfɛ kəbupərɛ moloku ma akiriŋ aŋan.
18 Porém, por causa do juramento que os seus líderes tinham feito aos gibeonitas em nome do Senhor , o Deus de Israel, os israelitas não os mataram. E por isso todo o povo reclamou contra os líderes,
19 Mba kɔ akiriŋ ŋaloku kəloŋkanɛ ka aYisrayel fəp: «Sənadɛrmɛ ŋa MARIKI, Kanu ka Yisrayel. Afɔsɔtam kəgbuŋɛnɛ ŋa.
19 mas eles explicaram assim: — Nós juramos em nome do
20 Ntɛ tɔ andeyɔ ŋa: Andece ŋa ŋayi doru, ta padewernɛ mɛtɛlɛ ma MARIKI teta kədɛrəm nkɛ anadɛrmɛ ŋa mɔ.
20 Por causa da nossa promessa temos de deixá-los viver; se não, Deus nos castigará.
21 Ŋayi doru, tɔyɔ fɛ tes! Mba aŋkɔcəmbər ŋa kəkɛtəs ka domun, kɔ kəgbɛs ka tɔk ya kəloŋkanɛ ka Yisrayel.» Itɔ akiriŋ a Yisrayel ŋanaloku afum aŋan.
21 Deixem que eles vivam; mas terão de cortar lenha e carregar água para nós. Foi isso o que os líderes disseram.
22 Kɔ Yosuwe ewe aka Kabayɔŋ, k'oloku ŋa: «Ta ake tɔ nəyembərɛ su nəcloku a nəmbɔlɛnɛ kɔ səna-ɛ, a kɔ pəyɔnɛ fɔ sənɔŋkəlɛnɛ kəndɛ kɔ nəna-ɛ?
22 Então Josué chamou os gibeonitas e perguntou: — Por que vocês nos enganaram, afirmando que vinham de longe, quando vivem aqui mesmo?
23 Ndɛkəl oŋ, pəlɛc pəncəm'on darəŋ! Ali wəkin ɔfɔsɔ-wur dacar. Nəna ande kəckɛtəs domun, nəcgbɛs tɔk ya kəlɔ ka Kanu kem.»
23 E, já que vocês fizeram isso, de agora em diante vão viver debaixo do castigo de Deus. É do povo gibeonita que sairão sempre os escravos para cortar madeira e carregar água para a casa do meu Deus.
24 Kɔ aka Kabayɔŋ ŋaloku Yosuwe: «Alɔmər acar am teta aka Yisrayel tin tin tin a MARIKI Kanu kam kənasom wəcar kɔn Musa a kəsɔŋ un antɔf ŋaŋɛ fəp, a nələsər andɛ a ŋi fəp fɔr yonu kiriŋ. Awa kəder konu kəsɔŋɛ su kənesɛnɛ səbomp sosu, itɔ səyɔnɛ tantɛ.
24 Eles responderam: — Fizemos isso porque ficamos sabendo que o
25 Ndɛkəl oŋ, səyi'm dəwaca. Məyɔ su tɔkɔ tentes'am mɔ, məyɔ su ti pəlompu disrɛ.»
25 Agora estamos nas suas mãos; faça de nós o que achar melhor.
26 Itɔ Yosuwe ɛnayɔ ŋa, k'ɛmbaŋər ŋa aka Yisrayel aŋɛ ŋanatɔsɔ-dif ŋa mɔ.
26 Josué protegeu os gibeonitas e não deixou que fossem mortos.
27 Kɔ Yosuwe ɛncəmbər ŋa kəyɛfɛ dɔsɔk dadɔkɔ kəgbɛs tɔk, kɔ kəkɛtəs domun da afum kɔ da tetek toloŋnɛ ta Mariki. Haŋ mɔkɔ, awut-sɔ aŋan ŋasɔrɔbəc yɛbəc yayɔkɔ nde atɔf ŋa Yisrayel.
27 Mas, daquele dia em diante, ele os obrigou a serem carregadores de água e rachadores de lenha para o povo de Israel e para o altar de Deus, o Senhor . E até hoje eles continuam fazendo isso, trabalhando no lugar escolhido por Deus para a sua adoração.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.