Josué 14

Kitabu ka Kanu (BSP) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ntɔf yayɔkɔ yɔ anasɔŋəs aka Yisrayel nde antɔf ŋa Kanaŋ. Wəloŋnɛ Elasar, Yosuwe wan ka Nun, kɔ abɛ akiriŋ a cusuŋka ŋanasɔŋ aka Yisrayel ntɔf ya kɛ.
1 Eis as partes que os filhos de Israel receberam em herança na terra de Canaã, que lhes deram o sacerdote Eleazar, Josué, filho de Nun, e os chefes de família das tribos de Israel.
2 K'aŋkot yampuŋ-puŋ kəyer ka ntɔf ya kɛ pəmɔ tɔkɔ MARIKI kənasom Musa kəyer yi, cusuŋka ncɛ camət-maŋkəlɛ kɔ kusuŋka dacɔ ka Manase mɔ.
2 A repartição fez-se por sorte pelas nove tribos e meia, como o Senhor havia prescrito, por meio de Moisés;
3 Bawo Musa ɛnasɔŋ antɔf ŋa kɛ cusuŋka cancɛ mɛrəŋ kəlɛkɛnɛ ka kusuŋka dacɔ ka Manase nde Yurdɛn kəsək ntende dec dɛmpɛ mɔ, mba ɛnasɔŋ fɛ kusuŋka ka Lewy ntɔf ya kɛ aka Yisrayel dacɔ.
3 porque às outras duas tribos e meia, Moisés tinha dado sua parte além do Jordão; mas não deu parte alguma aos levitas.
4 Afum a awut mɛrəŋ a Isifu ŋanayi cusuŋka mɛrəŋ: Manase kɔ Efrayim. Ali kəfo anasɔŋ fɛ aka kusuŋka ka Lewy, mɛnɛ sədare səndɛ kɔ cəsək ca si, teta yɔcɔl nyɛ ŋanasɔtɔ mɔ.
4 Os filhos de José formavam, com efeito, duas tribos: Manassés e Efraim. Aos levitas não deram herança na terra, mas apenas cidades para habitarem e os arredores dessas cidades para os seus rebanhos e os seus bens.
5 Kɔ aka Yisrayel ŋayɔ pəmɔ tɔkɔ MARIKI kənasom Musa a pəyer antɔf mɔ.
5 Como o Senhor tinha ordenado a Moisés, assim fizeram os israelitas, e dividiram a terra.
6 Kɔ aka Yuda ŋalɔtərnɛ Yosuwe nde Kilkal. Kɔ Kalebi wan ka Yefune wəka Kenisi eyif kɔ: «Məna məncərɛ tɔkɔ MARIKI kəloku Musa fum wəka Kanu te tosu mɔ, ina kɔ məna, nde Kadɛs-Barneya.
6 Os filhos de Judá vieram ter com Josué, em Gálgala; e Caleb, filho de Jefoné, o cenezeu, disse-lhe: Sabes o que o Senhor disse de mim e de ti a Moisés, homem de Deus, em Cades-Barne.
7 Meren wəco maŋkəlɛ m'inayɔ, tɛm ntɛ Musa wəcar ka MARIKI oncsom'im kəyɛfɛ ka Kadɛs-Barneya kəkɔtɛn mes yɔkyɔk dɔtɔf, k'iŋkɔ ilɔmər kɔ mes mmɛ intəŋnɛ mɔ abəkəc ŋosoku pɛs.
7 Eu tinha quarenta anos quando Moisés, servo do Senhor, me enviou de Cades-Barne a explorar a terra, e eu lhe fiz um relatório perfeitamente sincero.
