Atos 13

Kitabu ka Kanu (BSP) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Kəloŋkanɛ ka alaŋ aŋɛ ŋanayi dare da Antiyɔk mɔ, sayibɛ-e kɔ atəksɛ ŋanayi ŋa dacɔ: Barnabas, Simeyɔŋ nwɛ ancdeŋər tewe ta «Wəbi» mɔ, Lusiyus wəka Sirɛn, Manahɛŋ nwɛ anadusum kəfo kin kɔ Herodu wəbɛ wəka topoc tin k'ayer atɔf kəmaŋkəlɛ-ɛ, kɔ Sol.
1 Havia na igreja de Antioquia profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado Níger; Lúcio, de Cirene; Manaém, que tinha sido criado com Herodes, o tetrarca; e Saulo.
2 Dɔsɔk dɔlɔma, alaŋ akakɔ ŋanckor-koru Kanu, ŋasuŋɛnɛ sɔ, kɔ Amera Ŋecempi ŋa Kanu ŋoloku: «Nəcəmbər em kəsək Barnabas kɔ Sol, teta yɛbəc yɔkɔ inawenɛ ŋa mɔ.»
2 Enquanto eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem-me, agora, Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho chamado.
3 Ntɛ alaŋ ŋalip kəsuŋ kɔ kətola Kanu mɔ, kɔ ŋandeŋər Barnabas kɔ Sol waca, kɔ ŋasom ŋa.
3 Então, jejuando e orando, e impondo as mãos sobre eles, os despediram.
4 Ntɛ Amera Ŋecempi ŋa Kanu ŋosom Barnabas kɔ Sol mɔ, kɔ ŋantor atɔf ŋa Selusi, dəndo ŋanalɛk abil kɔ ŋancali kəkɔ ka mokuru ma Sipər.
4 Barnabé e Saulo, enviados pelo Espírito Santo, foram até Selêucia e dali navegaram para Chipre.
5 Ntɛ ŋambɛrɛ Salamin mɔ, kɔ ŋancop kəluksɛ toloku ta Kanu nde dəkətola Kanu da aSuyif. Isaŋ ɛnayi di pəcmar ŋa.
5 Quando chegaram a Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas judaicas. Tinham também João como auxiliar.
6 Ntɛ ŋancali mokuru haŋ dare da Pafɔs mɔ, kɔ ŋambəp di fum wəwɛŋkɛ wəlɔma pəcwenɛ sayibɛ, mba ta ɔyɔnɛ si-ɛ. WəSuyif ɛnayi, pacwe kɔ Bar-Yesu.
6 Havendo atravessado toda a ilha até Pafos, encontraram certo judeu, de nome Barjesus, que praticava magia e era falso profeta.
7 Wəwɛŋkɛ wəkakɔ ndena Serkus Polu ɛnayi, nwɛ ɛnayɔnɛ wəkiriŋ wəka sədare sa atɔf ŋaŋɔkɔ mɔ. Nkɔn Serkus Polu wərkun wəcempi domp ɛnayi. K'ender k'ewe Barnabas kɔ Sol pəctɛn kənenɛ ŋa toloku ta Kanu.
7 Ele estava com o procônsul Sérgio Paulo, que era um homem inteligente. O procônsul, tendo chamado Barnabé e Saulo, desejava ouvir a palavra de Deus.
8 Elimas, itɔ tatɔkɔ «wəwɛŋkɛ» kusu kəŋan, ɛncgbɛkəl moloku ma Barnabas kɔ Sol, pəctɛn kəkafəli kəlaŋ ka wəkiriŋ Serkus Polu.
8 Porém o mago Elimas — e é assim que se traduz o nome dele — se opunha a eles, procurando afastar da fé o procônsul.
9 Mba Sol, nwɛ ancwe sɔ Pol mɔ, Amera Ŋecempi ŋeyi kɔ darəŋ, k'ɛŋgbətnɛ Elimas.
9 Mas Saulo, também chamado Paulo, cheio do Espírito Santo, olhando firmemente para Elimas, disse:
10 Kɔ Sol oloku kɔ: «Məna wəkakɔ məla mowul kɔ yem mɔ, wəka amera ŋɛlɛc, wəter pəlompu fəp, məfɔsak kəkafəli-kafəli səpɔ sa Wəbɛ Kanu nsɛ səlomp mɔ ba?
10 — Ó filho do diabo, cheio de todo o engano e de toda a maldade, inimigo de toda a justiça, por que você não deixa de perverter os retos caminhos do Senhor?
11 Ndɛkəl kəca ka Wəbɛ kəy'əm kəroŋ: Wətɔnəŋk məndeyɔnɛ! Tɛm tendebəp, məndeyi ta mənəŋk pəwaŋkəra pa dec-ɛ.»
11 Eis que, agora, a mão do Senhor está contra você, e você ficará cego, não vendo o sol por algum tempo. No mesmo instante, caiu sobre ele névoa e escuridão, e, andando em círculos, procurava quem o guiasse pela mão.
