Josué 22

Kitabu ka Kanu (BSP) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Kɔ Yosuwe ewe aRuben, aKadu, kɔ aka kusuŋka dacɔ ka Manase.
1 Então Josué convocou as tribos de Rúben e Gade e a meia tribo de Manassés
2 K'oloku ŋa: «Nəyɔ tɔkɔ Musa wəcar ka MARIKI ɛnalok'un mɔ fəp, kɔ nəncəŋkəl sɔ dim dem, tɔkɔ ilok'un mɔ.
2 e lhes disse: “Vocês fizeram tudo que Moisés, servo do S enhor , mandou e obedeceram a todas as minhas ordens.
3 Nəsumpər awɛnc un aŋa kəyɛfɛ ntɛ tɛnayi mɔ haŋ ndɛkəl, kɔ nəleləs sɔ dim ndɛ MARIKI Kanu konu kənalok'un mɔ.
3 Durante todo esse tempo e até hoje, não abandonaram seus irmãos das outras tribos e tiveram o cuidado de obedecer a tudo que o S enhor , seu Deus, ordenou.
4 Ndɛkəl oŋ ntɛ MARIKI kəsɔŋ awɛnc un aŋa pəforu mɔ pəmɔ tɔkɔ ɛnaloku ŋa ti mɔ, nəlɛk oŋ səpɔ sa cəbal conu nde ntɔf yɔkɔ yɔyɔnɛ yonu mɔ, nyɛ Musa wəcar ka MARIKI ɛnasɔŋ un nde Yurdɛn kəsək ntende dec dɛmpɛ mɔ.
4 Agora o S enhor , seu Deus, concedeu descanso a seus irmãos, como prometeu a eles. Portanto, voltem para casa, para a terra que Moisés, servo do S enhor , lhes deu como sua propriedade do outro lado do rio Jordão.
5 Ta nəgbaymɛ mɛtəksɛ kɔ sariyɛ yɔkɔ Musa wəcar ka MARIKI ɛnalok'un mɔ: Nəbɔtər MARIKI Kanu konu, nəsolnɛ səpɔ sɔn fəp, nəcəmɛ dim dɔn darəŋ, nəlɔtərnɛ kɔ, nəbəcɛ kɔ bəkəc yosoku pɛs doru o doru.»
5 Mas tenham muito cuidado de cumprir todos os mandamentos e a lei que Moisés, servo do S enhor , lhes deu. Amem o S enhor , seu Deus, andem em todos os seus caminhos, obedeçam a seus mandamentos, apeguem-se a ele firmemente e sirvam-no de todo o coração e de toda a alma”.
6 Kɔ Yosuwe ontola Kanu te taŋan, k'oloku ŋa nwɛ o nwɛ a pəkɔ nde abal ŋɔn, kɔ ŋaŋkɔkɔs-kɔs nde cəbal cəŋan.
6 Então Josué os abençoou e se despediu deles, e eles foram para casa.
7 Musa ɛnasɔŋ kusuŋka dacɔ ka Manase kəfo kəlɔma Basan, kɔ Yosuwe nkɔn ɔsɔŋ kusuŋka dacɔ kəŋkɔ kəfo kəlɔma awɛnc aŋa kəsək nde Yurdɛn ntende dec dɛŋkalɛ mɔ. Ntɛ Yosuwe oloku ŋa kəkɔ ka nde cəbal cəŋan mɔ, k'ontolanɛ ŋa,
7 Moisés tinha dado o território de Basã, a leste do rio Jordão, à meia tribo de Manassés. À outra metade da tribo, Josué deu terras a oeste do Jordão. Quando Josué se despediu deles e os abençoou,
8 k'oloku ŋa: «Nəlukus nde cəbal conu kɔ daka dɔpɔŋ, kɔ yɔcɔl yɛlarəm, kɔ pəsam, kɛma, kɔpər, fɛc kɔ yamos yɛlarəm. Nəyerɛnɛ kɔ awɛnc un aŋɛ yɔsɔtɔ ya aterɛnɛ anu.»
