Atos 23

Kitabu ka Kanu (BSP) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Pol pəgbətnɛ aboc kiti aSuyif aŋɛ, k'oloku: «Kɔ ina, awɛnc im aŋa, amera ŋosoku pɛs ŋ'iŋkɔtɛnɛ fɔr ya Kanu kiriŋ haŋ mɔkɔ.»
1 E, pondo Paulo os olhos no conselho, disse: Varões irmãos, até ao dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Ananiyas wəloŋnɛ wəpɔŋ oloku akɔ ŋanayi Pol kəsək mɔ a ŋafer kɔ kəca dəkanca.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Kɔ Pol oloku kɔ: «Kanu kəndesut əm, məyɔnɛ pəmɔ damba dete ndɛ ancɛm alom ŋefer mɔ! Məndɛ nnɔ məckit im pəmɔ tɔkɔ sariyɛ səloku mɔ, mba məcloku a pasut im, tɔkɔ sariyɛ səmɔnɛ mɔ!»
3 Então, Paulo lhe disse: Deus te ferirá, parede branqueada! Tu estás aqui assentado para julgar-me conforme a lei e, contra a lei, me mandas ferir?
4 Afum akɔ ŋanayi di mɔ, ŋaloku: «Wəloŋnɛ wəpɔŋ ka Kanu məyi sɔ kəlɔməs ba?»
4 E os que ali estavam disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Kɔ Pol oluksɛ ŋa: «Awɛnc im aŋa, incərɛ fɛ a nkɔn ɔyɔnɛ wəloŋnɛ wəpɔŋ. Itɔ ancic dəYecicəs Yosoku disrɛ disrɛ: ‹Pəmar fɛ məlɔməs wəkiriŋ wəka afum am.›»
5 E Paulo disse: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Ntɛ tɛnayɔnɛ a aloŋkanɛ ŋanayi kəsək kin aSadisi kɔ kəŋkɔ aFarisi mɔ. Kɔ Pol ɛyɛfɛ k'ɛmpɛnɛ dim dəndo aboc kiti aSuyif ŋancyifət kɔ mɔ: «Awɛnc im aŋa! Ina sɔ, wəFarisi iyɔnɛ, wan ka aFarisi! K'ancəmbər im kəkiti-ɛ, kəlaŋ kem a afi ŋandeyɛfɛ defi kəsɔŋɛ ti!»
6 E Paulo, sabendo que uma parte era de saduceus, e outra, de fariseus, clamou no conselho: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseu! No tocante à esperança e ressurreição dos mortos sou julgado!
7 Ntɛ Pol oloku moloku mamɔkɔ mɔ, kɔ kəgbɛkəlɛnɛ kəyi aFarisi kɔ aSadisi dacɔ, kɔ kəgbɛyɛnɛ kəyi.
7 E, havendo dito isto, houve dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Kɔ aSadisi ŋaloku a kəyɛfɛ defi kəyi fɛ, mɛlɛkɛ meyi fɛ, yɔŋk kɔ arkifin yeyi fɛ. AFarisi kəca kəŋan, ŋanalaŋ a mamɔkɔ fəp meyi doru.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Kɔ sim səmpɛ haŋ, kɔ atəksɛ sariyɛ kəca ka aFarisi ŋayɛfɛ kɔ ŋambupərɛ pəpɔŋ, ŋacloku: «Sənəŋk fɛ ntɛ o ntɛ tɛlɛc nnɔ fum wəkawɛ eyi mɔ! Ancərɛ fɛ: Tɔlɔma ŋɔŋk, kɔ pəyɔnɛ fɛ ti-ɛ, mɛlɛkɛ molok-lokər kɔ.»
9 E originou-se um grande clamor; e, levantando-se os escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Nenhum mal achamos neste homem, e se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 Ntɛ kəgbɛkəlɛnɛ kənccɔŋnɛ oŋ kəcɔŋnɛ dəm kiriŋ mɔ, kɔ wəbɛ wəsɔdar wəpɔŋ enesɛ a ta ŋawatəri-watəri Pol, k'oloku asɔdar a ŋator ŋakɔ ŋalɛk Pol ŋaluksɛ kɔ nde asɔdar ŋandirɛ mɔ.
10 E, havendo grande dissensão, o tribuno, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a soldadesca, para que o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 Dɔckɔsɔk pibi kɔ Mariki ender Pol kənəŋk disrɛ, k'oloku: «Məbəknɛ! Tɔkɔ mənayɔn'em sede fɔr ya aboc kiti nde Yerusalɛm mɔ, mɛnɛ məkɔ sɔ məyɔn'em si Rom.»
11 E, na noite seguinte, apresentando-se-lhe o Senhor, disse: Paulo, tem ânimo! Porque, como de mim testificaste em Jerusalém, assim importa que testifiques também em Roma.
