Atos 13
Kitabu ka Kanu (BSP) vs NVI
1 Kəloŋkanɛ ka alaŋ aŋɛ ŋanayi dare da Antiyɔk mɔ, sayibɛ-e kɔ atəksɛ ŋanayi ŋa dacɔ: Barnabas, Simeyɔŋ nwɛ ancdeŋər tewe ta «Wəbi» mɔ, Lusiyus wəka Sirɛn, Manahɛŋ nwɛ anadusum kəfo kin kɔ Herodu wəbɛ wəka topoc tin k'ayer atɔf kəmaŋkəlɛ-ɛ, kɔ Sol.
1 Na igreja de Antioquia havia profetas e mestres: Barnabé, Simeão, chamado Níger, Lúcio de Cirene, Manaém, que fora criado com Herodes, o tetrarca, e Saulo.
2 Dɔsɔk dɔlɔma, alaŋ akakɔ ŋanckor-koru Kanu, ŋasuŋɛnɛ sɔ, kɔ Amera Ŋecempi ŋa Kanu ŋoloku: «Nəcəmbər em kəsək Barnabas kɔ Sol, teta yɛbəc yɔkɔ inawenɛ ŋa mɔ.»
2 Enquanto adoravam ao Senhor e jejuavam, disse o Espírito Santo: "Separem-me Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho chamado".
3 Ntɛ alaŋ ŋalip kəsuŋ kɔ kətola Kanu mɔ, kɔ ŋandeŋər Barnabas kɔ Sol waca, kɔ ŋasom ŋa.
3 Assim, depois de jejuar e orar, impuseram-lhes as mãos e os enviaram.
4 Ntɛ Amera Ŋecempi ŋa Kanu ŋosom Barnabas kɔ Sol mɔ, kɔ ŋantor atɔf ŋa Selusi, dəndo ŋanalɛk abil kɔ ŋancali kəkɔ ka mokuru ma Sipər.
4 Enviados pelo Espírito Santo, desceram a Selêucia e dali navegaram para Chipre.
5 Ntɛ ŋambɛrɛ Salamin mɔ, kɔ ŋancop kəluksɛ toloku ta Kanu nde dəkətola Kanu da aSuyif. Isaŋ ɛnayi di pəcmar ŋa.
5 Chegando em Salamina, proclamaram a palavra de Deus nas sinagogas judaicas. João estava com eles como auxiliar.
6 Ntɛ ŋancali mokuru haŋ dare da Pafɔs mɔ, kɔ ŋambəp di fum wəwɛŋkɛ wəlɔma pəcwenɛ sayibɛ, mba ta ɔyɔnɛ si-ɛ. WəSuyif ɛnayi, pacwe kɔ Bar-Yesu.
6 Viajaram por toda a ilha, até que chegaram a Pafos. Ali encontraram um judeu, chamado Barjesus, que praticava magia e era falso profeta.
7 Wəwɛŋkɛ wəkakɔ ndena Serkus Polu ɛnayi, nwɛ ɛnayɔnɛ wəkiriŋ wəka sədare sa atɔf ŋaŋɔkɔ mɔ. Nkɔn Serkus Polu wərkun wəcempi domp ɛnayi. K'ender k'ewe Barnabas kɔ Sol pəctɛn kənenɛ ŋa toloku ta Kanu.
7 Ele era assessor do procônsul Sérgio Paulo. O procônsul, sendo homem culto, mandou chamar Barnabé e Saulo, porque queria ouvir a palavra de Deus.
8 Elimas, itɔ tatɔkɔ «wəwɛŋkɛ» kusu kəŋan, ɛncgbɛkəl moloku ma Barnabas kɔ Sol, pəctɛn kəkafəli kəlaŋ ka wəkiriŋ Serkus Polu.
8 Mas Elimas, o mágico ( esse é o significado do seu nome ) opôs-se a eles e tentava desviar da fé o procônsul.
9 Mba Sol, nwɛ ancwe sɔ Pol mɔ, Amera Ŋecempi ŋeyi kɔ darəŋ, k'ɛŋgbətnɛ Elimas.
9 Então Saulo, também chamado Paulo, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas e disse:
10 Kɔ Sol oloku kɔ: «Məna wəkakɔ məla mowul kɔ yem mɔ, wəka amera ŋɛlɛc, wəter pəlompu fəp, məfɔsak kəkafəli-kafəli səpɔ sa Wəbɛ Kanu nsɛ səlomp mɔ ba?
