Atos 9

Kitabu ka Kanu (BSP) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Tɛm tatɔkɔ Sol pəcbeŋəsnɛ kədifət acɛpsɛ a Mariki darəŋ, k'ɔŋkɔ ndena wəloŋnɛ wəpɔŋ wəka kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu.
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 Kɔ Sol ewer wəloŋnɛ wəpɔŋ reka teta wɔlɔ wa dəkətola Kanu da aSuyif nde Damas, ntɛ tɔŋsɔŋɛ k'ɛmbəp di akin akin-ɛ, pəyɔnɛ arkun pəyɔnɛ aran aŋɛ ŋancəmɛ dɔpɔ da Yesu darəŋ mɔ, pətam kəsumpər ŋa pəkekərɛ Yerusalɛm.
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, tanto homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 Dɔpɔ Sol ɛnayi pəclɔtərnɛ dare da Damas, gbəncana babɔkɔ kɔ pəmot pɛyɛfɛ dəkɔm, kɔ pɔsɔŋ pəwaŋkəra mpɛ pɛnakɛl kɔ mɔ.
3 Enquanto seguia pelo caminho, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 K'ɛntɛmpɛnɛ dəntɔf. K'ene dim ndɛ dɛnayif kɔ: «Sol! Sol! T'ake tɔ məntɔrəs em-ɛ?»
4 Ele caiu por terra e ouviu uma voz que lhe dizia:
5 Kɔ Sol eyif kɔ, «Wəbɛ, məna an'ɔfɔ-ɛ?»
5 Ele perguntou: — Senhor, quem é você? E a resposta foi:
6 Mba məyɛfɛ, məbɛrɛ dare, aŋkɔlok'əm tɔkɔ pəmar məyɔ mɔ.»
6 Mas levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que você deve fazer.
7 Kɔ arkun aŋɛ ŋanasol kɔ nkɔn Sol mɔ ŋancəmɛ, ta ŋantam kəlok-loku-ɛ kənesɛ disrɛ, ŋacne dim mba ta ŋaŋnəŋk fum-ɛ.
7 Os homens que viajavam com Saulo pararam emudecidos, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Kɔ Sol ɛyɛfɛ dəntɔf pəmepi fɔr, mba ta ɛŋnəŋk paka o paka-ɛ. K'asumpər kɔ kəca, k'ambɛrsɛnɛ kɔ dare da Damas.
8 Então Saulo se levantou do chão e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 K'eyi di mata maas ta ɛŋnəŋk-ɛ, ɔfɔdi peri, ɔfɔmun.
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 Dəndo dare da Damas wəcɛpsɛ wəka Mariki darəŋ wəlɔma ɛnayi di pacwe kɔ Ananiyas. Kɔ Wəbɛ oloku kɔ kənəŋk disrɛ: «Ananiyas!»
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor lhe apareceu numa visão e disse: Ao que ele respondeu: — Eis-me aqui, Senhor!
11 Kɔ Mariki oloku kɔ: «Məkɔ dɔpɔ dɔkɔ aŋwe ‹Dolompu› mɔ, məkɔ mətɛn nde kəlɔ ka Yudas fum wəkɔ aŋwe Sol mɔ, wəka dare da Tarəs ɔyɔnɛ. Bawo ontola Kanu,
11 Então o Senhor lhe disse:
12 kɔ Kanu kənamentər kɔ kənəŋk disrɛ fum nwɛ aŋwe Ananiyas mɔ pəbɛrər kɔ. K'endeŋər Sol waca, ntɛ tɔŋsɔŋɛ kɔ sɔ kənəŋk mɔ.»
12 e, numa visão, viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Mba Ananiyas oluksɛ: «Wəbɛ, inenɛ afum alarəm ŋaclɔm pəlɛc mpɛ fum wəkakɔ ɔyɔ afum am acempi nde Yerusalɛm mɔ.
13 Ananias, porém, respondeu: — Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quanto mal tem feito aos teus santos em Jerusalém.
14 Nnɔ kəfo kaŋkɛ yati kɔ aloŋnɛ apɔŋ aSuyif ŋanawurɛ Sol a pədesumpər nwɛ o nwɛ ombonc tewe tam mɔ.»
14 E aqui em Damasco ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos os que invocam o teu nome.
15 Mba kɔ Wəbɛ oloku Ananiyas: «Məkɔ! Bawo fum wəkakɔ paka pɔ mpɛ inayɛk-yɛk kəkɔtɛnɛ tewe tem nnɔ abɛ a tɔf ya doru kɔ aka Yisrayel fɔr kiriŋ mɔ.
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 Ina yati in'endementər Sol pəcuy fəp pɔkɔ pəmar pədecepərɛnɛ teta tewe tem mɔ.»
16 Pois eu mesmo vou mostrar a ele quanto deve sofrer pelo meu nome.
17 Kɔ Ananiyas ɔŋkɔ. Ntɛ ɛmbəp kəlɔ kaŋkɔ mɔ, k'ɛmbɛrɛ, k'endeŋər Sol waca. K'oloku: «Sol Wɛnc im, Mariki Yesu, nwɛ ɛnawurər əm nde dɔpɔ ndɛ mənasolnɛ məcder Damas mɔ, osom im ntɛ tɔŋsɔŋ'am sɔ kənəŋk, a məlarɛ sɔ Amera Ŋecempi ŋa Kanu mɔ.»
