Atos 9
Kitabu ka Kanu (BSP) vs VC
1 Tɛm tatɔkɔ Sol pəcbeŋəsnɛ kədifət acɛpsɛ a Mariki darəŋ, k'ɔŋkɔ ndena wəloŋnɛ wəpɔŋ wəka kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu.
1 Enquanto isso, Saulo só respirava ameaças e morte contra os discípulos do Senhor. Apresentou-se ao príncipe dos sacerdotes,
2 Kɔ Sol ewer wəloŋnɛ wəpɔŋ reka teta wɔlɔ wa dəkətola Kanu da aSuyif nde Damas, ntɛ tɔŋsɔŋɛ k'ɛmbəp di akin akin-ɛ, pəyɔnɛ arkun pəyɔnɛ aran aŋɛ ŋancəmɛ dɔpɔ da Yesu darəŋ mɔ, pətam kəsumpər ŋa pəkekərɛ Yerusalɛm.
2 e pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, com o fim de levar presos a Jerusalém todos os homens e mulheres que achasse seguindo essa doutrina.
3 Dɔpɔ Sol ɛnayi pəclɔtərnɛ dare da Damas, gbəncana babɔkɔ kɔ pəmot pɛyɛfɛ dəkɔm, kɔ pɔsɔŋ pəwaŋkəra mpɛ pɛnakɛl kɔ mɔ.
3 Durante a viagem, estando já perto de Damasco, subitamente o cercou uma luz resplandecente vinda do céu.
4 K'ɛntɛmpɛnɛ dəntɔf. K'ene dim ndɛ dɛnayif kɔ: «Sol! Sol! T'ake tɔ məntɔrəs em-ɛ?»
4 Caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Kɔ Sol eyif kɔ, «Wəbɛ, məna an'ɔfɔ-ɛ?»
5 Saulo disse: Quem és, Senhor? Respondeu ele: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. {Duro te é recalcitrar contra o aguilhão.
6 Mba məyɛfɛ, məbɛrɛ dare, aŋkɔlok'əm tɔkɔ pəmar məyɔ mɔ.»
6 Então, trêmulo e atônito, disse ele: Senhor, que queres que eu faça? Respondeu-lhe o Senhor:} Levanta-te, entra na cidade. Aí te será dito o que deves fazer.
7 Kɔ arkun aŋɛ ŋanasol kɔ nkɔn Sol mɔ ŋancəmɛ, ta ŋantam kəlok-loku-ɛ kənesɛ disrɛ, ŋacne dim mba ta ŋaŋnəŋk fum-ɛ.
7 Os homens que o acompanhavam enchiam-se de espanto, pois ouviam perfeitamente a voz, mas não viam ninguém.
8 Kɔ Sol ɛyɛfɛ dəntɔf pəmepi fɔr, mba ta ɛŋnəŋk paka o paka-ɛ. K'asumpər kɔ kəca, k'ambɛrsɛnɛ kɔ dare da Damas.
8 Saulo levantou-se do chão. Abrindo, porém, os olhos, não via nada. Tomaram-no pela mão e o introduziram em Damasco,
9 K'eyi di mata maas ta ɛŋnəŋk-ɛ, ɔfɔdi peri, ɔfɔmun.
9 onde esteve três dias sem ver, sem comer nem beber.
10 Dəndo dare da Damas wəcɛpsɛ wəka Mariki darəŋ wəlɔma ɛnayi di pacwe kɔ Ananiyas. Kɔ Wəbɛ oloku kɔ kənəŋk disrɛ: «Ananiyas!»
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor, numa visão, lhe disse: Ananias! Eis-me aqui, Senhor, respondeu ele.
11 Kɔ Mariki oloku kɔ: «Məkɔ dɔpɔ dɔkɔ aŋwe ‹Dolompu› mɔ, məkɔ mətɛn nde kəlɔ ka Yudas fum wəkɔ aŋwe Sol mɔ, wəka dare da Tarəs ɔyɔnɛ. Bawo ontola Kanu,
11 O Senhor lhe ordenou: Levanta-te e vai à rua Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso, chamado Saulo; ele está orando.
12 kɔ Kanu kənamentər kɔ kənəŋk disrɛ fum nwɛ aŋwe Ananiyas mɔ pəbɛrər kɔ. K'endeŋər Sol waca, ntɛ tɔŋsɔŋɛ kɔ sɔ kənəŋk mɔ.»
