Atos 15

Kitabu ka Kanu (BSP) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Afum alɔma ŋanayɛfɛ atɔf ŋa Yude, ŋactəksɛ awɛnc aŋa alaŋ ntɛ: Kɔ nəntɔyɔ pakənc nu pəmɔ tɔkɔ tɔyɔ tokur ta Musa toloku ti mɔ, Kanu kəfɔdewosɛ kəyac nu.
1 Alguns indivíduos que foram da Judeia para Antioquia ensinavam aos irmãos: — Se vocês não forem circuncidados segundo o costume de Moisés, não podem ser salvos.
2 Ntɛ Pol kɔ Barnabas ŋaŋgbɛkəlɛnɛ kɔ arkun akakɔ kəliŋɛnɛ kəŋan moloku mɔ, kɔ ŋantəŋnɛ a nkɔn Pol kɔ Barnabas kəbəp ka akin akin arkun akakɔ dacɔ, ŋakɔ Yerusalɛm kəkɔnɔnɛ moloku mamɔkɔ nnɔ asom a Yesu kɔ abeki a kəloŋkanɛ ka alaŋ fɔr kiriŋ.
2 Tendo surgido um conflito e grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, foi resolvido que esses dois e mais alguns fossem a Jerusalém, aos apóstolos e presbíteros, para tratar desta questão.
3 Kɔ kəloŋkanɛ ka alaŋ a Antiyɔk ŋasɔŋ ŋa daka ndɛ pənamar a ŋayɔ teta marənt mɔ. Ntɛ ŋancepər atɔf ŋa Fenisi kɔ atɔf ŋa Samari mɔ, kɔ ŋalɔmər ŋa ntɛ atɔyɔnɛ aSuyif ŋaŋkafəli bəkəc yaŋan nnɔ Mariki eyi mɔ, ŋacsɔŋɛ awɛnc aŋa alaŋ fəp pəbotu.
3 Encaminhados, pois, pela igreja, atravessaram as províncias da Fenícia e Samaria e, narrando a conversão dos gentios, causaram grande alegria a todos os irmãos.
4 Ntɛ ŋambɛrɛ Yerusalɛm mɔ, kɔ kəloŋkanɛ ka alaŋ, asom a Yesu, kɔ abeki a kəloŋkanɛ ŋambaŋ ŋa. Ntɛ tɔ Pol kɔ Barnabas ŋalɔm tɔkɔ Kanu kənayɔ fəp kɔ ŋa mɔ.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem-recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros, a quem relataram tudo o que Deus havia feito com eles.
5 Awa kɔ aFarisi alɔma aŋɛ ŋanayɔnɛ alaŋ mɔ ŋayɛfɛ kɔ ŋaloku: «Pəmar pakənc atɔyɔnɛ aSuyif, pagbiŋər ŋa sɔ kəleləs sariyɛ sa Musa.»
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que haviam crido se insurgiram, dizendo: — É necessário circuncidá-los e ordenar-lhes que observem a lei de Moisés.
6 Asom a Yesu kɔ abeki a alaŋ aka Yerusalɛm ŋanabəpsɛnɛ kəkɔmɔmən ka tes tatɔkɔ.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para examinar a questão.
7 Ntɛ kəgbɛkəlɛnɛ kəwon ŋa dacɔ mɔ, kɔ Piyɛr ɛyɛfɛ k'oloku: «Arkun, awɛnc im aŋa, nəncərɛ ti: A pəwon ntɛ Kanu kənayɛk-yɛk im nəna dacɔ kəcam ka Kibaru Kətɔt ka Yesu, ntɛ tɔŋsɔŋɛ atɔyɔnɛ aSuyif ŋatam kəne ti kɔ kəlaŋ ti mɔ.
7 Havendo grande debate, Pedro tomou a palavra e disse: — Irmãos, vocês sabem que, desde há muito, Deus me escolheu entre vocês para que da minha boca os gentios ouvissem a palavra do evangelho e cressem.
