Atos 21

Kitabu ka Kanu (BSP) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ntɛ səmbaŋərnɛ ŋa mɔ, kɔ səyekti abɛla kəkɔ ka Kɔs. Dɔckɔsɔk kɔ səncepər sɔ haŋ Rodu, kɔ səyɛfɛ dəndo kɔ səŋkɔ dare da Patara.
1 E aconteceu que, separando-nos deles, navegamos e fomos correndo caminho direito e chegamos a Cós e, no dia seguinte, a Rodes, de onde passamos a Pátara.
2 Ntɛ səmbəp di abil nŋɛ ŋɛnccali kəba kəkɔ ka ntende atɔf ŋa Fenisi mɔ, kɔ səmbɛkɛ ŋi, kɔ səncali.
2 Achando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele e partimos.
3 Sənadetɛfərnɛ Sipər, kɔ səsak si kəca kəmeriya, kɔ səŋkɔ kəca ka atɔf ŋa Siri, kɔ səŋkɔ səpɛ dare da Tir nde pənamar abil ŋotorɛ ca yɔkɔ ŋɛnayɔ disrɛ mɔ.
3 E, indo já à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; porque o navio havia de ser descarregado ali.
4 Ntɛ sənabəp di acɛpsɛ a Yesu mɔ, kɔ səyi di mata camət-mɛrəŋ. Kəcɔŋəs ka Amera ŋa Kanu disrɛ kɔ ŋaŋgbiŋər Pol a ta pəpɛ Yerusalɛm.
4 E, achando discípulos, ficamos ali sete dias; e eles, pelo Espírito, diziam a Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Ntɛ kiyi kosu dəndo kənalip mɔ, kɔ səŋkɔ. Kɔ alaŋ fəp ŋancəmbər su, kəyɛfɛ aran kəbəp awut haŋ kɔ səwur dare disrɛ, kɔ səŋkɔ səcəp suwu dəndo dɛgbɛp kətola Kanu.
5 E, havendo passado ali aqueles dias, saímos e seguimos nosso caminho, acompanhando-nos todos, cada um com sua mulher e filhos até fora da cidade; e, postos de joelhos na praia, oramos.
6 Ntɛ sənalembərnɛ ŋa mɔ, kɔ səmbɛkɛ debil, kɔ ŋa ŋalukus ndaraŋan.
6 E, saudando-nos uns aos outros, subimos ao navio; e eles voltaram para casa.
7 Kɔ səna, kələpəs kosu kəkɔt kɔ səmbɛkɛ dare da Tir kəkɔ ka dare da Pətolemay. Nde sənakɔ səyif awɛnc asu aŋa alaŋ mɔ, kɔ səncepərɛnɛ di dɔsɔk din.
7 E nós, concluída a navegação de Tiro, viemos a Ptolemaida; e, havendo saudado os irmãos, ficamos com eles um dia.
8 Dɔckɔsɔk dɔ sənayɛfɛ di kəkɔ dare da Sesari. Dəndo sənabɛrɛ kəlɔ ka Filip, wəcam ka toloku tɔtɔt, nwɛ ɛnayɔnɛ wəkin ka afum camət-mɛrəŋ aŋɛ anayɛk-yɛk Yerusalɛm mɔ. Kɔ səncepərnɛ dəndo mata camət-mɛrəŋ.
8 No dia seguinte, partindo dali Paulo e nós que com ele estávamos, chegamos a Cesareia; e, entrando em casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Filip ɛnayɔ awut aran maŋkəlɛ aŋɛ ŋanatɔcərɛ arkun mɔ, aŋɛ ŋancdəŋk moloku mmɛ Kanu kəncmar ŋa kəcam mɔ.
9 Tinha este quatro filhas donzelas, que profetizavam.
10 Ntɛ sənayi di mataka mɛlarəm mɔ, kɔ sayibɛ səlɔma səntor dare da Sesari kəyɛfɛ ka atɔf ŋa Yude, pacwe kɔ Akabus.
10 E, demorando-nos ali por muitos dias, chegou da Judeia um profeta, por nome Ágabo;
11 Ntɛ encder nnɔ səyi mɔ, k'ɛlɛk bɛlɛt ba Pol, k'oŋkotnɛ wɛcək kɔ waca. K'oloku: «Nəcəŋkəl ntɛ Amera Ŋecempi ŋa Kanu ŋoloku mɔ: Fum nwɛ ɔyɔ bɛlɛt bambɛ mɔ, tantɛ tɔ abɛ aSuyif alɔma ŋandekot kɔ Yerusalɛm, ŋabɛr kɔ atɔyɔnɛ aSuyif dəwaca.»
