Atos 7

Kitabu ka Kanu (BSP) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kɔ wəloŋnɛ wəpɔŋ wəka kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu eyif Etiyɛn: «Itɔ teyi ba?»
1 Perguntou-lhe então o sumo sacerdote: É realmente assim?
2 Kɔ Etiyɛn oloku: «Awɛnc im aŋa, Papa kem aŋa, Nəcəŋkəl im! Kanu nkɛ debeki dɔn doŋmot mɔ kənawurər Abraham, wətem kosu, ntɛ ɛnayi Mesopotami, ta ɛntadeder kəndɛ Haraŋ mɔ.
2 Respondeu ele: Irmãos e pais, escutai. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, quando estava na Mesopotâmia, antes de ir morar em Harã.
3 Kɔ Kanu kəloku Abraham: «Məwur atɔf ŋam, dəŋkom dam, məkɔ nde atɔf nŋɛ indekɔmentər əm mɔ.»
3 E disse-lhe: Sai de teu país e de tua parentela, e vai para a terra que eu te mostrar {Gn 12,1}.
4 Kɔ Abraham owur atɔf ŋa Kaldi, k'ɔŋkɔ pəndɛ dare da Haraŋ. Dəndo, ntɛ defi da kas dencepər mɔ, kɔ Kanu kəncepərɛnɛ kɔ atɔf ŋaŋɛ nəndɛ oŋ ndɛkəl mɔ.
4 Ele saiu da terra dos caldeus, e foi habitar em Harã. Dali, depois que lhe faleceu o pai, Deus o fez passar para esta terra, em que vós agora habitais.
5 Kanu kənasɔŋ fɛ Abraham kɛ atɔf ŋaŋɛ, ali dəkəcəmbər kəcək, mba kənalɛkɛ kɔ temer kədesɔŋ kɔ ŋi kəbəp kəbənda ka dokom dɔn kɔ nkɔn encepər-ɛ, mba tɛm tatɔkɔ ta ɛntayɔ wan-ɛ.
5 Não lhe deu nela propriedade alguma, nem sequer um palmo de terra, mas prometeu dar-lha em posse, e depois dele à sua posteridade, quando ainda não tinha filho algum.
6 Kɔ Kanu kəloku Abraham ntɛ: «Kəbənda ka dokom dam kəndeyi decikəra atɔf ŋɔlɔma. Andekɔcəmbər ŋa di dacar, patɔrəs ŋa meren masar maŋkəlɛ (400).
6 Eis como falou Deus: Tua descendência habitará em terra estranha e será reduzida à escravidão e maltratada pelo espaço de quatrocentos anos.
7 Mba afum aka atɔf ŋaŋɔkɔ ŋandekɔcəmbər ŋa dacar mɔ, in'endekɔbocər ŋa kiti. Kɔ tencepər-ɛ, ŋandewur ŋadekor-kor im nnɔ kəfo kaŋkɛ.»
7 Mas eu julgarei a nação que os dominar - diz o Senhor -, e eles sairão e me prestarão culto neste lugar {Gn 15,13s.; Ex 3,12}.
8 Ntɛ tatɔkɔ tencepər mɔ, kɔ Kanu kəncaŋəs kiyi kɔn tetin kɔ Abraham, ti tɔyɔnɛ kəmɛŋkərnɛ ka kəkənc arkun. Ti disrɛ kɔ Abraham oŋkom Siyaka, k'ɛŋkənc kɔ tataka tɔn ta camət-maas. Itɔ Siyaka ɛnayɔ sɔ Yakuba, kɔ Yakuba ɔyɔ sɔ ti awut ɔn arkun wəco kɔ mɛrəŋ, aŋɛ ŋayɔnɛ cas ca cusuŋka wəco kɔ mɛrəŋ ca Yisrayel mɔ.
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão. Assim, Abraão teve um filho, Isaac, e, passados oito dias, o circuncidou; e Isaac, a Jacó; e Jacó, os doze patriarcas.
