Josué 9
Kitabu ka Kanu (BSP) vs NAA
1 Ntɛ toloku ta kəder ka asɔdar aYisrayel tɛmbəp abɛ aŋɛ ŋanandɛ Yurdɛn kəsək ntende dec dɛŋkalɛ dəmɔrɔ kɔ nde pətilsərnɛ tɔf ya tantɔf mɔ, abɛ aŋɛ ŋanadɛs-ndɛs kəba kəsək mɔ fəp, haŋ atɔf ŋa Libaŋ kəsək: Aka Hit, aka Amɔr, aKanaŋ, aPerisi, aHiwy, kɔ aYebus,
1 Todos os reis que estavam do lado oeste do Jordão, nas montanhas e nas campinas, em toda a costa do mar Grande até o Líbano ficaram sabendo disso. Eram os reis dos heteus, dos amorreus, dos cananeus, dos ferezeus, dos heveus e dos jebuseus.
2 kɔ ŋambɛrɛnɛ kəkɔsutɛnɛ kɔ Yosuwe kɔ aka Yisrayel.
2 Então eles se ajuntaram de comum acordo, para guerrear contra Josué e contra Israel.
3 Kɔ aka Kabayɔŋ ŋane sɔ ntɛ Yosuwe ɛnayɔ aka Yeriko kɔ Hay mɔ.
3 Mas os moradores de Gibeão, ouvindo o que Josué tinha feito com Jericó e com Ai,
4 Kɔ ŋa sɔ ŋaŋkɔ kəkɔyɔ aka Yisrayel kɔ Yosuwe cəmpənpən. Kɔ ŋalɛk lɔba yɛlɛc, kɔ ŋandeŋər sɔfale səŋan kɔ cəbuntəlɛ ca member cəlɛc cəfutɛ-futɛ.
4 usaram de astúcia: foram e se fingiram de embaixadores, levando sacos velhos sobre os seus jumentos e odres de vinho, velhos, rasgados e cheios de remendos,
5 Kɔ ŋaŋbɛrəsnɛ cɔfta cəlɛc cəlɛc cəwalɛ-walɛ, pasɔtəs ci, ŋabɛrəsnɛ suma səwalɛ-walɛ. Cəcom ncɛ ŋanamɛŋkərnɛ kəkɔsɔm mɔ fəp cənawos, cəputkɛ.
5 calçando sandálias velhas e remendadas e vestindo roupas velhas. E todo o pão que traziam para comer era seco e bolorento.
6 Kɔ ŋaŋkɔ ŋabəp Yosuwe nde saŋka sa Kilkal kɔ ŋaloku kɔ kɔ afum aka Yisrayel: «Atɔf ŋɔbɔlɛ ŋɔ səyɛfɛ. Səfaŋ fɔ səsek danapa kɔ nəna.»
6 Foram a Josué, no arraial, em Gilgal, e lhe disseram, a ele e aos homens de Israel: — Viemos de uma terra distante e queremos que vocês façam uma aliança conosco.
7 Mba kɔ afum aka Yisrayel ŋaloku ŋa: «Anɔ'cərɛ-ɛ? Tɔlɔma səna ŋɔ nəndɛ dacɔ. Cəke cɔ antam kəsek danapa kɔ nəna-ɛ?»
7 Mas os homens de Israel responderam aos heveus: — Talvez vocês morem aqui perto. Como podemos fazer uma aliança com vocês?
8 Kɔ ŋaloku Yosuwe: «Acar anu ŋɔ səyɔnɛ.» Kɔ Yosuwe eyif ŋa: «Are ŋɔ nəyɔnɛ-ɛ? Deke nəyɛfɛ-ɛ?»
8 Então disseram a Josué: — Somos seus servos. Mas Josué perguntou: — Quem são vocês? De onde vêm?
9 Kɔ ŋaloku Yosuwe: «Atɔf ŋobol-bolu ŋɔ acar am ŋayɛfɛ, bawo tewe ta MARIKI tɔ səne, Kanu kam, bawo səne kɔ tewe kɔ tɔkɔ ɛnayɔ Misira mɔ fəp,
9 Eles responderam: — Estes seus servos vieram de uma terra muito distante, por causa do nome do
10 kɔ tɔkɔ ɛnayɔ abɛ a Amɔr mɛrəŋ nde Yurdɛn kəsək ntende dec dɛmpɛ mɔ: Sihɔŋ wəbɛ wəka Hesbon, kɔ Oku wəbɛ wəka Basan nwɛ ɛnayi Astarot mɔ.
