Atos 21

Kitabu ka Kanu (BSP) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ntɛ səmbaŋərnɛ ŋa mɔ, kɔ səyekti abɛla kəkɔ ka Kɔs. Dɔckɔsɔk kɔ səncepər sɔ haŋ Rodu, kɔ səyɛfɛ dəndo kɔ səŋkɔ dare da Patara.
1 Depois de nos separarmos deles, navegamos diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes, e dali fomos a Pátara.
2 Ntɛ səmbəp di abil nŋɛ ŋɛnccali kəba kəkɔ ka ntende atɔf ŋa Fenisi mɔ, kɔ səmbɛkɛ ŋi, kɔ səncali.
2 Encontrando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Sənadetɛfərnɛ Sipər, kɔ səsak si kəca kəmeriya, kɔ səŋkɔ kəca ka atɔf ŋa Siri, kɔ səŋkɔ səpɛ dare da Tir nde pənamar abil ŋotorɛ ca yɔkɔ ŋɛnayɔ disrɛ mɔ.
3 Quando a ilha de Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Ntɛ sənabəp di acɛpsɛ a Yesu mɔ, kɔ səyi di mata camət-mɛrəŋ. Kəcɔŋəs ka Amera ŋa Kanu disrɛ kɔ ŋaŋgbiŋər Pol a ta pəpɛ Yerusalɛm.
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias. Movidos pelo Espírito, eles recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Ntɛ kiyi kosu dəndo kənalip mɔ, kɔ səŋkɔ. Kɔ alaŋ fəp ŋancəmbər su, kəyɛfɛ aran kəbəp awut haŋ kɔ səwur dare disrɛ, kɔ səŋkɔ səcəp suwu dəndo dɛgbɛp kətola Kanu.
5 Passados aqueles dias, saímos para continuar a viagem. Todos os discípulos, cada um com a sua mulher e os seus filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e, ajoelhados na praia, oramos.
6 Ntɛ sənalembərnɛ ŋa mɔ, kɔ səmbɛkɛ debil, kɔ ŋa ŋalukus ndaraŋan.
6 Despedindo-nos uns dos outros, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Kɔ səna, kələpəs kosu kəkɔt kɔ səmbɛkɛ dare da Tir kəkɔ ka dare da Pətolemay. Nde sənakɔ səyif awɛnc asu aŋa alaŋ mɔ, kɔ səncepərɛnɛ di dɔsɔk din.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem iniciada em Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Dɔckɔsɔk dɔ sənayɛfɛ di kəkɔ dare da Sesari. Dəndo sənabɛrɛ kəlɔ ka Filip, wəcam ka toloku tɔtɔt, nwɛ ɛnayɔnɛ wəkin ka afum camət-mɛrəŋ aŋɛ anayɛk-yɛk Yerusalɛm mɔ. Kɔ səncepərnɛ dəndo mata camət-mɛrəŋ.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia. E, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Filip ɛnayɔ awut aran maŋkəlɛ aŋɛ ŋanatɔcərɛ arkun mɔ, aŋɛ ŋancdəŋk moloku mmɛ Kanu kəncmar ŋa kəcam mɔ.
9 Filipe tinha quatro filhas solteiras, que profetizavam.
10 Ntɛ sənayi di mataka mɛlarəm mɔ, kɔ sayibɛ səlɔma səntor dare da Sesari kəyɛfɛ ka atɔf ŋa Yude, pacwe kɔ Akabus.
10 Demorando-nos ali alguns dias, veio da Judeia um profeta chamado Ágabo,
11 Ntɛ encder nnɔ səyi mɔ, k'ɛlɛk bɛlɛt ba Pol, k'oŋkotnɛ wɛcək kɔ waca. K'oloku: «Nəcəŋkəl ntɛ Amera Ŋecempi ŋa Kanu ŋoloku mɔ: Fum nwɛ ɔyɔ bɛlɛt bambɛ mɔ, tantɛ tɔ abɛ aSuyif alɔma ŋandekot kɔ Yerusalɛm, ŋabɛr kɔ atɔyɔnɛ aSuyif dəwaca.»
