Atos 15

Kitabu ka Kanu (BSP) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Afum alɔma ŋanayɛfɛ atɔf ŋa Yude, ŋactəksɛ awɛnc aŋa alaŋ ntɛ: Kɔ nəntɔyɔ pakənc nu pəmɔ tɔkɔ tɔyɔ tokur ta Musa toloku ti mɔ, Kanu kəfɔdewosɛ kəyac nu.
1 Então, alguns que tinham descido da Judeia ensinavam assim os irmãos: Se vos não circuncidardes, conforme o uso de Moisés, não podeis salvar-vos.
2 Ntɛ Pol kɔ Barnabas ŋaŋgbɛkəlɛnɛ kɔ arkun akakɔ kəliŋɛnɛ kəŋan moloku mɔ, kɔ ŋantəŋnɛ a nkɔn Pol kɔ Barnabas kəbəp ka akin akin arkun akakɔ dacɔ, ŋakɔ Yerusalɛm kəkɔnɔnɛ moloku mamɔkɔ nnɔ asom a Yesu kɔ abeki a kəloŋkanɛ ka alaŋ fɔr kiriŋ.
2 Tendo tido Paulo e Barnabé não pequena discussão e contenda contra eles, resolveu-se que Paulo, Barnabé e alguns dentre eles subissem a Jerusalém aos apóstolos e aos anciãos sobre aquela questão.
3 Kɔ kəloŋkanɛ ka alaŋ a Antiyɔk ŋasɔŋ ŋa daka ndɛ pənamar a ŋayɔ teta marənt mɔ. Ntɛ ŋancepər atɔf ŋa Fenisi kɔ atɔf ŋa Samari mɔ, kɔ ŋalɔmər ŋa ntɛ atɔyɔnɛ aSuyif ŋaŋkafəli bəkəc yaŋan nnɔ Mariki eyi mɔ, ŋacsɔŋɛ awɛnc aŋa alaŋ fəp pəbotu.
3 E eles, sendo acompanhados pela igreja, passaram pela Fenícia e por Samaria, contando a conversão dos gentios, e davam grande alegria a todos os irmãos.
4 Ntɛ ŋambɛrɛ Yerusalɛm mɔ, kɔ kəloŋkanɛ ka alaŋ, asom a Yesu, kɔ abeki a kəloŋkanɛ ŋambaŋ ŋa. Ntɛ tɔ Pol kɔ Barnabas ŋalɔm tɔkɔ Kanu kənayɔ fəp kɔ ŋa mɔ.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja e pelos apóstolos e anciãos e lhes anunciaram quão grandes coisas Deus tinha feito com eles.
5 Awa kɔ aFarisi alɔma aŋɛ ŋanayɔnɛ alaŋ mɔ ŋayɛfɛ kɔ ŋaloku: «Pəmar pakənc atɔyɔnɛ aSuyif, pagbiŋər ŋa sɔ kəleləs sariyɛ sa Musa.»
5 Alguns, porém, da seita dos fariseus que tinham crido se levantaram, dizendo que era mister circuncidá-los e mandar- lhes que guardassem a lei de Moisés.
6 Asom a Yesu kɔ abeki a alaŋ aka Yerusalɛm ŋanabəpsɛnɛ kəkɔmɔmən ka tes tatɔkɔ.
6 Congregaram-se, pois, os apóstolos e os anciãos para considerar este assunto.
7 Ntɛ kəgbɛkəlɛnɛ kəwon ŋa dacɔ mɔ, kɔ Piyɛr ɛyɛfɛ k'oloku: «Arkun, awɛnc im aŋa, nəncərɛ ti: A pəwon ntɛ Kanu kənayɛk-yɛk im nəna dacɔ kəcam ka Kibaru Kətɔt ka Yesu, ntɛ tɔŋsɔŋɛ atɔyɔnɛ aSuyif ŋatam kəne ti kɔ kəlaŋ ti mɔ.
