Atos 7
Kitabu ka Kanu (BSP) vs ARA
1 Kɔ wəloŋnɛ wəpɔŋ wəka kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu eyif Etiyɛn: «Itɔ teyi ba?»
1 Então, lhe perguntou o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 Kɔ Etiyɛn oloku: «Awɛnc im aŋa, Papa kem aŋa, Nəcəŋkəl im! Kanu nkɛ debeki dɔn doŋmot mɔ kənawurər Abraham, wətem kosu, ntɛ ɛnayi Mesopotami, ta ɛntadeder kəndɛ Haraŋ mɔ.
2 Estêvão respondeu: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando estava na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 Kɔ Kanu kəloku Abraham: «Məwur atɔf ŋam, dəŋkom dam, məkɔ nde atɔf nŋɛ indekɔmentər əm mɔ.»
3 e lhe disse: Sai da tua terra e da tua parentela e vem para a terra que eu te mostrarei.
4 Kɔ Abraham owur atɔf ŋa Kaldi, k'ɔŋkɔ pəndɛ dare da Haraŋ. Dəndo, ntɛ defi da kas dencepər mɔ, kɔ Kanu kəncepərɛnɛ kɔ atɔf ŋaŋɛ nəndɛ oŋ ndɛkəl mɔ.
4 Então, saiu da terra dos caldeus e foi habitar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Kanu kənasɔŋ fɛ Abraham kɛ atɔf ŋaŋɛ, ali dəkəcəmbər kəcək, mba kənalɛkɛ kɔ temer kədesɔŋ kɔ ŋi kəbəp kəbənda ka dokom dɔn kɔ nkɔn encepər-ɛ, mba tɛm tatɔkɔ ta ɛntayɔ wan-ɛ.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 Kɔ Kanu kəloku Abraham ntɛ: «Kəbənda ka dokom dam kəndeyi decikəra atɔf ŋɔlɔma. Andekɔcəmbər ŋa di dacar, patɔrəs ŋa meren masar maŋkəlɛ (400).
6 E falou Deus que a sua descendência seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados por quatrocentos anos;
7 Mba afum aka atɔf ŋaŋɔkɔ ŋandekɔcəmbər ŋa dacar mɔ, in'endekɔbocər ŋa kiti. Kɔ tencepər-ɛ, ŋandewur ŋadekor-kor im nnɔ kəfo kaŋkɛ.»
7 eu, disse Deus, julgarei a nação da qual forem escravos; e, depois disto, sairão daí e me servirão neste lugar.
8 Ntɛ tatɔkɔ tencepər mɔ, kɔ Kanu kəncaŋəs kiyi kɔn tetin kɔ Abraham, ti tɔyɔnɛ kəmɛŋkərnɛ ka kəkənc arkun. Ti disrɛ kɔ Abraham oŋkom Siyaka, k'ɛŋkənc kɔ tataka tɔn ta camət-maas. Itɔ Siyaka ɛnayɔ sɔ Yakuba, kɔ Yakuba ɔyɔ sɔ ti awut ɔn arkun wəco kɔ mɛrəŋ, aŋɛ ŋayɔnɛ cas ca cusuŋka wəco kɔ mɛrəŋ ca Yisrayel mɔ.
8 Então, lhe deu a aliança da circuncisão; assim, nasceu Isaque, e Abraão o circuncidou ao oitavo dia; de Isaque procedeu Jacó, e deste, os doze patriarcas.
9 Ntɛ atem asu, awut a Siyaka, ŋanayɔnɛ wɛnc kəŋan Isifu kəraca mɔ, kɔ ŋancaməs kɔ ntɛ tɔŋsɔŋɛ pakekərɛ kɔ Misira mɔ. Mba Kanu kənayi kɔ Isifu,
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito; mas Deus estava com ele
10 kənayac kɔ pəcuca fəp. Kanu kəncmar Isifu, kəcsɔŋ kɔ kəcərɛ kəkɔt nde Firawona wəbɛ ka Misira fɔr kiriŋ. Firawona ɛnasɔŋ Isifu dekiriŋ da Misira kɔ da kəlɔ kɔn disrɛ fəp mɔ.
