Atos 23
Kitabu ka Kanu (BSP) vs NTLH
1 Pol pəgbətnɛ aboc kiti aSuyif aŋɛ, k'oloku: «Kɔ ina, awɛnc im aŋa, amera ŋosoku pɛs ŋ'iŋkɔtɛnɛ fɔr ya Kanu kiriŋ haŋ mɔkɔ.»
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Ananiyas wəloŋnɛ wəpɔŋ oloku akɔ ŋanayi Pol kəsək mɔ a ŋafer kɔ kəca dəkanca.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Kɔ Pol oloku kɔ: «Kanu kəndesut əm, məyɔnɛ pəmɔ damba dete ndɛ ancɛm alom ŋefer mɔ! Məndɛ nnɔ məckit im pəmɔ tɔkɔ sariyɛ səloku mɔ, mba məcloku a pasut im, tɔkɔ sariyɛ səmɔnɛ mɔ!»
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Afum akɔ ŋanayi di mɔ, ŋaloku: «Wəloŋnɛ wəpɔŋ ka Kanu məyi sɔ kəlɔməs ba?»
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Kɔ Pol oluksɛ ŋa: «Awɛnc im aŋa, incərɛ fɛ a nkɔn ɔyɔnɛ wəloŋnɛ wəpɔŋ. Itɔ ancic dəYecicəs Yosoku disrɛ disrɛ: ‹Pəmar fɛ məlɔməs wəkiriŋ wəka afum am.›»
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Ntɛ tɛnayɔnɛ a aloŋkanɛ ŋanayi kəsək kin aSadisi kɔ kəŋkɔ aFarisi mɔ. Kɔ Pol ɛyɛfɛ k'ɛmpɛnɛ dim dəndo aboc kiti aSuyif ŋancyifət kɔ mɔ: «Awɛnc im aŋa! Ina sɔ, wəFarisi iyɔnɛ, wan ka aFarisi! K'ancəmbər im kəkiti-ɛ, kəlaŋ kem a afi ŋandeyɛfɛ defi kəsɔŋɛ ti!»
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Ntɛ Pol oloku moloku mamɔkɔ mɔ, kɔ kəgbɛkəlɛnɛ kəyi aFarisi kɔ aSadisi dacɔ, kɔ kəgbɛyɛnɛ kəyi.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 Kɔ aSadisi ŋaloku a kəyɛfɛ defi kəyi fɛ, mɛlɛkɛ meyi fɛ, yɔŋk kɔ arkifin yeyi fɛ. AFarisi kəca kəŋan, ŋanalaŋ a mamɔkɔ fəp meyi doru.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Kɔ sim səmpɛ haŋ, kɔ atəksɛ sariyɛ kəca ka aFarisi ŋayɛfɛ kɔ ŋambupərɛ pəpɔŋ, ŋacloku: «Sənəŋk fɛ ntɛ o ntɛ tɛlɛc nnɔ fum wəkawɛ eyi mɔ! Ancərɛ fɛ: Tɔlɔma ŋɔŋk, kɔ pəyɔnɛ fɛ ti-ɛ, mɛlɛkɛ molok-lokər kɔ.»
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Ntɛ kəgbɛkəlɛnɛ kənccɔŋnɛ oŋ kəcɔŋnɛ dəm kiriŋ mɔ, kɔ wəbɛ wəsɔdar wəpɔŋ enesɛ a ta ŋawatəri-watəri Pol, k'oloku asɔdar a ŋator ŋakɔ ŋalɛk Pol ŋaluksɛ kɔ nde asɔdar ŋandirɛ mɔ.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Dɔckɔsɔk pibi kɔ Mariki ender Pol kənəŋk disrɛ, k'oloku: «Məbəknɛ! Tɔkɔ mənayɔn'em sede fɔr ya aboc kiti nde Yerusalɛm mɔ, mɛnɛ məkɔ sɔ məyɔn'em si Rom.»
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Ntɛ dec dɔsɔk mɔ, k'aSuyif alɔma ŋasek kədif Pol, kɔ ŋantəŋnɛ kəsɔŋɛnɛ temer kətɔdi yeri, kətɔmun haŋ ŋaclip ti.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Afum aŋɛ ŋanasek kədif Pol kaŋkɔ mɔ, ŋanckɔ haŋ ŋacepər afum wəco maŋkəlɛ.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Kɔ ŋaŋkɔ ŋabəp aloŋnɛ apɔŋ kɔ abeki a dɔtɔf kəkɔloku ŋa: «Səsɔŋɛnɛ temer kətɔdi peri ta səntalip kədif Pol-ɛ.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Nəna oŋ ndɛkəl kəbəp ka aboc kiti aSuyif, nəkɔ nətola wəbɛ wəsɔdar pəkɛrɛ nu Pol pəmɔ ntɛ nəŋfaŋ kəmɔmən tetɔn belbel mɔ. Səna səncəmɛ səckar kədif kɔn ta ɛntabəp nu-ɛ.»
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Ntɛ wan ka wəkirɛ ka Pol ene pacloku toloku ta kəcəpɛ kɔ towul pɛdifɛ pɔn mɔ, k'ɔŋkɔ nde asɔdar ŋandirɛ mɔ, k'ɛmbɛrɛ k'oloku ti Pol.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Kɔ Pol ewe wəsɔdar wəpɔŋ wəlɔma k'oloku kɔ: «Məsolɛ wətɛmp nwɛ məkenɛ kɔ wəbɛ wəsɔdar wəRom, bawo ɛfaŋ kəsɔŋɛ kɔ kəcərɛ toloku tɔlɔma.»