8 Kanu kəncərɛ bəkəc ya afum, Ki yati kəmentər a kəmbaŋ atɔyɔnɛ aSuyif, bawo kəsɔŋ ŋa sɔ Amera Ŋecempi pəmɔ səna.
8 E Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, concedendo o Espírito Santo a eles, como também o havia concedido a nós.
9 Ali kəgbɛy kəfɛt ɛŋgbɛy fɛ su kɔ atɔyɔnɛ aSuyif, bawo kəlaŋ k'ɔsɔkəs ŋa bəkəc.
9 E não estabeleceu distinção alguma entre nós e eles, purificando-lhes o coração por meio da fé.
10 Ndɛkəl oŋ, ta ake tɔ nəfaŋ kədəkətərɛ Kanu-ɛ? Ntɛ nəfaŋ kəsarsər acɛpsɛ a Yesu tes tocu ntɛ, kəyɛfɛ atem asu haŋ səna yati səntɔtam kəsarɛ mɔ.
10 Agora, pois, por que vocês querem tentar a Deus, pondo sobre o pescoço dos discípulos um jugo que nem os nossos pais puderam suportar, nem nós?
11 Mba səlaŋ a andeyac su kəmar ka Mariki Yesu disrɛ pəmɔ ŋa atɔyɔnɛ aSuyif.»
11 Mas cremos que somos salvos pela graça do Senhor Jesus, assim como eles.
12 Kənay ka afum fəp ŋanacaŋk, k'ancəŋkəl oŋ moloku ma Barnabas kɔ Pol. Kɔ ŋalɔm mes mɛwɛy-wɛy kɔ mɛgbɛkərɛ mmɛ Kanu kənasɔŋɛ ŋa kəyɔ atɔyɔnɛ aSuyif dacɔ mɔ.
12 E toda a multidão silenciou, passando a ouvir Barnabé e Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus tinha feito por meio deles entre os gentios.
13 Ntɛ ŋalip kəloku mɔ, kɔ Sak endeŋər: «Awɛnc im aŋa! Nəcəŋkəl im!
13 Depois que eles terminaram, Tiago tomou a palavra e disse: — Irmãos, ouçam o que tenho a dizer.
14 Simeyɔŋ ɔlɔm tɔcɔkɔ-cɔkɔ ntɛ Kanu kənader kəyɛk-yɛk tɔf ya doru fəp dacɔ, afum aŋɛ ŋayɔnɛ akɔn mɔ.
14 Simão acaba de relatar como, primeiramente, Deus visitou os gentios, a fim de constituir entre eles um povo para o seu nome.
15 Itɔ moloku ma sayibɛ mosolnɛ kɔ moloku ma Simeyɔŋ pəmɔ ntɛ ancic ti mɔ:
15 Com isso concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 ‹Kɔ Mariki oloku: «Kɔ tantɛ tencepər-ɛ, indeder sɔ.
16 “Depois disso, voltarei e reedificarei o tabernáculo caído de Davi; reedificarei as suas ruínas e o restaurarei.
17 ntɛ tɔŋsɔŋɛ afum alpəs ŋatɛn ina Mariki mɔ.
17 Para que o restante da humanidade busque o Senhor, juntamente com todos os gentios sobre os quais tem sido invocado o meu nome,
18 Ɛnasɔŋɛ mi kəcərɛ kəyɛfɛ ntɛ pənawon mɔ.›
18 diz o Senhor, que faz estas coisas conhecidas desde os tempos antigos.”