10 e tudo o que fez com os dois reis dos amorreus que estavam do outro lado do Jordão, a saber, Seom, rei de Hesbom, e Ogue, rei de Basã, que estava em Astarote.
11 Abeki asu kɔ afum asu fəp aka dɔtɔf ŋaloku su: «Nəlɛk yeri yonu ya dɔpɔ, nəkɔ nəfaynɛ ŋa. Nəkɔ nəloku ŋa: ‹Acar anu ŋɔ səyɔnɛ! Ndɛkəl oŋ nəsek danapa kɔ səna!
11 Por isso os nossos anciãos e todos os moradores da nossa terra nos disseram: “Levem com vocês alimentos para a viagem e vão ao encontro deles, dizendo: ‘Somos seus servos; façam uma aliança conosco.’
12 Cəcom cosu cancɛ cənawonɛ tɛm ntɛ səndenalɛk ci dɛkɛr kəder tɔmpərnɛ dɔpɔ mɔ, kəyɛfɛ dɔsɔk ndɛ səyɛfɛ nnɔ ndorosu kəder nnɔ nəyi mɔ. Awa nəgbətnɛ ntɛ: Icɔ cancɛ cəwosərɛnɛ kɔ cəmputkɛ mɔ.
12 Este nosso pão nós pegamos em nossas casas quando ainda estava quente, no dia em que saímos para vir falar com vocês, e agora aqui está ele, já seco e bolorento.
13 Kɔ cəbuntəlɛ cancɛ sənalɛk ci cəfu, nəgbətnɛ ntɛ icɔ cancɛ cəmpɔrɛ-pɔrɛ mɔ! Nənəŋk yamos yosu kɔ cɔfta cosu, dɔpɔ dobolu dɔsɔŋɛ yi kəlɛcɛ.›»
13 Estes odres eram novos quando os enchemos de vinho, mas agora já estão rasgados. E estas nossas roupas e estas nossas sandálias já envelheceram, por causa da longa viagem.”
14 Kɔ afum a Yosuwe ŋamɔmən ca ya acikəra ta ŋayif ti MARIKI-ɛ.
14 Então os israelitas aceitaram os alimentos deles e não pediram conselho ao Senhor .
15 Kɔ Yosuwe ɛncaŋəs kətəŋnɛ kɔ afum aŋɛ, kɔ ŋantəŋnɛ pəforu, kɔ ŋasɔŋ ŋa temer ta kəsak ŋa ŋayi doru, kɔ akiriŋ a kəloŋkanɛ ka Yisrayel ŋandɛrmɛ ŋa moloku mamɔkɔ ŋanatəŋnɛ mɔ.
15 Josué concedeu-lhes paz e fez com eles a aliança de lhes poupar a vida; e os chefes da congregação confirmaram isso com juramento.
16 Mata maas disrɛ ntɛ ŋalip kəcaŋəs ka danapa kɔ ŋa mɔ, kɔ aka Yisrayel ŋande ŋane a andɛ aŋan ŋɔ, afum aŋɛ ŋanɔŋkəlɛnɛ kəndɛ.
16 Ao fim de três dias, depois de terem feito a aliança com eles, souberam que eram seus vizinhos e que moravam perto deles.
17 Kɔ aka Yisrayel ŋaŋkɔ nde dare daŋan, tataka ta maas kɔ ŋambɛrɛ di. Sədare sasɔkɔ sənatəŋnɛ Kabayɔŋ, Kefira, Beyerot, kɔ Kiriyat-Yeyarim.
17 Pois, partindo os filhos de Israel, chegaram às cidades deles ao terceiro dia. E as cidades deles eram Gibeão, Cefira, Beerote e Quiriate-Jearim.
18 Aka Yisrayel ŋanadif fɛ ŋa teta kədɛrəm kəŋkɔ akiriŋ a kəloŋkanɛ ŋanadɛrmɛ ŋa tewe ta MARIKI, Kanu ka Yisrayel mɔ. Kɔ afum a Yisrayel fəp ŋayɛfɛ kəbupərɛ moloku ma akiriŋ aŋan.