12 Ntɛ wəkiriŋ ka dɔtɔf ɛnəŋk ntɛ tɛnacepər mɔ, k'ɔyɔnɛ wəlaŋ. Mɛtəksɛ mmɛ ɛnanenɛ Barnabas kɔ Sol teta Wəbɛ mɔ mɛnabɔt kɔ dɛbəkəc.
12 Então o procônsul, vendo o que havia acontecido, creu, maravilhado com a doutrina do Senhor.
13 Ntɛ Pol kɔ asol ɔn ŋayɛfɛ dare da Pafɔs mɔ, kɔ ŋayekti abɛla kəkɔ ka Perke, nde atɔf ŋa Paŋfili. Kɔ Isaŋ Mark ɛŋgbɛy ŋa, k'olukus Yerusalɛm.
13 E, navegando de Pafos, Paulo e seus companheiros viajaram a Perge da Panfília. João, porém, deixando-os, voltou para Jerusalém.
14 Kɔ ŋayɛfɛ Perke ŋacəmɛ dɔpɔ daŋan darəŋ haŋ Antiyɔk, atɔf ŋa Pisidi. Kɔ ŋaŋkɔ dəkətola Kanu da aSuyif simiti, dɔsɔk da kəŋesəm, kɔ ŋandɛ.
14 Mas eles, saindo de Perge, chegaram a Antioquia da Pisídia. No sábado, entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Ntɛ alip kəkaraŋ Tawurɛta Musa kɔ Sayibɛ mɔ, kɔ abɛ a kəlɔ ka dəkətola da Kanu ndɛ ŋaloku Barnabas kɔ Pol: «Awɛnc asu aŋa, kɔ nəyɔ toloku tecəpəsɛ abəkəc ntɛ nəŋfaŋ kəloku afum mɔ, nəloku ti.»
15 Depois da leitura da Lei e dos Profetas, os chefes da sinagoga mandaram dizer-lhes: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra de consolo para o povo, falem.
16 Kɔ Pol ɛyɛfɛ, k'ondot kəca, k'oloku: «Arkun a Yisrayel, kɔ nəna alpəs aŋɛ nəŋnesɛ Kanu mɔ, nəcəŋkəl!
16 Paulo, levantando-se e fazendo com a mão sinal de silêncio, disse: — Israelitas e todos vocês que temem a Deus, escutem!
17 Kanu ka afum akaŋɛ, Kanu ka Yisrayel, kənayɛk-yɛk atem asu, kɔ kəsɔŋɛ ŋa kəla tɛm ntɛ ŋanayi decikəra Misira mɔ, kɔ Kanu kin kaŋkɔ kəwurɛnɛ ŋa atɔf ŋaŋɔkɔ fənɔntər fa kəca kɔn.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos pais e exaltou o povo durante a sua peregrinação na terra do Egito, de onde os tirou com braço poderoso.
18 Kɔ kəlɛkɛ ŋa mes mɛlɛc maŋan nde dətɛgbərɛ meren wəco maŋkəlɛ (40).
18 Suportou os maus costumes do povo durante uns quarenta anos no deserto.
19 Ntɛ Kanu kənim afum a cusuŋka camət-mɛrəŋ nde atɔf ŋa Kanaŋ mɔ, kɔ kəsɔŋ atɔf ŋaŋɔkɔ afum ɔn ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋɔyɔnɛ ŋa kɛ mɔ.
19 E, havendo destruído sete nações em Canaã, deu essas terras como herança ao seu povo.
20 Mes mamɔkɔ fəp mɛnawon meren masar maŋkəlɛ kɔ wəco kəcamət (450).
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. Depois disso, lhes deu juízes, até o profeta Samuel.
21 Kɔ tɛyɛfɛ dənda kɔ aka Yisrayel ŋawer Kanu wəbɛ. Kɔ kəsɔŋ ŋa Sawul wan ka Kis pəyɔnɛ ŋa wəbɛ meren wəco maŋkəlɛ (40). Fum wəka kusuŋka ka Beŋyamin ɛnayi.
21 Então eles pediram um rei, e Deus lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, e isto durante quarenta anos.
22 Ntɛ Kanu kəfən Sawul mɔ, kɔ kəsɔŋ ŋa wəbɛ Dawuda, nwɛ Kanu kənalokɛ ntɛ mɔ: ‹Inəŋk Dawuda wan ka Yisay, fum ɔfɔ nwɛ səwurɛnɛ bəkəc mɔ, incɛm-cɛmnɛ a endeyɔ mɛfaŋ mem fəp.›
22 E, tendo tirado Saul, levantou-lhes o rei Davi, do qual também, dando testemunho, disse: “Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará toda a minha vontade.”
23 Kəbənda ka dokombəra da nkɔn Dawuda, difɔ Kanu kənasɔŋ kəkom ka Yesu Krist kədeyɔnɛ ka nwɛ endeyac afum a Yisrayel, pəmɔ ntɛ kənasɔŋ ti atem asu temer mɔ.