8 disse: “Voltem para casa com toda a riqueza que tomaram de seus inimigos: grandes rebanhos, prata, ouro, bronze, ferro e muitas roupas. Repartam os despojos com seus parentes”.
9 Kɔ kusuŋka ka aka Ruben, aka Kadu, kɔ aka kusuŋka dacɔ ka Manase ŋalukus, kɔ ŋasak aka Yisrayel nde Silo antɔf ŋa Kanaŋ, kɔ ŋaŋkɔ nde antɔf ŋa Kaladu, antɔf ŋa kɛ nŋɛ ŋanasɔtɔ mɔ MARIKI kənasom Musa kədesɔŋ ŋa ŋi.
9 Assim, os homens de Rúben e Gade e da meia tribo de Manassés deixaram os outros israelitas em Siló, na terra de Canaã, e partiram para sua própria terra em Gileade, da qual haviam tomado posse de acordo com a ordem do S enhor , por meio de Moisés.
10 Ntɛ ŋambɛrɛ sədare nsɛ səyi Yurdɛn nde antɔf ŋa Kanaŋ mɔ, kɔ aRuben, aKadu kɔ aka kusuŋka dacɔ ka Manase ŋancəmbər tetek toloŋnɛ Kanu Yurdɛn kəsək, tetek toloŋnɛ Mariki pɔpɔŋ.
10 Enquanto ainda estavam em Canaã, chegaram a um lugar chamado Gelilote, perto do rio Jordão. Ali os homens de Rúben e Gade e da meia tribo de Manassés pararam e construíram um altar grande e imponente.
11 K'aka Yisrayel ŋane pacloku: « aRuben, aKadu kɔ aka kusuŋka dacɔ ka Manase ŋancəmbər tetek toloŋnɛ Kanu pɛtɛfərɛnɛ kɔ Kanaŋ, nde Yurdɛn kəsək kəca ka aka Yisrayel.»
11 Os outros israelitas souberam que os membros das tribos de Rúben e Gade e da meia tribo de Manassés haviam construído um altar em Gelilote, nos limites da terra de Canaã, do lado oeste do Jordão.
12 Ntɛ ŋane ti mɔ, kɔ aka Yisrayel fəp ŋaloŋkanɛ Silo kəkɔsutɛnɛ kɔ ŋa.
12 Por isso, toda a comunidade de Israel se reuniu em Siló e se preparou para guerrear contra eles.
13 Kɔ aka Yisrayel ŋasom Pinahas wan ka wəloŋnɛ Elasar nda aka Ruben, aka Kadu, kɔ afum a kusuŋka dacɔ ka Manase nde antɔf ŋa Kaladu,
13 Antes, porém, enviaram à terra de Gileade uma delegação liderada por Fineias, filho do sacerdote Eleazar, para conversar com as tribos de Rúben e Gade e a meia tribo de Manassés.
14 kɔ ŋaŋkɔ kɔ akiriŋ wəco akin akin aka cusuŋka cacɔkɔ dəcor dəcor. Fəp faŋan akiriŋ a dəcusuŋka ŋɔ ŋanayɔnɛ afum alarəm aka Yisrayel akakɔ dacɔ.
14 A delegação era formada por dez líderes de Israel, um de cada uma das dez tribos, e todos eles eram chefes de suas famílias dentro dos clãs de Israel.
15 Kɔ afum aŋɛ ŋaŋkɔ nde aRuben, aKadu, kɔ aka kusuŋka dacɔ ka Manase nde antɔf ŋa Kaladu, kɔ ŋaŋkɔ ŋaloku ŋa:
15 Quando chegaram à terra de Gileade, disseram às tribos de Rúben e Gade e à meia tribo de Manassés:
16 «Ntɛ tɔ kəloŋkanɛ ka afum a Mariki fəp ŋaloku: Ake dɛtaŋi ləŋəs dɔ nəyɔ Kanu ka aka Yisrayel tantɛ-ɛ? Nəlukus mɔkɔ Mariki darəŋ ntɛ nəncəmbər tetek toloŋnɛ Kanu, nəyeŋkər mɔkɔ Mariki domp!
