Josué 22

Kitabu ka Kanu (BSP) vs BKJ

Sair da comparação
1 Kɔ Yosuwe ewe aRuben, aKadu, kɔ aka kusuŋka dacɔ ka Manase.
1 Então, Josué chamou os rubenitas, e os gaditas, e a meia tribo de Manassés,
2 K'oloku ŋa: «Nəyɔ tɔkɔ Musa wəcar ka MARIKI ɛnalok'un mɔ fəp, kɔ nəncəŋkəl sɔ dim dem, tɔkɔ ilok'un mɔ.
2 e lhes disse: Vós guardastes tudo o que Moisés, o servo do SENHOR vos ordenou, e obedecestes a minha voz em tudo o que vos ordenei;
3 Nəsumpər awɛnc un aŋa kəyɛfɛ ntɛ tɛnayi mɔ haŋ ndɛkəl, kɔ nəleləs sɔ dim ndɛ MARIKI Kanu konu kənalok'un mɔ.
3 vós não abandonastes os vossos irmãos nestes muitos dias até este dia, mas guardastes a incumbência do mandamento do SENHOR vosso Deus.
4 Ndɛkəl oŋ ntɛ MARIKI kəsɔŋ awɛnc un aŋa pəforu mɔ pəmɔ tɔkɔ ɛnaloku ŋa ti mɔ, nəlɛk oŋ səpɔ sa cəbal conu nde ntɔf yɔkɔ yɔyɔnɛ yonu mɔ, nyɛ Musa wəcar ka MARIKI ɛnasɔŋ un nde Yurdɛn kəsək ntende dec dɛmpɛ mɔ.
4 E o SENHOR vosso Deus deu repouso aos vossos irmãos, como lhes prometeu; portanto, agora, retornai e adentrai as vossas tendas, para a terra da vossa posse, a qual Moisés, o servo do SENHOR, deu-vos no outro lado do Jordão.
5 Ta nəgbaymɛ mɛtəksɛ kɔ sariyɛ yɔkɔ Musa wəcar ka MARIKI ɛnalok'un mɔ: Nəbɔtər MARIKI Kanu konu, nəsolnɛ səpɔ sɔn fəp, nəcəmɛ dim dɔn darəŋ, nəlɔtərnɛ kɔ, nəbəcɛ kɔ bəkəc yosoku pɛs doru o doru.»
5 Porém atentai diligentemente em cumprir o mandamento e a lei da qual Moisés, o servo do SENHOR, incumbiu-vos, em amar o SENHOR vosso Deus, e em andar em todos os seus caminhos, e em guardar todos os seus mandamentos, e em se apegar a ele, e em servi-lo com todo o vosso coração e toda a vossa alma.
6 Kɔ Yosuwe ontola Kanu te taŋan, k'oloku ŋa nwɛ o nwɛ a pəkɔ nde abal ŋɔn, kɔ ŋaŋkɔkɔs-kɔs nde cəbal cəŋan.
6 Portanto, Josué os abençoou, e os enviou; e eles foram para as suas tendas.
7 Musa ɛnasɔŋ kusuŋka dacɔ ka Manase kəfo kəlɔma Basan, kɔ Yosuwe nkɔn ɔsɔŋ kusuŋka dacɔ kəŋkɔ kəfo kəlɔma awɛnc aŋa kəsək nde Yurdɛn ntende dec dɛŋkalɛ mɔ. Ntɛ Yosuwe oloku ŋa kəkɔ ka nde cəbal cəŋan mɔ, k'ontolanɛ ŋa,
7 Ora, para uma metade da tribo de Manassés, Moisés tinha dado possessão em Basã; mas para a outra metade Josué a deu entre os seus irmãos desse lado do Jordão, em direção oeste. E quando Josué os enviou para as suas tendas, ele os abençoou,
8 k'oloku ŋa: «Nəlukus nde cəbal conu kɔ daka dɔpɔŋ, kɔ yɔcɔl yɛlarəm, kɔ pəsam, kɛma, kɔpər, fɛc kɔ yamos yɛlarəm. Nəyerɛnɛ kɔ awɛnc un aŋɛ yɔsɔtɔ ya aterɛnɛ anu.»
