Atos 22
Kitabu ka Kanu (BSP) vs ARC
1 «Awɛnc im aŋa, Abek'em aŋa!» Pol oncloku, «Nəcəŋkəl oŋ moloku mmɛ iyɔ mɛyacnɛnɛ mɔ.»
1 Varões irmãos e pais, ouvi agora a minha defesa perante vós.
2 Ntɛ ŋane pəccɔpər ŋa kusu kəŋan cəEbre mɔ, kɔ pənaŋkanɛ kəyɔ yeŋ.
2 (E, quando ouviram falar-lhes em língua hebraica, maior silêncio guardaram.) E disse:
3 «WəSuyif iyɔnɛ, pakom im dare da Tarəs, atɔf ŋa Silisi. Mba nnɔ dare dandɛ d'andusum im nnɔna Kamaliyel nwɛ afum fəp ŋancərɛ mɔ. Nwɛ ɛntəks'em belbel sariyɛ sa atem asu mɔ, k'inasumpər sɔ teta Kanu belbel kɔ abəkəc fəp, pəmɔ tantɛ pəyi nəna sɔ mɔkɔ mɔ.
3 Quanto a mim, sou varão judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade aos pés de Gamaliel, instruído conforme a verdade da lei de nossos pais, zeloso para com Deus, como todos vós hoje sois.
4 K'inatɔrəs afum alɔma aŋɛ ŋanacəmɛ dɔpɔ da Yesu dandɛ darəŋ mɔ haŋ kɔ ŋafi. K'iŋkot aran kɔ arkun, k'imbɛr ŋa dəbili.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em prisões, tanto homens como mulheres,
5 Wəloŋnɛ wəpɔŋ kɔ abeki a dɔtɔf fəp ŋayɔnɛ atəŋnɛ aka ti. Inasɔtər ŋa reka kəkenɛ afum em aka Damas, nde inckɔ kəkɔsumpər alaŋ akɔ ŋanayi di mɔ, ikɛrɛ ŋa fɔr ya abɛ kiriŋ nde Yerusalɛm pakɔsut.
5 como também o sumo sacerdote me é testemunha, e todo o conselho dos anciãos; e, recebendo destes cartas para os irmãos, fui a Damasco, para trazer manietados para Jerusalém aqueles que ali estivessem, a fim de que fossem castigados.
6 Dɔpɔ inayi iclɔtərnɛ Damas, daŋ peŋ, gbəncana babɔkɔ, kɔ pəmot pɔpɔŋ pɛyɛfɛ darenc kɔ pɛŋkɛl im pəwaŋkəra.
6 Ora, aconteceu que, indo eu já de caminho e chegando perto de Damasco, quase ao meio-dia, de repente me rodeou uma grande luz do céu.
7 K'intɛmpɛnɛ dəntɔf, k'ine dim ndɛ donclok'im: ‹Sol, Sol, ta ake tɔ məntɔrs'em-ɛ?›
7 E caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 K'iyif: ‹ Mariki, məna an'ɔfɔ-ɛ?›
8 E eu respondi: Quem és, Senhor? E disse-me: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Afum aŋɛ sənasol mɔ ŋananəŋk pəwaŋkəra papɔkɔ belbel, mba ŋanane fɛ dim da nwɛ onclok-lokər im mɔ.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, e se atemorizaram muito; mas não ouviram a voz daquele que falava comigo.
10 K'iyif kɔ: ‹Cəke cɔ pəmar iyɔ-ɛ, Mariki?›
10 Então, disse eu: Senhor, que farei? E o Senhor disse-me: Levanta-te e vai a Damasco, e ali se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Mba ntɛ pəwaŋkəra pa pəmot papɔkɔ pɛnasɔŋ'em kətɔnəŋk mɔ, afum akɔ sənasol mɔ ŋasumpər im kəca kɔ ŋaŋkekər'em haŋ kɔ imbɛrɛ Damas.
11 E, como eu não via por causa do esplendor daquela luz, fui levado pela mão dos que estavam comigo e cheguei a Damasco.
12 Mba fum wəlɔma ɛnayi di pacwe kɔ Ananiyas, pəcəmɛ tɛfaŋ ta Kanu darəŋ pəmɔ tɔkɔ sariyɛ səloku ti mɔ. Nwɛ aSuyif aŋɛ ŋanandɛ di ŋanacərɛ dɔtɔt amera mɔ.
12 E um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Kɔ Ananiyas ender nnɔ iyi mɔ, k'ɛncəm'em kəsək, k'olok'im: ‹Sol, wɛnc im, məluksərnɛ sɔ kənəŋk.› Gbəncana babɔkɔ k'inəŋk nkɔn Ananiyas.
13 vindo ter comigo e apresentando-se, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. E naquela mesma hora o vi.
14 Kɔ Ananiyas olok'im: ‹Kanu ka atem asu kəsɔŋ əm kəcərɛ ka tɛfaŋ tɔn, mənəŋk Wəlompu, məne sɔ dim dɔn,
14 E ele disse: O Deus de nossos pais de antemão te designou para que conheças a sua vontade, e vejas aquele Justo, e ouças a voz da sua boca.
15 bawo məndekɔyɔnɛ kɔ sede fɔr ya afum fəp kiriŋ ta ntɛ mənəŋk kɔ ntɛ məne sɔ mɔ.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Ndɛkəl oŋ ta ake tɔ məyi kəwonɛ-ɛ? Məyɛfɛ məyɔ pagbət əm dəromum teta Kanu, payak kiciya kam kəwe ka Mariki disrɛ.›
16 E, agora, por que te deténs? Levanta-te, e batiza-te, e lava os teus pecados, invocando o nome do Senhor.
17 Ntɛ ilukus Yerusalɛm mɔ, ictola nde kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu, kɔ kənəŋk kənder im kəyɛfɛ darenc.