9 Ntɛ atem asu, awut a Siyaka, ŋanayɔnɛ wɛnc kəŋan Isifu kəraca mɔ, kɔ ŋancaməs kɔ ntɛ tɔŋsɔŋɛ pakekərɛ kɔ Misira mɔ. Mba Kanu kənayi kɔ Isifu,
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito. Mas Deus estava com ele.
10 kənayac kɔ pəcuca fəp. Kanu kəncmar Isifu, kəcsɔŋ kɔ kəcərɛ kəkɔt nde Firawona wəbɛ ka Misira fɔr kiriŋ. Firawona ɛnasɔŋ Isifu dekiriŋ da Misira kɔ da kəlɔ kɔn disrɛ fəp mɔ.
10 Livrou-o de todas as suas tribulações e deu-lhe graça e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, que o fez governador do Egito e chefe de sua casa.
11 Kɔ dor dɔpɔŋ dende deyi Misira fəp kɔ atɔf ŋa Kanaŋ. Pəcuca pɛnabɛk, atem asu ŋancsɔtɔ fɛ yeri.
11 Sobreveio depois uma fome a todo o Egito e Canaã. Grande era a tribulação, e os nossos pais não achavam o que comer.
12 Kɔ Yakuba ende pəne a cəgbay cəyi Misira, k'osom tɔcɔkɔ-cɔkɔ awut ɔn aŋɛ ŋantəŋnɛ atem asu mɔ.
12 Mas quando Jacó soube que havia trigo no Egito, enviou pela primeira vez os nossos pais para lá.
13 Tamɛrəŋ, kɔ Isifu owurərnɛ awɛnc ɔn, ntɛ tɔ kɔ Firawona ɔsɔtɔ kəcərɛ oŋ akomɛnɛ a Isifu.
13 Na segunda, foi José reconhecido por seus irmãos, e foi descoberta ao faraó a sua origem.
14 Kɔ Isifu osom awɛnc ɔn a pakɛrɛ kɔ kas Yakuba, kəlɛkɛnɛ ka afum ɔn fəp, aŋɛ ŋancbəp afum wəco camət-mɛrəŋ kɔ kəcamət (75) mɔ.
14 Enviando mensageiros, José mandou vir seu pai Jacó com toda a sua família, que constava de setenta e cinco pessoas.
15 Kɔ Yakuba ontor atɔf ŋa Misira. Difɔ ɛnafi, kɔ atem asu alɔma.
15 Jacó desceu ao Egito e morreu ali, como também nossos pais.
16 K'aŋkekərɛ cəbel cəŋan Səkɛm, k'aŋkɔ pawup nde kufu nkɛ Abraham ɛnawayɛ pəsam nnɔ kusuŋka ka Hamɔr kəyi mɔ.
16 Seus corpos foram trasladados para Siquém, e foram postos no sepulcro que Abraão tinha comprado, a peso de dinheiro, dos filhos de Hemor, de Siquém.
17 Tɛm ntɛ pənamar a Kanu kəlas temer ntɛ kənalɛkɛ Abraham mɔ tɛnalɔtərnɛ. Kɔ dokombəra dɛmbɛk, kɔ afum ŋaŋla oŋ kəla dəm Misira,
17 Aproximava-se o tempo em que devia realizar-se a promessa que Deus havia jurado a Abraão. O povo cresceu e se multiplicou no Egito
18 haŋ kɔ wəbɛ wəlɔma ender pəndɛ dɛbɛ da atɔf ŋaŋɔkɔ nwɛ ɛnatɔcərɛ Isifu mɔ.
18 até que se levantou outro rei no Egito, o qual nada sabia de José.
19 Wəbɛ wəkakɔ ender pəcnɛmpəs, pəctɔrəs atem asu. K'ende pəsɔŋɛ ŋa kəsak cənaka cəŋan, ntɛ tɔŋsɔŋɛ ta akakɔ ŋantam kəyi doru mɔ.