11 e, vindo ter conosco, tomou a cinta de Paulo e, ligando-se os seus próprios pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: Assim ligarão os judeus, em Jerusalém, o varão de quem é esta cinta e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Ntɛ səne toloku tatɔkɔ kɔ afum akɔ ŋanayi su kəsək mɔ, kɔ səlɛtsɛnɛ Pol ta pəpɛ Yerusalɛm.
12 E, ouvindo nós isto, rogamos- lhe, tanto nós como os que eram daquele lugar, que não subisse a Jerusalém.
13 Mba kɔ Pol oluksɛ su: «Ta ake tɔ nəmbokɛ, nəsɔŋ'em abəkəc kəlɛcɛ-ɛ? Iwosɛ kəkot kem, iwosɛ sɔ kəfi kem Yerusalɛm teta tewe ta Mariki Yesu.»
13 Mas Paulo respondeu: Que fazeis vós, chorando e magoando-me o coração? Porque eu estou pronto não só a ser ligado, mas ainda a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Ntɛ anasɛp kɔ antɔtam Pol dəmoloku mɔ, kɔ sənce kɔ. Kɔ səntola: «Kanu kəsɔŋɛ tɛfaŋ ta Mariki teyi!»
14 E, como não podíamos convencê-lo, nos aquietamos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Ntɛ səncepərɛnɛ mataka mamɔkɔ dare da Sesari mɔ kɔ səlompəsnɛ, kɔ səlɛk dɔpɔ kəpɛ ka Yerusalɛm.
15 Depois daqueles dias, havendo feito os nossos preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Kɔ səsol kɔ acɛpsɛ a Yesu alɔma aŋɛ sənader kəyɛfɛ ka dare da Sesari mɔ. Kɔ ŋaŋkekərɛ su nda fum wəlɔma nwɛ pənamar səyi ndɔrɔn mɔ, pacwe kɔ Manasɔŋ. WəSipər ɛnayi, ɛnayɔnɛ wəcɛpsɛ wəka Yesu darəŋ kəyɛfɛ ntɛ pənawon mɔ.
16 E foram também conosco alguns discípulos de Cesareia, levando consigo um certo Mnasom, natural de Chipre, discípulo antigo, com quem havíamos de hospedar-nos.
17 Kəbɛrɛ kosu Yerusalɛm, kɔ awɛnc asu aŋa alaŋ ŋaselɛnɛ su pəbotu disrɛ.
17 E, logo que chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam de muito boa vontade.
18 Dɔckɔsɔk kɔ səsol kɔ Pol, kɔ səŋkɔ ndena Sak. Kɔ abeki a kəloŋkanɛ ka alaŋ a Yerusalɛm fəp ŋambəpsɛnɛ dəndo.
18 No dia seguinte, Paulo entrou conosco em casa de Tiago, e todos os anciãos vieram ali.
19 Kɔ Pol ɛfaynɛ ŋa, k'ɛyɛfɛ kəlɔmər ŋa tin tin tin mes fəp mmɛ Kanu kənamar kɔ kəyɔ aSuyif dacɔ mɔ.
19 E, havendo-os saudado, contou- lhes minuciosamente o que por seu ministério Deus fizera entre os gentios.
20 Ntɛ ŋalip kəcəŋkəl Pol mɔ, kɔ ŋayek-yekəs Kanu. Kɔ ŋaloku Pol: «Məmɔmən wɛnc kosu, afum asu wul wɛlarəm ŋayɔnɛ alaŋ a Yesu kɔ ŋasumpərɛnɛ sɔ Sariyɛ waca mɛrəŋ.
20 E, ouvindo- o eles, glorificaram ao Senhor e disseram-lhe: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus há que creem, e todos são zelosos da lei.
21 Awa aSuyif alɔma ŋacɛm-cɛmmɛ kəne a kətəksɛ kam disrɛ a məloku aSuyif aŋɛ ŋayi afum acuru dacɔ mɔ a ŋasak sariyɛ sa Musa: Ta ŋakənc awut, ta ŋacəmɛ mɔyɔ mokur ma aSuyif darəŋ.
21 E já acerca de ti foram informados de que ensinas todos os judeus que estão entre os gentios a apartarem-se de Moisés, dizendo que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo o costume da lei.