7 E, havendo grande contenda, levantou-se Pedro e disse-lhes: Varões irmãos, bem sabeis que já há muito tempo Deus me elegeu dentre vós, para que os gentios ouvissem da minha boca a palavra do evangelho e cressem.
8 Kanu kəncərɛ bəkəc ya afum, Ki yati kəmentər a kəmbaŋ atɔyɔnɛ aSuyif, bawo kəsɔŋ ŋa sɔ Amera Ŋecempi pəmɔ səna.
8 E Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, dando-lhes o Espírito Santo, assim como também a nós;
9 Ali kəgbɛy kəfɛt ɛŋgbɛy fɛ su kɔ atɔyɔnɛ aSuyif, bawo kəlaŋ k'ɔsɔkəs ŋa bəkəc.
9 e não fez diferença alguma entre eles e nós, purificando o seu coração pela fé.
10 Ndɛkəl oŋ, ta ake tɔ nəfaŋ kədəkətərɛ Kanu-ɛ? Ntɛ nəfaŋ kəsarsər acɛpsɛ a Yesu tes tocu ntɛ, kəyɛfɛ atem asu haŋ səna yati səntɔtam kəsarɛ mɔ.
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós podemos suportar?
11 Mba səlaŋ a andeyac su kəmar ka Mariki Yesu disrɛ pəmɔ ŋa atɔyɔnɛ aSuyif.»
11 Mas cremos que seremos salvos pela graça do Senhor Jesus Cristo, como eles também.
12 Kənay ka afum fəp ŋanacaŋk, k'ancəŋkəl oŋ moloku ma Barnabas kɔ Pol. Kɔ ŋalɔm mes mɛwɛy-wɛy kɔ mɛgbɛkərɛ mmɛ Kanu kənasɔŋɛ ŋa kəyɔ atɔyɔnɛ aSuyif dacɔ mɔ.
12 Então, toda a multidão se calou e escutava a Barnabé e a Paulo, que contavam quão grandes sinais e prodígios Deus havia feito por meio deles entre os gentios.
13 Ntɛ ŋalip kəloku mɔ, kɔ Sak endeŋər: «Awɛnc im aŋa! Nəcəŋkəl im!
13 E, havendo-se eles calado, tomou Tiago a palavra, dizendo: Varões irmãos, ouvi-me.
14 Simeyɔŋ ɔlɔm tɔcɔkɔ-cɔkɔ ntɛ Kanu kənader kəyɛk-yɛk tɔf ya doru fəp dacɔ, afum aŋɛ ŋayɔnɛ akɔn mɔ.
14 Simão relatou como, primeiramente, Deus visitou os gentios, para tomar deles um povo para o seu nome.
15 Itɔ moloku ma sayibɛ mosolnɛ kɔ moloku ma Simeyɔŋ pəmɔ ntɛ ancic ti mɔ:
15 E com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 ‹Kɔ Mariki oloku: «Kɔ tantɛ tencepər-ɛ, indeder sɔ.
16 Depois disto, voltarei e reedificarei o tabernáculo de Davi, que está caído; levantá-lo-ei das suas ruínas e tornarei a edificá-lo.
17 ntɛ tɔŋsɔŋɛ afum alpəs ŋatɛn ina Mariki mɔ.
17 Para que o resto dos homens busque ao Senhor, e também todos os gentios sobre os quais o meu nome é invocado, diz o Senhor, que faz todas estas coisas
18 Ɛnasɔŋɛ mi kəcərɛ kəyɛfɛ ntɛ pənawon mɔ.›
18 que são conhecidas desde toda a eternidade.
19 It'ɔsɔŋɛ ntɛ, ina Sak, iŋwosɛ sɔ a ta patɔrəs atɔyɔnɛ aSuyif aŋɛ ŋantɛfərnɛ nnɔ Kanu kəyi mɔ.
19 Pelo que julgo que não se deve perturbar aqueles, dentre os gentios, que se convertem a Deus,
20 Mba pacicɛ ŋa a ŋakɛmbərnɛ pətɔcemp mpɛ pɛyɛfɛ nnɔ kətola mɛrəŋka kəyi mɔ, kɔ dalakɔ, kɔ kəsɔm ka sɛm nyɛ antɔfay mɔ, ŋakɛmbərnɛ sɔ kəmun mecir.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, da prostituição, do que é sufocado e do sangue.