10 "Filho do diabo e inimigo de tudo o que é justo! Você está cheio de toda espécie de engano e maldade. Quando é que vai parar de perverter os retos caminhos do Senhor?
11 Ndɛkəl kəca ka Wəbɛ kəy'əm kəroŋ: Wətɔnəŋk məndeyɔnɛ! Tɛm tendebəp, məndeyi ta mənəŋk pəwaŋkəra pa dec-ɛ.»
11 Saiba agora que a mão do Senhor está contra você, e você ficará cego e incapaz de ver a luz do sol durante algum tempo". Imediatamente vieram sobre ele névoa e escuridão, e ele, tateando, procurava quem o guiasse pela mão.
12 Ntɛ wəkiriŋ ka dɔtɔf ɛnəŋk ntɛ tɛnacepər mɔ, k'ɔyɔnɛ wəlaŋ. Mɛtəksɛ mmɛ ɛnanenɛ Barnabas kɔ Sol teta Wəbɛ mɔ mɛnabɔt kɔ dɛbəkəc.
12 O procônsul, vendo o que havia acontecido, creu, profundamente impressionado com o ensino do Senhor.
13 Ntɛ Pol kɔ asol ɔn ŋayɛfɛ dare da Pafɔs mɔ, kɔ ŋayekti abɛla kəkɔ ka Perke, nde atɔf ŋa Paŋfili. Kɔ Isaŋ Mark ɛŋgbɛy ŋa, k'olukus Yerusalɛm.
13 De Pafos, Paulo e seus companheiros navegaram para Perge, na Panfília. João os deixou ali e voltou para Jerusalém.
14 Kɔ ŋayɛfɛ Perke ŋacəmɛ dɔpɔ daŋan darəŋ haŋ Antiyɔk, atɔf ŋa Pisidi. Kɔ ŋaŋkɔ dəkətola Kanu da aSuyif simiti, dɔsɔk da kəŋesəm, kɔ ŋandɛ.
14 De Perge prosseguiram até Antioquia da Pisídia. No sábado, entraram na sinagoga e se assentaram.
15 Ntɛ alip kəkaraŋ Tawurɛta Musa kɔ Sayibɛ mɔ, kɔ abɛ a kəlɔ ka dəkətola da Kanu ndɛ ŋaloku Barnabas kɔ Pol: «Awɛnc asu aŋa, kɔ nəyɔ toloku tecəpəsɛ abəkəc ntɛ nəŋfaŋ kəloku afum mɔ, nəloku ti.»
15 Depois da leitura da Lei e dos Profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram dizer: "Irmãos, se vocês têm uma mensagem de encorajamento para o povo, falem".
16 Kɔ Pol ɛyɛfɛ, k'ondot kəca, k'oloku: «Arkun a Yisrayel, kɔ nəna alpəs aŋɛ nəŋnesɛ Kanu mɔ, nəcəŋkəl!
16 Pondo-se de pé, Paulo fez sinal com a mão e disse: "Israelitas e gentios que temem a Deus, ouçam-me!
17 Kanu ka afum akaŋɛ, Kanu ka Yisrayel, kənayɛk-yɛk atem asu, kɔ kəsɔŋɛ ŋa kəla tɛm ntɛ ŋanayi decikəra Misira mɔ, kɔ Kanu kin kaŋkɔ kəwurɛnɛ ŋa atɔf ŋaŋɔkɔ fənɔntər fa kəca kɔn.
17 O Deus do povo de Israel escolheu nossos antepassados, e exaltou o povo durante a sua permanência no Egito; com grande poder os fez sair daquele país
18 Kɔ kəlɛkɛ ŋa mes mɛlɛc maŋan nde dətɛgbərɛ meren wəco maŋkəlɛ (40).
18 e os aturou no deserto durante cerca de quarenta anos.
19 Ntɛ Kanu kənim afum a cusuŋka camət-mɛrəŋ nde atɔf ŋa Kanaŋ mɔ, kɔ kəsɔŋ atɔf ŋaŋɔkɔ afum ɔn ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋɔyɔnɛ ŋa kɛ mɔ.