22 Cəke c'andeyɔ-ɛ? Bawo ŋaŋkɔne a mənder nnɔ.
22 Que faremos, pois? Em todo o caso é necessário que a multidão se ajunte; porque terão ouvido que já és vindo.
23 Awa məyɔ tɔkɔ səndelok'əm mɔ. Səyɔ nnɔ arkun maŋkəlɛ aŋɛ ŋanasɔŋ Kanu temer mɔ.
23 Faze, pois, isto que te dizemos: temos quatro varões que fizeram voto.
24 Məlɛk ŋa, nəkɔ kəlɔ kɔpɔŋ ka Kanu, məsɔkəsnɛ kɔ ŋa. Kɔ məwosɛ-ɛ, məlɛk kəwurɛ pəsam pa kəway kəŋan ka kəloŋnɛ, ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋafonnɛ səbomp mɔ. Ti disrɛ fəp fəndetam kəcərɛ a mes mɔkɔ asɔŋɛ ŋa kəcərɛ tetam mɔ fəp mɔyɔnɛ fɛ kance, a məna sɔ yati məleləs teta sariyɛ sa Musa.
24 Toma estes contigo, e santifica-te com eles, e faze por eles os gastos para que rapem a cabeça, e todos ficarão sabendo que nada há daquilo de que foram informados acerca de ti, mas que também tu mesmo andas guardando a lei.
25 Ntɛ tɔyɔnɛ ta atɔyɔnɛ aSuyif aŋɛ ŋayɔnɛ alaŋ mɔ, sənəŋk a pəntesɛ kəcicɛ ŋa reka kəbocɛ ŋa tɔnc: A ta ŋasɔm sɛm nyɛ aloŋnɛnɛ mɛrəŋka mɔ, ta ŋamun mecir, ta ŋasɔm sɛm nyɛ antɔfay mera mɔ, ta ŋasumpər dalakɔ.»
25 Todavia, quanto aos que creem dos gentios, já nós havemos escrito e achado por bem que nada disto observem; mas que só se guardem do que se sacrifica aos ídolos, e do sangue, e do sufocado, e da prostituição.
26 Dɔckɔsɔk kɔ Pol ɛlɛk afum aŋɛ, kɔ ŋancop kəsɔkəsnɛ, k'ɛmbɛrɛ kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu disrɛ, k'ɔŋkɔ pəbonc dɔsɔk ndɛ kəsɔkəsnɛ kəŋan kəndelip mɔ, kɔ dɔsɔk ndɛ andeloŋnɛnɛ nwɛ o nwɛ mɔ.
26 Então, Paulo, tomando consigo aqueles varões, entrou, no dia seguinte, no templo, já santificado com eles, anunciando serem já cumpridos os dias da purificação; e ficou ali até se oferecer em favor de cada um deles a oferta.
27 Dəkələpəsər da mataka mamɔkɔ camət-mɛrəŋ, ntɛ aSuyif alɔma aŋɛ ŋayɛfɛ atɔf ŋa Asi ŋanəŋk Pol kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu disrɛ mɔ, kɔ ŋampɛnɛ bəkəc ya afum fəp, kɔ ŋasumpər kɔ.
27 Quando os sete dias estavam quase a terminar, os judeus da Ásia, vendo-o no templo, alvoroçaram todo o povo e lançaram mão dele,
28 Ŋackulɛ-kulɛ: «Arkun a Yisrayel, nəder nəmar su! Wəkawɛ ɛntəksɛ afum fəp kəfo o kəfo tɔkɔ tɔntɔtesɛ afum asu, sariyɛ sosu, kɔ nnɔ kəfo kaŋkɛ mɔ! Ali aKresi ɛmbɛrsɛnɛ ŋa nnɔ kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu, k'eyik-yikəs kəfo kəsoku kaŋkɛ!»
28 clamando: Varões israelitas, acudi! Este é o homem que por todas as partes ensina a todos, contra o povo, e contra a lei, e contra este lugar; e, demais disto, introduziu também no templo os gregos e profanou este santo lugar.
29 Ŋanabokɛnɛ ntɛ bawo tɔcɔkɔ-cɔkɔ ŋananəŋk Pol kɔ Tirofimo wəka Efesi ŋasol dare disrɛ, kɔ ŋancɛm-cɛmnɛ a Pol ɛnabɛrsɛnɛ kɔ kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu disrɛ.
29 Porque tinham visto com ele na cidade a Trófimo, de Éfeso, o qual pensavam que Paulo introduzira no templo.
30 Kɔ dare məlməl deyi yamayama, kɔ afum ŋayɛfɛ waca fəp kɔ ŋasumpər Pol, kɔ ŋaliŋəs kɔ kəwurɛnɛ abaŋka ŋa kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu disrɛ, k'ancaŋəs cumba katina.
30 E alvoroçou-se toda a cidade, e houve grande concurso de povo; e, pegando de Paulo, o arrastaram para fora do templo, e logo as portas se fecharam.