11 que, aproximando-se de nós, pegou o cinto de Paulo e, amarrando com ele os próprios pés e mãos, declarou: — Assim diz o Espírito Santo: É isto que os judeus em Jerusalém farão ao dono deste cinto para entregá-lo nas mãos dos gentios.
12 Ntɛ səne toloku tatɔkɔ kɔ afum akɔ ŋanayi su kəsək mɔ, kɔ səlɛtsɛnɛ Pol ta pəpɛ Yerusalɛm.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar rogamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Mba kɔ Pol oluksɛ su: «Ta ake tɔ nəmbokɛ, nəsɔŋ'em abəkəc kəlɛcɛ-ɛ? Iwosɛ kəkot kem, iwosɛ sɔ kəfi kem Yerusalɛm teta tewe ta Mariki Yesu.»
13 Mas ele respondeu: — O que estão fazendo, ao chorar assim e partir o meu coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Ntɛ anasɛp kɔ antɔtam Pol dəmoloku mɔ, kɔ sənce kɔ. Kɔ səntola: «Kanu kəsɔŋɛ tɛfaŋ ta Mariki teyi!»
14 Como Paulo não se deixou persuadir, conformados, dissemos: — Seja feita a vontade do Senhor!
15 Ntɛ səncepərɛnɛ mataka mamɔkɔ dare da Sesari mɔ kɔ səlompəsnɛ, kɔ səlɛk dɔpɔ kəpɛ ka Yerusalɛm.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, fomos para Jerusalém.
16 Kɔ səsol kɔ acɛpsɛ a Yesu alɔma aŋɛ sənader kəyɛfɛ ka dare da Sesari mɔ. Kɔ ŋaŋkekərɛ su nda fum wəlɔma nwɛ pənamar səyi ndɔrɔn mɔ, pacwe kɔ Manasɔŋ. WəSipər ɛnayi, ɛnayɔnɛ wəcɛpsɛ wəka Yesu darəŋ kəyɛfɛ ntɛ pənawon mɔ.
16 Alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Kəbɛrɛ kosu Yerusalɛm, kɔ awɛnc asu aŋa alaŋ ŋaselɛnɛ su pəbotu disrɛ.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Dɔckɔsɔk kɔ səsol kɔ Pol, kɔ səŋkɔ ndena Sak. Kɔ abeki a kəloŋkanɛ ka alaŋ a Yerusalɛm fəp ŋambəpsɛnɛ dəndo.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Kɔ Pol ɛfaynɛ ŋa, k'ɛyɛfɛ kəlɔmər ŋa tin tin tin mes fəp mmɛ Kanu kənamar kɔ kəyɔ aSuyif dacɔ mɔ.
19 E, tendo-os saudado, contou em detalhes o que Deus tinha feito entre os gentios por seu ministério.
20 Ntɛ ŋalip kəcəŋkəl Pol mɔ, kɔ ŋayek-yekəs Kanu. Kɔ ŋaloku Pol: «Məmɔmən wɛnc kosu, afum asu wul wɛlarəm ŋayɔnɛ alaŋ a Yesu kɔ ŋasumpərɛnɛ sɔ Sariyɛ waca mɛrəŋ.
20 Ouvindo isso, eles deram glória a Deus e lhe disseram: — Você percebe, irmão, que há milhares de judeus que creram, e todos são zelosos da Lei.
21 Awa aSuyif alɔma ŋacɛm-cɛmmɛ kəne a kətəksɛ kam disrɛ a məloku aSuyif aŋɛ ŋayi afum acuru dacɔ mɔ a ŋasak sariyɛ sa Musa: Ta ŋakənc awut, ta ŋacəmɛ mɔyɔ mokur ma aSuyif darəŋ.
