Atos 21
Kitabu ka Kanu (BSP) vs NVI
1 Ntɛ səmbaŋərnɛ ŋa mɔ, kɔ səyekti abɛla kəkɔ ka Kɔs. Dɔckɔsɔk kɔ səncepər sɔ haŋ Rodu, kɔ səyɛfɛ dəndo kɔ səŋkɔ dare da Patara.
1 Depois de nos separarmos deles, embarcamos e navegamos diretamente para Cós. No dia seguinte fomos para Rodes, e dali até Pátara.
2 Ntɛ səmbəp di abil nŋɛ ŋɛnccali kəba kəkɔ ka ntende atɔf ŋa Fenisi mɔ, kɔ səmbɛkɛ ŋi, kɔ səncali.
2 Encontrando um navio que ia fazer a travessia para a Fenícia, embarcamos nele e partimos.
3 Sənadetɛfərnɛ Sipər, kɔ səsak si kəca kəmeriya, kɔ səŋkɔ kəca ka atɔf ŋa Siri, kɔ səŋkɔ səpɛ dare da Tir nde pənamar abil ŋotorɛ ca yɔkɔ ŋɛnayɔ disrɛ mɔ.
3 Depois de avistarmos Chipre e seguirmos rumo sul, navegamos para a Síria. Desembarcamos em Tiro, onde o nosso navio deveria deixar sua carga.
4 Ntɛ sənabəp di acɛpsɛ a Yesu mɔ, kɔ səyi di mata camət-mɛrəŋ. Kəcɔŋəs ka Amera ŋa Kanu disrɛ kɔ ŋaŋgbiŋər Pol a ta pəpɛ Yerusalɛm.
4 Encontrando os discípulos dali, ficamos com eles sete dias. Eles, pelo Espírito, recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Ntɛ kiyi kosu dəndo kənalip mɔ, kɔ səŋkɔ. Kɔ alaŋ fəp ŋancəmbər su, kəyɛfɛ aran kəbəp awut haŋ kɔ səwur dare disrɛ, kɔ səŋkɔ səcəp suwu dəndo dɛgbɛp kətola Kanu.
5 Mas quando terminou o nosso tempo ali, partimos e continuamos nossa viagem. Todos os discípulos, com suas mulheres e filhos, nos acompanharam até fora da cidade, e ali na praia nos ajoelhamos e oramos.
6 Ntɛ sənalembərnɛ ŋa mɔ, kɔ səmbɛkɛ debil, kɔ ŋa ŋalukus ndaraŋan.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos, e eles voltaram para casa.
7 Kɔ səna, kələpəs kosu kəkɔt kɔ səmbɛkɛ dare da Tir kəkɔ ka dare da Pətolemay. Nde sənakɔ səyif awɛnc asu aŋa alaŋ mɔ, kɔ səncepərɛnɛ di dɔsɔk din.
7 Demos prosseguimento à nossa viagem partindo de Tiro, e aportamos em Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Dɔckɔsɔk dɔ sənayɛfɛ di kəkɔ dare da Sesari. Dəndo sənabɛrɛ kəlɔ ka Filip, wəcam ka toloku tɔtɔt, nwɛ ɛnayɔnɛ wəkin ka afum camət-mɛrəŋ aŋɛ anayɛk-yɛk Yerusalɛm mɔ. Kɔ səncepərnɛ dəndo mata camət-mɛrəŋ.
8 Partindo no dia seguinte, chegamos a Cesaréia e ficamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete.
9 Filip ɛnayɔ awut aran maŋkəlɛ aŋɛ ŋanatɔcərɛ arkun mɔ, aŋɛ ŋancdəŋk moloku mmɛ Kanu kəncmar ŋa kəcam mɔ.
9 Ele tinha quatro filhas virgens, que profetizavam.
10 Ntɛ sənayi di mataka mɛlarəm mɔ, kɔ sayibɛ səlɔma səntor dare da Sesari kəyɛfɛ ka atɔf ŋa Yude, pacwe kɔ Akabus.
10 Depois de passarmos ali vários dias, desceu da Judéia um profeta chamado Ágabo.
11 Ntɛ encder nnɔ səyi mɔ, k'ɛlɛk bɛlɛt ba Pol, k'oŋkotnɛ wɛcək kɔ waca. K'oloku: «Nəcəŋkəl ntɛ Amera Ŋecempi ŋa Kanu ŋoloku mɔ: Fum nwɛ ɔyɔ bɛlɛt bambɛ mɔ, tantɛ tɔ abɛ aSuyif alɔma ŋandekot kɔ Yerusalɛm, ŋabɛr kɔ atɔyɔnɛ aSuyif dəwaca.»