10 e livrou-o de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 Kɔ dor dɔpɔŋ dende deyi Misira fəp kɔ atɔf ŋa Kanaŋ. Pəcuca pɛnabɛk, atem asu ŋancsɔtɔ fɛ yeri.
11 Sobreveio, porém, fome em todo o Egito; e, em Canaã, houve grande tribulação, e nossos pais não achavam mantimentos.
12 Kɔ Yakuba ende pəne a cəgbay cəyi Misira, k'osom tɔcɔkɔ-cɔkɔ awut ɔn aŋɛ ŋantəŋnɛ atem asu mɔ.
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou, pela primeira vez, os nossos pais.
13 Tamɛrəŋ, kɔ Isifu owurərnɛ awɛnc ɔn, ntɛ tɔ kɔ Firawona ɔsɔtɔ kəcərɛ oŋ akomɛnɛ a Isifu.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer por seus irmãos, e se tornou conhecida de Faraó a família de José.
14 Kɔ Isifu osom awɛnc ɔn a pakɛrɛ kɔ kas Yakuba, kəlɛkɛnɛ ka afum ɔn fəp, aŋɛ ŋancbəp afum wəco camət-mɛrəŋ kɔ kəcamət (75) mɔ.
14 Então, José mandou chamar a Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Kɔ Yakuba ontor atɔf ŋa Misira. Difɔ ɛnafi, kɔ atem asu alɔma.
15 Jacó desceu ao Egito, e ali morreu ele e também nossos pais;
16 K'aŋkekərɛ cəbel cəŋan Səkɛm, k'aŋkɔ pawup nde kufu nkɛ Abraham ɛnawayɛ pəsam nnɔ kusuŋka ka Hamɔr kəyi mɔ.
16 e foram transportados para Siquém e postos no sepulcro que Abraão ali comprara a dinheiro aos filhos de Hamor.
17 Tɛm ntɛ pənamar a Kanu kəlas temer ntɛ kənalɛkɛ Abraham mɔ tɛnalɔtərnɛ. Kɔ dokombəra dɛmbɛk, kɔ afum ŋaŋla oŋ kəla dəm Misira,
17 Como, porém, se aproximasse o tempo da promessa que Deus jurou a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 haŋ kɔ wəbɛ wəlɔma ender pəndɛ dɛbɛ da atɔf ŋaŋɔkɔ nwɛ ɛnatɔcərɛ Isifu mɔ.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia a José.
19 Wəbɛ wəkakɔ ender pəcnɛmpəs, pəctɔrəs atem asu. K'ende pəsɔŋɛ ŋa kəsak cənaka cəŋan, ntɛ tɔŋsɔŋɛ ta akakɔ ŋantam kəyi doru mɔ.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa raça e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a enjeitar seus filhos, para que não sobrevivessem.
20 Tɛm tatɔkɔ t'anakom Musa, nwɛ ɛnabɔt Kanu kənəŋk mɔ. K'antɔmpər kɔ yof maas nde kəlɔ ka kas disrɛ,
20 Por esse tempo, nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Por três meses, foi ele mantido na casa de seu pai;
21 mba ntɛ tɔyɔ tɛnatɔyi mɛnɛ kəgbal kɔn mɔ, kɔ wan ka wəbɛ ka Misira wəran efir kɔ, k'ɔŋkɔ pədusum pəyɔ kɔ wan.
21 quando foi exposto, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Kəcərɛ kəkɔt fəp k'aMisira k'anadusumɛ Musa, k'ɔsɔtɔ fənɔntər dəmoloku kɔ dəmɔyɔ.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 Ntɛ Musa ɔsɔtɔ meren wəco maŋkəlɛ (40) mɔ, k'ende pəcɛm-cɛmnɛ kəkɔnəŋk awɛnc aŋa, afum a Yisrayel.
23 Quando completou quarenta anos, veio-lhe a ideia de visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Kɔ Musa ɔŋkɔ pətəŋnɛ wɛnc wəkin wəka Misira paccakəra, k'ɛncəmɛnɛ wɛnc wəkakɔ anctɔrəs mɔ. K'oluksɛ ayɛk ŋa wɛnc, k'endif wəMisira.