21 Eles foram informados que você ensina todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da Lei.
22 Cəke c'andeyɔ-ɛ? Bawo ŋaŋkɔne a mənder nnɔ.
22 Que faremos, então? Certamente saberão que você já chegou.
23 Awa məyɔ tɔkɔ səndelok'əm mɔ. Səyɔ nnɔ arkun maŋkəlɛ aŋɛ ŋanasɔŋ Kanu temer mɔ.
23 Faça, portanto, o que vamos dizer: Estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, fizeram um voto.
24 Məlɛk ŋa, nəkɔ kəlɔ kɔpɔŋ ka Kanu, məsɔkəsnɛ kɔ ŋa. Kɔ məwosɛ-ɛ, məlɛk kəwurɛ pəsam pa kəway kəŋan ka kəloŋnɛ, ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋafonnɛ səbomp mɔ. Ti disrɛ fəp fəndetam kəcərɛ a mes mɔkɔ asɔŋɛ ŋa kəcərɛ tetam mɔ fəp mɔyɔnɛ fɛ kance, a məna sɔ yati məleləs teta sariyɛ sa Musa.
24 Leve esses homens, participe da cerimônia de purificação com eles e pague a despesa deles, para que rapem a cabeça. Assim todos saberão que não procede a informação que receberam a respeito de você e que, pelo contrário, você mesmo vive de conformidade com a lei.
25 Ntɛ tɔyɔnɛ ta atɔyɔnɛ aSuyif aŋɛ ŋayɔnɛ alaŋ mɔ, sənəŋk a pəntesɛ kəcicɛ ŋa reka kəbocɛ ŋa tɔnc: A ta ŋasɔm sɛm nyɛ aloŋnɛnɛ mɛrəŋka mɔ, ta ŋamun mecir, ta ŋasɔm sɛm nyɛ antɔfay mera mɔ, ta ŋasumpər dalakɔ.»
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual.
26 Dɔckɔsɔk kɔ Pol ɛlɛk afum aŋɛ, kɔ ŋancop kəsɔkəsnɛ, k'ɛmbɛrɛ kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu disrɛ, k'ɔŋkɔ pəbonc dɔsɔk ndɛ kəsɔkəsnɛ kəŋan kəndelip mɔ, kɔ dɔsɔk ndɛ andeloŋnɛnɛ nwɛ o nwɛ mɔ.
26 Então Paulo, levando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Dəkələpəsər da mataka mamɔkɔ camət-mɛrəŋ, ntɛ aSuyif alɔma aŋɛ ŋayɛfɛ atɔf ŋa Asi ŋanəŋk Pol kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu disrɛ mɔ, kɔ ŋampɛnɛ bəkəc ya afum fəp, kɔ ŋasumpər kɔ.
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus que tinham vindo da província da Ásia, ao verem Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 Ŋackulɛ-kulɛ: «Arkun a Yisrayel, nəder nəmar su! Wəkawɛ ɛntəksɛ afum fəp kəfo o kəfo tɔkɔ tɔntɔtesɛ afum asu, sariyɛ sosu, kɔ nnɔ kəfo kaŋkɛ mɔ! Ali aKresi ɛmbɛrsɛnɛ ŋa nnɔ kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu, k'eyik-yikəs kəfo kəsoku kaŋkɛ!»
28 gritando: — Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte anda ensinando todos a serem contra o povo, contra a Lei e contra este lugar. E mais ainda: introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 Ŋanabokɛnɛ ntɛ bawo tɔcɔkɔ-cɔkɔ ŋananəŋk Pol kɔ Tirofimo wəka Efesi ŋasol dare disrɛ, kɔ ŋancɛm-cɛmnɛ a Pol ɛnabɛrsɛnɛ kɔ kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu disrɛ.
29 Disseram isso, pois antes tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e pensavam que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Kɔ dare məlməl deyi yamayama, kɔ afum ŋayɛfɛ waca fəp kɔ ŋasumpər Pol, kɔ ŋaliŋəs kɔ kəwurɛnɛ abaŋka ŋa kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu disrɛ, k'ancaŋəs cumba katina.