18 Os filhos de Israel não os atacaram, porque os chefes da congregação lhes haviam jurado pelo Senhor , Deus de Israel. Por isso toda a congregação murmurou contra os chefes.
19 Mba kɔ akiriŋ ŋaloku kəloŋkanɛ ka aYisrayel fəp: «Sənadɛrmɛ ŋa MARIKI, Kanu ka Yisrayel. Afɔsɔtam kəgbuŋɛnɛ ŋa.
19 Então todos os chefes disseram a toda a congregação: — Nós juramos a eles pelo
20 Ntɛ tɔ andeyɔ ŋa: Andece ŋa ŋayi doru, ta padewernɛ mɛtɛlɛ ma MARIKI teta kədɛrəm nkɛ anadɛrmɛ ŋa mɔ.
20 Isto, porém, lhes faremos: vamos deixá-los viver, para que não venha grande ira sobre nós, por causa do juramento que lhes fizemos.
21 Ŋayi doru, tɔyɔ fɛ tes! Mba aŋkɔcəmbər ŋa kəkɛtəs ka domun, kɔ kəgbɛs ka tɔk ya kəloŋkanɛ ka Yisrayel.» Itɔ akiriŋ a Yisrayel ŋanaloku afum aŋan.
21 E os chefes acrescentaram: — Deixem que vivam. E assim eles se tornaram rachadores de lenha e tiradores de água para toda a congregação, como os chefes lhes tinham dito.
22 Kɔ Yosuwe ewe aka Kabayɔŋ, k'oloku ŋa: «Ta ake tɔ nəyembərɛ su nəcloku a nəmbɔlɛnɛ kɔ səna-ɛ, a kɔ pəyɔnɛ fɔ sənɔŋkəlɛnɛ kəndɛ kɔ nəna-ɛ?
22 Josué chamou os gibeonitas e lhes disse: — Por que vocês nos enganaram, dizendo que moravam bem longe de nós, quando na verdade moram aqui perto?
23 Ndɛkəl oŋ, pəlɛc pəncəm'on darəŋ! Ali wəkin ɔfɔsɔ-wur dacar. Nəna ande kəckɛtəs domun, nəcgbɛs tɔk ya kəlɔ ka Kanu kem.»
23 Agora vocês estão sob maldição e entre vocês nunca deixará de haver escravos, rachadores de lenha e tiradores de água para a casa do meu Deus.
24 Kɔ aka Kabayɔŋ ŋaloku Yosuwe: «Alɔmər acar am teta aka Yisrayel tin tin tin a MARIKI Kanu kam kənasom wəcar kɔn Musa a kəsɔŋ un antɔf ŋaŋɛ fəp, a nələsər andɛ a ŋi fəp fɔr yonu kiriŋ. Awa kəder konu kəsɔŋɛ su kənesɛnɛ səbomp sosu, itɔ səyɔnɛ tantɛ.
24 Então eles responderam a Josué: — É que foi anunciado a estes seus servos, como certo, que o
25 Ndɛkəl oŋ, səyi'm dəwaca. Məyɔ su tɔkɔ tentes'am mɔ, məyɔ su ti pəlompu disrɛ.»
25 Eis que estamos nas suas mãos; trate-nos segundo lhe parecer bom e reto.
26 Itɔ Yosuwe ɛnayɔ ŋa, k'ɛmbaŋər ŋa aka Yisrayel aŋɛ ŋanatɔsɔ-dif ŋa mɔ.
26 Josué fez como tinha dito e livrou-os das mãos dos filhos de Israel; e não os mataram.
27 Kɔ Yosuwe ɛncəmbər ŋa kəyɛfɛ dɔsɔk dadɔkɔ kəgbɛs tɔk, kɔ kəkɛtəs domun da afum kɔ da tetek toloŋnɛ ta Mariki. Haŋ mɔkɔ, awut-sɔ aŋan ŋasɔrɔbəc yɛbəc yayɔkɔ nde atɔf ŋa Yisrayel.
27 Naquele dia, Josué os fez rachadores de lenha e tiradores de água para a congregação e para o altar do Senhor , até o dia de hoje, no lugar que Deus escolhesse.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.