Josué 14
Kitabu ka Kanu (BSP) vs BKJ
1 Ntɔf yayɔkɔ yɔ anasɔŋəs aka Yisrayel nde antɔf ŋa Kanaŋ. Wəloŋnɛ Elasar, Yosuwe wan ka Nun, kɔ abɛ akiriŋ a cusuŋka ŋanasɔŋ aka Yisrayel ntɔf ya kɛ.
1 E estas são as regiões que os filhos de Israel herdaram na terra de Canaã, as quais Eleazar, o sacerdote, e Josué, o filho de Num, e os cabeças dos pais das tribos dos filhos de Israel, lhes distribuíram por herança.
2 K'aŋkot yampuŋ-puŋ kəyer ka ntɔf ya kɛ pəmɔ tɔkɔ MARIKI kənasom Musa kəyer yi, cusuŋka ncɛ camət-maŋkəlɛ kɔ kusuŋka dacɔ ka Manase mɔ.
2 Por sorte foi a sua herança, como o SENHOR ordenou pela mão de Moisés, para as nove tribos, e para a meia tribo.
3 Bawo Musa ɛnasɔŋ antɔf ŋa kɛ cusuŋka cancɛ mɛrəŋ kəlɛkɛnɛ ka kusuŋka dacɔ ka Manase nde Yurdɛn kəsək ntende dec dɛmpɛ mɔ, mba ɛnasɔŋ fɛ kusuŋka ka Lewy ntɔf ya kɛ aka Yisrayel dacɔ.
3 Pois Moisés tinha dado a herança das duas tribos e da meia tribo no outro lado do Jordão; mas para os levitas ele não deu nenhuma herança no meio deles.
4 Afum a awut mɛrəŋ a Isifu ŋanayi cusuŋka mɛrəŋ: Manase kɔ Efrayim. Ali kəfo anasɔŋ fɛ aka kusuŋka ka Lewy, mɛnɛ sədare səndɛ kɔ cəsək ca si, teta yɔcɔl nyɛ ŋanasɔtɔ mɔ.
4 Porque os filhos de José eram duas tribos, Manassés e Efraim; portanto eles não deram parte aos levitas na terra, salvo cidades para habitarem, com os seus arredores para o seu gado e para seus bens.
5 Kɔ aka Yisrayel ŋayɔ pəmɔ tɔkɔ MARIKI kənasom Musa a pəyer antɔf mɔ.
5 Como o SENHOR ordenou a Moisés, assim fizeram os filhos de Israel, e dividiram a terra.
6 Kɔ aka Yuda ŋalɔtərnɛ Yosuwe nde Kilkal. Kɔ Kalebi wan ka Yefune wəka Kenisi eyif kɔ: «Məna məncərɛ tɔkɔ MARIKI kəloku Musa fum wəka Kanu te tosu mɔ, ina kɔ məna, nde Kadɛs-Barneya.
6 Então os filhos de Judá vieram até Josué em Gilgal; e Calebe, o filho de Jefoné, o quenezeu, disse-lhe: Tu sabes o que o SENHOR disse a Moisés, o homem de Deus, em Cades-Barneia acerca de mim e de ti.
7 Meren wəco maŋkəlɛ m'inayɔ, tɛm ntɛ Musa wəcar ka MARIKI oncsom'im kəyɛfɛ ka Kadɛs-Barneya kəkɔtɛn mes yɔkyɔk dɔtɔf, k'iŋkɔ ilɔmər kɔ mes mmɛ intəŋnɛ mɔ abəkəc ŋosoku pɛs.
7 Quarenta anos tinha eu, quando Moisés, o servo do SENHOR, enviou-me de Cades-Barneia para espionar a terra; e eu lhe trouxe de volta uma palavra conforme esta estava no meu coração.
8 Awɛnc'im aŋa aŋɛ sənapɛ mɔ, ŋanasɔŋɛ afum kətor bəkəc, mba ina inacəmɛ dim da MARIKI, Kanu kem darəŋ.
8 Contudo, os meus irmãos que comigo subiram fizeram derreter o coração do povo, mas eu segui com integridade o SENHOR, meu Deus.