19 It'ɔsɔŋɛ ntɛ, ina Sak, iŋwosɛ sɔ a ta patɔrəs atɔyɔnɛ aSuyif aŋɛ ŋantɛfərnɛ nnɔ Kanu kəyi mɔ.
19 — Por isso, julgo que não devemos perturbar aqueles que, entre os gentios, se convertem a Deus,
20 Mba pacicɛ ŋa a ŋakɛmbərnɛ pətɔcemp mpɛ pɛyɛfɛ nnɔ kətola mɛrəŋka kəyi mɔ, kɔ dalakɔ, kɔ kəsɔm ka sɛm nyɛ antɔfay mɔ, ŋakɛmbərnɛ sɔ kəmun mecir.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, bem como da imoralidade sexual, da carne de animais sufocados e do sangue.
21 Kəyɛfɛ dɛtɛmp dɔcɔkɔ-cɔkɔ, Musa ɔyɔ sədare fəp afum aŋɛ ŋaloku tetɔn mɔ, bawo aŋkaraŋ Tawureta tɔn simiti o simiti dɔsɔk da kəŋesəm nde dəkətola Kanu da aSuyif.»
21 Porque Moisés tem, em cada cidade, desde tempos antigos, os que o pregam nas sinagogas, onde é lido todos os sábados.
22 Asom a Yesu kɔ abeki kəbəp ka kəloŋkanɛ ka alaŋ Yesu kɔrkɔr ŋande ŋamɔmən a pəmar payɛk-yɛk ŋa dacɔ afum alɔma akɔ pəmar a pasom Antiyɔk mɔ, kəbɛrɛnɛ ka Pol kɔ Barnabas. Ti disrɛ kɔ ŋayɛk-yɛk afum mɛrəŋ aŋɛ ŋanatɔmpər delel awɛnc aŋa dacɔ mɔ: Yudas wəkɔ ancwe sɔ Barsabas mɔ, kɔ Silas.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos presbíteros, com toda a igreja, eleger alguns homens dentre eles e enviá-los a Antioquia, juntamente com Paulo e Barnabé. Foram eleitos Judas, chamado Barsabás, e Silas, que eram líderes entre os irmãos.
23 Kɔ ŋasom ŋa kɔ areka nyɛ:
23 Mandaram por eles a seguinte carta: “Os irmãos, tanto os apóstolos como os presbíteros, aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia, saudações.
24 Səne a afum asu alɔma aŋɛ ŋawur nnɔ ndorosu mɔ, ŋantɔrəs nu kɔ ŋampempɛ nu moloku maŋan, mmɛ səntɔsom ŋa mɔ.
24 Visto sabermos que alguns que saíram de nosso meio, sem nenhuma autorização, perturbaram vocês com palavras, transtornando a mente de vocês,
25 Ntɛ sənenɛnɛ akɔ səntəŋnɛ ti mɔ, itɔ sənəŋk a pəntesɛ səyɛk-yɛk afum, səsom ŋa nde nəyi mɔ, kəbɛrɛnɛ ka Barnabas kɔ Pol, aŋɛ səmbɔtər mɔ,
25 pareceu-nos bem, chegados a pleno acordo, eleger alguns homens e enviá-los a vocês com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 afum aŋɛ ŋancaməs kiyi kəŋan doru tewe ta Mariki Yesu Krist mɔ.
26 homens que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Itɔ səsom Yudas kɔ Silas ŋakɔ ŋaloku nu ntɛ teyi areka ŋaŋɛ disrɛ mɔ.
27 Portanto, estamos enviando Judas e Silas, os quais pessoalmente lhes dirão as mesmas coisas.
28 Pənabas Amera Ŋecempi kɔ səna sɔ, a pəntesɛ fɛ a sənuŋkər nu mes mɔkɔ nəntɔtam kəsarɛ mɔ, mɛnɛ mes mɔkɔ mɛmar nu kəsumpər mɔ:
28 Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês maior encargo além destas coisas essenciais:
29 Ta nəsɔm sɛm nyɛ aloŋnɛnɛ mɛrəŋka mɔ, nəbɔlɛnɛ mecir kɔ sɛm nyɛ antɔfay mɔ, nəbɔlɛnɛ sɔ dalakɔ. Pəmar nəkɛmbərnɛ mes mamɔkɔ fəp.