12 {Este via numa visão um homem, chamado Ananias, entrar e impor-lhe as mãos para recobrar a vista.}
13 Mba Ananiyas oluksɛ: «Wəbɛ, inenɛ afum alarəm ŋaclɔm pəlɛc mpɛ fum wəkakɔ ɔyɔ afum am acempi nde Yerusalɛm mɔ.
13 Ananias respondeu: Senhor, muitos já me falaram deste homem, quantos males fez aos teus fiéis em Jerusalém.
14 Nnɔ kəfo kaŋkɛ yati kɔ aloŋnɛ apɔŋ aSuyif ŋanawurɛ Sol a pədesumpər nwɛ o nwɛ ombonc tewe tam mɔ.»
14 E aqui ele tem poder dos príncipes dos sacerdotes para prender a todos aqueles que invocam o teu nome.
15 Mba kɔ Wəbɛ oloku Ananiyas: «Məkɔ! Bawo fum wəkakɔ paka pɔ mpɛ inayɛk-yɛk kəkɔtɛnɛ tewe tem nnɔ abɛ a tɔf ya doru kɔ aka Yisrayel fɔr kiriŋ mɔ.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este homem é para mim um instrumento escolhido, que levará o meu nome diante das nações, dos reis e dos filhos de Israel.
16 Ina yati in'endementər Sol pəcuy fəp pɔkɔ pəmar pədecepərɛnɛ teta tewe tem mɔ.»
16 Eu lhe mostrarei tudo o que terá de padecer pelo meu nome.
17 Kɔ Ananiyas ɔŋkɔ. Ntɛ ɛmbəp kəlɔ kaŋkɔ mɔ, k'ɛmbɛrɛ, k'endeŋər Sol waca. K'oloku: «Sol Wɛnc im, Mariki Yesu, nwɛ ɛnawurər əm nde dɔpɔ ndɛ mənasolnɛ məcder Damas mɔ, osom im ntɛ tɔŋsɔŋ'am sɔ kənəŋk, a məlarɛ sɔ Amera Ŋecempi ŋa Kanu mɔ.»
17 Ananias foi. Entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Saulo, meu irmão, o Senhor, esse Jesus que te apareceu no caminho, enviou-me para que recobres a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Gbəncana babɔkɔ, kɔ ca yoŋkoŋɛ kɔ dəfɔr pəmɔ wokwok, kɔ fɔr yɔn yɛntam sɔ kəcnəŋk. Kɔ Sol ɛyɛfɛ, k'ɔsɔtɔ kəgbət dəromun teta Kanu.
18 No mesmo instante caíram dos olhos de Saulo umas como escamas, e recuperou a vista. Levantou-se e foi batizado.
19 Ntɛ elip kədi yeri mɔ, k'ɔsɔtɔ sɔ fənɔntər.
19 Depois tomou alimento e sentiu-se fortalecido. Demorou-se por alguns dias com os discípulos que se achavam em Damasco.
20 K'ɛyɛfɛ kəcam katina dəwɔlɔ wa dəkətola Kanu da aSuyif, pəcloku a Yesu Wan ka Kanu ɔyɔnɛ.
20 Imediatamente começou a proclamar pelas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Kɔ pənciyanɛ afum fəp aŋɛ ŋancne polok-loku pa Sol mɔ, kɔ ŋayif: «Bafɔ nkɔn nde Yerusalɛm ɛncfaŋ kəmələk aŋɛ ŋancbonc tewe tantɛ mɔ ba? Bafɔ kəsumpər kəŋan k'ɛnaderɛnɛ nnɔ, pəkekərɛ ŋa nde aloŋnɛ apɔŋ ŋayi mɔ ba?»
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Este não é aquele que perseguia em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus? Não veio cá só para levá-los presos aos sumos sacerdotes?
22 Mba Sol pəcsɔtɔ kəsɔtɔ dəm kətam pəcsɔŋɛ aSuyif aŋɛ ŋanayi dare da Damas mɔ kəciyanɛ, kəcmentər a Yesu ɔyɔnɛ Krist, wəbɛ wəyɛk-yɛk wəka Kanu.