9 Dɔsɔk dadɔkɔ dɔ Musa ɛndɛrəm ntɛ: ‹Ilaŋ ti fɔ ntɔf yayɛ mənakɔtɛnɛ mɔ, mɛnɛ antɔf ŋam ŋeyi yi dacɔ, antɔf ŋaŋɔkɔ ŋendeyɔn'am kɛ, məna kɔ awut am doru o doru, bawo məncəŋkəl dim da MARIKI, Kanu kem.›
9 E Moisés jurou naquele dia, dizendo: Certamente a terra sobre a qual os teus pés pisaram será a tua herança, e dos teus filhos para todo o sempre, porque tu seguiste com integridade o SENHOR meu Deus.
10 Awa məgbətnɛ ntɛ: Ndɛkəl MARIKI kəsɔŋ em kiyi ka doru, pəmɔ tɔkɔ kənaloku ti mɔ. Tɛnasɔtɔ meren wəco maŋkəlɛ kɔ kəcamət ntɛ MARIKI kəncloku Musa ntɛ mɔ, ntɛ aka Yisrayel ŋanckɔt dətɛgbərɛ mɔ. Ndɛkəl oŋ, inɛwɛ isɔtɔ mɔkɔ meren wəco camət-maas kɔ kəcamət.
10 E agora eis que o SENHOR tem me mantido vivo, como declarou, nestes quarenta e cinco anos, verdadeiramente, desde que o SENHOR falou esta palavra a Moisés, enquanto os filhos de Israel vagavam pelo deserto; e agora, vê que nestes dias já tenho oitenta e cinco anos.
11 Isɔrɔtamnɛ pəmɔ dɔsɔk ndɛ Musa oncsom'im mɔ. Isɔrɔyɔ fənɔntər fa kəwan, kəbɛrɛ kɔ kəwur pəmɔ tɛm tatɔkɔ.
11 Como ainda sou tão forte nestes dias como era no dia em que Moisés me enviou; como antes era a minha força, assim também é a minha força agora, para a guerra, tanto para sair, como para entrar.
12 Məsɔŋ'im oŋ antɔf nde dəmɔrɔ nŋɛ MARIKI kənaloku ta ŋi dɔsɔk dadɔkɔ mɔ. Mənane dɔsɔk dadɔkɔ a aka Anak ŋandɛ di sədare səpɔŋ. Kɔ ŋalompəs si ntɛ tɔsɔŋɛ ta aterɛnɛ aŋan ŋantam kəbɛrɛ. Kɔ MARIKI kəsol em-ɛ, indebaŋər ŋa sədare saŋan pəmɔ tɔkɔ nkɔn MARIKI kənalok'im ti mɔ.
12 Agora, portanto, dá-me este monte, do qual o SENHOR falou naquele dia, pois tu ouviste naquele dia que os anaquins lá estavam, e que as cidades eram grandes e fortificadas; se assim for, o SENHOR estará comigo, e eu serei capaz de expulsá-los, como disse o SENHOR.
13 Kɔ Yosuwe ontola Kanu teta Kalebi wan ka Yefune, k'ɔsɔŋ kɔ dare da Hebərɔŋ.
13 E Josué o abençoou, e deu Hebrom a Calebe, o filho de Jefoné, por herança.
14 Ti tɛnasɔŋɛ Kalebi wan ka Yefune wəka Kenisi pəsɔtɔ dɔsɔk dadɔkɔ kɛ ka Hebərɔŋ, nkɛ kəsɔrɔyi haŋ mɔkɔ bawo Kalebi ɛnacəmɛ dim da MARIKI Kanu ka Yisrayel darəŋ.
14 Hebrom, portanto, tornou-se a herança de Calebe, o filho de Jefoné, o quenezeu, até este dia, porque ele seguiu com integridade o SENHOR, Deus de Israel.
15 Tewe ta Hebərɔŋ tɔcɔkɔ-cɔkɔ tɛnayɔnɛ Kiriyat-Arba. Arba fum wəpɔŋ ɛnayi aka Anak dacɔ.
15 E antes o nome de Hebrom era Quiriate-Arba; sendo que Arba fora um homem afamado entre os anaquins. E a terra teve repouso da guerra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.