19 Ele destruiu sete nações em Canaã e deu a terra delas como herança ao seu povo.
20 Mes mamɔkɔ fəp mɛnawon meren masar maŋkəlɛ kɔ wəco kəcamət (450).
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinqüenta anos. "Depois disso, ele lhes deu juízes até o tempo do profeta Samuel.
21 Kɔ tɛyɛfɛ dənda kɔ aka Yisrayel ŋawer Kanu wəbɛ. Kɔ kəsɔŋ ŋa Sawul wan ka Kis pəyɔnɛ ŋa wəbɛ meren wəco maŋkəlɛ (40). Fum wəka kusuŋka ka Beŋyamin ɛnayi.
21 Então o povo pediu um rei, e Deus lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, que reinou quarenta anos.
22 Ntɛ Kanu kəfən Sawul mɔ, kɔ kəsɔŋ ŋa wəbɛ Dawuda, nwɛ Kanu kənalokɛ ntɛ mɔ: ‹Inəŋk Dawuda wan ka Yisay, fum ɔfɔ nwɛ səwurɛnɛ bəkəc mɔ, incɛm-cɛmnɛ a endeyɔ mɛfaŋ mem fəp.›
22 Depois de rejeitar Saul, levantou-lhes Davi como rei, sobre quem testemunhou: ‘Encontrei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração; ele fará tudo o que for da minha vontade’.
23 Kəbənda ka dokombəra da nkɔn Dawuda, difɔ Kanu kənasɔŋ kəkom ka Yesu Krist kədeyɔnɛ ka nwɛ endeyac afum a Yisrayel, pəmɔ ntɛ kənasɔŋ ti atem asu temer mɔ.
23 "Da descendência desse homem Deus trouxe a Israel o Salvador Jesus, como prometera.
24 Ta Yesu ɛntader-ɛ, Saŋ ɛnacam kəgbət dəromun, ntɛ tɔŋsɔŋɛ afum a Yisrayel fəp ŋasəkpər bəkəc yaŋan yɛtɛfərnɛ Kanu mɔ.
24 Antes da vinda de Jesus, João pregou um batismo de arrependimento para todo o povo de Israel.
25 Ntɛ Saŋ ɛncləpəs yɛbəc nyɛ Kanu kənasom kɔ mɔ, encyif: ‹Pɛcɛm-cɛmnɛ ponu, an'iyɔnɛ-ɛ? Nwɛ nəncɛm-cɛmnɛ a nkɔn iyɔnɛ mɔ, bafɔ nkɔn iyɔnɛ de! Mba endeder tadarəŋ tem nwɛ pəntɔmar im yati kəsikəli cɔfta dəwɛcək mɔ.›
25 Quando estava completando sua carreira, João disse: ‘Quem vocês pensam que eu sou? Não sou quem vocês pensam. Mas eis que vem depois de mim aquele cujas sandálias não sou digno nem de desamarrar’.
26 Awɛnc im aŋa, nəna awut aka dokom da Abraham, kɔ nəna akɔ nəŋnesɛ Kanu mɔ, səna ŋɔ anakɛrɛ toloku ntɛ tendeyac su mɔ.
26 "Irmãos, filhos de Abraão, e gentios que temem a Deus, a nós foi enviada esta mensagem de salvação.
27 Mba aka Yerusalɛm kɔ abɛ aŋan ŋanacərɛ fɛ fum nwɛ Yesu ɛnayɔnɛ mɔ. Ŋanagbɛkərɛ fɛ sɔ moloku ma sayibɛ mmɛ anckaraŋ simiti o simiti dɔsɔk da kəŋesəm mɔ, mba ŋanader ŋalas moloku mamɔkɔ ntɛ ŋanabocər Yesu kiti mɔ.
27 O povo de Jerusalém e seus governantes não reconheceram Jesus, mas, ao condená-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 Ŋanasɔtɔ fɛ ntɛ o ntɛ tɔkɔ pənamar a ŋadifɛ Yesu mɔ, mba kɔ ŋantola Pilat kədif kɔn.