16 “Toda a comunidade do S enhor quer saber por que vocês foram tão infiéis ao Deus de Israel! Como puderam se afastar tanto do S enhor ? Vocês construíram para si um altar, rebelando-se contra ele!
17 Kiciya nkɛ sənayɔ nde Peyɔr mɔ kənayɔnɛ mes mɛlɛc. Haŋ mɔkɔ antasɔkəsnɛ fɛ. Kiciya kosu kənasɔŋɛ kəloŋkanɛ ka afum ɔn arom ŋɛlɛc.
17 Não bastou o pecado do incidente em Peor? Até hoje, não estamos completamente purificados dele, mesmo depois que a praga feriu toda a comunidade do S enhor .
18 Kɔ nəna nəŋyeŋk mɔkɔ kəlukus dim da MARIKI darəŋ! Kɔ nəyeŋkər mɔkɔ MARIKI domp-ɛ, alna aka Yisrayel fəp ŋɔ endewurər mɛtɛlɛ mamɔkɔ.
18 E, ainda assim, vocês abandonam o S enhor . Se hoje vocês se rebelarem contra o S enhor , amanhã ele voltará sua ira contra toda a comunidade de Israel!
19 Kɔ tɔyɔnɛ atɔf nŋɛ ŋɔyɔnɛ ŋonu mɔ, ŋɔsɔk fɛ-ɛ, nəcepər oŋ atɔf nŋɛ ŋɔyɔnɛ ŋa Mariki mɔ, nde Mariki eyi mɔ, tɛm tatɔkɔ nəndɛ su dacɔ, mba ta nəyeŋkər Mariki səbomp, ta nəyeŋkər səna sɔ səbomp kəcərɛ a nəcəmbər tetek toloŋnɛ pɔlɔma mpɛ pɔntɔyɔnɛ tetek toloŋɛ pa Mariki, Kanu kosu mɔ.
19 “Se a porção de terra que receberam como herança está impura, passem para o nosso lado, para a terra do S enhor , onde está o tabernáculo do S enhor , e tomem posse de um território entre nós. Mas não se rebelem contra o S enhor nem contra nós, construindo para si um altar que não seja o verdadeiro altar do S enhor , nosso Deus.
20 Ntɛ Akaŋ wan ka Sera ɛnalukus kəcəmɛ Kanu darəŋ teta ca cəkɔ MARIKI kənamɔnɛ kəlɛk mɔ, aka Yisrayel fəp ŋɔ MARIKI kənawurər mɛtɛlɛ mɔn. Nəncərɛ ti belbel a bafɔ Akaŋ sona ɛnafinɛ kiciya kaŋkɔ.»
20 Quando Acã, descendente de Zerá, foi infiel ao S enhor , roubando as coisas separadas para o S enhor , a ira divina não caiu sobre toda a comunidade de Israel? E Acã não foi o único que morreu por causa do seu pecado!”.
21 Kɔ afum a Ruben, Kadu, kɔ aka kusuŋka dacɔ ka Manase ŋaloku abɛ akiriŋ aka cor ca Yisrayel:
21 Então os membros das tribos de Rúben e Gade e da meia tribo de Manassés responderam aos chefes dos clãs de Israel:
22 «Kanu ka canu, MARIKI! Kanu ka canu, MARIKI, Ki kəncərɛ ti! Aka Yisrayel ŋandecərɛ ti! Kɔ pəyɔnɛ fɔ kətɔ-cəŋkəl kɔ kəyeŋkər domp kɔ-ɛ, ta pədeyac su dɔsɔk dadɔkɔ!