21 Kəyɛfɛ dɛtɛmp dɔcɔkɔ-cɔkɔ, Musa ɔyɔ sədare fəp afum aŋɛ ŋaloku tetɔn mɔ, bawo aŋkaraŋ Tawureta tɔn simiti o simiti dɔsɔk da kəŋesəm nde dəkətola Kanu da aSuyif.»
21 Porque Moisés, desde os tempos antigos, tem em cada cidade quem o pregue e, cada sábado, é lido nas sinagogas.
22 Asom a Yesu kɔ abeki kəbəp ka kəloŋkanɛ ka alaŋ Yesu kɔrkɔr ŋande ŋamɔmən a pəmar payɛk-yɛk ŋa dacɔ afum alɔma akɔ pəmar a pasom Antiyɔk mɔ, kəbɛrɛnɛ ka Pol kɔ Barnabas. Ti disrɛ kɔ ŋayɛk-yɛk afum mɛrəŋ aŋɛ ŋanatɔmpər delel awɛnc aŋa dacɔ mɔ: Yudas wəkɔ ancwe sɔ Barsabas mɔ, kɔ Silas.
22 Então, pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos, com toda a igreja, eleger varões dentre eles e enviá-los com Paulo e Barnabé a Antioquia, a saber: Judas, chamado Barsabás, e Silas, varões distintos entre os irmãos.
23 Kɔ ŋasom ŋa kɔ areka nyɛ:
23 E por intermédio deles escreveram o seguinte: Os apóstolos, e os anciãos, e os irmãos, aos irmãos dentre os gentios que estão em Antioquia, Síria e Cilícia, saúde.
24 Səne a afum asu alɔma aŋɛ ŋawur nnɔ ndorosu mɔ, ŋantɔrəs nu kɔ ŋampempɛ nu moloku maŋan, mmɛ səntɔsom ŋa mɔ.
24 Porquanto ouvimos que alguns que saíram dentre nós vos perturbaram com palavras e transtornaram a vossa alma (não lhes tendo nós dado mandamento),
25 Ntɛ sənenɛnɛ akɔ səntəŋnɛ ti mɔ, itɔ sənəŋk a pəntesɛ səyɛk-yɛk afum, səsom ŋa nde nəyi mɔ, kəbɛrɛnɛ ka Barnabas kɔ Pol, aŋɛ səmbɔtər mɔ,
25 pareceu-nos bem, reunidos concordemente, eleger alguns varões e enviá-los com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 afum aŋɛ ŋancaməs kiyi kəŋan doru tewe ta Mariki Yesu Krist mɔ.
26 homens que já expuseram a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Itɔ səsom Yudas kɔ Silas ŋakɔ ŋaloku nu ntɛ teyi areka ŋaŋɛ disrɛ mɔ.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas, os quais de boca vos anunciarão também o mesmo.
28 Pənabas Amera Ŋecempi kɔ səna sɔ, a pəntesɛ fɛ a sənuŋkər nu mes mɔkɔ nəntɔtam kəsarɛ mɔ, mɛnɛ mes mɔkɔ mɛmar nu kəsumpər mɔ:
28 Na verdade, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor mais encargo algum, senão estas coisas necessárias:
29 Ta nəsɔm sɛm nyɛ aloŋnɛnɛ mɛrəŋka mɔ, nəbɔlɛnɛ mecir kɔ sɛm nyɛ antɔfay mɔ, nəbɔlɛnɛ sɔ dalakɔ. Pəmar nəkɛmbərnɛ mes mamɔkɔ fəp.