19 Este rei, usando de astúcia contra a nossa raça, maltratou nossos pais e obrigou-os a enjeitar seus filhos para privá-los da vida.
20 Tɛm tatɔkɔ t'anakom Musa, nwɛ ɛnabɔt Kanu kənəŋk mɔ. K'antɔmpər kɔ yof maas nde kəlɔ ka kas disrɛ,
20 Por este mesmo tempo, nasceu Moisés. Era belo aos olhos de Deus e por três meses foi criado na casa paterna.
21 mba ntɛ tɔyɔ tɛnatɔyi mɛnɛ kəgbal kɔn mɔ, kɔ wan ka wəbɛ ka Misira wəran efir kɔ, k'ɔŋkɔ pədusum pəyɔ kɔ wan.
21 Depois, quando foi exposto, a filha do faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Kəcərɛ kəkɔt fəp k'aMisira k'anadusumɛ Musa, k'ɔsɔtɔ fənɔntər dəmoloku kɔ dəmɔyɔ.
22 Moisés foi instruído em todas as ciências dos egípcios e tornou-se forte em palavras e obras.
23 Ntɛ Musa ɔsɔtɔ meren wəco maŋkəlɛ (40) mɔ, k'ende pəcɛm-cɛmnɛ kəkɔnəŋk awɛnc aŋa, afum a Yisrayel.
23 Quando completou 40 anos, veio-lhe à mente visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Kɔ Musa ɔŋkɔ pətəŋnɛ wɛnc wəkin wəka Misira paccakəra, k'ɛncəmɛnɛ wɛnc wəkakɔ anctɔrəs mɔ. K'oluksɛ ayɛk ŋa wɛnc, k'endif wəMisira.
24 Viu que um deles era maltratado; tomou-lhe a defesa e vingou o que padecia a injúria, matando o egípcio.
25 Kɔ Musa ɛncɛm-cɛmnɛ a awɛnc aŋa ŋaŋtam kəcgbɛkərɛ a Kanu kəntam kəbaŋ ŋa kɔ ŋancəmɛ kɔ darəŋ-ɛ, mba ŋanacərɛ fɛ ti.
25 Ele esperava que os seus irmãos compreendessem que Deus se servia de sua mão para livrá-los. Mas não o entenderam.
26 Dɔckɔsɔk, kɔ Musa ɔŋkɔ pəbəp aYisrayel mɛrəŋ ŋacsutɛnɛ, k'ɛyac ŋa, k'olompəs ŋa dacɔ. K'eyif ŋa: ‹Ta ake tɔ nəŋsutnɛnɛ tantɛ-ɛ? Dɛwɛnca dɔ nəyɔ!›
26 No dia seguinte, dois dentre eles brigavam, e ele procurou reconciliá-los: Amigos, disse ele, sois irmãos, por que vos maltratais um ao outro?
27 Mba wəkɔ ɛnccakəra wɛnc mɔ, ɛwɛn Musa pəcyif: ‹An'ɔsɔŋ əm kəyɔnɛ wəbɛ kɔ wəboc kiti səna dacɔ-ɛ?
27 Mas o que maltratava seu compatriota o repeliu: Quem te constituiu chefe ou juiz sobre nós?
28 Kədif im kɔ məfaŋ ba, pəmɔ tɔkɔ məndifsa wəMisira mɔ?›
28 Porventura queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Kɔ moloku mamɔkɔ mɔsɔŋɛ Musa kəyɛksɛ, k'ɔŋkɔ pəndɛ decikəra atɔf ŋa Madiyaŋ. Difɔ ɛnakom awut arkun mɛrəŋ.