22 Saulo, porém, sentia crescer o seu poder e confundia os judeus de Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Ntɛ mataka mɔlɔma mencepər mɔ, aSuyif aŋɛ ŋanayi Damas mɔ ŋantəŋnɛ kənim ka Sol.
23 Decorridos alguns dias, os judeus deliberaram, em conselho, matá-lo.
24 Kɔ Sol ende pəcərɛ tɛtəŋnɛ taŋan. ASuyif ŋancbum daŋ kɔ pibi kədewur kɔn dare ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋatam kənim kɔ mɔ.
24 Estas intenções chegaram ao conhecimento de Saulo. Guardavam eles as portas de dia e de noite, para matá-lo.
25 Mba pibi papɔkɔ kɔ acɛpsɛ a Mariki Yesu darəŋ ŋambɛr kɔ dəkəsaksaka, kɔ ŋayokɛnɛ kɔ damba da saŋka sa dare darəŋ.
25 Mas os discípulos, tomando-o de noite, fizeram-no descer pela muralha dentro de um cesto.
26 Ntɛ Sol ɛmbɛrɛ Yerusalɛm mɔ, k'ɛŋsɛp kənɔŋkəlɛnɛ acɛpsɛ a Mariki Yesu darəŋ. Mba fəp fəncnesɛ kɔ, ta ŋalaŋ a nkɔn sɔ ɔyɔnɛ wəcɛpsɛ wəka Yesu darəŋ-ɛ.
26 Chegando a Jerusalém, tentava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não querendo crer que se tivesse tornado discípulo.
27 Mba kɔ Barnabas ɛlɛk kɔ, kɔ ŋaŋkɔ nde asom a Yesu ŋayi mɔ. Kɔ Barnabas ɔlɔmər ŋa ntɛ Sol ɛnanəŋk Mariki dɔpɔ, a kɔ Yesu olok-lokər kɔ mɔ, kɔ ntɛ tewe ta Yesu kənasɔŋɛ kɔ kəbəknɛ kəlokk-loku mɔ.
27 Então Barnabé, levando-o consigo, apresentou-o aos apóstolos e contou-lhes como Saulo vira o Senhor no caminho, e que lhe havia falado, e como em Damasco pregara, com desassombro, o nome de Jesus.
28 Sol ɔnckɔ pəcder kɔ ŋa dəndo Yerusalɛm pəclok-lokɛ kəlaŋ disrɛ tewe ta Mariki.
28 Daí por diante permaneceu com eles, saindo e entrando em Jerusalém, e pregando, destemidamente, o nome do Senhor.
29 Sol pəclok-loku, pəcgbɛkəlɛnɛ kɔ afum aKresi, mba, ŋa sɔ, ŋactɛn kənim kɔ.
29 Falava também e discutia com os helenistas. Mas estes procuravam matá-lo.
30 Ntɛ awɛnc alaŋ ŋancərɛ ti mɔ, kɔ ŋasɔŋɛ Sol kətor Sesari, k'ɛlɛk dɔpɔ k'ɔŋkɔ dare da Tarəs.
30 Os irmãos, informados disso, acompanharam-no até Cesaréia e dali o fizeram partir para Tarso.
31 Kəloŋkanɛ ka alaŋ Yesu a atɔf ŋa Yude, atɔf ŋa Kalile kɔ atɔf ŋa Samari, ŋa fəp ŋanayi pəforu disrɛ. Alaŋ Yesu ŋancəpəsɛnɛ bəkəc, ŋayinɛ kənesɛ ka Wəbɛ Kanu disrɛ. Amera Ŋecempi ŋa Kanu ŋɛncmarəs kəloŋkanɛ ka alaŋ Yesu, ti disrɛ ŋancla kəla dəm.
31 A Igreja gozava então de paz por toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Estabelecia-se ela caminhando no temor do Senhor, e a assistência do Espírito Santo a fazia crescer em número.