17 Então Ananias foi e, entrando na casa, impôs as mãos sobre Saulo, dizendo: — Saulo, irmão, o Senhor Jesus, que apareceu a você no caminho para cá, me enviou para que você volte a ver e fique cheio do Espírito Santo.
18 Gbəncana babɔkɔ, kɔ ca yoŋkoŋɛ kɔ dəfɔr pəmɔ wokwok, kɔ fɔr yɔn yɛntam sɔ kəcnəŋk. Kɔ Sol ɛyɛfɛ, k'ɔsɔtɔ kəgbət dəromun teta Kanu.
18 Imediatamente caíram dos olhos de Saulo umas coisas parecidas com escamas, e ele voltou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 Ntɛ elip kədi yeri mɔ, k'ɔsɔtɔ sɔ fənɔntər.
19 E, depois de comer, sentiu-se fortalecido. Saulo permaneceu alguns dias com os discípulos em Damasco.
20 K'ɛyɛfɛ kəcam katina dəwɔlɔ wa dəkətola Kanu da aSuyif, pəcloku a Yesu Wan ka Kanu ɔyɔnɛ.
20 E logo, nas sinagogas, proclamava Jesus, afirmando que ele é o Filho de Deus.
21 Kɔ pənciyanɛ afum fəp aŋɛ ŋancne polok-loku pa Sol mɔ, kɔ ŋayif: «Bafɔ nkɔn nde Yerusalɛm ɛncfaŋ kəmələk aŋɛ ŋancbonc tewe tantɛ mɔ ba? Bafɔ kəsumpər kəŋan k'ɛnaderɛnɛ nnɔ, pəkekərɛ ŋa nde aloŋnɛ apɔŋ ŋayi mɔ ba?»
21 Todos os que ouviam Saulo estavam atônitos e diziam: — Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus e veio para cá precisamente para prender e levá-los aos principais sacerdotes?
22 Mba Sol pəcsɔtɔ kəsɔtɔ dəm kətam pəcsɔŋɛ aSuyif aŋɛ ŋanayi dare da Damas mɔ kəciyanɛ, kəcmentər a Yesu ɔyɔnɛ Krist, wəbɛ wəyɛk-yɛk wəka Kanu.
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Ntɛ mataka mɔlɔma mencepər mɔ, aSuyif aŋɛ ŋanayi Damas mɔ ŋantəŋnɛ kənim ka Sol.
23 Decorridos muitos dias, os judeus resolveram matar Saulo,
24 Kɔ Sol ende pəcərɛ tɛtəŋnɛ taŋan. ASuyif ŋancbum daŋ kɔ pibi kədewur kɔn dare ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋatam kənim kɔ mɔ.
24 mas ele ficou sabendo do plano deles. Dia e noite guardavam também os portões da cidade, para o matar.
25 Mba pibi papɔkɔ kɔ acɛpsɛ a Mariki Yesu darəŋ ŋambɛr kɔ dəkəsaksaka, kɔ ŋayokɛnɛ kɔ damba da saŋka sa dare darəŋ.
25 Mas os discípulos de Saulo tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 Ntɛ Sol ɛmbɛrɛ Yerusalɛm mɔ, k'ɛŋsɛp kənɔŋkəlɛnɛ acɛpsɛ a Mariki Yesu darəŋ. Mba fəp fəncnesɛ kɔ, ta ŋalaŋ a nkɔn sɔ ɔyɔnɛ wəcɛpsɛ wəka Yesu darəŋ-ɛ.
26 Quando chegou a Jerusalém, Saulo procurou juntar-se aos discípulos de Jesus. Porém todos tinham medo dele, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 Mba kɔ Barnabas ɛlɛk kɔ, kɔ ŋaŋkɔ nde asom a Yesu ŋayi mɔ. Kɔ Barnabas ɔlɔmər ŋa ntɛ Sol ɛnanəŋk Mariki dɔpɔ, a kɔ Yesu olok-lokər kɔ mɔ, kɔ ntɛ tewe ta Yesu kənasɔŋɛ kɔ kəbəknɛ kəlokk-loku mɔ.
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos. Contou-lhes como Saulo tinha visto o Senhor no caminho, e que o Senhor tinha falado com ele. Também contou como, em Damasco, Saulo tinha pregado ousadamente em nome de Jesus.
28 Sol ɔnckɔ pəcder kɔ ŋa dəndo Yerusalɛm pəclok-lokɛ kəlaŋ disrɛ tewe ta Mariki.
28 E Saulo ficou com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 Sol pəclok-loku, pəcgbɛkəlɛnɛ kɔ afum aKresi, mba, ŋa sɔ, ŋactɛn kənim kɔ.