31 Ntɛ ŋanayi kəsɛp kədif kɔ mɔ, k'aŋkɔ paloku wəbɛ wəsɔdar wəRom a pəyamayama peyi Yerusalɛm fəp.
31 E, procurando eles matá-lo, chegou ao tribuno da coorte o aviso de que Jerusalém estava toda em confusão.
32 Gbəncana babɔkɔ kɔ wəbɛ wəsɔdar wəpɔŋ nwɛ ɛlɛk asɔdar kɔ abɛ aŋan alɔma kɔ ŋayɛksɛ kəkɔ di. Ntɛ aSuyif ŋanəŋk asɔdar aŋɛ kɔ abɛ aŋan mɔ, kɔ ŋasak kəsut Pol.
32 Este, tomando logo consigo soldados e centuriões, correu para eles. E, quando viram o tribuno e os soldados, cessaram de ferir a Paulo.
33 Kɔ wəbɛ wəpɔŋ wəsɔdar nwɛ ɔncɔŋnɛ, k'osumpər Pol, k'osom a pakotɛ kɔ gbekce mɛrəŋ. K'eyif fum nwɛ ɔyɔnɛ mɔ, kɔ tɔkɔ ɔyɔ mɔ.
33 Então, aproximando-se o tribuno, o prendeu, e o mandou atar com duas cadeias, e lhe perguntou quem era e o que tinha feito.
34 Kənay kaŋkɔ dacɔ, alɔma ŋackulɛ ntɛ, akɔ ŋackulɛ tɔkɔ. Ntɛ ɛnader pəyi oŋ ta eŋne tɔlɔm o tɔlɔm teta pəyamayama papɔkɔ mɔ, kɔ wəbɛ oloku a pakekərɛ Pol dəkədirɛ da asɔdar.
34 E, na multidão, uns clamavam de uma maneira; outros, de outra; mas, como nada podia saber ao certo por causa do alvoroço, mandou conduzi-lo para a fortaleza.
35 Ntɛ Pol ɛmbəp dəkusuŋka mɔ, kɔ asɔdar ŋasipnɛ kɔ, bawo ŋananesɛnɛ kɔ pəlec pɔkɔ afum ŋanafaŋ kəyɔ kɔ mɔ.
35 E sucedeu que, chegando às escadas, os soldados tiveram de lhe pegar por causa da violência da multidão,
36 Kənay ka afum kənacəmɛ Pol darəŋ, ŋackulɛ: «Pamələk kɔ!»
36 porque a multidão do povo o seguia, clamando: Mata-o!
37 Tɛm ntɛ anadekɔfaŋ kɔ kəbərsɛnɛ dəkədirɛ da asɔdar mɔ, kɔ Pol eyif wəbɛ wəsɔdar cəKresi: «Aŋwos'em kəlok'əm tes tɔlɔma ba?» Kɔ wəbɛ eyif kɔ: «Məncərɛ kəcɔp cəKresi ba?
37 E, quando iam introduzir Paulo na fortaleza, disse Paulo ao tribuno: É-me permitido dizer-te alguma coisa? E ele disse: Sabes o grego?
38 Bafɔ wəMisira məyɔnɛ, wəkɔ ɛntɛp kəcsɔŋɛ pəyamayama kəyi mɔ, məkɛrɛ adifət afum wul maŋkəlɛ (4000) nde dətɛgbərɛ ba?»
38 Não és tu, porventura, aquele egípcio que antes destes dias fez uma sedição e levou ao deserto quatro mil salteadores?
39 Kɔ Pol oloku: «Awoŋ! Ina, wəSuyif iyɔnɛ, dare da Tarəs atɔf ŋa Silisi aŋkom im, fum wəka dare dɔpɔŋ de! Intol'am, məwosɛ ilok-lokər afum.»
39 Mas Paulo lhe disse: Na verdade, eu sou um homem judeu, cidadão de Tarso, cidade não pouco célebre na Cilícia; rogo-te, porém, que me permitas falar ao povo.
40 Kɔ wəbɛ wəsɔdar owosɛ kɔ ti. Kɔ Pol ɛmpɛ k'ɛncəmɛ dəkusuŋka, k'ɛfɛk afum kəca. Kɔ afum fəp ŋancaŋk, k'ɔncɔpər ŋa cəEbre, kusu ka aSuyif aka di.
40 E, havendo-lho permitido, Paulo, pondo-se em pé nas escadas, fez sinal com a mão ao povo; e, feito grande silêncio, falou-lhes em língua hebraica, dizendo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.