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Kɔ wəsɔdar wəkakɔ ɛlɛk kɔ, kɔ ŋaŋkɔ ndena wəbɛ wəsɔdar wəRom.
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Kɔ wəbɛ wəsɔdar wəRom osumpər kɔ kəca kɔ ŋawurnɛ kəsək. K'eyif kɔ: «Ake toloku tɔ məyɔ ntɛ məfaŋ kəlok'im mɔ-ɛ?»
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Kɔ wətɛmp nwɛ oloku: «ASuyif alɔma ŋantəŋnɛ a ŋawer əm alna Pol mətorɛnɛ ŋa kɔ ndena aboc kiti aSuyif, pəmɔ ntɛ ŋaŋfaŋ kəyifət kɔ ŋamɔmən tetɔn belbel mɔ.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Mba məsɛp ta ŋatam əm dəmoloku de! Bawo afum wəco maŋkəlɛ kɔ tɔlɔm ŋa dacɔ ŋayi kəcəpɛ Pol towul pɛdifɛ pɔn. Ŋasɔŋɛnɛ temer kətɔdi yeri, kətɔmun ta ŋantanim kɔ-ɛ. Tɛm tantɛ ŋalip kəlompəsnɛ. Kəwosɛ kam gbəcərəm kɔ ŋayi kəkar.»
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Kɔ wəbɛ wəsɔdar wəRom ɛmɛŋkəs wətɛmp nwɛ a ta pəlɔmər sɔ nwɛ o nwɛ toloku tatɔkɔ oloku kɔ mɔ, k'ɛsak kɔ, k'ɔŋkɔ.
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Kɔ wəbɛ wəsɔdar wəRom ewe asɔdar ɔn apɔŋ mɛrəŋ, k'oloku ŋa: «Nəlɛk asɔdar masar mɛrəŋ (200), ayɛksɛnɛ fəlɛs wəco camət-mɛrəŋ, kɔ atɔmpər mbəncəran masar mɛrəŋ (200), ŋalompəsnɛ kəkɔ ka Sesari pibi-ana.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Nəlompəs sɔ fəlɛs, ntɛ tɔŋsɔŋɛ pakenɛ wəbɛ Felikəs Pol pəyi wəyeŋ mɔ.»
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Kɔ wəbɛ wəsɔdar wəRom encicɛ Filikəs areka nŋɛ ŋɛnaloku ntɛ mɔ:
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 «Ina, Kolodu Lisiyas, incic'am areka ŋaŋɛ məna wəbɛ kem Felikəs, icyif əm.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Wərkun wəkawɛ, aSuyif alɔma ŋalɛk kɔ ŋackɔ kənim. Mba alok'im a wəkom wəRom ɔfɔ, it'ɔsɔŋ em kəder kɔ asɔdar em kəbaŋər ŋa kɔ.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Ntɛ ifaŋ kəcərɛ tes ntɛ amboncɛ kɔ mɔ, k'intorɛnɛ kɔ nde aboc kiti aSuyif ŋayi mɔ.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 K'inəŋk, k'amboncɛ kɔ tes-ɛ, kəgbɛkəlɛnɛ kɔ nkɛ kəŋkotərɛnɛ sariyɛ səŋan mɔ, mba ali tes ɛləsər fɛ ntɛ pəmar padifɛ kɔ, kɔ pəyɔnɛ fɛ ti-ɛ, pabɛr kɔ dəbili mɔ.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Ntɛ alok'im kəsek kədif ka wərkun wəkawɛ oŋ mɔ, itɔ iŋken'am kɔ katəna. K'ilokɛnɛ aboncɛ ɔn tes, ŋakɔ ŋabokɛnɛ tetɔn nnɔ məna məyi mɔ. Dənda ɔfɔ lɔŋtaŋ.»
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 K'asɔdar ŋayɔ pəmɔ tatɔkɔ wəbɛ kəŋan ɛnasom ŋa mɔ. Kɔ ŋalɛk Pol kɔ ŋaŋkekərɛ kɔ pibi disrɛ haŋ Antipatiri.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Dɔckɔsɔk kɔ asɔdar alɔma ŋaluksərnɛ nde ŋandirɛ mɔ, kɔ ŋasak ayɛksɛnɛ fəlɛs ŋakekərɛ kɔ.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Ntɛ ŋambɛrɛ Sesari mɔ, kɔ ŋasɔŋ areka ŋaŋɔkɔ Felikəs wəbɛ ka dɔtɔf, kɔ ŋamentər kɔ Pol.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Ntɛ wəbɛ ka dɔtɔf elip kəkaraŋ areka nŋɛ mɔ, k'eyif Pol wəka atɔf ŋere məyɔnɛ-ɛ. Ntɛ ene a wəka Silisi ɔyɔnɛ mɔ,
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 kɔ wəbɛ Felikəs oloku: «Indecəŋkəl əm kɔ aboncɛ am tes ŋandeder-ɛ.» K'osom a pacaŋər Pol nde bili bɔkɔ bɛnayi nde abaŋka ŋa wəbɛ Herodu mɔ.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.