22 “O S enhor , o Poderoso, é Deus! O S enhor , o Poderoso, é Deus! Ele sabe a verdade, e que Israel a saiba também! Não construímos o altar por rebeldia nem por infidelidade ao S enhor . Se o fizemos, não poupem nossa vida hoje.
23 Kɔ pəyɔnɛ a səncəmbər tetek toloŋnɛ posu teta kədegbɛkəl Mariki-ɛ, kɔ pəyɔnɛ sənde səcloŋnɛ di yoloŋnɛ yɔcɔf-ɛ, kɔ pəyɔnɛ fɛ ti yoloŋnɛ ya yokom ya yɔbɔf, kɔ pəyɔnɛ a yoloŋnɛ ya pəforu-ɛ, awa, Mariki endegbɛkərɛ ti!
23 Se construímos o altar para nos afastarmos do S enhor ou para apresentarmos holocaustos, ofertas de cereal ou ofertas de paz, que o próprio S enhor nos castigue.
24 Bafɔ itɔ teyi! Səlompəs tetek toloŋnɛ Kanu pampɛ bawo sənesɛ ta alna awut anu ŋade ŋacyif akosu fɔ: ‹Ak'eyi nu dacɔ kɔ MARIKI, Kanu ka Yisrayel-ɛ?
24 “A verdade é que construímos este altar por medo de que, no futuro, seus descendentes digam aos nossos: ‘Que direito vocês têm de adorar o S enhor , o Deus de Israel?
25 MARIKI kəmboc kələncər Yurdɛn nəna kɔ səna dacɔ, aRuben, kɔ aKadu, ali tes teyi f'on sɔ dacɔ kɔ MARIKI!› Teta awut anu tendesɔŋɛ ta awut asu ŋaŋnesɛ sɔ MARIKI-ɛ.
25 O S enhor pôs o rio Jordão como barreira entre o nosso povo e o povo de Rúben e Gade. Vocês não têm parte com o S enhor ’. Então seus descendentes poderão impedir os nossos de adorarem o S enhor .
26 Itɔ səncɛm-cɛmnɛ a: Səmarɛnɛ səcəmbər tetek toloŋnɛ, bafɔ səde səcloŋnɛ di yɔcɔl yɔcɔf kɔ kəloŋnɛ kəlɔma de,
26 “Por isso, resolvemos construir o altar, não para oferecer holocaustos ou sacrifícios,
27 mba ŋeyi su dacɔ kɔ nəna pəmɔ sede. Ŋeyi sɔ awut asu dacɔ kɔ awut anu ŋacloŋnɛ yoloŋnɛ ya yɔcɔf kɔ yoloŋnɛ ya pəforu MARIKI fɔr yɔn kiriŋ, ntɛ tɔŋsɔŋɛ ta ŋade ŋacloku dɔsɔk dɔlɔma a tɔlɔm o tɔlɔm teyi fɛ awut asu dacɔ kɔ MARIKI!
27 mas como testemunho. Ele lembrará os nossos e os seus descendentes de que nós também temos o direito de servir ao S enhor em seu santuário com holocaustos, sacrifícios e ofertas de paz. Então seus descendentes não poderão dizer aos nossos: ‘Vocês não têm parte com o S enhor ’.
28 Kɔ səloku: ‹Kɔ ŋande ŋaloku su tantɛ, kɔ pəyɔ fɛ ti ŋaloku awut asu ti-ɛ, moloku mamɛ mɔ səndeluksɛ ŋa: «Nəgbətnɛ teyi ta tetek toloŋnɛ Mariki mpɛ atem asu ŋanacəmbər mɔ, bafɔ teta kəloŋnɛ ka yɔcɔl yɔcɔf kɔ kəloŋnɛ ka yokom yɔbɔf yɔlɔma tɔ anacəmbərɛ ŋi de, mba ŋɔyɔnɛ sede su dacɔ kɔ nəna ŋɛccɛm-cɛməs su.»›
28 “Se disserem isso, nossos descendentes responderão: ‘Vejam esta réplica do altar do S enhor que nossos antepassados fizeram. Não é para holocaustos nem sacrifícios; é uma lembrança do relacionamento que vocês e nós temos com o S enhor ’.