24 Vendo um homem tratado injustamente, tomou-lhe a defesa e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Kɔ Musa ɛncɛm-cɛmnɛ a awɛnc aŋa ŋaŋtam kəcgbɛkərɛ a Kanu kəntam kəbaŋ ŋa kɔ ŋancəmɛ kɔ darəŋ-ɛ, mba ŋanacərɛ fɛ ti.
25 Ora, Moisés cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus os queria salvar por intermédio dele; eles, porém, não compreenderam.
26 Dɔckɔsɔk, kɔ Musa ɔŋkɔ pəbəp aYisrayel mɛrəŋ ŋacsutɛnɛ, k'ɛyac ŋa, k'olompəs ŋa dacɔ. K'eyif ŋa: ‹Ta ake tɔ nəŋsutnɛnɛ tantɛ-ɛ? Dɛwɛnca dɔ nəyɔ!›
26 No dia seguinte, aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: Homens, vós sois irmãos; por que vos ofendeis uns aos outros?
27 Mba wəkɔ ɛnccakəra wɛnc mɔ, ɛwɛn Musa pəcyif: ‹An'ɔsɔŋ əm kəyɔnɛ wəbɛ kɔ wəboc kiti səna dacɔ-ɛ?
27 Mas o que agredia o próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz sobre nós?
28 Kədif im kɔ məfaŋ ba, pəmɔ tɔkɔ məndifsa wəMisira mɔ?›
28 Acaso, queres matar-me, como fizeste ontem ao egípcio?
29 Kɔ moloku mamɔkɔ mɔsɔŋɛ Musa kəyɛksɛ, k'ɔŋkɔ pəndɛ decikəra atɔf ŋa Madiyaŋ. Difɔ ɛnakom awut arkun mɛrəŋ.
29 A estas palavras Moisés fugiu e tornou-se peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 Ntɛ meren wəco maŋkəlɛ mencepər (40) mɔ, kɔ mɛlɛkɛ mowurər Musa nde tɛgbərɛ ta tɔrɔ ta Turisnina dəmemer ma nɛnc ndɛ dɛncmar dɛrəntəm mɔ.
30 Decorridos quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que ardia.
31 Ntɛ Musa ɛnəŋk ti mɔ, kɔ pənciyanɛ kɔ kənəŋk ka tes tɛwɛy-wɛy tatɔkɔ, ntɛ ɔnccɔŋnɛ kəkɔgbɛkərɛ mɔ, kɔ dim da Wəbɛ Kanu dender kɔ:
31 Moisés, porém, diante daquela visão, ficou maravilhado e, aproximando-se para observar, ouviu-se a voz do Senhor:
32 ‹In'ɔfɔ, Kanu ka atem am: Kanu ka Abraham, ka Siyaka kɔ ka Yakuba!› Musa pəcyikcɛ, ta oŋwosɛ sɔ kəgbətnɛ di-ɛ.
32 Eu sou o Deus dos teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplá-la.
33 Kɔ Wəbɛ oloku kɔ: ‹Məwurɛ cɔfta cam dəwɛcək, bawo kəfo kaŋkɔ məncəmɛ mɔ, kəfo kəcempi kɔ.
33 Disse-lhe o Senhor: Tira a sandália dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Inəŋk pəcuy pa afum em aŋɛ ŋayi Misira mɔ, ine kigbis kəŋan: Kətor k'inder ideyac ŋa. Ndɛkəl oŋ, məder isom əm Misira.›
34 Vi, com efeito, o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Vem agora, e eu te enviarei ao Egito.
35 Musa wəkakɔ ŋanace a ŋacloku: «An'ɔsɔŋ əm kəyɔnɛ wəbɛ kɔ wəboc kiti səna dacɔ-ɛ?» Nkɔn Kanu kənasom pəyɔnɛ wəbɛ kɔ wəyac, kəbɛrɛnɛ ka mɛlɛkɛ mmɛ mɛnawurər kɔ nde dɛrəntəm mɔ.