29 que vocês se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, bem como do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual; se evitarem essas coisas, farão bem. Passem bem.”
30 Ntɛ anasak asom aŋɛ mɔ, kɔ ŋawurnɛ kəkɔ Antiyɔk. Kɔ ŋaŋkɔ ŋaloŋka di alaŋ, kɔ ŋasɔŋ ŋa areka ŋaŋɔkɔ.
30 Os que foram enviados partiram para Antioquia e, tendo reunido a comunidade, entregaram a carta.
31 K'aŋkaraŋ ŋi kɔ pəmbɔt ŋa, bawo areka ŋaŋɔkɔ ŋɛnacəpəs ŋa bəkəc.
31 Quando a leram, ficaram muito alegres pelo consolo recebido.
32 Yudas kɔ Silas aŋɛ ŋanayɔnɛ sɔ sayibɛ mɔ ŋancgbiŋər awɛnc aŋa alaŋ kɔ ŋacəpəs ŋa sɔ bəkəc dəmoloku mɛlarəm.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, consolaram os irmãos com muitos conselhos e os fortaleceram.
33 — ausente —
33 Tendo-se demorado ali por algum tempo, os irmãos deixaram que voltassem em paz aos que os enviaram.
34 — ausente —
34 [Mas pareceu bem a Silas permanecer ali.]
35 Mba tɛm tatɔkɔ Pol kɔ Barnabas ŋanayi Antiyɔk, kəbɛrɛnɛ kəŋan kɔ afum alarəm alɔma, ŋactəksɛ, ŋaccam sɔ toloku tɔtɔt ta Mariki.
35 Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 Ntɛ mataka mɔlɔma mencepər mɔ, kɔ Pol oloku Barnabas: «Səluksərnɛ səkɔnəŋk awɛnc su aŋa sədare nsɛ sənadəŋk toloku ta Mariki mɔ, ntɛ tɔŋsɔŋɛ səcərɛ ntɛ ŋayi mɔ, kɔ tɔkɔ ŋasumpər toloku tatɔkɔ mɔ.
36 Alguns dias depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades nas quais anunciamos a palavra do Senhor, para ver como estão.
37 Barnabas nkɔn ɛncfaŋ kəkenɛnɛ Isaŋ, wəkɔ aŋwe sɔ «Mark» mɔ.
37 Barnabé queria levar também João, chamado Marcos.
38 Mba Pol nkɔn ɛnawosɛ fɛ ti, ɛnacɛm-cɛmnɛ a pəmar fɛ kəlɛkɛnɛ Mark, bawo dəndo Paŋfili Mark ɛnasak ŋa pəfati kəcəmbər ŋa kəkɔtɛnɛ ka yɛbəc yɔkɔ anasom ŋa mɔ.
38 Mas Paulo não achava justo levar aquele que tinha se afastado deles desde a Panfília, não os acompanhando no trabalho.
39 Kəgbɛkəlɛnɛ kəŋan kənayeŋk haŋ kɔ tɔsɔŋɛ ŋa kəgbɛyɛnɛ. Ntɛ tɔ kɔ Barnabas ɛlɛk Mark kɔ ŋambɛkɛ debil kɔ ŋancali kəkɔ Sipər.
39 Houve tal desavença entre eles, que vieram a separar-se. Então Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 Ntɛ Pol ɛnayɛk-yɛk Silas mɔ, awɛnc aŋa alaŋ ŋantolanɛ kɔ, ŋactola Mariki a pəbum ŋa kəmar kɔn disrɛ, kɔ ŋaŋkɔ.
40 Mas Paulo, tendo escolhido Silas, partiu, encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Kəkɔ kəŋan, kɔ ŋancali tɔf ya Siri kɔ Silisi, ŋaccəpəs alaŋ aka di bəkəc.
41 E passou pela Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.