Atos 14
Kitabu ka Kanu (BSP) vs ARIB
1 Dəndo dare da Ikoniyon, Pol kɔ Barnabas ŋambɛrɛ dəkətola Kanu da aSuyif. Kɔ ŋaloku moloku mmɛ mɛnasɔŋɛ aSuyif kɔ aKresi alarəm kəgbɛkər Yesu kəlaŋ mɔ.
1 Em Icônio entraram juntos na sinagoga dos judeus e falaram de tal modo que creu uma grande multidão tanto de judeus como de gregos.
2 Mba kɔ aSuyif ayeŋki səbomp aŋɛ ŋambɛrəs afum atɔyɔnɛ aSuyif mɛr kəter ka awɛnc aŋa alaŋ.
2 Mas os judeus incrédulos excitaram e irritaram os ânimos dos gentios contra os irmãos.
3 Ti disrɛ, Pol kɔ Barnabas ŋambɔləsɛ kiyi kəŋan dəndo dare dadɔkɔ. Kɔ ŋalok-lokɛ kəgbɛkər mera yaŋan teta MARIKI. Kɔ MARIKI ɔsɔŋ ŋa fənɔntər fəyɔnɛ mes mɛwɛy-wɛy kɔ mɛgbɛkərɛ, pəcmentər sɔ kance ka mes mɔkɔ Pol kɔ Barnabas ŋanccam kəmar kɔn disrɛ.
3 Eles, entretanto, se demoraram ali por muito tempo, falando ousadamente acerca do Senhor, o qual dava testemunho à palavra da sua graça, concedendo que por suas mãos se fizessem sinais e prodígios.
4 Kɔ kənay ka afum a dare dadɔkɔ ŋayersɛnɛ. Alɔma ŋanayinɛ aSuyif, alɔma ŋayinɛ asom a Yesu.
4 E se dividiu o povo da cidade; uns eram pelos judeus, e outros pelos apóstolos.
5 Mba, aSuyif kɔ acikəra kəbəp ka abɛ aŋan ŋanalompəsnɛ kəkɔtɔrəs Pol kɔ Barnabas kəca-cas kəŋan masar haŋ ŋadif ŋa.
5 E, havendo um motim tanto dos gentios como dos judeus, juntamente com as suas autoridades, para os ultrajarem e apedrejarem,
6 Ntɛ Pol kɔ Barnabas ŋane ti mɔ, kɔ ŋayɛksɛ kəkɔyacnɛ nde Listər kɔ Dɛrbɛ, sədare sa atɔf ŋa Likayoni, kɔ səkəsək sayi.
6 eles, sabendo-o, fugiram para Listra e Derbe, cidades da Licaônia, e a região circunvizinha;
7 Dəndo sɔ ŋanccam toloku tɔtɔt ta Yesu.
7 e ali pregavam o evangelho.
8 Fum wəlɔma ɛnayi Listər pəyɔnɛ wətoŋkulu, wɛcək wɔn wɛnafi. Kəyɛfɛ ntɛ aŋkom kɔ mɔ, ali ɔnckɔt fɛ. Ɛnandɛ,
8 Em Listra estava sentado um homem aleijado dos pés, coxo de nascença e que nunca tinha andado.
9 pəccəŋkəl moloku ma Pol. Kɔ Pol ɛŋgbətnɛ kɔ. Ntɛ ɛnəŋk a wətoŋkulu ɔyɔ kəlaŋ nkɛ kəntam kəyac kɔ mɔ,
9 Este ouvia falar Paulo, que, fitando nele os olhos e vendo que tinha fé para ser curado,
10 kɔ Pol olokɛ kɔ dim dɔpɔŋ: «Məyɛfɛ! Məcəmɛ wɛcək wam kəroŋ, məlomp!» Kɔ wərkun nwɛ oyoknɛ, k'ɛyɛfɛ k'ɛncəmɛ kəkɔt.
10 disse em alta voz: Levanta-te direito sobre os teus pés. E ele saltou, e andava.