30 Toda a cidade ficou em grande alvoroço, e o povo veio correndo. Agarraram Paulo e o arrastaram para fora do templo; e imediatamente as portas foram fechadas.
31 Ntɛ ŋanayi kəsɛp kədif kɔ mɔ, k'aŋkɔ paloku wəbɛ wəsɔdar wəRom a pəyamayama peyi Yerusalɛm fəp.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante das tropas romanas que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Gbəncana babɔkɔ kɔ wəbɛ wəsɔdar wəpɔŋ nwɛ ɛlɛk asɔdar kɔ abɛ aŋan alɔma kɔ ŋayɛksɛ kəkɔ di. Ntɛ aSuyif ŋanəŋk asɔdar aŋɛ kɔ abɛ aŋan mɔ, kɔ ŋasak kəsut Pol.
32 Então este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, pararam de espancar Paulo.
33 Kɔ wəbɛ wəpɔŋ wəsɔdar nwɛ ɔncɔŋnɛ, k'osumpər Pol, k'osom a pakotɛ kɔ gbekce mɛrəŋ. K'eyif fum nwɛ ɔyɔnɛ mɔ, kɔ tɔkɔ ɔyɔ mɔ.
33 O comandante se aproximou e ordenou que Paulo fosse preso e amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era e o que havia feito.
34 Kənay kaŋkɔ dacɔ, alɔma ŋackulɛ ntɛ, akɔ ŋackulɛ tɔkɔ. Ntɛ ɛnader pəyi oŋ ta eŋne tɔlɔm o tɔlɔm teta pəyamayama papɔkɔ mɔ, kɔ wəbɛ oloku a pakekərɛ Pol dəkədirɛ da asɔdar.
34 Na multidão, uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Ntɛ Pol ɛmbəp dəkusuŋka mɔ, kɔ asɔdar ŋasipnɛ kɔ, bawo ŋananesɛnɛ kɔ pəlec pɔkɔ afum ŋanafaŋ kəyɔ kɔ mɔ.
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 Kənay ka afum kənacəmɛ Pol darəŋ, ŋackulɛ: «Pamələk kɔ!»
36 pois a massa de povo o seguia gritando: — Mate-o!
37 Tɛm ntɛ anadekɔfaŋ kɔ kəbərsɛnɛ dəkədirɛ da asɔdar mɔ, kɔ Pol eyif wəbɛ wəsɔdar cəKresi: «Aŋwos'em kəlok'əm tes tɔlɔma ba?» Kɔ wəbɛ eyif kɔ: «Məncərɛ kəcɔp cəKresi ba?
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: — Seria possível dizer algo para o senhor? O comandante respondeu: — Você sabe grego?
38 Bafɔ wəMisira məyɔnɛ, wəkɔ ɛntɛp kəcsɔŋɛ pəyamayama kəyi mɔ, məkɛrɛ adifət afum wul maŋkəlɛ (4000) nde dətɛgbərɛ ba?»
38 Você não é, por acaso, aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolta e levou quatro mil guerrilheiros para o deserto?
39 Kɔ Pol oloku: «Awoŋ! Ina, wəSuyif iyɔnɛ, dare da Tarəs atɔf ŋa Silisi aŋkom im, fum wəka dare dɔpɔŋ de! Intol'am, məwosɛ ilok-lokər afum.»
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, natural de Tarso, uma importante cidade da Cilícia. E peço ao senhor que me permita falar ao povo.
40 Kɔ wəbɛ wəsɔdar owosɛ kɔ ti. Kɔ Pol ɛmpɛ k'ɛncəmɛ dəkusuŋka, k'ɛfɛk afum kəca. Kɔ afum fəp ŋancaŋk, k'ɔncɔpər ŋa cəEbre, kusu ka aSuyif aka di.
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escadaria, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.