Atos 9
Kitabu ka Kanu (BSP) vs ARIB
1 Tɛm tatɔkɔ Sol pəcbeŋəsnɛ kədifət acɛpsɛ a Mariki darəŋ, k'ɔŋkɔ ndena wəloŋnɛ wəpɔŋ wəka kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu.
1 Saulo, porém, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote,
2 Kɔ Sol ewer wəloŋnɛ wəpɔŋ reka teta wɔlɔ wa dəkətola Kanu da aSuyif nde Damas, ntɛ tɔŋsɔŋɛ k'ɛmbəp di akin akin-ɛ, pəyɔnɛ arkun pəyɔnɛ aran aŋɛ ŋancəmɛ dɔpɔ da Yesu darəŋ mɔ, pətam kəsumpər ŋa pəkekərɛ Yerusalɛm.
2 e pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, caso encontrasse alguns do Caminho, quer homens quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Dɔpɔ Sol ɛnayi pəclɔtərnɛ dare da Damas, gbəncana babɔkɔ kɔ pəmot pɛyɛfɛ dəkɔm, kɔ pɔsɔŋ pəwaŋkəra mpɛ pɛnakɛl kɔ mɔ.
3 Mas, seguindo ele viagem e aproximando-se de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu;
4 K'ɛntɛmpɛnɛ dəntɔf. K'ene dim ndɛ dɛnayif kɔ: «Sol! Sol! T'ake tɔ məntɔrəs em-ɛ?»
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Kɔ Sol eyif kɔ, «Wəbɛ, məna an'ɔfɔ-ɛ?»
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? Respondeu o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 Mba məyɛfɛ, məbɛrɛ dare, aŋkɔlok'əm tɔkɔ pəmar məyɔ mɔ.»
6 mas levanta-te e entra na cidade, e lá te será dito o que te cumpre fazer.
7 Kɔ arkun aŋɛ ŋanasol kɔ nkɔn Sol mɔ ŋancəmɛ, ta ŋantam kəlok-loku-ɛ kənesɛ disrɛ, ŋacne dim mba ta ŋaŋnəŋk fum-ɛ.
7 Os homens que viajavam com ele quedaram-se emudecidos, ouvindo, na verdade, a voz, mas não vendo ninguém.
8 Kɔ Sol ɛyɛfɛ dəntɔf pəmepi fɔr, mba ta ɛŋnəŋk paka o paka-ɛ. K'asumpər kɔ kəca, k'ambɛrsɛnɛ kɔ dare da Damas.
8 Saulo levantou-se da terra e, abrindo os olhos, não via coisa alguma; e, guiando-o pela mão, conduziram-no a Damasco.
9 K'eyi di mata maas ta ɛŋnəŋk-ɛ, ɔfɔdi peri, ɔfɔmun.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu nem bebeu.
10 Dəndo dare da Damas wəcɛpsɛ wəka Mariki darəŋ wəlɔma ɛnayi di pacwe kɔ Ananiyas. Kɔ Wəbɛ oloku kɔ kənəŋk disrɛ: «Ananiyas!»
10 Ora, havia em Damasco certo discípulo chamado Ananias; e disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! Respondeu ele: Eis-me aqui, Senhor.
11 Kɔ Mariki oloku kɔ: «Məkɔ dɔpɔ dɔkɔ aŋwe ‹Dolompu› mɔ, məkɔ mətɛn nde kəlɔ ka Yudas fum wəkɔ aŋwe Sol mɔ, wəka dare da Tarəs ɔyɔnɛ. Bawo ontola Kanu,
11 Ordenou-lhe o Senhor: Levanta-te, vai à rua chamada Direita e procura em casa de Judas um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 kɔ Kanu kənamentər kɔ kənəŋk disrɛ fum nwɛ aŋwe Ananiyas mɔ pəbɛrər kɔ. K'endeŋər Sol waca, ntɛ tɔŋsɔŋɛ kɔ sɔ kənəŋk mɔ.»
12 e viu um homem chamado Ananias entrar e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Mba Ananiyas oluksɛ: «Wəbɛ, inenɛ afum alarəm ŋaclɔm pəlɛc mpɛ fum wəkakɔ ɔyɔ afum am acempi nde Yerusalɛm mɔ.
13 Respondeu Ananias: Senhor, a muitos ouvi acerca desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Nnɔ kəfo kaŋkɛ yati kɔ aloŋnɛ apɔŋ aSuyif ŋanawurɛ Sol a pədesumpər nwɛ o nwɛ ombonc tewe tam mɔ.»
14 e aqui tem poder dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Mba kɔ Wəbɛ oloku Ananiyas: «Məkɔ! Bawo fum wəkakɔ paka pɔ mpɛ inayɛk-yɛk kəkɔtɛnɛ tewe tem nnɔ abɛ a tɔf ya doru kɔ aka Yisrayel fɔr kiriŋ mɔ.
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido, para levar o meu nome perante os gentios, e os reis, e os filhos de Israel;
16 Ina yati in'endementər Sol pəcuy fəp pɔkɔ pəmar pədecepərɛnɛ teta tewe tem mɔ.»
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe cumpre padecer pelo meu nome.