35 A este Moisés, a quem negaram reconhecer, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz? A este enviou Deus como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Nkɔn Musa ɛnawurɛnɛ aYisrayel Misira pəcyɔ mes mɛwɛy-wɛy kɔ mɛgbɛkərɛ ma Kanu, nde kəba Kəyim kɔ nde dətɛgbərɛ, meren mmɛ wəco maŋkəlɛ (40) disrɛ.
36 Este os tirou, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, assim como no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Nkɔn Musa wəkakɔ yati ɛnaloku aYisrayel: ‹Kanu kəndekɛrɛ nu sayibɛ pəmɔ ina, nwɛ kəndeyɛk-yɛk awɛnc anu dacɔ mɔ, pəsom kɔ nnɔ nəyi mɔ.›
37 Foi Moisés quem disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta semelhante a mim.
38 Nkɔn Musa, ntɛ afum ŋanaloŋkanɛ nde dətɛgbərɛ mɔ, nkɔn ɛnayɔnɛ sɔ wəcepərɛnɛ moloku atem asu dacɔ kɔ mɛlɛkɛ mmɛ monclok-lokər kɔ nde dətɔrɔ ta Turisnina mɔ. K'ɔsɔtɔ moloku meyi wəyeŋ, ntɛ tɔŋsɔŋɛ səcərɛ mi mɔ.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais; o qual recebeu palavras vivas para no-las transmitir.
39 Atem asu ŋanafaŋ fɛ kəcəŋkəl kɔ, kɔ ŋawɛnəs kɔ. Ŋanacɛm-cɛmnɛ dəbəkəc kəluksərnɛ Misira.
39 A quem nossos pais não quiseram obedecer; antes, o repeliram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Kɔ atem asu ŋaloku Aruna, ‹Məlompəsɛ su mɛrəŋka, mmɛ mendesolɛ su mɔ, bawo Musa nwɛ owurɛnɛ su Misira mɔ, səncərɛ fɛ ntɛ tɔsɔtɔ kɔ mɔ.›
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Mata mamɔkɔ, kɔ ŋalompəs tɛrəŋka ta tura, kɔ ŋaloŋnɛ nnɔ tɛrəŋka kiriŋ, kɔ ŋambocɛ kəsata yɛbəc ya waca waŋan.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Mba kɔ Kanu kəmbɛr ŋa kumunt, kɔ kəsakɛ ŋa kəkor-koru ca ya darenc. It'ancic ti buk ba sayibɛ disrɛ:
42 Mas Deus se afastou e os entregou ao culto da milícia celestial, como está escrito no Livro dos Profetas: Ó casa de Israel, porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto, pelo espaço de quarenta anos,
43 Nənakekərɛ abal ŋa tɛrəŋka ta Mɔlɔk
43 e, acaso, não levantastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que fizestes para as adorar? Por isso, vos desterrarei para além da Babilônia.
44 Atem asu ŋanayɔ dəndo dətɛgbərɛ aŋgbancan ŋa sede nŋɛ anamɛŋk walakɛ wa masar nwɛ Kanu kənacicɛ Musa mɔ. Tatɔkɔ tɔ wəlok-lokər ka Musa ɛnaloku kɔ a pəyɔ, a ŋowurɛnɛ kɔ ŋɔkɔ ɛnanəŋk mɔ.
44 O tabernáculo do Testemunho estava entre nossos pais no deserto, como determinara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Ntɛ atem asu ŋasɔtɔ ŋi mɔ, kɔ ŋaŋkekərɛ nde atɔf nŋɛ Kanu kənabɛləs afum fɔr yaŋan kiriŋ mɔ. Yosuwe pəyɔnɛ ŋa wəkiriŋ. Aŋgbancan ŋaŋɔkɔ ŋɛnayi di haŋ tɛm ta Dawuda.
45 O qual também nossos pais, com Josué, tendo-o recebido, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles, até aos dias de Davi.
