Atos 15

Kitabu ka Kanu (BSP) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Afum alɔma ŋanayɛfɛ atɔf ŋa Yude, ŋactəksɛ awɛnc aŋa alaŋ ntɛ: Kɔ nəntɔyɔ pakənc nu pəmɔ tɔkɔ tɔyɔ tokur ta Musa toloku ti mɔ, Kanu kəfɔdewosɛ kəyac nu.
1 Então alguns que tinham descido da Judéia ensinavam aos irmãos: Se não vos circuncidardes, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Ntɛ Pol kɔ Barnabas ŋaŋgbɛkəlɛnɛ kɔ arkun akakɔ kəliŋɛnɛ kəŋan moloku mɔ, kɔ ŋantəŋnɛ a nkɔn Pol kɔ Barnabas kəbəp ka akin akin arkun akakɔ dacɔ, ŋakɔ Yerusalɛm kəkɔnɔnɛ moloku mamɔkɔ nnɔ asom a Yesu kɔ abeki a kəloŋkanɛ ka alaŋ fɔr kiriŋ.
2 Tendo Paulo e Barnabé contenda e não pequena discussão com eles, os irmãos resolveram que Paulo e Barnabé e mais alguns dentre eles subissem a Jerusalém, aos apóstolos e aos anciãos, por causa desta questão.
3 Kɔ kəloŋkanɛ ka alaŋ a Antiyɔk ŋasɔŋ ŋa daka ndɛ pənamar a ŋayɔ teta marənt mɔ. Ntɛ ŋancepər atɔf ŋa Fenisi kɔ atɔf ŋa Samari mɔ, kɔ ŋalɔmər ŋa ntɛ atɔyɔnɛ aSuyif ŋaŋkafəli bəkəc yaŋan nnɔ Mariki eyi mɔ, ŋacsɔŋɛ awɛnc aŋa alaŋ fəp pəbotu.
3 Eles, pois, sendo acompanhados pela igreja por um trecho do caminho, passavam pela Fenícia e por Samária, contando a conversão dos gentios; e davam grande alegria a todos os irmãos.
4 Ntɛ ŋambɛrɛ Yerusalɛm mɔ, kɔ kəloŋkanɛ ka alaŋ, asom a Yesu, kɔ abeki a kəloŋkanɛ ŋambaŋ ŋa. Ntɛ tɔ Pol kɔ Barnabas ŋalɔm tɔkɔ Kanu kənayɔ fəp kɔ ŋa mɔ.
4 E, quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja e pelos apóstolos e anciãos, e relataram tudo quanto Deus fizera por meio deles.
5 Awa kɔ aFarisi alɔma aŋɛ ŋanayɔnɛ alaŋ mɔ ŋayɛfɛ kɔ ŋaloku: «Pəmar pakənc atɔyɔnɛ aSuyif, pagbiŋər ŋa sɔ kəleləs sariyɛ sa Musa.»
5 Mas alguns da seita dos fariseus, que tinham crido, levantaram-se dizendo que era necessário circuncidá-los e mandar-lhes observar a lei de Moisés.
6 Asom a Yesu kɔ abeki a alaŋ aka Yerusalɛm ŋanabəpsɛnɛ kəkɔmɔmən ka tes tatɔkɔ.
6 Congregaram-se pois os apóstolos e os anciãos para considerar este assunto.
7 Ntɛ kəgbɛkəlɛnɛ kəwon ŋa dacɔ mɔ, kɔ Piyɛr ɛyɛfɛ k'oloku: «Arkun, awɛnc im aŋa, nəncərɛ ti: A pəwon ntɛ Kanu kənayɛk-yɛk im nəna dacɔ kəcam ka Kibaru Kətɔt ka Yesu, ntɛ tɔŋsɔŋɛ atɔyɔnɛ aSuyif ŋatam kəne ti kɔ kəlaŋ ti mɔ.
7 E, havendo grande discussão, levantou-se Pedro e disse-lhes: Irmãos, bem sabeis que já há muito tempo Deus me elegeu dentre vós, para que os gentios ouvissem da minha boca a palavra do evangelho e cressem.
8 Kanu kəncərɛ bəkəc ya afum, Ki yati kəmentər a kəmbaŋ atɔyɔnɛ aSuyif, bawo kəsɔŋ ŋa sɔ Amera Ŋecempi pəmɔ səna.
8 E Deus, que conhece os corações, testemunhou a favor deles, dando-lhes o Espírito Santo, assim como a nós;
9 Ali kəgbɛy kəfɛt ɛŋgbɛy fɛ su kɔ atɔyɔnɛ aSuyif, bawo kəlaŋ k'ɔsɔkəs ŋa bəkəc.
9 e não fez distinção alguma entre eles e nós, purificando os seus corações pela fé.
10 Ndɛkəl oŋ, ta ake tɔ nəfaŋ kədəkətərɛ Kanu-ɛ? Ntɛ nəfaŋ kəsarsər acɛpsɛ a Yesu tes tocu ntɛ, kəyɛfɛ atem asu haŋ səna yati səntɔtam kəsarɛ mɔ.
