Atos 23

Kitabu ka Kanu (BSP) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Pol pəgbətnɛ aboc kiti aSuyif aŋɛ, k'oloku: «Kɔ ina, awɛnc im aŋa, amera ŋosoku pɛs ŋ'iŋkɔtɛnɛ fɔr ya Kanu kiriŋ haŋ mɔkɔ.»
1 Fitando Paulo os olhos no sinédrio, disse: Varões irmãos, até o dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Ananiyas wəloŋnɛ wəpɔŋ oloku akɔ ŋanayi Pol kəsək mɔ a ŋafer kɔ kəca dəkanca.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Kɔ Pol oloku kɔ: «Kanu kəndesut əm, məyɔnɛ pəmɔ damba dete ndɛ ancɛm alom ŋefer mɔ! Məndɛ nnɔ məckit im pəmɔ tɔkɔ sariyɛ səloku mɔ, mba məcloku a pasut im, tɔkɔ sariyɛ səmɔnɛ mɔ!»
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá a ti, parede branqueada; tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 Afum akɔ ŋanayi di mɔ, ŋaloku: «Wəloŋnɛ wəpɔŋ ka Kanu məyi sɔ kəlɔməs ba?»
4 Os que estavam ali disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Kɔ Pol oluksɛ ŋa: «Awɛnc im aŋa, incərɛ fɛ a nkɔn ɔyɔnɛ wəloŋnɛ wəpɔŋ. Itɔ ancic dəYecicəs Yosoku disrɛ disrɛ: ‹Pəmar fɛ məlɔməs wəkiriŋ wəka afum am.›»
5 Disse Paulo: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Ntɛ tɛnayɔnɛ a aloŋkanɛ ŋanayi kəsək kin aSadisi kɔ kəŋkɔ aFarisi mɔ. Kɔ Pol ɛyɛfɛ k'ɛmpɛnɛ dim dəndo aboc kiti aSuyif ŋancyifət kɔ mɔ: «Awɛnc im aŋa! Ina sɔ, wəFarisi iyɔnɛ, wan ka aFarisi! K'ancəmbər im kəkiti-ɛ, kəlaŋ kem a afi ŋandeyɛfɛ defi kəsɔŋɛ ti!»
6 Sabendo Paulo que uma parte era de saduceus e outra de fariseus, clamou no sinédrio: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus; é por causa da esperança da ressurreição dos mortos que estou sendo julgado.
7 Ntɛ Pol oloku moloku mamɔkɔ mɔ, kɔ kəgbɛkəlɛnɛ kəyi aFarisi kɔ aSadisi dacɔ, kɔ kəgbɛyɛnɛ kəyi.
7 Ora, dizendo ele isto, surgiu dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Kɔ aSadisi ŋaloku a kəyɛfɛ defi kəyi fɛ, mɛlɛkɛ meyi fɛ, yɔŋk kɔ arkifin yeyi fɛ. AFarisi kəca kəŋan, ŋanalaŋ a mamɔkɔ fəp meyi doru.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Kɔ sim səmpɛ haŋ, kɔ atəksɛ sariyɛ kəca ka aFarisi ŋayɛfɛ kɔ ŋambupərɛ pəpɔŋ, ŋacloku: «Sənəŋk fɛ ntɛ o ntɛ tɛlɛc nnɔ fum wəkawɛ eyi mɔ! Ancərɛ fɛ: Tɔlɔma ŋɔŋk, kɔ pəyɔnɛ fɛ ti-ɛ, mɛlɛkɛ molok-lokər kɔ.»
9 Daí procedeu grande clamor; e levantando-se alguns da parte dos fariseus, altercavam, dizendo: Não achamos nenhum mal neste homem. E se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 Ntɛ kəgbɛkəlɛnɛ kənccɔŋnɛ oŋ kəcɔŋnɛ dəm kiriŋ mɔ, kɔ wəbɛ wəsɔdar wəpɔŋ enesɛ a ta ŋawatəri-watəri Pol, k'oloku asɔdar a ŋator ŋakɔ ŋalɛk Pol ŋaluksɛ kɔ nde asɔdar ŋandirɛ mɔ.
10 E avolumando-se a dissenção, o comandante, temendo que Paulo fosse por eles despedaçado, mandou que os soldados descessem e o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 Dɔckɔsɔk pibi kɔ Mariki ender Pol kənəŋk disrɛ, k'oloku: «Məbəknɛ! Tɔkɔ mənayɔn'em sede fɔr ya aboc kiti nde Yerusalɛm mɔ, mɛnɛ məkɔ sɔ məyɔn'em si Rom.»
11 Na noite seguinte, apresentou-se-lhe o Senhor e disse: Tem bom ânimo: porque, como deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa que o dês também em Roma.