28 Mesmo não achando motivo legal para uma sentença de morte, pediram a Pilatos que o mandasse executar.
29 Ntɛ ŋalip kəyɔ mes fəp mɔkɔ anacic tetɔn mɔ, kɔ ŋantorɛ kɔ dətɔk yɛpəmpəl, kɔ ŋaŋkɔ ŋaboc kɔ dəkufu.
29 Tendo cumprido tudo o que estava escrito a respeito dele, tiraram-no do madeiro e o colocaram num sepulcro.
30 Mba Kanu kənasɔŋɛ kɔ kəfɔtɛ afi dacɔ.
30 Mas Deus o ressuscitou dos mortos,
31 Kɔ Yesu owurər mataka mɛlarəm akɔ ŋanapɛ kɔ nkɔn kəyɛfɛ Kalile kəkɔ ka Yerusalɛm mɔ. Ŋa ŋayɔnɛ oŋ aŋɛ ŋanatəŋnɛ kəyɛfɛ ka Yesu afi dacɔ mɔ, ŋa ŋantam sɔ kəluksɛ ti afum alɔma.
31 e, por muitos dias, foi visto por aqueles que tinham ido com ele da Galiléia para Jerusalém. Eles agora são testemunhas dele para o povo.
32 Kɔ səna toloku tɔtɔt tatɔkɔ tɔ səloku nu: Temer mpɛ anasɔŋ atem asu mɔ,
32 "Nós lhes anunciamos as boas novas: o que Deus prometeu a nossos antepassados
33 Kanu kəlasɛ su ti belbel, səna dokomɛnɛ daŋan, kəyekti ka Yesu, pəmɔ tɔkɔ ancic ti Yabura Dawuda ya mɛrəŋ disrɛ mɔ:
33 ele cumpriu para nós, seus filhos, ressuscitando Jesus, como está escrito no Salmo segundo: ‘Tu és meu filho; eu hoje te gerei’.
34 Kanu kənaloku a kəndeyekti kɔ afi dacɔ, ntɛ tɔŋsɔŋɛ ta oluksərnɛ pəte mɔ. Ti tɛnasɔŋɛ pəloku:
34 O fato de que Deus o ressuscitou dos mortos, para que nunca entrasse em decomposição, é declarado nestas palavras: ‘Eu lhes dou as santas e fiéis bênçãos prometidas a Davi’.
35 Itɔ Kanu kəlokɛnɛ kəfo kəlɔma Yabura Dawuda disrɛ:
35 Assim ele diz noutra passagem: ‘Não permitirás que o teu Santo sofra decomposição’.
36 Dawuda nkɔn ɛnabəc tɛfaŋ ta Kanu dɛtɛmp dɔn disrɛ, k'ɛfəntərɛ k'efi, k'awup kɔ nde atem ɔn kəsək, k'ente dəkufu.
36 "Tendo, pois, Davi servido ao propósito de Deus em sua geração, adormeceu, foi sepultado com os seus antepassados e seu corpo se decompôs.
37 Mba fum nwɛ Kanu kənasɔŋɛ kəfɔtɛ afi dacɔ mɔ, nkɔn ɛnate fɛ.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou não sofreu decomposição.
38 Awɛnc im aŋa, nəcərɛ ti: Teta nkɔn Yesu t'ancamɛ nu kəŋaŋnɛnɛ ka kiciya, kiciya nkɛ sariyɛ sa Musa sənatɔtam kəsɔkəsɛ nu mɔ.
38 "Portanto, meus irmãos, quero que saibam que mediante Jesus lhes é proclamado o perdão dos pecados.
39 Ti disrɛ, nwɛ o nwɛ ɛŋgbɛkər kəlaŋ kɔn Yesu mɔ, Kanu kəndesɔkəs kɔ.
39 Por meio dele, todo aquele que crê é justificado de todas as coisas das quais não podiam ser justificados pela lei de Moisés.
40 Nəkɛmbərnɛ ntɛ tɔŋsɔŋɛ mes mɔkɔ sayibɛ ŋancic mɔ ta mɛbəp nu:
40 Cuidem para que não lhes aconteça o que disseram os profetas:
41 ‹Nəmɔmən nəna afum aŋɛ nəmbɔtər kəfani mɔ!