8 e ele lhes falou, dizendo: Retornai com muitas riquezas para as vossas tendas, e com muitíssimo gado, com prata, e com ouro, e com bronze, e com ferro, e com muitíssimas vestes; e dividi o despojo dos vossos inimigos com os vossos irmãos.
9 Kɔ kusuŋka ka aka Ruben, aka Kadu, kɔ aka kusuŋka dacɔ ka Manase ŋalukus, kɔ ŋasak aka Yisrayel nde Silo antɔf ŋa Kanaŋ, kɔ ŋaŋkɔ nde antɔf ŋa Kaladu, antɔf ŋa kɛ nŋɛ ŋanasɔtɔ mɔ MARIKI kənasom Musa kədesɔŋ ŋa ŋi.
9 E os filhos de Rúben e os filhos de Gade e a meia tribo de Manassés retornaram, e partiram dentre os filhos de Israel, de Siló, a qual fica na terra de Canaã, para ir até a região de Gileade, para a terra da sua possessão, da qual foram empossados, segundo a palavra do SENHOR pela mão de Moisés.
10 Ntɛ ŋambɛrɛ sədare nsɛ səyi Yurdɛn nde antɔf ŋa Kanaŋ mɔ, kɔ aRuben, aKadu kɔ aka kusuŋka dacɔ ka Manase ŋancəmbər tetek toloŋnɛ Kanu Yurdɛn kəsək, tetek toloŋnɛ Mariki pɔpɔŋ.
10 E quando eles chegaram aos limites do Jordão, que estão na terra de Canaã, os filhos de Rúben e os filhos de Gade e a meia tribo de Manassés edificaram ali um altar junto ao Jordão, um grande altar para ser visto.
11 K'aka Yisrayel ŋane pacloku: « aRuben, aKadu kɔ aka kusuŋka dacɔ ka Manase ŋancəmbər tetek toloŋnɛ Kanu pɛtɛfərɛnɛ kɔ Kanaŋ, nde Yurdɛn kəsək kəca ka aka Yisrayel.»
11 E os filhos de Israel ouviram dizer: Eis que os filhos de Rúben e os filhos de Gade e a meia tribo de Manassés edificaram um altar no lado oposto da terra de Canaã, nos limites do Jordão, na passagem dos filhos de Israel.
12 Ntɛ ŋane ti mɔ, kɔ aka Yisrayel fəp ŋaloŋkanɛ Silo kəkɔsutɛnɛ kɔ ŋa.
12 E, quando os filhos de Israel ouviram isto, toda a congregação dos filhos de Israel se reuniu em Siló, para subir e guerrear contra eles.
13 Kɔ aka Yisrayel ŋasom Pinahas wan ka wəloŋnɛ Elasar nda aka Ruben, aka Kadu, kɔ afum a kusuŋka dacɔ ka Manase nde antɔf ŋa Kaladu,
13 E os filhos de Israel enviaram aos filhos de Rúben, e aos filhos de Gade, e a meia tribo de Manassés, para a terra de Gileade, Fineias, o filho de Eleazar, o sacerdote,
14 kɔ ŋaŋkɔ kɔ akiriŋ wəco akin akin aka cusuŋka cacɔkɔ dəcor dəcor. Fəp faŋan akiriŋ a dəcusuŋka ŋɔ ŋanayɔnɛ afum alarəm aka Yisrayel akakɔ dacɔ.
14 e com ele dez príncipes, um príncipe de cada uma das casas principais de todas as tribos de Israel; e cada qual era cabeça da casa dos seus pais entre os milhares de Israel.
15 Kɔ afum aŋɛ ŋaŋkɔ nde aRuben, aKadu, kɔ aka kusuŋka dacɔ ka Manase nde antɔf ŋa Kaladu, kɔ ŋaŋkɔ ŋaloku ŋa:
15 E eles vieram até os filhos de Rúben, e até os filhos de Gade, e até a meia tribo de Manassés, e até a terra de Gileade, e falaram com eles, dizendo:
16 «Ntɛ tɔ kəloŋkanɛ ka afum a Mariki fəp ŋaloku: Ake dɛtaŋi ləŋəs dɔ nəyɔ Kanu ka aka Yisrayel tantɛ-ɛ? Nəlukus mɔkɔ Mariki darəŋ ntɛ nəncəmbər tetek toloŋnɛ Kanu, nəyeŋkər mɔkɔ Mariki domp!