12 Ntɛ dec dɔsɔk mɔ, k'aSuyif alɔma ŋasek kədif Pol, kɔ ŋantəŋnɛ kəsɔŋɛnɛ temer kətɔdi yeri, kətɔmun haŋ ŋaclip ti.
12 Quando já era dia, alguns dos judeus fizeram uma conspiração e juraram dizendo que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Afum aŋɛ ŋanasek kədif Pol kaŋkɔ mɔ, ŋanckɔ haŋ ŋacepər afum wəco maŋkəlɛ.
13 E eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração.
14 Kɔ ŋaŋkɔ ŋabəp aloŋnɛ apɔŋ kɔ abeki a dɔtɔf kəkɔloku ŋa: «Səsɔŋɛnɛ temer kətɔdi peri ta səntalip kədif Pol-ɛ.
14 Estes foram ter com os principais dos sacerdotes e anciãos e disseram: Conjuramo-nos, sob pena de maldição, a nada provarmos até que matemos a Paulo.
15 Nəna oŋ ndɛkəl kəbəp ka aboc kiti aSuyif, nəkɔ nətola wəbɛ wəsɔdar pəkɛrɛ nu Pol pəmɔ ntɛ nəŋfaŋ kəmɔmən tetɔn belbel mɔ. Səna səncəmɛ səckar kədif kɔn ta ɛntabəp nu-ɛ.»
15 Agora, pois, vós, com o conselho, rogai ao tribuno que vo-lo traga amanhã, como querendo saber mais alguma coisa de seus negócios, e, antes que chegue, estaremos prontos para o matar.
16 Ntɛ wan ka wəkirɛ ka Pol ene pacloku toloku ta kəcəpɛ kɔ towul pɛdifɛ pɔn mɔ, k'ɔŋkɔ nde asɔdar ŋandirɛ mɔ, k'ɛmbɛrɛ k'oloku ti Pol.
16 E o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido acerca desta cilada, foi, e entrou na fortaleza, e o anunciou a Paulo.
17 Kɔ Pol ewe wəsɔdar wəpɔŋ wəlɔma k'oloku kɔ: «Məsolɛ wətɛmp nwɛ məkenɛ kɔ wəbɛ wəsɔdar wəRom, bawo ɛfaŋ kəsɔŋɛ kɔ kəcərɛ toloku tɔlɔma.»
17 E Paulo, chamando a si um dos centuriões, disse: Leva este jovem ao tribuno, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Kɔ wəsɔdar wəkakɔ ɛlɛk kɔ, kɔ ŋaŋkɔ ndena wəbɛ wəsɔdar wəRom.
18 Tomando-o ele, pois, o levou ao tribuno e disse: O preso Paulo, chamando-me a si, me rogou que te trouxesse este jovem, que tem alguma coisa que dizer-te.
19 Kɔ wəbɛ wəsɔdar wəRom osumpər kɔ kəca kɔ ŋawurnɛ kəsək. K'eyif kɔ: «Ake toloku tɔ məyɔ ntɛ məfaŋ kəlok'im mɔ-ɛ?»
19 E o tribuno, tomando- o pela mão e pondo-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que tens que me contar?
20 Kɔ wətɛmp nwɛ oloku: «ASuyif alɔma ŋantəŋnɛ a ŋawer əm alna Pol mətorɛnɛ ŋa kɔ ndena aboc kiti aSuyif, pəmɔ ntɛ ŋaŋfaŋ kəyifət kɔ ŋamɔmən tetɔn belbel mɔ.
20 E disse ele: Os judeus se concertaram rogar-te que amanhã leves Paulo ao conselho como tendo de inquirir dele mais alguma coisa ao certo.
21 Mba məsɛp ta ŋatam əm dəmoloku de! Bawo afum wəco maŋkəlɛ kɔ tɔlɔm ŋa dacɔ ŋayi kəcəpɛ Pol towul pɛdifɛ pɔn. Ŋasɔŋɛnɛ temer kətɔdi yeri, kətɔmun ta ŋantanim kɔ-ɛ. Tɛm tantɛ ŋalip kəlompəsnɛ. Kəwosɛ kam gbəcərəm kɔ ŋayi kəkar.»
21 Mas tu não os creias, porque mais de quarenta homens dentre eles lhe andam armando ciladas, os quais se obrigaram, sob pena de maldição, a não comerem nem beberem até que o tenham morto; e já estão apercebidos, esperando de ti promessa.
22 Kɔ wəbɛ wəsɔdar wəRom ɛmɛŋkəs wətɛmp nwɛ a ta pəlɔmər sɔ nwɛ o nwɛ toloku tatɔkɔ oloku kɔ mɔ, k'ɛsak kɔ, k'ɔŋkɔ.
22 Então, o tribuno despediu o jovem, mandando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Kɔ wəbɛ wəsɔdar wəRom ewe asɔdar ɔn apɔŋ mɛrəŋ, k'oloku ŋa: «Nəlɛk asɔdar masar mɛrəŋ (200), ayɛksɛnɛ fəlɛs wəco camət-mɛrəŋ, kɔ atɔmpər mbəncəran masar mɛrəŋ (200), ŋalompəsnɛ kəkɔ ka Sesari pibi-ana.