32 Piyɛr nwɛ ɛnccepər sədare sasɔkɔ fəp mɔ, ɛnader pətor sɔ ndena afum acempi aŋɛ ŋanandɛ dare da Lida mɔ.
32 Pedro, que caminhava por toda parte, de cidade em cidade, desceu também aos fiéis que habitavam em Lida.
33 K'ɔŋkɔ pəbəp di fum nwɛ ancwe Eney mɔ, ta ɔŋkɔt-ɛ, pəfəntərɛ debik meren camət-maas disrɛ.
33 Ali achou um homem chamado Enéias, que havia oito anos jazia paralítico num leito.
34 Kɔ Piyɛr oloku kɔ: «Eney, Yesu Krist ɛntaməs əm! Məyɛfɛ məna wəsərka mənɛp abik ŋam!» Gbəncana babɔkɔ k'ɛyɛfɛ, k'ɛncəmɛ.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura: levanta-te e faze tua cama. E levantou-se imediatamente.
35 Ntɛ aka Lida kɔ aka Sarɔŋ fəp ŋanəŋk kɔ mɔ, kɔ ŋaŋkafəli mera yaŋan nnɔ Mariki eyi mɔ.
35 Viram-no todos os que habitavam em Lida e em Sarona, e converteram-se ao Senhor.
36 Wəran wəcɛpsɛ ka Mariki Yesu darəŋ wəlɔma ɛnayi dare da Yope, pacwe kɔ Tabita. Kusu kəŋan disrɛ ancwe kɔ sɔ Dorkas, ti tɔyɔnɛ «were». Wəran wəkakɔ ɔncyɔ mes mɔtɔt mɛlarəm, kɔ kəmar.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita - em grego, Dorcas. Esta era rica em boas obras e esmolas que dava.
37 Mata mamɔkɔ disrɛ, k'ɛfəntərɛ docu, k'efi. K'ambikɛ kəbel kɔn, k'ampɛnɛ ki nde dukulɔ da kəlɔ darenc.
37 Aconteceu que adoecera naqueles dias e veio a falecer. Depois de a terem lavado, levaram-na para o quarto de cima.
38 Ntɛ acɛpsɛ a Mariki Yesu darəŋ ŋane a Piyɛr eyi Lida ndɛ dɔlɔtərnɛ dare da Yope mɔ, kɔ ŋasom arkun mɛrəŋ kəkɔlɛtsɛnɛ kɔ: «Ta məwon kəcepər nde ndorosu.»
38 Ora, como Lida fica perto de Jope, os discípulos, ouvindo dizer que Pedro aí se encontrava, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Kɔ Piyɛr ɛyɛfɛ kɔ ŋaŋkɔ kɔ asom aŋɛ mɛrəŋ. Ntɛ ŋambɛrɛ mɔ, k'ampɛnɛ kɔ nde dukulɔ da kəlɔ darenc. K'acəbokəra fəp ŋander ŋabəp kɔ ŋacbok, ŋacmentər kɔ səbrumus kɔ yamos nyɛ Dorkas ɛnalompəs ntɛ ɛnayi kɔ ŋa mɔ.
39 Pedro levantou-se imediatamente e foi com eles. Logo que chegou, conduziram-no ao quarto de cima. Cercavam-no todas as viúvas, chorando e mostrando-lhe as túnicas e os vestidos que Dorcas lhes fazia quando viva.
40 Kɔ Piyɛr owurɛnɛ afum fəp nde doru, k'ɛncəp suwu, k'ontola Kanu tetɔn. Ntɛ elip mɔ, k'ɛŋkafəlɛ nde kəbel kəyi mɔ, k'oloku: «Tabita, məyɛfɛ!» Awa kɔ Tabita emepi fɔr, ntɛ ɛnəŋk Piyɛr mɔ, k'ɛyɛfɛ, k'ɛndɛ.
40 Pedro então, tendo feito todos sair, pôs-se de joelhos e orou. Voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Kɔ Piyɛr ɔsɔŋ kɔ kəca, k'eyekti kɔ. K'ewe afum acempi kɔ acəbokəra, k'ementər ŋa Tabita pəyi wəyeŋ.
41 Ele a fez levantar-se, estendendo-lhe a mão. Chamando os irmãos e as viúvas, entregou-lha viva.
42 Kɔ aka dare da Yope fəp ŋancərɛ ti, kɔ alarəm ŋancop kəlaŋ Mariki.
42 Este fato espalhou-se por toda Jope e muitos creram no Senhor.
43 Kɔ Piyɛr eyi dare da Yope mataka mɛlarəm, ndena Simɔŋ wəlɔma nwɛ ɛncbəc kata mɔ.
43 Pedro permaneceu ainda muitos dias em Jope, em casa dum curtidor, chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.