16 Assim diz toda a congregação do SENHOR: Que transgressão é esta que cometestes contra o Deus de Israel, ao vos desviardes neste dia de seguir ao SENHOR, por terdes edificado para vós um altar, para que pudésseis vos rebelar, neste dia, contra o SENHOR?
17 Kiciya nkɛ sənayɔ nde Peyɔr mɔ kənayɔnɛ mes mɛlɛc. Haŋ mɔkɔ antasɔkəsnɛ fɛ. Kiciya kosu kənasɔŋɛ kəloŋkanɛ ka afum ɔn arom ŋɛlɛc.
17 A iniquidade de Peor é demasiada pequena para vós, da qual ainda não estamos purificados até este dia, embora houve uma praga na congregação do SENHOR,
18 Kɔ nəna nəŋyeŋk mɔkɔ kəlukus dim da MARIKI darəŋ! Kɔ nəyeŋkər mɔkɔ MARIKI domp-ɛ, alna aka Yisrayel fəp ŋɔ endewurər mɛtɛlɛ mamɔkɔ.
18 para que vós tivésseis que vos desviar, neste dia, de seguir o SENHOR? E sucederá, vendo-se que vos rebelais hoje contra o SENHOR, amanhã ele ficará irado com toda a congregação de Israel.
19 Kɔ tɔyɔnɛ atɔf nŋɛ ŋɔyɔnɛ ŋonu mɔ, ŋɔsɔk fɛ-ɛ, nəcepər oŋ atɔf nŋɛ ŋɔyɔnɛ ŋa Mariki mɔ, nde Mariki eyi mɔ, tɛm tatɔkɔ nəndɛ su dacɔ, mba ta nəyeŋkər Mariki səbomp, ta nəyeŋkər səna sɔ səbomp kəcərɛ a nəcəmbər tetek toloŋnɛ pɔlɔma mpɛ pɔntɔyɔnɛ tetek toloŋɛ pa Mariki, Kanu kosu mɔ.
19 Não obstante, se a terra da vossa possessão estiver impura, então atravessai para a terra da possessão do SENHOR, na qual habita o tabernáculo do SENHOR, e tomai posse no meio de nós; porém não vos rebeleis contra o SENHOR, tampouco vos rebeleis contra nós ao construirdes um altar ao lado do altar do SENHOR, nosso Deus.
20 Ntɛ Akaŋ wan ka Sera ɛnalukus kəcəmɛ Kanu darəŋ teta ca cəkɔ MARIKI kənamɔnɛ kəlɛk mɔ, aka Yisrayel fəp ŋɔ MARIKI kənawurər mɛtɛlɛ mɔn. Nəncərɛ ti belbel a bafɔ Akaŋ sona ɛnafinɛ kiciya kaŋkɔ.»
20 Não cometeu Acã, o filho de Zerá, uma transgressão com a coisa amaldiçoada, e não caiu a ira sobre toda a congregação de Israel? E aquele homem não pereceu sozinho na sua iniquidade.
21 Kɔ afum a Ruben, Kadu, kɔ aka kusuŋka dacɔ ka Manase ŋaloku abɛ akiriŋ aka cor ca Yisrayel:
21 Então, os filhos de Rúben e os filhos de Gade e a meia tribo de Manassés responderam, e disseram aos cabeças dos milhares de Israel:
22 «Kanu ka canu, MARIKI! Kanu ka canu, MARIKI, Ki kəncərɛ ti! Aka Yisrayel ŋandecərɛ ti! Kɔ pəyɔnɛ fɔ kətɔ-cəŋkəl kɔ kəyeŋkər domp kɔ-ɛ, ta pədeyac su dɔsɔk dadɔkɔ!