46 Kɔ Dawuda ɔsɔtɔ kəmar ka Kanu, k'ontola sɔ kəsɔŋ kɔ kəfo nkɛ ɔŋkɔcəmbərɛ Kanu ka Yakuba dəkəyi mɔ.
46 Este achou graça diante de Deus e lhe suplicou a faculdade de prover morada para o Deus de Jacó.
47 Mba Sulemani ɛnader pəlɔ kəlɔ kaŋkɔ.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 Mɛnɛ ntɛ Wəbɛ wəka darenc ɔntɔwosɛ kəyi paka disrɛ mpɛ kəca ka fum kəlompəs mɔ, pəmɔ tɔkɔ sayibɛ səloku ti mɔ:
48 Entretanto, não habita o Altíssimo em casas feitas por mãos humanas; como diz o profeta:
49 ‹Wəbɛ oloku:
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés; que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Bafɔ kəca kem kəlompəs mamɛ fəp ba?»›
50 Não foi, porventura, a minha mão que fez todas estas coisas?
51 Nəna afum ataŋi ləŋəs, ayɔ bəkəc pəmɔ bilakoro! Haŋ mɔkɔ nəna nəyi kəwɛnəs Amera Ŋecempi ŋa Kanu pəmɔ atem anu!
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e de ouvidos, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim como fizeram vossos pais, também vós o fazeis.
52 Sayibɛ səre atem anu ŋanatɔtɔrəs-ɛ? Ŋanadif aŋɛ ŋananuŋkɛnɛ kədəŋk kəder ka Wəlompu nwɛ nəna nənasɔŋ oŋ a kɔ andif mɔ.
52 Qual dos profetas vossos pais não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e assassinos,
53 Nəna aŋɛ nənasɔtɔ sariyɛ sa Musa nsɛ mɛlɛkɛ ma Kanu mɛnaloku kɔ mɔ, mba nənakɔtɛnɛ fɛ si, nəmɛŋkərnɛ fɛ sɔ si.»
53 vós que recebestes a lei por ministério de anjos e não a guardastes.
54 Ntɛ Etiyɛn onclok-loku mɔ, afum akɔ ŋancne moloku mamɔkɔ mɔ, pənanaŋkanɛ kətɛlɛ ŋa haŋ ŋancŋaŋərɛnɛ sek nnɔ eyi mɔ.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se no seu coração e rilhavam os dentes contra ele.
55 Mba Amera Ŋecempi ŋa Kanu ŋɛncbəc Etiyɛn dəris. K'ɛŋgbətnɛ kɔm, k'ɛnəŋk nɔrɔ da debeki da Kanu, Yesu pəcəmɛ Kanu kəsək.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à sua direita,
56 K'oloku: «Inəŋk kɔm kəgbitɛ, Wan ka Wərkun pəcəmɛ Kanu kəsək!»
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à destra de Deus.
57 Kɔ afum aŋɛ ŋaŋkulɛ-kulɛ pəpɔŋ, kɔ ŋasuncnɛ ləŋəs, kɔ ŋawɛtnɛ fəp faŋan kəkɔbəp Etiyɛn.
57 Eles, porém, clamando em alta voz, taparam os ouvidos e, unânimes, arremeteram contra ele.
58 Kɔ ŋambɛləs kɔ haŋ kɔ ŋawurɛnɛ kɔ dare, kɔ ŋanca-cas kɔ masar. Atəŋnɛ aka ti ŋanaboc suma saŋan sa kəroŋ wətɛmp dəntɔf, nwɛ ancwe Sol mɔ.
58 E, lançando-o fora da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Ntɛ ŋancca-cas kɔ mɔ, kɔ Etiyɛn ontola pəcloku: «Mariki Yesu, məbaŋ amera ŋem.»
59 E apedrejavam Estêvão, que invocava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Ntɛ tɔ kɔ Etiyɛn ɛncəp suwu, k'oŋkulɛ-kulɛ: «Wəbɛ, ta məsarsər ŋa kiciya kaŋkɛ!» Ntɛ elip kəloku tatɔkɔ mɔ, k'eŋgbiŋ kifir.
60 Então, ajoelhando-se, clamou em alta voz: Senhor, não lhes imputes este pecado! Com estas palavras, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.