11 Vindo ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e, amarrando as suas próprias mãos e pés, disse: "Assim diz o Espírito Santo: ‘Desta maneira os judeus amarrarão o dono deste cinto em Jerusalém e o entregarão aos gentios’ ".
12 Ntɛ səne toloku tatɔkɔ kɔ afum akɔ ŋanayi su kəsək mɔ, kɔ səlɛtsɛnɛ Pol ta pəpɛ Yerusalɛm.
12 Quando ouvimos isso, nós e o povo dali rogamos a Paulo que não subisse para Jerusalém.
13 Mba kɔ Pol oluksɛ su: «Ta ake tɔ nəmbokɛ, nəsɔŋ'em abəkəc kəlɛcɛ-ɛ? Iwosɛ kəkot kem, iwosɛ sɔ kəfi kem Yerusalɛm teta tewe ta Mariki Yesu.»
13 Então Paulo respondeu: "Por que vocês estão chorando e partindo o meu coração? Estou pronto não apenas para ser amarrado, mas também para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus".
14 Ntɛ anasɛp kɔ antɔtam Pol dəmoloku mɔ, kɔ sənce kɔ. Kɔ səntola: «Kanu kəsɔŋɛ tɛfaŋ ta Mariki teyi!»
14 Como não pudemos dissuadi-lo, desistimos e dissemos: "Seja feita a vontade do Senhor".
15 Ntɛ səncepərɛnɛ mataka mamɔkɔ dare da Sesari mɔ kɔ səlompəsnɛ, kɔ səlɛk dɔpɔ kəpɛ ka Yerusalɛm.
15 Depois disso, preparamo-nos e subimos para Jerusalém.
16 Kɔ səsol kɔ acɛpsɛ a Yesu alɔma aŋɛ sənader kəyɛfɛ ka dare da Sesari mɔ. Kɔ ŋaŋkekərɛ su nda fum wəlɔma nwɛ pənamar səyi ndɔrɔn mɔ, pacwe kɔ Manasɔŋ. WəSipər ɛnayi, ɛnayɔnɛ wəcɛpsɛ wəka Yesu darəŋ kəyɛfɛ ntɛ pənawon mɔ.
16 Alguns dos discípulos de Cesaréia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, onde devíamos ficar. Ele era natural de Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Kəbɛrɛ kosu Yerusalɛm, kɔ awɛnc asu aŋa alaŋ ŋaselɛnɛ su pəbotu disrɛ.
17 Quando chegamos em Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Dɔckɔsɔk kɔ səsol kɔ Pol, kɔ səŋkɔ ndena Sak. Kɔ abeki a kəloŋkanɛ ka alaŋ a Yerusalɛm fəp ŋambəpsɛnɛ dəndo.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros estavam presentes.
19 Kɔ Pol ɛfaynɛ ŋa, k'ɛyɛfɛ kəlɔmər ŋa tin tin tin mes fəp mmɛ Kanu kənamar kɔ kəyɔ aSuyif dacɔ mɔ.
19 Paulo os saudou e relatou minuciosamente o que Deus havia feito entre os gentios por meio do seu ministério.
20 Ntɛ ŋalip kəcəŋkəl Pol mɔ, kɔ ŋayek-yekəs Kanu. Kɔ ŋaloku Pol: «Məmɔmən wɛnc kosu, afum asu wul wɛlarəm ŋayɔnɛ alaŋ a Yesu kɔ ŋasumpərɛnɛ sɔ Sariyɛ waca mɛrəŋ.
20 Ouvindo isso, eles louvaram a Deus e disseram a Paulo: "Veja, irmão, quantos milhares de judeus creram, e todos eles são zelosos da lei.
21 Awa aSuyif alɔma ŋacɛm-cɛmmɛ kəne a kətəksɛ kam disrɛ a məloku aSuyif aŋɛ ŋayi afum acuru dacɔ mɔ a ŋasak sariyɛ sa Musa: Ta ŋakənc awut, ta ŋacəmɛ mɔyɔ mokur ma aSuyif darəŋ.
21 Eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a se afastarem de Moisés, dizendo-lhes que não circuncidem seus filhos nem vivam de acordo com os nossos costumes.