23 E, chamando dois centuriões, lhes disse: Aprontai para as três horas da noite duzentos soldados, e setenta de cavalo, e duzentos lanceiros para irem até Cesareia;
24 Nəlompəs sɔ fəlɛs, ntɛ tɔŋsɔŋɛ pakenɛ wəbɛ Felikəs Pol pəyi wəyeŋ mɔ.»
24 e aparelhai cavalgaduras, para que, pondo nelas a Paulo, o levem salvo ao governador Félix.
25 Kɔ wəbɛ wəsɔdar wəRom encicɛ Filikəs areka nŋɛ ŋɛnaloku ntɛ mɔ:
25 E escreveu uma carta que continha isto:
26 «Ina, Kolodu Lisiyas, incic'am areka ŋaŋɛ məna wəbɛ kem Felikəs, icyif əm.
26 Cláudio Lísias a Félix, potentíssimo governador, saúde.
27 Wərkun wəkawɛ, aSuyif alɔma ŋalɛk kɔ ŋackɔ kənim. Mba alok'im a wəkom wəRom ɔfɔ, it'ɔsɔŋ em kəder kɔ asɔdar em kəbaŋər ŋa kɔ.
27 Este homem foi preso pelos judeus; e, estando já a ponto de ser morto por eles, sobrevim eu com a soldadesca e o livrei, informado de que era romano.
28 Ntɛ ifaŋ kəcərɛ tes ntɛ amboncɛ kɔ mɔ, k'intorɛnɛ kɔ nde aboc kiti aSuyif ŋayi mɔ.
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, o levei ao seu conselho.
29 K'inəŋk, k'amboncɛ kɔ tes-ɛ, kəgbɛkəlɛnɛ kɔ nkɛ kəŋkotərɛnɛ sariyɛ səŋan mɔ, mba ali tes ɛləsər fɛ ntɛ pəmar padifɛ kɔ, kɔ pəyɔnɛ fɛ ti-ɛ, pabɛr kɔ dəbili mɔ.
29 E achei que o acusavam de algumas questões da sua lei, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou de prisão.
30 Ntɛ alok'im kəsek kədif ka wərkun wəkawɛ oŋ mɔ, itɔ iŋken'am kɔ katəna. K'ilokɛnɛ aboncɛ ɔn tes, ŋakɔ ŋabokɛnɛ tetɔn nnɔ məna məyi mɔ. Dənda ɔfɔ lɔŋtaŋ.»
30 E, sendo-me notificado que os judeus haviam de armar ciladas a esse homem, logo to enviei, mandando também aos acusadores que perante ti digam o que tiverem contra ele. Passa bem.
31 K'asɔdar ŋayɔ pəmɔ tatɔkɔ wəbɛ kəŋan ɛnasom ŋa mɔ. Kɔ ŋalɛk Pol kɔ ŋaŋkekərɛ kɔ pibi disrɛ haŋ Antipatiri.
31 Tomando, pois, os soldados a Paulo, como lhes fora mandado, o trouxeram de noite a Antipátride.
32 Dɔckɔsɔk kɔ asɔdar alɔma ŋaluksərnɛ nde ŋandirɛ mɔ, kɔ ŋasak ayɛksɛnɛ fəlɛs ŋakekərɛ kɔ.
32 No dia seguinte, deixando aos de cavalo irem com ele, tornaram à fortaleza;
33 Ntɛ ŋambɛrɛ Sesari mɔ, kɔ ŋasɔŋ areka ŋaŋɔkɔ Felikəs wəbɛ ka dɔtɔf, kɔ ŋamentər kɔ Pol.
33 os quais, logo que chegaram a Cesareia e entregaram a carta ao governador, lhe apresentaram Paulo.
34 Ntɛ wəbɛ ka dɔtɔf elip kəkaraŋ areka nŋɛ mɔ, k'eyif Pol wəka atɔf ŋere məyɔnɛ-ɛ. Ntɛ ene a wəka Silisi ɔyɔnɛ mɔ,
34 E o governador, lida a carta, perguntou de que província era; e, sabendo que era da Cilícia,
35 kɔ wəbɛ Felikəs oloku: «Indecəŋkəl əm kɔ aboncɛ am tes ŋandeder-ɛ.» K'osom a pacaŋər Pol nde bili bɔkɔ bɛnayi nde abaŋka ŋa wəbɛ Herodu mɔ.
35 disse: Ouvir-te-ei quando também aqui vierem os teus acusadores. E mandou que o guardassem no pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.