29 Səmbɔlɛnɛ kəyeŋkər Mariki səbomp, tes o tes doru dandɛ tɔfɔsɔŋɛ su mɔkɔ kəlukus kɔ darəŋ, kəcəmbər kosu tetek toloŋnɛ pɔcɔl pɔcɔf kəloŋnɛ yokom yɔbɔf kɔ kəloŋnɛ kəlɔma, səfɔloŋnɛ kəfo kəcuru ta pəyɔnɛ nde tetek toloŋnɛ Mariki Kanu kosu nwɛ eyi tekiriŋ ta kəfo nkɛ asɔkəs mɔ!
29 Longe de nós nos rebelarmos contra o S enhor , ou nos afastarmos dele, construindo nosso próprio altar para holocaustos, ofertas de cereal ou sacrifícios. Somente o altar do S enhor , nosso Deus, que está diante do seu tabernáculo pode ser usado para esse fim”.
30 Ntɛ wəloŋnɛ Pinahas, kɔ abɛ akiriŋ a kəloŋkanɛ kɔ abeki a cor ca Yisrayel aŋɛ ŋanayi di ŋane moloku mamɔkɔ afum a Ruben, Kadu, kɔ kusuŋka dacɔ ka Manase ŋanaloku mɔ, kɔ moloku mamɔkɔ mɔmbɔt ŋa.
30 Quando o sacerdote Fineias e os líderes da comunidade, os chefes dos clãs de Israel, ouviram o que os membros das tribos de Rúben e Gade e da meia tribo de Manassés disseram, ficaram satisfeitos.
31 Kɔ Pinahas wan ka wəloŋnɛ Elasar oloku afum a Ruben, Kadu, kɔ afum a Manase: «Səncərɛ mɔkɔ a MARIKI kəyi su dacɔ, bawo nəntalukus fɛ kəcəmɛ MARIKI darəŋ, kɔ nəyac sɔ aka Yisrayel ta MARIKI kəboc ŋa kiti.»
31 Fineias, filho do sacerdote Eleazar, lhes respondeu: “Hoje sabemos que o S enhor está no meio de nós, pois vocês não foram infiéis ao S enhor , como havíamos imaginado. Ao contrário, livraram Israel de ser destruído pela mão do S enhor ”.
32 Kɔ Pinahas wan ka wəloŋnɛ Elasar kɔ akiriŋ a cor cəŋan ŋalukus kəyɛfɛ ndena afum a Ruben kɔ Kadu nde atɔf ŋa Kaladu kəkɔ nde antɔf ŋa Kanaŋ ndena aka Yisrayel aŋɛ ŋanakɔ ŋaluksɛ moloku mɔkɔ ŋanasɔtər ŋa mɔ.
32 Então Fineias, filho do sacerdote Eleazar, e os outros líderes deixaram as tribos de Rúben e Gade em Gileade e voltaram à terra de Canaã para relatar aos israelitas o que havia acontecido.
33 Kɔ moloku mamɔkɔ mɔmbɔt aka Yisrayel, kɔ ŋaŋkor-koru Kanu. Ŋaloku fɛ sɔ kəkɔmələk antɔf nŋɛ afum a Ruben kɔ afum a Kadu ŋanandɛ mɔ.
33 Todos os israelitas ficaram satisfeitos, louvaram a Deus e não falaram mais em guerrear contra Rúben e Gade.
34 Afum a Ruben kɔ afum a Kadu ŋasɔŋ tetek toloŋnɛ Kanu papɔkɔ tewe, ŋacloku: «Tɔyɔnɛ su sede a Mariki ɔyɔnɛ Kanu.»
34 Os membros das tribos de Rúben e Gade chamaram o altar de “Testemunho”, pois disseram: “É um testemunho entre nós e eles de que o S enhor é, também, o nosso Deus”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.