29 Falava e discutia com os helenistas, mas eles procuravam matá-lo.
30 Ntɛ awɛnc alaŋ ŋancərɛ ti mɔ, kɔ ŋasɔŋɛ Sol kətor Sesari, k'ɛlɛk dɔpɔ k'ɔŋkɔ dare da Tarəs.
30 Quando isto chegou ao conhecimento dos irmãos, levaram Saulo até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 Kəloŋkanɛ ka alaŋ Yesu a atɔf ŋa Yude, atɔf ŋa Kalile kɔ atɔf ŋa Samari, ŋa fəp ŋanayi pəforu disrɛ. Alaŋ Yesu ŋancəpəsɛnɛ bəkəc, ŋayinɛ kənesɛ ka Wəbɛ Kanu disrɛ. Amera Ŋecempi ŋa Kanu ŋɛncmarəs kəloŋkanɛ ka alaŋ Yesu, ti disrɛ ŋancla kəla dəm.
31 Assim, a igreja tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor; e, no consolo do Espírito Santo, crescia em número.
32 Piyɛr nwɛ ɛnccepər sədare sasɔkɔ fəp mɔ, ɛnader pətor sɔ ndena afum acempi aŋɛ ŋanandɛ dare da Lida mɔ.
32 Passando Pedro por toda parte, foi também visitar os santos que moravam em Lida.
33 K'ɔŋkɔ pəbəp di fum nwɛ ancwe Eney mɔ, ta ɔŋkɔt-ɛ, pəfəntərɛ debik meren camət-maas disrɛ.
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 Kɔ Piyɛr oloku kɔ: «Eney, Yesu Krist ɛntaməs əm! Məyɛfɛ məna wəsərka mənɛp abik ŋam!» Gbəncana babɔkɔ k'ɛyɛfɛ, k'ɛncəmɛ.
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume a sua cama. Ele imediatamente se levantou.
35 Ntɛ aka Lida kɔ aka Sarɔŋ fəp ŋanəŋk kɔ mɔ, kɔ ŋaŋkafəli mera yaŋan nnɔ Mariki eyi mɔ.
35 Todos os habitantes de Lida e da região de Sarom viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Wəran wəcɛpsɛ ka Mariki Yesu darəŋ wəlɔma ɛnayi dare da Yope, pacwe kɔ Tabita. Kusu kəŋan disrɛ ancwe kɔ sɔ Dorkas, ti tɔyɔnɛ «were». Wəran wəkakɔ ɔncyɔ mes mɔtɔt mɛlarəm, kɔ kəmar.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita, nome este que, traduzido, é Dorcas. Ela era notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 Mata mamɔkɔ disrɛ, k'ɛfəntərɛ docu, k'efi. K'ambikɛ kəbel kɔn, k'ampɛnɛ ki nde dukulɔ da kəlɔ darenc.
37 Aconteceu que, naqueles dias, ela adoeceu e veio a morrer. Depois de a lavarem, puseram o corpo num quarto do andar superior.
38 Ntɛ acɛpsɛ a Mariki Yesu darəŋ ŋane a Piyɛr eyi Lida ndɛ dɔlɔtərnɛ dare da Yope mɔ, kɔ ŋasom arkun mɛrəŋ kəkɔlɛtsɛnɛ kɔ: «Ta məwon kəcepər nde ndorosu.»
38 Como Lida ficava perto de Jope, os discípulos, ouvindo que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens com o seguinte pedido: — Não se demore em vir até nós.
39 Kɔ Piyɛr ɛyɛfɛ kɔ ŋaŋkɔ kɔ asom aŋɛ mɛrəŋ. Ntɛ ŋambɛrɛ mɔ, k'ampɛnɛ kɔ nde dukulɔ da kəlɔ darenc. K'acəbokəra fəp ŋander ŋabəp kɔ ŋacbok, ŋacmentər kɔ səbrumus kɔ yamos nyɛ Dorkas ɛnalompəs ntɛ ɛnayi kɔ ŋa mɔ.
39 Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram ao quarto do andar superior. Todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas tinha feito enquanto estava com elas.
40 Kɔ Piyɛr owurɛnɛ afum fəp nde doru, k'ɛncəp suwu, k'ontola Kanu tetɔn. Ntɛ elip mɔ, k'ɛŋkafəlɛ nde kəbel kəyi mɔ, k'oloku: «Tabita, məyɛfɛ!» Awa kɔ Tabita emepi fɔr, ntɛ ɛnəŋk Piyɛr mɔ, k'ɛyɛfɛ, k'ɛndɛ.
40 Mas Pedro mandou que todos saíssem, ajoelhou-se e orou; depois, voltando-se para o corpo, disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Kɔ Piyɛr ɔsɔŋ kɔ kəca, k'eyekti kɔ. K'ewe afum acempi kɔ acəbokəra, k'ementər ŋa Tabita pəyi wəyeŋ.
41 Ele, dando-lhe a mão, ajudou-a a ficar em pé; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 Kɔ aka dare da Yope fəp ŋancərɛ ti, kɔ alarəm ŋancop kəlaŋ Mariki.
42 Isto se tornou conhecido em toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Kɔ Piyɛr eyi dare da Yope mataka mɛlarəm, ndena Simɔŋ wəlɔma nwɛ ɛncbəc kata mɔ.
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, na casa de um curtidor chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.