Atos 14
Kitabu ka Kanu (BSP) vs NVT
1 Dəndo dare da Ikoniyon, Pol kɔ Barnabas ŋambɛrɛ dəkətola Kanu da aSuyif. Kɔ ŋaloku moloku mmɛ mɛnasɔŋɛ aSuyif kɔ aKresi alarəm kəgbɛkər Yesu kəlaŋ mɔ.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé também foram à sinagoga judaica e falaram de tal modo que muitos creram, tanto judeus como gentios.
2 Mba kɔ aSuyif ayeŋki səbomp aŋɛ ŋambɛrəs afum atɔyɔnɛ aSuyif mɛr kəter ka awɛnc aŋa alaŋ.
2 Alguns dos judeus que não creram, porém, incitaram os gentios e envenenaram a mente deles contra Paulo e Barnabé.
3 Ti disrɛ, Pol kɔ Barnabas ŋambɔləsɛ kiyi kəŋan dəndo dare dadɔkɔ. Kɔ ŋalok-lokɛ kəgbɛkər mera yaŋan teta MARIKI. Kɔ MARIKI ɔsɔŋ ŋa fənɔntər fəyɔnɛ mes mɛwɛy-wɛy kɔ mɛgbɛkərɛ, pəcmentər sɔ kance ka mes mɔkɔ Pol kɔ Barnabas ŋanccam kəmar kɔn disrɛ.
3 Ainda assim, os apóstolos passaram bastante tempo ali, falando corajosamente da graça do Senhor, que confirmava a mensagem deles concedendo-lhes poder para realizar sinais e maravilhas.
4 Kɔ kənay ka afum a dare dadɔkɔ ŋayersɛnɛ. Alɔma ŋanayinɛ aSuyif, alɔma ŋayinɛ asom a Yesu.
4 Com isso, o povo da cidade ficou dividido: alguns tomaram partido dos judeus, e outros, dos apóstolos.
5 Mba, aSuyif kɔ acikəra kəbəp ka abɛ aŋan ŋanalompəsnɛ kəkɔtɔrəs Pol kɔ Barnabas kəca-cas kəŋan masar haŋ ŋadif ŋa.
5 Então um grupo de gentios, judeus e seus líderes resolveu atacá-los e apedrejá-los.
6 Ntɛ Pol kɔ Barnabas ŋane ti mɔ, kɔ ŋayɛksɛ kəkɔyacnɛ nde Listər kɔ Dɛrbɛ, sədare sa atɔf ŋa Likayoni, kɔ səkəsək sayi.
6 Quando os apóstolos souberam disso, fugiram para a região da Licaônia, para as cidades de Listra e Derbe e seus arredores.
7 Dəndo sɔ ŋanccam toloku tɔtɔt ta Yesu.
7 E ali anunciaram as boas-novas.
8 Fum wəlɔma ɛnayi Listər pəyɔnɛ wətoŋkulu, wɛcək wɔn wɛnafi. Kəyɛfɛ ntɛ aŋkom kɔ mɔ, ali ɔnckɔt fɛ. Ɛnandɛ,
8 Enquanto estavam em Listra, Paulo e Barnabé encontraram um homem com os pés aleijados. Sofria desse problema desde o nascimento e, portanto, nunca tinha andado. Estava sentado
9 pəccəŋkəl moloku ma Pol. Kɔ Pol ɛŋgbətnɛ kɔ. Ntɛ ɛnəŋk a wətoŋkulu ɔyɔ kəlaŋ nkɛ kəntam kəyac kɔ mɔ,
9 e ouvia Paulo pregar. Paulo olhou diretamente para ele e, vendo que ele tinha fé para ser curado,
10 kɔ Pol olokɛ kɔ dim dɔpɔŋ: «Məyɛfɛ! Məcəmɛ wɛcək wam kəroŋ, məlomp!» Kɔ wərkun nwɛ oyoknɛ, k'ɛyɛfɛ k'ɛncəmɛ kəkɔt.
10 disse em alta voz: “Levante-se!”. O homem se levantou de um salto e começou a andar.