17 Kɔ Ananiyas ɔŋkɔ. Ntɛ ɛmbəp kəlɔ kaŋkɔ mɔ, k'ɛmbɛrɛ, k'endeŋər Sol waca. K'oloku: «Sol Wɛnc im, Mariki Yesu, nwɛ ɛnawurər əm nde dɔpɔ ndɛ mənasolnɛ məcder Damas mɔ, osom im ntɛ tɔŋsɔŋ'am sɔ kənəŋk, a məlarɛ sɔ Amera Ŋecempi ŋa Kanu mɔ.»
17 Partiu Ananias e entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, enviou-me para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Gbəncana babɔkɔ, kɔ ca yoŋkoŋɛ kɔ dəfɔr pəmɔ wokwok, kɔ fɔr yɔn yɛntam sɔ kəcnəŋk. Kɔ Sol ɛyɛfɛ, k'ɔsɔtɔ kəgbət dəromun teta Kanu.
18 Logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista: então, levantando-se, foi batizado.
19 Ntɛ elip kədi yeri mɔ, k'ɔsɔtɔ sɔ fənɔntər.
19 E, tendo tomado alimento, ficou fortalecido. Depois demorou-se alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco;
20 K'ɛyɛfɛ kəcam katina dəwɔlɔ wa dəkətola Kanu da aSuyif, pəcloku a Yesu Wan ka Kanu ɔyɔnɛ.
20 e logo nas sinagogas pregava a Jesus, que este era o filho de Deus.
21 Kɔ pənciyanɛ afum fəp aŋɛ ŋancne polok-loku pa Sol mɔ, kɔ ŋayif: «Bafɔ nkɔn nde Yerusalɛm ɛncfaŋ kəmələk aŋɛ ŋancbonc tewe tantɛ mɔ ba? Bafɔ kəsumpər kəŋan k'ɛnaderɛnɛ nnɔ, pəkekərɛ ŋa nde aloŋnɛ apɔŋ ŋayi mɔ ba?»
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam esse nome, e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais sacerdotes?
22 Mba Sol pəcsɔtɔ kəsɔtɔ dəm kətam pəcsɔŋɛ aSuyif aŋɛ ŋanayi dare da Damas mɔ kəciyanɛ, kəcmentər a Yesu ɔyɔnɛ Krist, wəbɛ wəyɛk-yɛk wəka Kanu.
22 Saulo, porém, se fortalecia cada vez mais e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que Jesus era o Cristo.
23 Ntɛ mataka mɔlɔma mencepər mɔ, aSuyif aŋɛ ŋanayi Damas mɔ ŋantəŋnɛ kənim ka Sol.
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si matá-lo.
24 Kɔ Sol ende pəcərɛ tɛtəŋnɛ taŋan. ASuyif ŋancbum daŋ kɔ pibi kədewur kɔn dare ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋatam kənim kɔ mɔ.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo. E como eles guardavam as portas de dia e de noite para tirar-lhe a vida,
25 Mba pibi papɔkɔ kɔ acɛpsɛ a Mariki Yesu darəŋ ŋambɛr kɔ dəkəsaksaka, kɔ ŋayokɛnɛ kɔ damba da saŋka sa dare darəŋ.
25 os discípulos, tomando-o de noite, desceram-no pelo muro, dentro de um cesto.
26 Ntɛ Sol ɛmbɛrɛ Yerusalɛm mɔ, k'ɛŋsɛp kənɔŋkəlɛnɛ acɛpsɛ a Mariki Yesu darəŋ. Mba fəp fəncnesɛ kɔ, ta ŋalaŋ a nkɔn sɔ ɔyɔnɛ wəcɛpsɛ wəka Yesu darəŋ-ɛ.
26 Tendo Saulo chegado a Jerusalém, procurava juntar-se aos discípulos; mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Mba kɔ Barnabas ɛlɛk kɔ, kɔ ŋaŋkɔ nde asom a Yesu ŋayi mɔ. Kɔ Barnabas ɔlɔmər ŋa ntɛ Sol ɛnanəŋk Mariki dɔpɔ, a kɔ Yesu olok-lokər kɔ mɔ, kɔ ntɛ tewe ta Yesu kənasɔŋɛ kɔ kəbəknɛ kəlokk-loku mɔ.
27 Então Barnabé, tomando-o consigo, o levou aos apóstolos, e lhes contou como no caminho ele vira o Senhor e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 Sol ɔnckɔ pəcder kɔ ŋa dəndo Yerusalɛm pəclok-lokɛ kəlaŋ disrɛ tewe ta Mariki.
28 Assim andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo,
29 Sol pəclok-loku, pəcgbɛkəlɛnɛ kɔ afum aKresi, mba, ŋa sɔ, ŋactɛn kənim kɔ.
29 e pregando ousadamente em nome do Senhor. Falava e disputava também com os helenistas; mas procuravam matá-lo.