12 Ntɛ dec dɔsɔk mɔ, k'aSuyif alɔma ŋasek kədif Pol, kɔ ŋantəŋnɛ kəsɔŋɛnɛ temer kətɔdi yeri, kətɔmun haŋ ŋaclip ti.
12 Quando já era dia, coligaram-se os judeus e juraram sob pena de maldição que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Afum aŋɛ ŋanasek kədif Pol kaŋkɔ mɔ, ŋanckɔ haŋ ŋacepər afum wəco maŋkəlɛ.
13 Eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração;
14 Kɔ ŋaŋkɔ ŋabəp aloŋnɛ apɔŋ kɔ abeki a dɔtɔf kəkɔloku ŋa: «Səsɔŋɛnɛ temer kətɔdi peri ta səntalip kədif Pol-ɛ.
14 e estes foram ter com os principais sacerdotes e anciãos, e disseram: Conjuramo-nos sob pena de maldição a não provarmos coisa alguma até que matemos a Paulo.
15 Nəna oŋ ndɛkəl kəbəp ka aboc kiti aSuyif, nəkɔ nətola wəbɛ wəsɔdar pəkɛrɛ nu Pol pəmɔ ntɛ nəŋfaŋ kəmɔmən tetɔn belbel mɔ. Səna səncəmɛ səckar kədif kɔn ta ɛntabəp nu-ɛ.»
15 Agora, pois, vós, com o sinédrio, rogai ao comandante que o mande descer perante vós como se houvésseis de examinar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo antes que ele chegue.
16 Ntɛ wan ka wəkirɛ ka Pol ene pacloku toloku ta kəcəpɛ kɔ towul pɛdifɛ pɔn mɔ, k'ɔŋkɔ nde asɔdar ŋandirɛ mɔ, k'ɛmbɛrɛ k'oloku ti Pol.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo sabido da cilada, foi, entrou na fortaleza e avisou a Paulo.
17 Kɔ Pol ewe wəsɔdar wəpɔŋ wəlɔma k'oloku kɔ: «Məsolɛ wətɛmp nwɛ məkenɛ kɔ wəbɛ wəsɔdar wəRom, bawo ɛfaŋ kəsɔŋɛ kɔ kəcərɛ toloku tɔlɔma.»
17 Chamando Paulo um dos centuriões, disse: Leva este moço ao comandante, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Kɔ wəsɔdar wəkakɔ ɛlɛk kɔ, kɔ ŋaŋkɔ ndena wəbɛ wəsɔdar wəRom.
18 Tomando-o ele, pois, levou-o ao comandante e disse: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este moço, que tem alguma coisa a dizer-te.
19 Kɔ wəbɛ wəsɔdar wəRom osumpər kɔ kəca kɔ ŋawurnɛ kəsək. K'eyif kɔ: «Ake toloku tɔ məyɔ ntɛ məfaŋ kəlok'im mɔ-ɛ?»
19 O comandante tomou-o pela mão e, retirando-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que é que tens a contar-me?
20 Kɔ wətɛmp nwɛ oloku: «ASuyif alɔma ŋantəŋnɛ a ŋawer əm alna Pol mətorɛnɛ ŋa kɔ ndena aboc kiti aSuyif, pəmɔ ntɛ ŋaŋfaŋ kəyifət kɔ ŋamɔmən tetɔn belbel mɔ.
20 Disse ele: Os judeus combinaram rogar-te que amanhã mandes Paulo descer ao sinédrio, como que tendo de inquirir com mais precisão algo a seu respeito.
21 Mba məsɛp ta ŋatam əm dəmoloku de! Bawo afum wəco maŋkəlɛ kɔ tɔlɔm ŋa dacɔ ŋayi kəcəpɛ Pol towul pɛdifɛ pɔn. Ŋasɔŋɛnɛ temer kətɔdi yeri, kətɔmun ta ŋantanim kɔ-ɛ. Tɛm tantɛ ŋalip kəlompəsnɛ. Kəwosɛ kam gbəcərəm kɔ ŋayi kəkar.»
21 Tu, pois, não te deixes persuadir por eles; porque mais de quarenta homens dentre eles armaram ciladas, os quais juraram sob pena de maldição não comerem nem beberem até que o tenham morto; e agora estão aprestados, esperando a tua promessa.
22 Kɔ wəbɛ wəsɔdar wəRom ɛmɛŋkəs wətɛmp nwɛ a ta pəlɔmər sɔ nwɛ o nwɛ toloku tatɔkɔ oloku kɔ mɔ, k'ɛsak kɔ, k'ɔŋkɔ.
22 Então o comandante despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Kɔ wəbɛ wəsɔdar wəRom ewe asɔdar ɔn apɔŋ mɛrəŋ, k'oloku ŋa: «Nəlɛk asɔdar masar mɛrəŋ (200), ayɛksɛnɛ fəlɛs wəco camət-mɛrəŋ, kɔ atɔmpər mbəncəran masar mɛrəŋ (200), ŋalompəsnɛ kəkɔ ka Sesari pibi-ana.