22 O SENHOR, Deus dos deuses, o SENHOR, Deus dos deuses, ele sabe, e Israel saberá: se for em rebelião, ou em transgressão contra o SENHOR, (não nos poupe neste dia),
23 Kɔ pəyɔnɛ a səncəmbər tetek toloŋnɛ posu teta kədegbɛkəl Mariki-ɛ, kɔ pəyɔnɛ sənde səcloŋnɛ di yoloŋnɛ yɔcɔf-ɛ, kɔ pəyɔnɛ fɛ ti yoloŋnɛ ya yokom ya yɔbɔf, kɔ pəyɔnɛ a yoloŋnɛ ya pəforu-ɛ, awa, Mariki endegbɛkərɛ ti!
23 que construímos para nós um altar, para nos desviarmos de seguir o SENHOR, ou para oferecer sobre ele ofertas queimadas ou ofertas de carne, ou para oferecer ofertas pacíficas, que o SENHOR mesmo o requeira;
24 Bafɔ itɔ teyi! Səlompəs tetek toloŋnɛ Kanu pampɛ bawo sənesɛ ta alna awut anu ŋade ŋacyif akosu fɔ: ‹Ak'eyi nu dacɔ kɔ MARIKI, Kanu ka Yisrayel-ɛ?
24 e se, pelo contrário, não o fizemos por temor desta coisa, dizendo: No tempo por vir, os vossos filhos poderão falar aos nossos filhos, dizendo: O que tendes vós com o SENHOR, Deus de Israel?
25 MARIKI kəmboc kələncər Yurdɛn nəna kɔ səna dacɔ, aRuben, kɔ aKadu, ali tes teyi f'on sɔ dacɔ kɔ MARIKI!› Teta awut anu tendesɔŋɛ ta awut asu ŋaŋnesɛ sɔ MARIKI-ɛ.
25 Pois o SENHOR fez do Jordão fronteira entre nós e vós, vós filhos de Rúben e filhos de Gade; vós não tendes parte no SENHOR; então os vossos filhos farão com que os nossos filhos deixem de temer o SENHOR.
26 Itɔ səncɛm-cɛmnɛ a: Səmarɛnɛ səcəmbər tetek toloŋnɛ, bafɔ səde səcloŋnɛ di yɔcɔl yɔcɔf kɔ kəloŋnɛ kəlɔma de,
26 Portanto, dissemos: Preparemo-nos, agora, para edificar um altar, não para oferta queimada, tampouco para sacrifício;
27 mba ŋeyi su dacɔ kɔ nəna pəmɔ sede. Ŋeyi sɔ awut asu dacɔ kɔ awut anu ŋacloŋnɛ yoloŋnɛ ya yɔcɔf kɔ yoloŋnɛ ya pəforu MARIKI fɔr yɔn kiriŋ, ntɛ tɔŋsɔŋɛ ta ŋade ŋacloku dɔsɔk dɔlɔma a tɔlɔm o tɔlɔm teyi fɛ awut asu dacɔ kɔ MARIKI!
27 mas, para que ele possa ser uma testemunha entre nós e vós, e as gerações depois de nós, para que possamos fazer o serviço do SENHOR diante dele com as nossas ofertas queimadas, e com os nossos sacrifícios, e com as nossas ofertas pacíficas; para que os vossos filhos não possam dizer aos nossos, em tempos vindouros: Vós não tendes parte no SENHOR.
28 Kɔ səloku: ‹Kɔ ŋande ŋaloku su tantɛ, kɔ pəyɔ fɛ ti ŋaloku awut asu ti-ɛ, moloku mamɛ mɔ səndeluksɛ ŋa: «Nəgbətnɛ teyi ta tetek toloŋnɛ Mariki mpɛ atem asu ŋanacəmbər mɔ, bafɔ teta kəloŋnɛ ka yɔcɔl yɔcɔf kɔ kəloŋnɛ ka yokom yɔbɔf yɔlɔma tɔ anacəmbərɛ ŋi de, mba ŋɔyɔnɛ sede su dacɔ kɔ nəna ŋɛccɛm-cɛməs su.»›
28 Por isso dissemos: Quando suceder que em tempos vindouros eles assim disserem, a nós ou às nossas gerações, possamos dizer novamente: Observai o modelo do altar do SENHOR, que fizeram os nossos pais, não para as ofertas queimadas, tampouco para sacrifícios; mas como uma testemunha entre nós e vós.
