Atos 14
Kitabu ka Kanu (BSP) vs NVI
1 Dəndo dare da Ikoniyon, Pol kɔ Barnabas ŋambɛrɛ dəkətola Kanu da aSuyif. Kɔ ŋaloku moloku mmɛ mɛnasɔŋɛ aSuyif kɔ aKresi alarəm kəgbɛkər Yesu kəlaŋ mɔ.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé, como de costume, foram à sinagoga judaica. Ali falaram de tal modo que veio a crer grande multidão de judeus e gentios.
2 Mba kɔ aSuyif ayeŋki səbomp aŋɛ ŋambɛrəs afum atɔyɔnɛ aSuyif mɛr kəter ka awɛnc aŋa alaŋ.
2 Mas os judeus que se tinham recusado a crer incitaram os gentios e irritaram-lhes os ânimos contra os irmãos.
3 Ti disrɛ, Pol kɔ Barnabas ŋambɔləsɛ kiyi kəŋan dəndo dare dadɔkɔ. Kɔ ŋalok-lokɛ kəgbɛkər mera yaŋan teta MARIKI. Kɔ MARIKI ɔsɔŋ ŋa fənɔntər fəyɔnɛ mes mɛwɛy-wɛy kɔ mɛgbɛkərɛ, pəcmentər sɔ kance ka mes mɔkɔ Pol kɔ Barnabas ŋanccam kəmar kɔn disrɛ.
3 Paulo e Barnabé passaram bastante tempo ali, falando corajosamente do Senhor, que confirmava a mensagem de sua graça realizando sinais e maravilhas pelas mãos deles.
4 Kɔ kənay ka afum a dare dadɔkɔ ŋayersɛnɛ. Alɔma ŋanayinɛ aSuyif, alɔma ŋayinɛ asom a Yesu.
4 O povo da cidade ficou dividido: alguns estavam a favor dos judeus, outros a favor dos apóstolos.
5 Mba, aSuyif kɔ acikəra kəbəp ka abɛ aŋan ŋanalompəsnɛ kəkɔtɔrəs Pol kɔ Barnabas kəca-cas kəŋan masar haŋ ŋadif ŋa.
5 Formou-se uma conspiração de gentios e judeus, juntamente com os seus líderes, para maltratá-los e apedrejá-los.
6 Ntɛ Pol kɔ Barnabas ŋane ti mɔ, kɔ ŋayɛksɛ kəkɔyacnɛ nde Listər kɔ Dɛrbɛ, sədare sa atɔf ŋa Likayoni, kɔ səkəsək sayi.
6 Quando eles souberam disso, fugiram para as cidades licaônicas de Listra e Derbe, e seus arredores,
7 Dəndo sɔ ŋanccam toloku tɔtɔt ta Yesu.
7 onde continuaram a pregar as boas novas.
8 Fum wəlɔma ɛnayi Listər pəyɔnɛ wətoŋkulu, wɛcək wɔn wɛnafi. Kəyɛfɛ ntɛ aŋkom kɔ mɔ, ali ɔnckɔt fɛ. Ɛnandɛ,
8 Em Listra havia um homem paralítico dos pés, aleijado desde o nascimento, que vivia ali sentado e nunca tinha andado.
9 pəccəŋkəl moloku ma Pol. Kɔ Pol ɛŋgbətnɛ kɔ. Ntɛ ɛnəŋk a wətoŋkulu ɔyɔ kəlaŋ nkɛ kəntam kəyac kɔ mɔ,
9 Ele ouvira Paulo falar. Quando Paulo olhou diretamente para ele e viu que o homem tinha fé para ser curado,
10 kɔ Pol olokɛ kɔ dim dɔpɔŋ: «Məyɛfɛ! Məcəmɛ wɛcək wam kəroŋ, məlomp!» Kɔ wərkun nwɛ oyoknɛ, k'ɛyɛfɛ k'ɛncəmɛ kəkɔt.
10 disse em alta voz: "Levante-se! Fique de pé! " Com isso, o homem deu um salto e começou a andar.