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Mba səlaŋ a andeyac su kəmar ka Mariki Yesu disrɛ pəmɔ ŋa atɔyɔnɛ aSuyif.»
11 Mas cremos que somos salvos pela graça do Senhor Jesus, do mesmo modo que eles também.
12 Kənay ka afum fəp ŋanacaŋk, k'ancəŋkəl oŋ moloku ma Barnabas kɔ Pol. Kɔ ŋalɔm mes mɛwɛy-wɛy kɔ mɛgbɛkərɛ mmɛ Kanu kənasɔŋɛ ŋa kəyɔ atɔyɔnɛ aSuyif dacɔ mɔ.
12 Então toda a multidão se calou e escutava a Barnabé e a Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus havia feito por meio deles entre os gentios.
13 Ntɛ ŋalip kəloku mɔ, kɔ Sak endeŋər: «Awɛnc im aŋa! Nəcəŋkəl im!
13 Depois que se calaram, Tiago, tomando a palavra, disse: Irmãos, ouvi-me:
14 Simeyɔŋ ɔlɔm tɔcɔkɔ-cɔkɔ ntɛ Kanu kənader kəyɛk-yɛk tɔf ya doru fəp dacɔ, afum aŋɛ ŋayɔnɛ akɔn mɔ.
14 Simão relatou como primeiramente Deus visitou os gentios para tomar dentre eles um povo para o seu Nome.
15 Itɔ moloku ma sayibɛ mosolnɛ kɔ moloku ma Simeyɔŋ pəmɔ ntɛ ancic ti mɔ:
15 E com isto concordam as palavras dos profetas; como está escrito:
16 ‹Kɔ Mariki oloku: «Kɔ tantɛ tencepər-ɛ, indeder sɔ.
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi, que está caído; reedificarei as suas ruínas, e tornarei a levantá-lo;
17 ntɛ tɔŋsɔŋɛ afum alpəs ŋatɛn ina Mariki mɔ.
17 para que o resto dos homens busque ao Senhor, sim, todos os gentios, sobre os quais é invocado o meu nome,
18 Ɛnasɔŋɛ mi kəcərɛ kəyɛfɛ ntɛ pənawon mɔ.›
18 diz o Senhor que faz estas coisas, que são conhecidas desde a antiguidade.
19 It'ɔsɔŋɛ ntɛ, ina Sak, iŋwosɛ sɔ a ta patɔrəs atɔyɔnɛ aSuyif aŋɛ ŋantɛfərnɛ nnɔ Kanu kəyi mɔ.
19 Por isso, julgo que não se deve perturbar aqueles, dentre os gentios, que se convertem a Deus,
20 Mba pacicɛ ŋa a ŋakɛmbərnɛ pətɔcemp mpɛ pɛyɛfɛ nnɔ kətola mɛrəŋka kəyi mɔ, kɔ dalakɔ, kɔ kəsɔm ka sɛm nyɛ antɔfay mɔ, ŋakɛmbərnɛ sɔ kəmun mecir.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, da prostituição, do que é sufocado e do sangue.
21 Kəyɛfɛ dɛtɛmp dɔcɔkɔ-cɔkɔ, Musa ɔyɔ sədare fəp afum aŋɛ ŋaloku tetɔn mɔ, bawo aŋkaraŋ Tawureta tɔn simiti o simiti dɔsɔk da kəŋesəm nde dəkətola Kanu da aSuyif.»
21 Porque Moisés, desde tempos antigos, tem em cada cidade homens que o preguem, e cada sábado é lido nas sinagogas.
22 Asom a Yesu kɔ abeki kəbəp ka kəloŋkanɛ ka alaŋ Yesu kɔrkɔr ŋande ŋamɔmən a pəmar payɛk-yɛk ŋa dacɔ afum alɔma akɔ pəmar a pasom Antiyɔk mɔ, kəbɛrɛnɛ ka Pol kɔ Barnabas. Ti disrɛ kɔ ŋayɛk-yɛk afum mɛrəŋ aŋɛ ŋanatɔmpər delel awɛnc aŋa dacɔ mɔ: Yudas wəkɔ ancwe sɔ Barsabas mɔ, kɔ Silas.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a igreja escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé, a saber: Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens influentes entre os irmãos.
23 Kɔ ŋasom ŋa kɔ areka nyɛ:
23 E por intermédio deles escreveram o seguinte: Os apóstolos e os anciãos, irmãos, aos irmãos dentre os gentios em Antioquia, na Síria e na Cicília, saúde.
24 Səne a afum asu alɔma aŋɛ ŋawur nnɔ ndorosu mɔ, ŋantɔrəs nu kɔ ŋampempɛ nu moloku maŋan, mmɛ səntɔsom ŋa mɔ.
24 Portanto ouvimos que alguns dentre nós, aos quais nada mandamos, vos têm perturbado com palavras, confundindo as vossas almas,
25 Ntɛ sənenɛnɛ akɔ səntəŋnɛ ti mɔ, itɔ sənəŋk a pəntesɛ səyɛk-yɛk afum, səsom ŋa nde nəyi mɔ, kəbɛrɛnɛ ka Barnabas kɔ Pol, aŋɛ səmbɔtər mɔ,
25 pareceu-nos bem, tendo chegado a um acordo, escolher alguns homens e enviá-los com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 afum aŋɛ ŋancaməs kiyi kəŋan doru tewe ta Mariki Yesu Krist mɔ.