29 Que vos abstenhais das coisas sacrificadas aos ídolos, e do sangue, e da carne sufocada, e da fornicação; destas coisas fareis bem se vos guardardes. Bem vos vá.
30 Ntɛ anasak asom aŋɛ mɔ, kɔ ŋawurnɛ kəkɔ Antiyɔk. Kɔ ŋaŋkɔ ŋaloŋka di alaŋ, kɔ ŋasɔŋ ŋa areka ŋaŋɔkɔ.
30 Tendo-se eles, então, despedido, partiram para Antioquia e, ajuntando a multidão, entregaram a carta.
31 K'aŋkaraŋ ŋi kɔ pəmbɔt ŋa, bawo areka ŋaŋɔkɔ ŋɛnacəpəs ŋa bəkəc.
31 E, quando a leram, alegraram-se pela exortação.
32 Yudas kɔ Silas aŋɛ ŋanayɔnɛ sɔ sayibɛ mɔ ŋancgbiŋər awɛnc aŋa alaŋ kɔ ŋacəpəs ŋa sɔ bəkəc dəmoloku mɛlarəm.
32 Depois, Judas e Silas, que também eram profetas, exortaram e confirmaram os irmãos com muitas palavras.
33 — ausente —
33 E, detendo-se ali algum tempo, os irmãos os deixaram voltar em paz para os apóstolos,
34 — ausente —
34 mas pareceu bem a Silas ficar ali.
35 Mba tɛm tatɔkɔ Pol kɔ Barnabas ŋanayi Antiyɔk, kəbɛrɛnɛ kəŋan kɔ afum alarəm alɔma, ŋactəksɛ, ŋaccam sɔ toloku tɔtɔt ta Mariki.
35 E Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 Ntɛ mataka mɔlɔma mencepər mɔ, kɔ Pol oloku Barnabas: «Səluksərnɛ səkɔnəŋk awɛnc su aŋa sədare nsɛ sənadəŋk toloku ta Mariki mɔ, ntɛ tɔŋsɔŋɛ səcərɛ ntɛ ŋayi mɔ, kɔ tɔkɔ ŋasumpər toloku tatɔkɔ mɔ.
36 Alguns dias depois, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar nossos irmãos por todas as cidades em que já anunciamos a palavra do Senhor, para ver como estão.
37 Barnabas nkɔn ɛncfaŋ kəkenɛnɛ Isaŋ, wəkɔ aŋwe sɔ «Mark» mɔ.
37 E Barnabé aconselhava que tomassem consigo a João, chamado Marcos.
38 Mba Pol nkɔn ɛnawosɛ fɛ ti, ɛnacɛm-cɛmnɛ a pəmar fɛ kəlɛkɛnɛ Mark, bawo dəndo Paŋfili Mark ɛnasak ŋa pəfati kəcəmbər ŋa kəkɔtɛnɛ ka yɛbəc yɔkɔ anasom ŋa mɔ.
38 Mas a Paulo parecia razoável que não tomassem consigo aquele que desde a Panfília se tinha apartado deles e não os acompanhou naquela obra.
39 Kəgbɛkəlɛnɛ kəŋan kənayeŋk haŋ kɔ tɔsɔŋɛ ŋa kəgbɛyɛnɛ. Ntɛ tɔ kɔ Barnabas ɛlɛk Mark kɔ ŋambɛkɛ debil kɔ ŋancali kəkɔ Sipər.
39 E tal contenda houve entre eles, que se apartaram um do outro. Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Ntɛ Pol ɛnayɛk-yɛk Silas mɔ, awɛnc aŋa alaŋ ŋantolanɛ kɔ, ŋactola Mariki a pəbum ŋa kəmar kɔn disrɛ, kɔ ŋaŋkɔ.
40 E Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu, encomendado pelos irmãos à graça de Deus.
41 Kəkɔ kəŋan, kɔ ŋancali tɔf ya Siri kɔ Silisi, ŋaccəpəs alaŋ aka di bəkəc.
41 E passou pela Síria e Cilícia, confirmando as igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.