11 Kɔ kənay ka afum akakɔ ŋanəŋk ntɛ Pol ɔyɔ mɔ, kɔ afum kənay ŋampɛnɛ cəbebe ŋacloku cəLikayoni: «Canu cəntəŋkəlɛ afum kɔ cəntor nnɔ ndorosu!»
11 A multidão, vendo o que Paulo havia feito, gritou no dialeto local: “Os deuses vieram até nós em forma de homens!”.
12 Ti tɛnasɔŋɛ ŋawe Barnabas «Sus», ŋawe Pol nkɔn «Hɛrmɛs», bawo Pol nkɔn enccepərɛnɛ moloku.
12 Concluíram que Barnabé era o deus grego Zeus, e Paulo, o deus Hermes, pois era ele quem proclamava a mensagem.
13 Wəloŋnɛnɛ ka Sus ɛnakɛrɛ mura kɔ yɛnɛkəs nde dəkəbɛrɛ da kəlɔ ka dəkəloŋnɛ ndɛ deyi nde dare dəkusu mɔ. Pənabas kɔ kəloŋnɛ mi, nkɔn kɔ kənay ka afum nnɔ Pol kɔ Barnabas ŋayi mɔ.
13 O sacerdote do templo de Zeus, que ficava na entrada da cidade, trouxe touros e coroas de flores até as portas da cidade, pois ele e a multidão queriam oferecer sacrifícios aos apóstolos.
14 Mba ntɛ asom a Yesu Barnabas kɔ Pol ŋane ti mɔ, kɔ ŋawal-wali yamos yaŋan, kɔ ŋambɛrɛ afum dacɔ ŋackulɛ-kulɛ:
14 Quando Barnabé e Paulo ouviram o que estava acontecendo, rasgaram as roupas e correram para o meio do povo, gritando:
15 «Anapa! Ta ake tɔ nəyɔnɛ tantɛ-ɛ? Səna sɔ, afum ŋɔ səyɔnɛ, palompəs su tin tayi pəmɔ nəna. Səloku nu toloku tɔtɔt ntɛ tɔŋsɔŋɛ nəsak mes mɛyamayama mamɛ mɔ! Nəkafələr Kanu fɔr nkɛ kəyi wəyeŋ mɔ, Kanu nkɛ kəlompəs kɔm, antɔf kɔ kəba, kɔ ca yɔkɔ yeyi ki mɔ fəp.
15 “Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Somos homens como vocês! Viemos lhes anunciar as boas-novas, para que abandonem estas coisas sem valor e se voltem para o Deus vivo, que fez os céus e a terra, o mar e tudo que neles há.
16 Dɛtɛmp dɔkɔ dɛnacepər mɔ, Kanu kənawosɛnɛ afum a tɔf ya doru fəp ŋactam kəcəmɛ dɔpɔ darəŋ dɔkɔ ŋaŋfaŋ mɔ.
16 No passado, ele permitiu que as nações seguissem seus próprios caminhos,
17 Ali ntɛ nkɔn Kanu kənatɔsak kəcmentər nu dɔtɔt dəmɔyɔ mɔn mɔ, bawo kəncsɔŋ nu wəcafən, kəncsɔŋɛ sɔ yɔbɔf yonu kəkom pəlarəm, kɔ kəncsɔŋ nu sɔ yeri yɛlarəm, kɔ kənclas nu sɔ pəbotu dəbəkəc.»
17 mas nunca as deixou sem evidências de sua existência e de sua bondade. Ele lhes concede chuvas e boas colheitas, e também alimento e um coração alegre”.
18 Ali ntɛ Pol kɔ Barnabas ŋanaloku moloku mamɔkɔ mɔ, pəcuca pɛnayi ŋa kəyamsər ka kənay kaŋkɔ kəloŋnɛ cəna ncɛ ŋanafaŋ kəloŋnɛnɛ ŋa mɔ.