26 homens que têm exposto as suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Itɔ səsom Yudas kɔ Silas ŋakɔ ŋaloku nu ntɛ teyi areka ŋaŋɛ disrɛ mɔ.
27 Enviamos portanto Judas e Silas, os quais também por palavra vos anunciarão as mesmas coisas.
28 Pənabas Amera Ŋecempi kɔ səna sɔ, a pəntesɛ fɛ a sənuŋkər nu mes mɔkɔ nəntɔtam kəsarɛ mɔ, mɛnɛ mes mɔkɔ mɛmar nu kəsumpər mɔ:
28 Porque pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor maior encargo além destas coisas necessárias:
29 Ta nəsɔm sɛm nyɛ aloŋnɛnɛ mɛrəŋka mɔ, nəbɔlɛnɛ mecir kɔ sɛm nyɛ antɔfay mɔ, nəbɔlɛnɛ sɔ dalakɔ. Pəmar nəkɛmbərnɛ mes mamɔkɔ fəp.
29 Que vos abstenhais das coisas sacrificadas aos ídolos, e do sangue, e da carne sufocada, e da prostituição; e destas coisas fareis bem de vos guardar. Bem vos vá.
30 Ntɛ anasak asom aŋɛ mɔ, kɔ ŋawurnɛ kəkɔ Antiyɔk. Kɔ ŋaŋkɔ ŋaloŋka di alaŋ, kɔ ŋasɔŋ ŋa areka ŋaŋɔkɔ.
30 Então eles, tendo-se despedido, desceram a Antioquia e, havendo reunido a assembléia, entregaram a carta.
31 K'aŋkaraŋ ŋi kɔ pəmbɔt ŋa, bawo areka ŋaŋɔkɔ ŋɛnacəpəs ŋa bəkəc.
31 E, quando a leram, alegraram-se pela consolação.
32 Yudas kɔ Silas aŋɛ ŋanayɔnɛ sɔ sayibɛ mɔ ŋancgbiŋər awɛnc aŋa alaŋ kɔ ŋacəpəs ŋa sɔ bəkəc dəmoloku mɛlarəm.
32 Depois Judas e Silas, que também eram profetas, exortaram os irmãos com muitas palavras e os fortaleceram.
33 — ausente —
33 E, tendo-se demorado ali por algum tempo, foram pelos irmãos despedidos em paz, de volta aos que os haviam mandado.
34 — ausente —
34 {Mas pareceu bem a Silas ficar ali.}
35 Mba tɛm tatɔkɔ Pol kɔ Barnabas ŋanayi Antiyɔk, kəbɛrɛnɛ kəŋan kɔ afum alarəm alɔma, ŋactəksɛ, ŋaccam sɔ toloku tɔtɔt ta Mariki.
35 Mas Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Ntɛ mataka mɔlɔma mencepər mɔ, kɔ Pol oloku Barnabas: «Səluksərnɛ səkɔnəŋk awɛnc su aŋa sədare nsɛ sənadəŋk toloku ta Mariki mɔ, ntɛ tɔŋsɔŋɛ səcərɛ ntɛ ŋayi mɔ, kɔ tɔkɔ ŋasumpər toloku tatɔkɔ mɔ.
36 Decorridos alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades em que temos anunciado a palavra do Senhor, para ver como vão.
37 Barnabas nkɔn ɛncfaŋ kəkenɛnɛ Isaŋ, wəkɔ aŋwe sɔ «Mark» mɔ.
37 Ora, Barnabé queria que levassem também a João, chamado Marcos.
38 Mba Pol nkɔn ɛnawosɛ fɛ ti, ɛnacɛm-cɛmnɛ a pəmar fɛ kəlɛkɛnɛ Mark, bawo dəndo Paŋfili Mark ɛnasak ŋa pəfati kəcəmbər ŋa kəkɔtɛnɛ ka yɛbəc yɔkɔ anasom ŋa mɔ.
38 Mas a Paulo não parecia razoável que tomassem consigo aquele que desde a Panfília se tinha apartado deles e não os tinha acompanhado no trabalho.
39 Kəgbɛkəlɛnɛ kəŋan kənayeŋk haŋ kɔ tɔsɔŋɛ ŋa kəgbɛyɛnɛ. Ntɛ tɔ kɔ Barnabas ɛlɛk Mark kɔ ŋambɛkɛ debil kɔ ŋancali kəkɔ Sipər.
39 E houve entre eles tal desavença que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Ntɛ Pol ɛnayɛk-yɛk Silas mɔ, awɛnc aŋa alaŋ ŋantolanɛ kɔ, ŋactola Mariki a pəbum ŋa kəmar kɔn disrɛ, kɔ ŋaŋkɔ.
40 Mas Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Kəkɔ kəŋan, kɔ ŋancali tɔf ya Siri kɔ Silisi, ŋaccəpəs alaŋ aka di bəkəc.
41 E passou pela Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.