11 Kɔ kənay ka afum akakɔ ŋanəŋk ntɛ Pol ɔyɔ mɔ, kɔ afum kənay ŋampɛnɛ cəbebe ŋacloku cəLikayoni: «Canu cəntəŋkəlɛ afum kɔ cəntor nnɔ ndorosu!»
11 As multidões, vendo o que Paulo fizera, levantaram a voz, dizendo em língua licaônica: Fizeram-se os deuses semelhantes aos homens e desceram até nós.
12 Ti tɛnasɔŋɛ ŋawe Barnabas «Sus», ŋawe Pol nkɔn «Hɛrmɛs», bawo Pol nkɔn enccepərɛnɛ moloku.
12 A Barnabé chamavam Júpiter e a Paulo, Mercúrio, porque era ele o que dirigia a palavra.
13 Wəloŋnɛnɛ ka Sus ɛnakɛrɛ mura kɔ yɛnɛkəs nde dəkəbɛrɛ da kəlɔ ka dəkəloŋnɛ ndɛ deyi nde dare dəkusu mɔ. Pənabas kɔ kəloŋnɛ mi, nkɔn kɔ kənay ka afum nnɔ Pol kɔ Barnabas ŋayi mɔ.
13 O sacerdote de Júpiter, cujo templo estava em frente da cidade, trouxe para as portas touros e grinaldas e, juntamente com as multidões, queria oferecer-lhes sacrifícios.
14 Mba ntɛ asom a Yesu Barnabas kɔ Pol ŋane ti mɔ, kɔ ŋawal-wali yamos yaŋan, kɔ ŋambɛrɛ afum dacɔ ŋackulɛ-kulɛ:
14 Quando, porém, os apóstolos Barnabé e Paulo ouviram isto, rasgaram as suas vestes e saltaram para o meio da multidão, clamando
15 «Anapa! Ta ake tɔ nəyɔnɛ tantɛ-ɛ? Səna sɔ, afum ŋɔ səyɔnɛ, palompəs su tin tayi pəmɔ nəna. Səloku nu toloku tɔtɔt ntɛ tɔŋsɔŋɛ nəsak mes mɛyamayama mamɛ mɔ! Nəkafələr Kanu fɔr nkɛ kəyi wəyeŋ mɔ, Kanu nkɛ kəlompəs kɔm, antɔf kɔ kəba, kɔ ca yɔkɔ yeyi ki mɔ fəp.
15 e dizendo: Senhores, por que fazeis estas coisas? Nós também somos homens, de natureza semelhante à vossa, e vos anunciamos o evangelho para que destas práticas vãs vos convertais ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar, e tudo quanto há neles;
16 Dɛtɛmp dɔkɔ dɛnacepər mɔ, Kanu kənawosɛnɛ afum a tɔf ya doru fəp ŋactam kəcəmɛ dɔpɔ darəŋ dɔkɔ ŋaŋfaŋ mɔ.
16 o qual nos tempos passados permitiu que todas as nações andassem nos seus próprios caminhos.
17 Ali ntɛ nkɔn Kanu kənatɔsak kəcmentər nu dɔtɔt dəmɔyɔ mɔn mɔ, bawo kəncsɔŋ nu wəcafən, kəncsɔŋɛ sɔ yɔbɔf yonu kəkom pəlarəm, kɔ kəncsɔŋ nu sɔ yeri yɛlarəm, kɔ kənclas nu sɔ pəbotu dəbəkəc.»
17 Contudo não deixou de dar testemunho de si mesmo, fazendo o bem, dando-vos chuvas do céu e estações frutíferas, enchendo-vos de mantimento, e de alegria os vossos corações.
18 Ali ntɛ Pol kɔ Barnabas ŋanaloku moloku mamɔkɔ mɔ, pəcuca pɛnayi ŋa kəyamsər ka kənay kaŋkɔ kəloŋnɛ cəna ncɛ ŋanafaŋ kəloŋnɛnɛ ŋa mɔ.
18 E dizendo isto, com dificuldade impediram as multidões de lhes oferecerem sacrifícios.
19 Kɔ aSuyif alɔma ŋander kəyɛfɛ Antiyɔk ŋa Pisidi kɔ Ikoniyon, kɔ ŋasɛp haŋ kɔ ŋantalər kənay ka afum akakɔ. Ntɛ tɔ kɔ kənay ka afum aŋɛ ŋayɛfɛ kəca-cas Pol. Tɛlpəs kɔ ŋaliŋəs kɔ haŋ dare kəsək, ŋacɛm-cɛmnɛ a efi.