22 Cəke c'andeyɔ-ɛ? Bawo ŋaŋkɔne a mənder nnɔ.
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou;
23 Awa məyɔ tɔkɔ səndelok'əm mɔ. Səyɔ nnɔ arkun maŋkəlɛ aŋɛ ŋanasɔŋ Kanu temer mɔ.
23 portanto, faça o que lhe dizemos. Estão conosco quatro homens que fizeram um voto.
24 Məlɛk ŋa, nəkɔ kəlɔ kɔpɔŋ ka Kanu, məsɔkəsnɛ kɔ ŋa. Kɔ məwosɛ-ɛ, məlɛk kəwurɛ pəsam pa kəway kəŋan ka kəloŋnɛ, ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋafonnɛ səbomp mɔ. Ti disrɛ fəp fəndetam kəcərɛ a mes mɔkɔ asɔŋɛ ŋa kəcərɛ tetam mɔ fəp mɔyɔnɛ fɛ kance, a məna sɔ yati məleləs teta sariyɛ sa Musa.
24 Participe com esses homens dos rituais de purificação e pague as despesas deles, para que rapem a cabeça. Então todos saberão que não é verdade o que falam de você, mas que você continua vivendo em obediência à lei.
25 Ntɛ tɔyɔnɛ ta atɔyɔnɛ aSuyif aŋɛ ŋayɔnɛ alaŋ mɔ, sənəŋk a pəntesɛ kəcicɛ ŋa reka kəbocɛ ŋa tɔnc: A ta ŋasɔm sɛm nyɛ aloŋnɛnɛ mɛrəŋka mɔ, ta ŋamun mecir, ta ŋasɔm sɛm nyɛ antɔfay mera mɔ, ta ŋasumpər dalakɔ.»
25 Quanto aos gentios convertidos, já lhes escrevemos a nossa decisão de que eles devem abster-se de comida sacrificada aos ídolos, do sangue, da carne de animais estrangulados e da imoralidade sexual".
26 Dɔckɔsɔk kɔ Pol ɛlɛk afum aŋɛ, kɔ ŋancop kəsɔkəsnɛ, k'ɛmbɛrɛ kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu disrɛ, k'ɔŋkɔ pəbonc dɔsɔk ndɛ kəsɔkəsnɛ kəŋan kəndelip mɔ, kɔ dɔsɔk ndɛ andeloŋnɛnɛ nwɛ o nwɛ mɔ.
26 No dia seguinte Paulo tomou aqueles homens e purificou-se juntamente com eles. Depois foi ao templo para declarar o prazo do cumprimento dos dias da purificação e da oferta que seria feita individualmente em favor deles.
27 Dəkələpəsər da mataka mamɔkɔ camət-mɛrəŋ, ntɛ aSuyif alɔma aŋɛ ŋayɛfɛ atɔf ŋa Asi ŋanəŋk Pol kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu disrɛ mɔ, kɔ ŋampɛnɛ bəkəc ya afum fəp, kɔ ŋasumpər kɔ.
27 Quando já estavam para terminar os sete dias, alguns judeus da Província da Ásia, vendo Paulo no templo, agitaram toda a multidão e o agarraram,
28 Ŋackulɛ-kulɛ: «Arkun a Yisrayel, nəder nəmar su! Wəkawɛ ɛntəksɛ afum fəp kəfo o kəfo tɔkɔ tɔntɔtesɛ afum asu, sariyɛ sosu, kɔ nnɔ kəfo kaŋkɛ mɔ! Ali aKresi ɛmbɛrsɛnɛ ŋa nnɔ kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu, k'eyik-yikəs kəfo kəsoku kaŋkɛ!»
28 gritando: "Israelitas, ajudem-nos! Este é o homem que ensina a todos em toda parte contra o nosso povo, contra a nossa lei e contra este lugar. Além disso, ele fez entrar gregos no templo e profanou este santo lugar".
29 Ŋanabokɛnɛ ntɛ bawo tɔcɔkɔ-cɔkɔ ŋananəŋk Pol kɔ Tirofimo wəka Efesi ŋasol dare disrɛ, kɔ ŋancɛm-cɛmnɛ a Pol ɛnabɛrsɛnɛ kɔ kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu disrɛ.
29 Anteriormente eles haviam visto o efésio Trófimo na cidade com Paulo e julgaram que Paulo o tinha introduzido no templo.
30 Kɔ dare məlməl deyi yamayama, kɔ afum ŋayɛfɛ waca fəp kɔ ŋasumpər Pol, kɔ ŋaliŋəs kɔ kəwurɛnɛ abaŋka ŋa kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu disrɛ, k'ancaŋəs cumba katina.