30 Ntɛ awɛnc alaŋ ŋancərɛ ti mɔ, kɔ ŋasɔŋɛ Sol kətor Sesari, k'ɛlɛk dɔpɔ k'ɔŋkɔ dare da Tarəs.
30 Os irmãos, porém, quando o souberam, acompanharam-no até Cesaréia e o enviaram a Tarso.
31 Kəloŋkanɛ ka alaŋ Yesu a atɔf ŋa Yude, atɔf ŋa Kalile kɔ atɔf ŋa Samari, ŋa fəp ŋanayi pəforu disrɛ. Alaŋ Yesu ŋancəpəsɛnɛ bəkəc, ŋayinɛ kənesɛ ka Wəbɛ Kanu disrɛ. Amera Ŋecempi ŋa Kanu ŋɛncmarəs kəloŋkanɛ ka alaŋ Yesu, ti disrɛ ŋancla kəla dəm.
31 Assim, pois, a igreja em toda a Judéia, Galiléia e Samária, tinha paz, sendo edificada, e andando no temor do Senhor; e, pelo auxílio do Espírito Santo, se multiplicava.
32 Piyɛr nwɛ ɛnccepər sədare sasɔkɔ fəp mɔ, ɛnader pətor sɔ ndena afum acempi aŋɛ ŋanandɛ dare da Lida mɔ.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 K'ɔŋkɔ pəbəp di fum nwɛ ancwe Eney mɔ, ta ɔŋkɔt-ɛ, pəfəntərɛ debik meren camət-maas disrɛ.
33 Achou ali certo homem, chamado Enéias, que havia oito anos jazia numa cama, porque era paralítico.
34 Kɔ Piyɛr oloku kɔ: «Eney, Yesu Krist ɛntaməs əm! Məyɛfɛ məna wəsərka mənɛp abik ŋam!» Gbəncana babɔkɔ k'ɛyɛfɛ, k'ɛncəmɛ.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura; levanta e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Ntɛ aka Lida kɔ aka Sarɔŋ fəp ŋanəŋk kɔ mɔ, kɔ ŋaŋkafəli mera yaŋan nnɔ Mariki eyi mɔ.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Wəran wəcɛpsɛ ka Mariki Yesu darəŋ wəlɔma ɛnayi dare da Yope, pacwe kɔ Tabita. Kusu kəŋan disrɛ ancwe kɔ sɔ Dorkas, ti tɔyɔnɛ «were». Wəran wəkakɔ ɔncyɔ mes mɔtɔt mɛlarəm, kɔ kəmar.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, que traduzido quer dizer Dorcas, a qual estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Mata mamɔkɔ disrɛ, k'ɛfəntərɛ docu, k'efi. K'ambikɛ kəbel kɔn, k'ampɛnɛ ki nde dukulɔ da kəlɔ darenc.
37 Ora, aconteceu naqueles dias que ela, adoecendo, morreu; e, tendo-a lavado, a colocaram no cenáculo.
38 Ntɛ acɛpsɛ a Mariki Yesu darəŋ ŋane a Piyɛr eyi Lida ndɛ dɔlɔtərnɛ dare da Yope mɔ, kɔ ŋasom arkun mɛrəŋ kəkɔlɛtsɛnɛ kɔ: «Ta məwon kəcepər nde ndorosu.»
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Kɔ Piyɛr ɛyɛfɛ kɔ ŋaŋkɔ kɔ asom aŋɛ mɛrəŋ. Ntɛ ŋambɛrɛ mɔ, k'ampɛnɛ kɔ nde dukulɔ da kəlɔ darenc. K'acəbokəra fəp ŋander ŋabəp kɔ ŋacbok, ŋacmentər kɔ səbrumus kɔ yamos nyɛ Dorkas ɛnalompəs ntɛ ɛnayi kɔ ŋa mɔ.
39 Pedro levantou-se e foi com eles; quando chegou, levaram-no ao cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe as túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 Kɔ Piyɛr owurɛnɛ afum fəp nde doru, k'ɛncəp suwu, k'ontola Kanu tetɔn. Ntɛ elip mɔ, k'ɛŋkafəlɛ nde kəbel kəyi mɔ, k'oloku: «Tabita, məyɛfɛ!» Awa kɔ Tabita emepi fɔr, ntɛ ɛnəŋk Piyɛr mɔ, k'ɛyɛfɛ, k'ɛndɛ.
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pôs-se de joelhos e orou; e voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 Kɔ Piyɛr ɔsɔŋ kɔ kəca, k'eyekti kɔ. K'ewe afum acempi kɔ acəbokəra, k'ementər ŋa Tabita pəyi wəyeŋ.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Kɔ aka dare da Yope fəp ŋancərɛ ti, kɔ alarəm ŋancop kəlaŋ Mariki.
42 Tornou-se isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Kɔ Piyɛr eyi dare da Yope mataka mɛlarəm, ndena Simɔŋ wəlɔma nwɛ ɛncbəc kata mɔ.
43 Pedro ficou muitos dias em Jope, em casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.