19 Sobrevieram, porém, judeus de Antioquia e de Icônio e, havendo persuadido as multidões, apedrejaram a Paulo, e arrastaram-no para fora da cidade, cuidando que estava morto.
20 Mba ntɛ acɛpsɛ a Yesu darəŋ ŋanadekɛl Pol mɔ, k'ɛyɛfɛ, k'oluksərnɛ dare. Dɔckɔsɔk kɔ ŋaŋkɔ dare da Dɛrbɛ, nkɔn kɔ Barnabas.
20 Mas quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte partiu com Barnabé para Derbe.
21 Ntɛ Pol kɔ Barnabas ŋambəp dare da Dɛrbɛ kɔ ŋancam dəndo toloku tɔtɔt ta Yesu. Kɔ ŋasɔtɔ di afum alarəm aŋɛ ŋanalaŋ teta Yesu mɔ. Ntɛ tɔ kɔ ŋalɛk dɔpɔ kəlukus ka Listər, Ikoniyon kɔ Antiyɔk ŋa Pisidi.
21 E, tendo anunciado o evangelho naquela cidade e feito muitos discípulos, voltaram para Listra, Icônio e Antioquia,
22 Kɔ ŋacəpəs acɛpsɛ darəŋ bəkəc, ŋacgbiŋər ŋa kəyinɛ kəlaŋ, ŋacloku: «Kɔ səna, mɛnɛ səcepərɛnɛ pəcuy pɛlarəm a səcbɛrɛ nde akip ŋa dɛbɛ da Kanu dəntɔf.»
22 confirmando as almas dos discípulos, exortando-os a perseverarem na fé, dizendo que por muitas tribulações nos é necessário entrar no reino de Deus.
23 Kɔ ŋayɛk-yɛkɛ ŋa abeki dəkəloŋkanɛ fəp da alaŋ. Ntɛ ŋalip kətola Kanu kɔ kəsuŋ mɔ, Pol kɔ Barnabas ŋasɔŋ ŋa Mariki nwɛ ŋanagbɛkər kəlaŋ mɔ kəbum kəŋan.
23 E, havendo-lhes feito eleger anciãos em cada igreja e orado com jejuns, os encomendaram ao Senhor em quem haviam crido.
24 Kɔ ŋancepər dɔpɔ da atɔf ŋa Pisidi kɔ ŋambɛrɛ atɔf ŋa Paŋfili.
24 Atravessando então a Pisídia, chegaram à Panfília.
25 Ntɛ ŋalip kəloku toloku ta MARIKI dare da Perke mɔ, kɔ ŋantor dare da Atali.
25 E, tendo anunciado a palavra em Perge, desceram a Atália.
26 Dəndo Atali, difɔ Pol kɔ Barnabas ŋanalɛk abil kɔ ŋancali kəkɔ Antiyɔk ŋa Siri, dare ndɛ anatolanɛ ŋa kəmar ka Kanu teta yɛbəc nyɛ ŋanalip mɔ.
26 E dali navegaram para Antioquia, donde tinham sido encomendados à graça de Deus para a obra que acabavam de cumprir.
27 Ntɛ ŋambɛrɛ mɔ, kɔ ŋaloŋka alaŋ a Antiyɔk fəp, kɔ ŋalɔm tɔkɔ Kanu kənayɔnɛ ŋa mɔ, kɔ tɔkɔ nkɔn Kanu kənasɔŋɛ atɔyɔnɛ aSuyif kəlaŋ mɔ.
27 Quando chegaram e reuniram a igreja, relataram tudo quanto Deus fizera por meio deles, e como abrira aos gentios a porta da fé.
28 Pol kɔ Barnabas ŋawon dəndo dare dadɔkɔ kɔ acɛpsɛ a Mariki Yesu darəŋ.
28 E ficaram ali não pouco tempo, com os discípulos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.