41 ‘Olhem, escarnecedores, admirem-se e pereçam; pois nos dias de vocês farei algo que vocês jamais creriam se alguém lhes contasse! ’"
42 Ntɛ Pol kɔ Barnabas ŋawur dəkətola Kanu da aSuyif mɔ, kɔ afum ŋalɛtsɛnɛ ŋa kəder sɔ simiti dɔsɔk da kəŋesəm dɔkɔ dender mɔ kədegbɔkərɛ moloku min mayi.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo os convidou a falar mais a respeito dessas coisas no sábado seguinte.
43 Ntɛ kənay kəsaktɛnɛ mɔ, aSuyif alarəm kɔ akɔ ŋambɛrɛ dinɛ d'aSuyif mɔ ŋancɛpsɛ Pol kɔ Barnabas kəlok-loku kəŋan disrɛ. Kɔ akakɔ ŋasɛp kəcəpəs ŋa bəkəc teta kəsumpər kəmar ka Kanu.
43 Despedida a congregação, muitos dos judeus e estrangeiros piedosos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé. Estes conversavam com eles, recomendando-lhes que continuassem na graça de Deus.
44 Simiti dɔsɔk da kəŋesəm ndɛ dɛnacɔnc mɔ, kɔ aka dare fəp ŋaloŋkanɛ kəkɔcəŋkəl toloku ta Wəbɛ.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade se reuniu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Ntɛ aSuyif ŋananəŋk kənay ka afum mɔ, kɔ ŋayɔ kəraca kəpɔŋ. Kɔ ŋayɛfɛ kəgbɛkəl Pol, ŋaclɔməs kɔ.
45 Quando os judeus viram a multidão, ficaram cheios de inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo estava dizendo.
46 Pol kɔ Barnabas ŋambəknɛ kəloku ŋa: «Nəna yati pənamar a pacop kəluksɛ toloku ta Kanu. Mba ntɛ nənabupərɛ ti, kɔ nəncɛm-cɛmnɛ a pəmar fɛ a nəsɔtɔ kiyi wəyeŋ ka doru o doru mɔ, ndɛkəl oŋ səna səndekafəlɛ səkɔ ndena akɔ ŋantɔyɔnɛ aSuyif mɔ.
46 Então Paulo e Barnabé lhes responderam corajosamente: "Era necessário anunciar primeiro a vocês a palavra de Deus; uma vez que a rejeitam e não se julgam dignos da vida eterna, agora nos voltamos para os gentios.
47 Bawo Wəbɛ osom su ntɛ:
47 Pois assim o Senhor nos ordenou: ‘Eu fiz de você luz para os gentios, para que você leve a salvação até aos confins da terra’ ".
48 Ntɛ afum ŋane ti mɔ, kɔ pəmbɔt atɔyɔnɛ aSuyif dəbəkəc. Kɔ ŋaŋkor-koru toloku ta Wəbɛ, aŋɛ Kanu kənacəmbərɛ kiyi wəyeŋ ka doru o doru mɔ, kɔ ŋayɔnɛ alaŋ.
48 Ouvindo isso, os gentios alegraram-se e bendisseram a palavra do Senhor; e creram todos os que haviam sido designados para a vida eterna.
49 Kɔ toloku ta Wəbɛ tɛsaməsər dɔtɔf fəp.
49 A palavra do Senhor se espalhava por toda a região.
50 Mba kɔ aSuyif alɔma ŋaŋgbiŋər aran abeki akor-koru Kanu, kɔ abeki a dare, kɔ ŋancop kətɔrəs Pol kɔ Barnabas teta kəlaŋ kəŋan kɔ ŋambɛləs ŋa dare daŋan.
50 Mas os judeus incitaram as mulheres piedosas de elevada posição e os principais da cidade. E, provocando perseguição contra Paulo e Barnabé, os expulsaram do seu território.
51 Pol kɔ Barnabas ŋaŋkoŋər ŋa kəfəl ka wɛcək waŋan, kɔ tɔyɔnɛ sede sa kəfati kəŋan kəcəŋkəl toloku ta Kanu, kɔ ŋaŋkɔ Ikoniyon.
51 Estes sacudiram o pó dos seus pés em protesto contra eles e foram para Icônio.
52 Pəmbɔt acɛpsɛ a Yesu darəŋ, kɔ Amera Ŋecempi ŋa Kanu ŋɛnayi kɔ ŋa.
52 Os discípulos continuavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.