17 E aconteceu que, tornando eu para Jerusalém, quando orava no templo, fui arrebatado para fora de mim.
18 Ti disrɛ, k'inəŋk Mariki Yesu, nwɛ ɛnalok'im: ‹Məkufɛ məwur Yerusalɛm, bawo ŋafɔdewosɛ kəne sede səkɔ məsumpər tetem mɔ.›
18 E vi aquele que me dizia: Dá-te pressa e sai apressadamente de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 K'iloku kɔ: ‹Mariki, ŋancərɛ a inckɔ dəkətola Kanu da aSuyif, icsut, icbɛr afum dəbili aŋɛ ŋanalaŋ tetam mɔ.
19 E eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu lançava na prisão e açoitava nas sinagogas os que criam em ti.
20 Ntɛ analoŋ mecir ma sede sam Etiyɛn mɔ, ina wəkawɛ yati inayi di, kɔ mes maŋan mɔmbɔt im. In'ɛnamɛŋkɛ akakɔ ŋanadif kɔ mɔ yati yamos.›
20 E, quando o sangue de Estêvão, tua testemunha, se derramava, também eu estava presente, e consentia na sua morte, e guardava as vestes dos que o matavam.
21 Mba kɔ Mariki olok'im: ‹Məkɔ! Pəbɔlɛ pɔ ina indesom əm, nde atɔyɔnɛ aSuyif ŋayi mɔ.›»
21 E disse-me: Vai, porque hei de enviar-te aos gentios de longe.
22 Afum ŋanacəŋkəl kɔ haŋ tɛm ntɛ ɛnaloku toloku tatɔkɔ mɔ, mba ndɛkəl oŋ kɔ ŋampɛnɛ sim ŋacloku: «Pamələk kɔ! Ta pasak fum pəmɔ wəkawɛ pəyi doru.»
22 E ouviram-no até esta palavra e levantaram a voz, dizendo: Tira da terra um tal homem, porque não convém que viva!
23 Kɔ ŋaŋkulɛ-kulɛ, kɔ ŋaŋgbal suma səŋan kɔ ŋaləm kəbof darenc.
23 E, clamando eles, e arrojando de si as vestes, e lançando pó para o ar,
24 Kɔ wəbɛ wəsɔdar wəRom osom asɔdar ɔn a pabɛrsɛnɛ kɔ dəkədirɛ daŋan. K'oloku a pasut Pol ntɛ tɔŋsɔŋɛ pəloku-loku, pacərɛ te tɔkɔ ɔyɔ ntɛ tɔsɔŋɛ afum kəkulɛ-kulɛ tetɔn mɔ.
24 o tribuno mandou que o levassem para a fortaleza, dizendo que o examinassem com açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Ntɛ anakot Pol kəkɔsut kɔ mɔ, kɔ Pol eyif wəbɛ wəsɔdar wəkɔ ɛnayi di mɔ: «Awos'am kəsut wəkom wəRom nwɛ antɔkiti mɔ ba?»
25 E, quando o estavam atando com correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um romano, sem ser condenado?
26 Ntɛ wəbɛ wəsɔdar nwɛ ene toloku tatɔkɔ mɔ, k'ɔŋkɔ pəyif wəbɛ wəsɔdar wəpɔŋ, pəcloku: «Cəke məndeyɔ-ɛ? Wəkom wəRom ɔfɔ.»
26 E, ouvindo isto, o centurião foi e anunciou ao tribuno, dizendo: Vê o que vais fazer, porque este homem é romano.
27 Kɔ wəbɛ wəpɔŋ wəsɔdar wəRom ender k'eyif kɔ: «Məlok'im kance, wəkom wəRom məyɔnɛ ba?»
27 E, vindo o tribuno, disse-lhe: Dize-me, és tu romano? E ele disse: Sim.
28 Kɔ wəbɛ wəpɔŋ wəsɔdar wəRom nwɛ oloku sɔ: «Ina, pəsam pɛlarəm p'isɔtɔnɛ kəyɔnɛ ka wəRom!»
28 E respondeu o tribuno: Eu com grande soma de dinheiro alcancei este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu sou-o de nascimento.
29 Gbəncana babɔkɔ, akɔ pənamar ŋasɔŋɛ Pol kəlok-loku mɔ ŋambɔlɛ, kɔ wəbɛ wəsɔdar enesɛ, k'ɛncərɛ a wəkom wəRom yati nkɔn wəbɛ wəsɔdar ɔsɔŋɛ k'aŋkot.
29 E logo dele se apartaram os que o haviam de examinar; e até o tribuno teve temor, quando soube que era romano, visto que o tinha ligado.
30 Dɔckɔsɔk wəbɛ wəka asɔdar nwɛ pəfaŋ kəcərɛ tes tɔkɔ aSuyif akakɔ ŋamboncɛ Pol mɔ, k'oloku a pasikəli kɔ, k'oloku sɔ aloŋnɛ apɔŋ kɔ aboc kiti aSuyif fəp kəloŋkanɛ. Kɔ wəbɛ ɛŋkɛrɛ Pol k'ɛncəmbər kɔ fɔr yaŋan kiriŋ.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões e mandou vir os principais dos sacerdotes e todo o seu conselho; e, trazendo Paulo, o apresentou diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.