29 A estas palavras, Moisés fugiu. E esteve como estrangeiro na terra de Madiã, onde teve dois filhos.
30 Ntɛ meren wəco maŋkəlɛ mencepər (40) mɔ, kɔ mɛlɛkɛ mowurər Musa nde tɛgbərɛ ta tɔrɔ ta Turisnina dəmemer ma nɛnc ndɛ dɛncmar dɛrəntəm mɔ.
30 Passados quarenta anos, apareceu-lhe no deserto do monte Sinai um anjo, na chama duma sarça ardente.
31 Ntɛ Musa ɛnəŋk ti mɔ, kɔ pənciyanɛ kɔ kənəŋk ka tes tɛwɛy-wɛy tatɔkɔ, ntɛ ɔnccɔŋnɛ kəkɔgbɛkərɛ mɔ, kɔ dim da Wəbɛ Kanu dender kɔ:
31 Moisés, admirado de uma tal visão, aproximou-se para a examinar. E a voz do Senhor lhe falou:
32 ‹In'ɔfɔ, Kanu ka atem am: Kanu ka Abraham, ka Siyaka kɔ ka Yakuba!› Musa pəcyikcɛ, ta oŋwosɛ sɔ kəgbətnɛ di-ɛ.
32 Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaac, de Jacó. Moisés, atemorizado, não ousava levantar os olhos.
33 Kɔ Wəbɛ oloku kɔ: ‹Məwurɛ cɔfta cam dəwɛcək, bawo kəfo kaŋkɔ məncəmɛ mɔ, kəfo kəcempi kɔ.
33 O Senhor lhe disse: Tira o teu calçado, porque o lugar onde estás é uma terra santa.
34 Inəŋk pəcuy pa afum em aŋɛ ŋayi Misira mɔ, ine kigbis kəŋan: Kətor k'inder ideyac ŋa. Ndɛkəl oŋ, məder isom əm Misira.›
34 Considerei a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos e desci para livrá-los. Vem, pois, agora e eu te enviarei ao Egito.
35 Musa wəkakɔ ŋanace a ŋacloku: «An'ɔsɔŋ əm kəyɔnɛ wəbɛ kɔ wəboc kiti səna dacɔ-ɛ?» Nkɔn Kanu kənasom pəyɔnɛ wəbɛ kɔ wəyac, kəbɛrɛnɛ ka mɛlɛkɛ mmɛ mɛnawurər kɔ nde dɛrəntəm mɔ.
35 Este Moisés que desprezaram, dizendo: Quem te constituiu chefe ou juiz?, a este Deus enviou como chefe e libertador pela mão do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Nkɔn Musa ɛnawurɛnɛ aYisrayel Misira pəcyɔ mes mɛwɛy-wɛy kɔ mɛgbɛkərɛ ma Kanu, nde kəba Kəyim kɔ nde dətɛgbərɛ, meren mmɛ wəco maŋkəlɛ (40) disrɛ.
36 Ele os fez sair do Egito, operando prodígios e milagres na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por espaço de quarenta anos.
37 Nkɔn Musa wəkakɔ yati ɛnaloku aYisrayel: ‹Kanu kəndekɛrɛ nu sayibɛ pəmɔ ina, nwɛ kəndeyɛk-yɛk awɛnc anu dacɔ mɔ, pəsom kɔ nnɔ nəyi mɔ.›
37 Foi este Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre os vossos irmãos um profeta como eu.
38 Nkɔn Musa, ntɛ afum ŋanaloŋkanɛ nde dətɛgbərɛ mɔ, nkɔn ɛnayɔnɛ sɔ wəcepərɛnɛ moloku atem asu dacɔ kɔ mɛlɛkɛ mmɛ monclok-lokər kɔ nde dətɔrɔ ta Turisnina mɔ. K'ɔsɔtɔ moloku meyi wəyeŋ, ntɛ tɔŋsɔŋɛ səcərɛ mi mɔ.
38 Este é o que esteve entre o povo congregado no deserto, e com o anjo que lhe falara no monte Sinai, e com os nossos pais; que recebeu palavras de vida para no-las transmitir.