23 Chamando dois centuriões, disse: Aprontai para a terceira hora da noite duzentos soldados de infantaria, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesaréia.
24 Nəlompəs sɔ fəlɛs, ntɛ tɔŋsɔŋɛ pakenɛ wəbɛ Felikəs Pol pəyi wəyeŋ mɔ.»
24 E mandou que aparelhassem cavalgaduras para que Paulo montasse, a fim de o levarem salvo ao governador Félix.
25 Kɔ wəbɛ wəsɔdar wəRom encicɛ Filikəs areka nŋɛ ŋɛnaloku ntɛ mɔ:
25 E escreveu-lhe uma carta nestes termos:
26 «Ina, Kolodu Lisiyas, incic'am areka ŋaŋɛ məna wəbɛ kem Felikəs, icyif əm.
26 Cláudio Lísias, ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 Wərkun wəkawɛ, aSuyif alɔma ŋalɛk kɔ ŋackɔ kənim. Mba alok'im a wəkom wəRom ɔfɔ, it'ɔsɔŋ em kəder kɔ asɔdar em kəbaŋər ŋa kɔ.
27 Este homem foi preso pelos judeus, e estava a ponto de ser morto por eles quando eu sobrevim com a tropa e o livrei ao saber que era romano.
28 Ntɛ ifaŋ kəcərɛ tes ntɛ amboncɛ kɔ mɔ, k'intorɛnɛ kɔ nde aboc kiti aSuyif ŋayi mɔ.
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao sinédrio deles;
29 K'inəŋk, k'amboncɛ kɔ tes-ɛ, kəgbɛkəlɛnɛ kɔ nkɛ kəŋkotərɛnɛ sariyɛ səŋan mɔ, mba ali tes ɛləsər fɛ ntɛ pəmar padifɛ kɔ, kɔ pəyɔnɛ fɛ ti-ɛ, pabɛr kɔ dəbili mɔ.
29 e achei que era acusado de questões da lei deles, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou prisão.
30 Ntɛ alok'im kəsek kədif ka wərkun wəkawɛ oŋ mɔ, itɔ iŋken'am kɔ katəna. K'ilokɛnɛ aboncɛ ɔn tes, ŋakɔ ŋabokɛnɛ tetɔn nnɔ məna məyi mɔ. Dənda ɔfɔ lɔŋtaŋ.»
30 E quando fui informado que haveria uma cilada contra o homem, logo to enviei, intimando também aos acusadores que perante ti se manifestem contra ele. Passa bem.
31 K'asɔdar ŋayɔ pəmɔ tatɔkɔ wəbɛ kəŋan ɛnasom ŋa mɔ. Kɔ ŋalɛk Pol kɔ ŋaŋkekərɛ kɔ pibi disrɛ haŋ Antipatiri.
31 Os soldados, pois, conforme lhes fora mandado, tomando a Paulo, o levaram de noite a Antipátride.
32 Dɔckɔsɔk kɔ asɔdar alɔma ŋaluksərnɛ nde ŋandirɛ mɔ, kɔ ŋasak ayɛksɛnɛ fəlɛs ŋakekərɛ kɔ.
32 Mas no dia seguinte, deixando aos de cavalaria irem com ele, voltaram à fortaleza;
33 Ntɛ ŋambɛrɛ Sesari mɔ, kɔ ŋasɔŋ areka ŋaŋɔkɔ Felikəs wəbɛ ka dɔtɔf, kɔ ŋamentər kɔ Pol.
33 os quais, logo que chegaram a Cesaréia e entregaram a carta ao governador, apresentaram-lhe também Paulo.
34 Ntɛ wəbɛ ka dɔtɔf elip kəkaraŋ areka nŋɛ mɔ, k'eyif Pol wəka atɔf ŋere məyɔnɛ-ɛ. Ntɛ ene a wəka Silisi ɔyɔnɛ mɔ,
34 Tendo lido a carta, o governador perguntou de que província ele era; e, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 kɔ wəbɛ Felikəs oloku: «Indecəŋkəl əm kɔ aboncɛ am tes ŋandeder-ɛ.» K'osom a pacaŋər Pol nde bili bɔkɔ bɛnayi nde abaŋka ŋa wəbɛ Herodu mɔ.
35 Ouvir-te-ei quando chegarem também os teus acusadores; e mandou que fosse guardado no pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.