8 Awɛnc'im aŋa aŋɛ sənapɛ mɔ, ŋanasɔŋɛ afum kətor bəkəc, mba ina inacəmɛ dim da MARIKI, Kanu kem darəŋ.
8 Meus irmãos que tinham ido comigo desanimaram o povo, mas eu segui fielmente o Senhor, meu Deus.
9 Dɔsɔk dadɔkɔ dɔ Musa ɛndɛrəm ntɛ: ‹Ilaŋ ti fɔ ntɔf yayɛ mənakɔtɛnɛ mɔ, mɛnɛ antɔf ŋam ŋeyi yi dacɔ, antɔf ŋaŋɔkɔ ŋendeyɔn'am kɛ, məna kɔ awut am doru o doru, bawo məncəŋkəl dim da MARIKI, Kanu kem.›
9 Naquele dia, Moisés fez este juramento: a terra que pisaste será a tua parte e a de teus filhos para sempre, porque seguiste fielmente o Senhor, meu Deus.
10 Awa məgbətnɛ ntɛ: Ndɛkəl MARIKI kəsɔŋ em kiyi ka doru, pəmɔ tɔkɔ kənaloku ti mɔ. Tɛnasɔtɔ meren wəco maŋkəlɛ kɔ kəcamət ntɛ MARIKI kəncloku Musa ntɛ mɔ, ntɛ aka Yisrayel ŋanckɔt dətɛgbərɛ mɔ. Ndɛkəl oŋ, inɛwɛ isɔtɔ mɔkɔ meren wəco camət-maas kɔ kəcamət.
10 Pois bem: eis que o Senhor conservou-me a vida, como prometeu. Quarenta e cinco anos são passados desde que o Senhor assim falou a Moisés, durante a marcha de Israel pelo deserto; tenho hoje oitenta e cinco anos,
11 Isɔrɔtamnɛ pəmɔ dɔsɔk ndɛ Musa oncsom'im mɔ. Isɔrɔyɔ fənɔntər fa kəwan, kəbɛrɛ kɔ kəwur pəmɔ tɛm tatɔkɔ.
11 e acho-me ainda robusto como no dia em que Moisés me enviou, e sinto-me tão forte como naquele tempo, tanto para a guerra como para qualquer outra missão.
12 Məsɔŋ'im oŋ antɔf nde dəmɔrɔ nŋɛ MARIKI kənaloku ta ŋi dɔsɔk dadɔkɔ mɔ. Mənane dɔsɔk dadɔkɔ a aka Anak ŋandɛ di sədare səpɔŋ. Kɔ ŋalompəs si ntɛ tɔsɔŋɛ ta aterɛnɛ aŋan ŋantam kəbɛrɛ. Kɔ MARIKI kəsol em-ɛ, indebaŋər ŋa sədare saŋan pəmɔ tɔkɔ nkɔn MARIKI kənalok'im ti mɔ.
12 Dá-me, pois, este monte que o Senhor me prometeu naquele tempo; porque naquele dia ouviste que se encontram enacim neste lugar, e também grandes fortalezas. Se o Senhor estiver comigo, conseguirei despojá-los, como ele disse.
13 Kɔ Yosuwe ontola Kanu teta Kalebi wan ka Yefune, k'ɔsɔŋ kɔ dare da Hebərɔŋ.
13 Josué abençoou Caleb, filho de Jefoné, e deu-lhe Hebron como herança.
14 Ti tɛnasɔŋɛ Kalebi wan ka Yefune wəka Kenisi pəsɔtɔ dɔsɔk dadɔkɔ kɛ ka Hebərɔŋ, nkɛ kəsɔrɔyi haŋ mɔkɔ bawo Kalebi ɛnacəmɛ dim da MARIKI Kanu ka Yisrayel darəŋ.
14 Eis por que Hebron pertence até o dia de hoje a Caleb, filho de Jefoné, o cenezeu, porque ele seguiu fielmente o Senhor, Deus de Israel.
15 Tewe ta Hebərɔŋ tɔcɔkɔ-cɔkɔ tɛnayɔnɛ Kiriyat-Arba. Arba fum wəpɔŋ ɛnayi aka Anak dacɔ.
15 {Hebron chamava-se outrora Cariat-Arbé; Arbé foi o maior homem entre os enacim.} E a terra ficou, a partir de então, tranqüila e sem guerra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.