39 Atem asu ŋanafaŋ fɛ kəcəŋkəl kɔ, kɔ ŋawɛnəs kɔ. Ŋanacɛm-cɛmnɛ dəbəkəc kəluksərnɛ Misira.
39 Nossos pais não lhe quiseram obedecer, mas o repeliram. Em seus corações voltaram-se para o Egito,
40 Kɔ atem asu ŋaloku Aruna, ‹Məlompəsɛ su mɛrəŋka, mmɛ mendesolɛ su mɔ, bawo Musa nwɛ owurɛnɛ su Misira mɔ, səncərɛ fɛ ntɛ tɔsɔtɔ kɔ mɔ.›
40 dizendo a Aarão: Faze-nos deuses, que vão diante de nós, porque quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que foi feito dele.
41 Mata mamɔkɔ, kɔ ŋalompəs tɛrəŋka ta tura, kɔ ŋaloŋnɛ nnɔ tɛrəŋka kiriŋ, kɔ ŋambocɛ kəsata yɛbəc ya waca waŋan.
41 Fizeram, naqueles dias, um bezerro de ouro e ofereceram um sacrifício ao ídolo, e se alegravam diante da obra das suas mãos.
42 Mba kɔ Kanu kəmbɛr ŋa kumunt, kɔ kəsakɛ ŋa kəkor-koru ca ya darenc. It'ancic ti buk ba sayibɛ disrɛ:
42 Mas Deus afastou-se e os abandonou ao culto dos astros do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, casa de Israel, vós me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto?
43 Nənakekərɛ abal ŋa tɛrəŋka ta Mɔlɔk
43 Aceitastes a tenda de Moloc e a estrela do vosso deus Renfão, figuras que vós fizestes para adorá-las! Assim eu vos deportarei para além da Babilônia {Am 5,25ss.}.
44 Atem asu ŋanayɔ dəndo dətɛgbərɛ aŋgbancan ŋa sede nŋɛ anamɛŋk walakɛ wa masar nwɛ Kanu kənacicɛ Musa mɔ. Tatɔkɔ tɔ wəlok-lokər ka Musa ɛnaloku kɔ a pəyɔ, a ŋowurɛnɛ kɔ ŋɔkɔ ɛnanəŋk mɔ.
44 A Arca da Aliança esteve com os nossos pais no deserto, como Deus ordenou a Moisés que a fizesse conforme o modelo que tinha visto.
45 Ntɛ atem asu ŋasɔtɔ ŋi mɔ, kɔ ŋaŋkekərɛ nde atɔf nŋɛ Kanu kənabɛləs afum fɔr yaŋan kiriŋ mɔ. Yosuwe pəyɔnɛ ŋa wəkiriŋ. Aŋgbancan ŋaŋɔkɔ ŋɛnayi di haŋ tɛm ta Dawuda.
45 Recebendo-a nossos pais, levaram-na sob a direção de Josué às terras dos pagãos, que Deus expulsou da presença de nossos pais. E ali ficou até o tempo de Davi.
46 Kɔ Dawuda ɔsɔtɔ kəmar ka Kanu, k'ontola sɔ kəsɔŋ kɔ kəfo nkɛ ɔŋkɔcəmbərɛ Kanu ka Yakuba dəkəyi mɔ.
46 Este encontrou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar uma morada para o Deus de Jacó.
47 Mba Sulemani ɛnader pəlɔ kəlɔ kaŋkɔ.
47 Salomão foi quem lhe edificou a casa.
48 Mɛnɛ ntɛ Wəbɛ wəka darenc ɔntɔwosɛ kəyi paka disrɛ mpɛ kəca ka fum kəlompəs mɔ, pəmɔ tɔkɔ sayibɛ səloku ti mɔ:
48 O Altíssimo, porém, não habita em casas construídas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 ‹Wəbɛ oloku:
49 O céu é o meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis vós?, diz o Senhor. Qual é o lugar do meu repouso?