30 Toda a cidade ficou alvoroçada, e juntou-se uma multidão. Agarrando Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e imediatamente as portas foram fechadas.
31 Ntɛ ŋanayi kəsɛp kədif kɔ mɔ, k'aŋkɔ paloku wəbɛ wəsɔdar wəRom a pəyamayama peyi Yerusalɛm fəp.
31 Tentando eles matá-lo, chegaram notícias ao comandante das tropas romanas de que toda a cidade de Jerusalém estava em tumulto.
32 Gbəncana babɔkɔ kɔ wəbɛ wəsɔdar wəpɔŋ nwɛ ɛlɛk asɔdar kɔ abɛ aŋan alɔma kɔ ŋayɛksɛ kəkɔ di. Ntɛ aSuyif ŋanəŋk asɔdar aŋɛ kɔ abɛ aŋan mɔ, kɔ ŋasak kəsut Pol.
32 Ele reuniu imediatamente alguns oficiais e soldados, e com eles correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os seus soldados, pararam de espancar Paulo.
33 Kɔ wəbɛ wəpɔŋ wəsɔdar nwɛ ɔncɔŋnɛ, k'osumpər Pol, k'osom a pakotɛ kɔ gbekce mɛrəŋ. K'eyif fum nwɛ ɔyɔnɛ mɔ, kɔ tɔkɔ ɔyɔ mɔ.
33 O comandante chegou, prendeu-o e ordenou que ele fosse amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era ele e o que tinha feito.
34 Kənay kaŋkɔ dacɔ, alɔma ŋackulɛ ntɛ, akɔ ŋackulɛ tɔkɔ. Ntɛ ɛnader pəyi oŋ ta eŋne tɔlɔm o tɔlɔm teta pəyamayama papɔkɔ mɔ, kɔ wəbɛ oloku a pakekərɛ Pol dəkədirɛ da asɔdar.
34 Alguns da multidão gritavam uma coisa, outros gritavam outra; não conseguindo saber ao certo o que havia acontecido, por causa do tumulto, o comandante ordenou que Paulo fosse levado para a fortaleza.
35 Ntɛ Pol ɛmbəp dəkusuŋka mɔ, kɔ asɔdar ŋasipnɛ kɔ, bawo ŋananesɛnɛ kɔ pəlec pɔkɔ afum ŋanafaŋ kəyɔ kɔ mɔ.
35 Quando chegou às escadas, a violência do povo era tão grande que ele precisou ser carregado pelos soldados.
36 Kənay ka afum kənacəmɛ Pol darəŋ, ŋackulɛ: «Pamələk kɔ!»
36 A multidão que o seguia continuava gritando: "Acaba com ele! "
37 Tɛm ntɛ anadekɔfaŋ kɔ kəbərsɛnɛ dəkədirɛ da asɔdar mɔ, kɔ Pol eyif wəbɛ wəsɔdar cəKresi: «Aŋwos'em kəlok'əm tes tɔlɔma ba?» Kɔ wəbɛ eyif kɔ: «Məncərɛ kəcɔp cəKresi ba?
37 Quando os soldados estavam para introduzir Paulo na fortaleza, ele perguntou ao comandante: "Posso dizer-te algo? " "Você fala grego? ", perguntou ele.
38 Bafɔ wəMisira məyɔnɛ, wəkɔ ɛntɛp kəcsɔŋɛ pəyamayama kəyi mɔ, məkɛrɛ adifət afum wul maŋkəlɛ (4000) nde dətɛgbərɛ ba?»
38 "Não é você o egípcio que iniciou uma revolta e há algum tempo levou quatro mil assassinos para o deserto? "
39 Kɔ Pol oloku: «Awoŋ! Ina, wəSuyif iyɔnɛ, dare da Tarəs atɔf ŋa Silisi aŋkom im, fum wəka dare dɔpɔŋ de! Intol'am, məwosɛ ilok-lokər afum.»
39 Paulo respondeu: "Sou judeu, cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Permite-me falar ao povo".
40 Kɔ wəbɛ wəsɔdar owosɛ kɔ ti. Kɔ Pol ɛmpɛ k'ɛncəmɛ dəkusuŋka, k'ɛfɛk afum kəca. Kɔ afum fəp ŋancaŋk, k'ɔncɔpər ŋa cəEbre, kusu ka aSuyif aka di.
40 Tendo recebido permissão do comandante, Paulo levantou-se na escadaria e fez sinal à multidão. Quando todos fizeram silêncio, dirigiu-se a eles em aramaico:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.