11 Kɔ kənay ka afum akakɔ ŋanəŋk ntɛ Pol ɔyɔ mɔ, kɔ afum kənay ŋampɛnɛ cəbebe ŋacloku cəLikayoni: «Canu cəntəŋkəlɛ afum kɔ cəntor nnɔ ndorosu!»
11 Ao ver o que Paulo fizera, a multidão começou a gritar em língua licaônica: "Os deuses desceram até nós em forma humana! "
12 Ti tɛnasɔŋɛ ŋawe Barnabas «Sus», ŋawe Pol nkɔn «Hɛrmɛs», bawo Pol nkɔn enccepərɛnɛ moloku.
12 A Barnabé chamavam Zeus e a Paulo Hermes, porque era ele quem trazia a palavra.
13 Wəloŋnɛnɛ ka Sus ɛnakɛrɛ mura kɔ yɛnɛkəs nde dəkəbɛrɛ da kəlɔ ka dəkəloŋnɛ ndɛ deyi nde dare dəkusu mɔ. Pənabas kɔ kəloŋnɛ mi, nkɔn kɔ kənay ka afum nnɔ Pol kɔ Barnabas ŋayi mɔ.
13 O sacerdote de Zeus, cujo templo ficava diante da cidade, trouxe bois e coroas de flores à porta da cidade, porque ele e a multidão queriam oferecer-lhes sacrifícios.
14 Mba ntɛ asom a Yesu Barnabas kɔ Pol ŋane ti mɔ, kɔ ŋawal-wali yamos yaŋan, kɔ ŋambɛrɛ afum dacɔ ŋackulɛ-kulɛ:
14 Ouvindo isso, os apóstolos Barnabé e Paulo rasgaram as roupas e correram para o meio da multidão, gritando:
15 «Anapa! Ta ake tɔ nəyɔnɛ tantɛ-ɛ? Səna sɔ, afum ŋɔ səyɔnɛ, palompəs su tin tayi pəmɔ nəna. Səloku nu toloku tɔtɔt ntɛ tɔŋsɔŋɛ nəsak mes mɛyamayama mamɛ mɔ! Nəkafələr Kanu fɔr nkɛ kəyi wəyeŋ mɔ, Kanu nkɛ kəlompəs kɔm, antɔf kɔ kəba, kɔ ca yɔkɔ yeyi ki mɔ fəp.
15 "Homens, por que vocês estão fazendo isso? Nós também somos humanos como vocês. Estamos trazendo boas novas para vocês, dizendo-lhes que se afastem dessas coisas vãs e se voltem para o Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
16 Dɛtɛmp dɔkɔ dɛnacepər mɔ, Kanu kənawosɛnɛ afum a tɔf ya doru fəp ŋactam kəcəmɛ dɔpɔ darəŋ dɔkɔ ŋaŋfaŋ mɔ.
16 No passado ele permitiu que todas as nações seguissem os seus próprios caminhos.
17 Ali ntɛ nkɔn Kanu kənatɔsak kəcmentər nu dɔtɔt dəmɔyɔ mɔn mɔ, bawo kəncsɔŋ nu wəcafən, kəncsɔŋɛ sɔ yɔbɔf yonu kəkom pəlarəm, kɔ kəncsɔŋ nu sɔ yeri yɛlarəm, kɔ kənclas nu sɔ pəbotu dəbəkəc.»
17 Contudo, não ficou sem testemunho: mostrou sua bondade, dando-lhes chuva do céu e colheitas no tempo certo, concedendo-lhes sustento com fartura e enchendo de alegria os seus corações".
18 Ali ntɛ Pol kɔ Barnabas ŋanaloku moloku mamɔkɔ mɔ, pəcuca pɛnayi ŋa kəyamsər ka kənay kaŋkɔ kəloŋnɛ cəna ncɛ ŋanafaŋ kəloŋnɛnɛ ŋa mɔ.