50 Bafɔ kəca kem kəlompəs mamɛ fəp ba?»›
50 Acaso não foi minha mão que fez tudo isto {Is 66,1s.}?
51 Nəna afum ataŋi ləŋəs, ayɔ bəkəc pəmɔ bilakoro! Haŋ mɔkɔ nəna nəyi kəwɛnəs Amera Ŋecempi ŋa Kanu pəmɔ atem anu!
51 Homens de dura cerviz, e de corações e ouvidos incircuncisos! Vós sempre resistis ao Espírito Santo. Como procederam os vossos pais, assim procedeis vós também!
52 Sayibɛ səre atem anu ŋanatɔtɔrəs-ɛ? Ŋanadif aŋɛ ŋananuŋkɛnɛ kədəŋk kəder ka Wəlompu nwɛ nəna nənasɔŋ oŋ a kɔ andif mɔ.
52 A qual dos profetas não perseguiram os vossos pais? Mataram os que prediziam a vinda do Justo, do qual vós agora tendes sido traidores e homicidas.
53 Nəna aŋɛ nənasɔtɔ sariyɛ sa Musa nsɛ mɛlɛkɛ ma Kanu mɛnaloku kɔ mɔ, mba nənakɔtɛnɛ fɛ si, nəmɛŋkərnɛ fɛ sɔ si.»
53 Vós que recebestes a lei pelo ministério dos anjos e não a guardastes...
54 Ntɛ Etiyɛn onclok-loku mɔ, afum akɔ ŋancne moloku mamɔkɔ mɔ, pənanaŋkanɛ kətɛlɛ ŋa haŋ ŋancŋaŋərɛnɛ sek nnɔ eyi mɔ.
54 Ao ouvir tais palavras, esbravejaram de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Mba Amera Ŋecempi ŋa Kanu ŋɛncbəc Etiyɛn dəris. K'ɛŋgbətnɛ kɔm, k'ɛnəŋk nɔrɔ da debeki da Kanu, Yesu pəcəmɛ Kanu kəsək.
55 Mas, cheio do Espírito Santo, Estêvão fitou o céu e viu a glória de Deus e Jesus de pé à direita de Deus:
56 K'oloku: «Inəŋk kɔm kəgbitɛ, Wan ka Wərkun pəcəmɛ Kanu kəsək!»
56 Eis que vejo, disse ele, os céus abertos e o Filho do Homem, de pé, à direita de Deus.
57 Kɔ afum aŋɛ ŋaŋkulɛ-kulɛ pəpɔŋ, kɔ ŋasuncnɛ ləŋəs, kɔ ŋawɛtnɛ fəp faŋan kəkɔbəp Etiyɛn.
57 Levantaram então um grande clamor, taparam os ouvidos e todos juntos se atiraram furiosos contra ele.
58 Kɔ ŋambɛləs kɔ haŋ kɔ ŋawurɛnɛ kɔ dare, kɔ ŋanca-cas kɔ masar. Atəŋnɛ aka ti ŋanaboc suma saŋan sa kəroŋ wətɛmp dəntɔf, nwɛ ancwe Sol mɔ.
58 Lançaram-no fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. As testemunhas depuseram os seus mantos aos pés de um moço chamado Saulo.
59 Ntɛ ŋancca-cas kɔ mɔ, kɔ Etiyɛn ontola pəcloku: «Mariki Yesu, məbaŋ amera ŋem.»
59 E apedrejavam Estêvão, que orava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Ntɛ tɔ kɔ Etiyɛn ɛncəp suwu, k'oŋkulɛ-kulɛ: «Wəbɛ, ta məsarsər ŋa kiciya kaŋkɛ!» Ntɛ elip kəloku tatɔkɔ mɔ, k'eŋgbiŋ kifir.
60 Posto de joelhos, exclamou em alta voz: Senhor, não lhes leves em conta este pecado... A estas palavras, expirou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.