29 Səmbɔlɛnɛ kəyeŋkər Mariki səbomp, tes o tes doru dandɛ tɔfɔsɔŋɛ su mɔkɔ kəlukus kɔ darəŋ, kəcəmbər kosu tetek toloŋnɛ pɔcɔl pɔcɔf kəloŋnɛ yokom yɔbɔf kɔ kəloŋnɛ kəlɔma, səfɔloŋnɛ kəfo kəcuru ta pəyɔnɛ nde tetek toloŋnɛ Mariki Kanu kosu nwɛ eyi tekiriŋ ta kəfo nkɛ asɔkəs mɔ!
29 Deus nos proíba de nos rebelarmos contra o SENHOR, e de nos desviarmos, neste dia, de seguir o SENHOR, para edificar um altar para ofertas queimadas, para ofertas de carne, ou para sacrifícios, ao lado do altar do SENHOR nosso Deus, que está diante do seu tabernáculo.
30 Ntɛ wəloŋnɛ Pinahas, kɔ abɛ akiriŋ a kəloŋkanɛ kɔ abeki a cor ca Yisrayel aŋɛ ŋanayi di ŋane moloku mamɔkɔ afum a Ruben, Kadu, kɔ kusuŋka dacɔ ka Manase ŋanaloku mɔ, kɔ moloku mamɔkɔ mɔmbɔt ŋa.
30 E quando Fineias, o sacerdote, e os príncipes da congregação, e os cabeças dos milhares de Israel que com ele estavam, ouviram as palavras que os filhos de Rúben, e os filhos de Gade, e os filhos de Manassés falaram, ficaram satisfeitos.
31 Kɔ Pinahas wan ka wəloŋnɛ Elasar oloku afum a Ruben, Kadu, kɔ afum a Manase: «Səncərɛ mɔkɔ a MARIKI kəyi su dacɔ, bawo nəntalukus fɛ kəcəmɛ MARIKI darəŋ, kɔ nəyac sɔ aka Yisrayel ta MARIKI kəboc ŋa kiti.»
31 E disse Fineias, o filho de Eleazar, o sacerdote, aos filhos de Rúben, e aos filhos de Gade, e aos filhos de Manassés: Hoje percebemos que o SENHOR está no meio de nós, porque vós não cometestes esta transgressão contra o SENHOR; agora livrastes os filhos de Israel da mão do SENHOR.
32 Kɔ Pinahas wan ka wəloŋnɛ Elasar kɔ akiriŋ a cor cəŋan ŋalukus kəyɛfɛ ndena afum a Ruben kɔ Kadu nde atɔf ŋa Kaladu kəkɔ nde antɔf ŋa Kanaŋ ndena aka Yisrayel aŋɛ ŋanakɔ ŋaluksɛ moloku mɔkɔ ŋanasɔtər ŋa mɔ.
32 E voltou Fineias, filho de Eleazar, o sacerdote, com os príncipes, dos filhos de Rúben e dos filhos de Gade, da terra de Gileade, para a terra de Canaã, para os filhos de Israel, e lhes trouxeram de volta a palavra.
33 Kɔ moloku mamɔkɔ mɔmbɔt aka Yisrayel, kɔ ŋaŋkor-koru Kanu. Ŋaloku fɛ sɔ kəkɔmələk antɔf nŋɛ afum a Ruben kɔ afum a Kadu ŋanandɛ mɔ.
33 E aquilo agradou os filhos de Israel; e os filhos de Israel bendisseram a Deus, e não mais intencionaram subir contra eles em batalha, para destruírem a terra na qual os filhos de Rúben e Gade habitavam.
34 Afum a Ruben kɔ afum a Kadu ŋasɔŋ tetek toloŋnɛ Kanu papɔkɔ tewe, ŋacloku: «Tɔyɔnɛ su sede a Mariki ɔyɔnɛ Kanu.»
34 E os filhos de Rúben e os filhos de Gade chamaram o altar de Ede; pois ele será uma testemunha entre nós de que o SENHOR é Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.