18 Apesar dessas palavras, Paulo e Barnabé tiveram dificuldade para impedir que o povo lhes oferecesse sacrifícios.
19 Kɔ aSuyif alɔma ŋander kəyɛfɛ Antiyɔk ŋa Pisidi kɔ Ikoniyon, kɔ ŋasɛp haŋ kɔ ŋantalər kənay ka afum akakɔ. Ntɛ tɔ kɔ kənay ka afum aŋɛ ŋayɛfɛ kəca-cas Pol. Tɛlpəs kɔ ŋaliŋəs kɔ haŋ dare kəsək, ŋacɛm-cɛmnɛ a efi.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e Icônio e instigaram a multidão. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que ele estivesse morto.
20 Mba ntɛ acɛpsɛ a Yesu darəŋ ŋanadekɛl Pol mɔ, k'ɛyɛfɛ, k'oluksərnɛ dare. Dɔckɔsɔk kɔ ŋaŋkɔ dare da Dɛrbɛ, nkɔn kɔ Barnabas.
20 No entanto, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou novamente na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Ntɛ Pol kɔ Barnabas ŋambəp dare da Dɛrbɛ kɔ ŋancam dəndo toloku tɔtɔt ta Yesu. Kɔ ŋasɔtɔ di afum alarəm aŋɛ ŋanalaŋ teta Yesu mɔ. Ntɛ tɔ kɔ ŋalɛk dɔpɔ kəlukus ka Listər, Ikoniyon kɔ Antiyɔk ŋa Pisidi.
21 Depois de terem anunciado as boas-novas em Derbe e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram a Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia,
22 Kɔ ŋacəpəs acɛpsɛ darəŋ bəkəc, ŋacgbiŋər ŋa kəyinɛ kəlaŋ, ŋacloku: «Kɔ səna, mɛnɛ səcepərɛnɛ pəcuy pɛlarəm a səcbɛrɛ nde akip ŋa dɛbɛ da Kanu dəntɔf.»
22 onde fortaleceram os discípulos. Eles os encorajaram a permanecer na fé, lembrando-os de que é necessário passar por muitos sofrimentos até entrar no reino de Deus.
23 Kɔ ŋayɛk-yɛkɛ ŋa abeki dəkəloŋkanɛ fəp da alaŋ. Ntɛ ŋalip kətola Kanu kɔ kəsuŋ mɔ, Pol kɔ Barnabas ŋasɔŋ ŋa Mariki nwɛ ŋanagbɛkər kəlaŋ mɔ kəbum kəŋan.
23 Paulo e Barnabé também escolheram presbíteros em cada igreja e, com orações e jejuns, os entregaram aos cuidados do Senhor, em quem haviam crido.
24 Kɔ ŋancepər dɔpɔ da atɔf ŋa Pisidi kɔ ŋambɛrɛ atɔf ŋa Paŋfili.
24 Então viajaram de volta pela Pisídia até a Panfília.
25 Ntɛ ŋalip kəloku toloku ta MARIKI dare da Perke mɔ, kɔ ŋantor dare da Atali.
25 Pregaram a palavra em Perge e desceram para Atália.
26 Dəndo Atali, difɔ Pol kɔ Barnabas ŋanalɛk abil kɔ ŋancali kəkɔ Antiyɔk ŋa Siri, dare ndɛ anatolanɛ ŋa kəmar ka Kanu teta yɛbəc nyɛ ŋanalip mɔ.
26 Por fim, voltaram de navio para Antioquia, onde sua viagem tinha começado e onde haviam sido entregues à graça de Deus para realizar o trabalho que agora completavam.
27 Ntɛ ŋambɛrɛ mɔ, kɔ ŋaloŋka alaŋ a Antiyɔk fəp, kɔ ŋalɔm tɔkɔ Kanu kənayɔnɛ ŋa mɔ, kɔ tɔkɔ nkɔn Kanu kənasɔŋɛ atɔyɔnɛ aSuyif kəlaŋ mɔ.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo que Deus tinha feito por meio deles e como tinha aberto a porta da fé também para os gentios.
28 Pol kɔ Barnabas ŋawon dəndo dare dadɔkɔ kɔ acɛpsɛ a Mariki Yesu darəŋ.
28 E permaneceram ali com os discípulos por muito tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.