18 Apesar dessas palavras, eles tiveram dificuldade para impedir que a multidão lhes oferecesse sacrifícios.
19 Kɔ aSuyif alɔma ŋander kəyɛfɛ Antiyɔk ŋa Pisidi kɔ Ikoniyon, kɔ ŋasɛp haŋ kɔ ŋantalər kənay ka afum akakɔ. Ntɛ tɔ kɔ kənay ka afum aŋɛ ŋayɛfɛ kəca-cas Pol. Tɛlpəs kɔ ŋaliŋəs kɔ haŋ dare kəsək, ŋacɛm-cɛmnɛ a efi.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e de Icônio e mudaram o ânimo das multidões. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que estivesse morto.
20 Mba ntɛ acɛpsɛ a Yesu darəŋ ŋanadekɛl Pol mɔ, k'ɛyɛfɛ, k'oluksərnɛ dare. Dɔckɔsɔk kɔ ŋaŋkɔ dare da Dɛrbɛ, nkɔn kɔ Barnabas.
20 Mas quando os discípulos se ajuntaram em volta de Paulo, ele se levantou e voltou à cidade. No dia seguinte, ele e Barnabé partiram para Derbe.
21 Ntɛ Pol kɔ Barnabas ŋambəp dare da Dɛrbɛ kɔ ŋancam dəndo toloku tɔtɔt ta Yesu. Kɔ ŋasɔtɔ di afum alarəm aŋɛ ŋanalaŋ teta Yesu mɔ. Ntɛ tɔ kɔ ŋalɛk dɔpɔ kəlukus ka Listər, Ikoniyon kɔ Antiyɔk ŋa Pisidi.
21 Eles pregaram as boas novas naquela cidade e fizeram muitos discípulos. Então voltaram para Listra, Icônio e Antioquia,
22 Kɔ ŋacəpəs acɛpsɛ darəŋ bəkəc, ŋacgbiŋər ŋa kəyinɛ kəlaŋ, ŋacloku: «Kɔ səna, mɛnɛ səcepərɛnɛ pəcuy pɛlarəm a səcbɛrɛ nde akip ŋa dɛbɛ da Kanu dəntɔf.»
22 fortalecendo os discípulos e encorajando-os a permanecer na fé, dizendo: "É necessário que passemos por muitas tribulações para entrarmos no Reino de Deus".
23 Kɔ ŋayɛk-yɛkɛ ŋa abeki dəkəloŋkanɛ fəp da alaŋ. Ntɛ ŋalip kətola Kanu kɔ kəsuŋ mɔ, Pol kɔ Barnabas ŋasɔŋ ŋa Mariki nwɛ ŋanagbɛkər kəlaŋ mɔ kəbum kəŋan.
23 Paulo e Barnabé designaram-lhes presbíteros em cada igreja; tendo orado e jejuado, eles os encomendaram ao Senhor, em quem haviam confiado.
24 Kɔ ŋancepər dɔpɔ da atɔf ŋa Pisidi kɔ ŋambɛrɛ atɔf ŋa Paŋfili.
24 Passando pela Pisídia, chegaram à Panfília
25 Ntɛ ŋalip kəloku toloku ta MARIKI dare da Perke mɔ, kɔ ŋantor dare da Atali.
25 e, tendo pregado a palavra em Perge, desceram para Atália.
26 Dəndo Atali, difɔ Pol kɔ Barnabas ŋanalɛk abil kɔ ŋancali kəkɔ Antiyɔk ŋa Siri, dare ndɛ anatolanɛ ŋa kəmar ka Kanu teta yɛbəc nyɛ ŋanalip mɔ.
26 De Atália navegaram de volta a Antioquia, onde tinham sido recomendados à graça de Deus para a missão que agora haviam completado.
27 Ntɛ ŋambɛrɛ mɔ, kɔ ŋaloŋka alaŋ a Antiyɔk fəp, kɔ ŋalɔm tɔkɔ Kanu kənayɔnɛ ŋa mɔ, kɔ tɔkɔ nkɔn Kanu kənasɔŋɛ atɔyɔnɛ aSuyif kəlaŋ mɔ.
27 Chegando ali, reuniram a igreja e relataram tudo o que Deus tinha feito por meio deles e como abrira a porta da fé aos gentios.
28 Pol kɔ Barnabas ŋawon dəndo dare dadɔkɔ kɔ acɛpsɛ a Mariki Yesu darəŋ.
28 E ficaram ali muito tempo com os discípulos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.