23 Da descendência deste, conforme a promessa, Deus trouxe a Israel o Salvador, que é Jesus.
24 Ta Yesu ɛntader-ɛ, Saŋ ɛnacam kəgbət dəromun, ntɛ tɔŋsɔŋɛ afum a Yisrayel fəp ŋasəkpər bəkəc yaŋan yɛtɛfərnɛ Kanu mɔ.
24 Antes da manifestação dele, João pregou um batismo de arrependimento a todo o povo de Israel.
25 Ntɛ Saŋ ɛncləpəs yɛbəc nyɛ Kanu kənasom kɔ mɔ, encyif: ‹Pɛcɛm-cɛmnɛ ponu, an'iyɔnɛ-ɛ? Nwɛ nəncɛm-cɛmnɛ a nkɔn iyɔnɛ mɔ, bafɔ nkɔn iyɔnɛ de! Mba endeder tadarəŋ tem nwɛ pəntɔmar im yati kəsikəli cɔfta dəwɛcək mɔ.›
25 Quando João estava completando a sua carreira, disse: “Quem vocês pensam que sou? Não sou aquele que vocês esperam. Mas depois de mim vem aquele de cujos pés não sou digno de desamarrar as sandálias.”
26 Awɛnc im aŋa, nəna awut aka dokom da Abraham, kɔ nəna akɔ nəŋnesɛ Kanu mɔ, səna ŋɔ anakɛrɛ toloku ntɛ tendeyac su mɔ.
26 — Irmãos, descendência de Abraão e todos vocês que temem a Deus, a nós foi enviada a palavra desta salvação.
27 Mba aka Yerusalɛm kɔ abɛ aŋan ŋanacərɛ fɛ fum nwɛ Yesu ɛnayɔnɛ mɔ. Ŋanagbɛkərɛ fɛ sɔ moloku ma sayibɛ mmɛ anckaraŋ simiti o simiti dɔsɔk da kəŋesəm mɔ, mba ŋanader ŋalas moloku mamɔkɔ ntɛ ŋanabocər Yesu kiti mɔ.
27 Pois os moradores e as autoridades de Jerusalém, não conhecendo Jesus nem as palavras dos profetas que são lidas todos os sábados, cumpriram as profecias, quando condenaram Jesus.
28 Ŋanasɔtɔ fɛ ntɛ o ntɛ tɔkɔ pənamar a ŋadifɛ Yesu mɔ, mba kɔ ŋantola Pilat kədif kɔn.
28 E, embora não achassem nenhuma causa de morte, pediram a Pilatos que ele fosse morto.
29 Ntɛ ŋalip kəyɔ mes fəp mɔkɔ anacic tetɔn mɔ, kɔ ŋantorɛ kɔ dətɔk yɛpəmpəl, kɔ ŋaŋkɔ ŋaboc kɔ dəkufu.
29 Depois de cumprirem tudo o que estava escrito a respeito dele, tirando-o do madeiro, puseram-no em um túmulo.
30 Mba Kanu kənasɔŋɛ kɔ kəfɔtɛ afi dacɔ.
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos,
31 Kɔ Yesu owurər mataka mɛlarəm akɔ ŋanapɛ kɔ nkɔn kəyɛfɛ Kalile kəkɔ ka Yerusalɛm mɔ. Ŋa ŋayɔnɛ oŋ aŋɛ ŋanatəŋnɛ kəyɛfɛ ka Yesu afi dacɔ mɔ, ŋa ŋantam sɔ kəluksɛ ti afum alɔma.
31 e durante muitos dias ele foi visto pelos que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém, os quais são agora as suas testemunhas diante do povo.
32 Kɔ səna toloku tɔtɔt tatɔkɔ tɔ səloku nu: Temer mpɛ anasɔŋ atem asu mɔ,
32 E nós anunciamos a vocês o evangelho da promessa feita aos nossos pais,
33 Kanu kəlasɛ su ti belbel, səna dokomɛnɛ daŋan, kəyekti ka Yesu, pəmɔ tɔkɔ ancic ti Yabura Dawuda ya mɛrəŋ disrɛ mɔ:
33 como Deus a cumpriu plenamente a nós, seus filhos, ressuscitando Jesus, como também está escrito no Salmo número dois: “Você é meu Filho; hoje eu gerei você.”
34 Kanu kənaloku a kəndeyekti kɔ afi dacɔ, ntɛ tɔŋsɔŋɛ ta oluksərnɛ pəte mɔ. Ti tɛnasɔŋɛ pəloku:
34 — E quanto ao fato de que o ressuscitaria dentre os mortos para que jamais voltasse à corrupção, Deus o expressou desta maneira: “E cumprirei a favor de vocês as santas e fiéis promessas feitas a Davi.”
35 Itɔ Kanu kəlokɛnɛ kəfo kəlɔma Yabura Dawuda disrɛ:
35 — Por isso, também diz em outro Salmo: “Não permitirás que o teu Santo veja corrupção.”
36 Dawuda nkɔn ɛnabəc tɛfaŋ ta Kanu dɛtɛmp dɔn disrɛ, k'ɛfəntərɛ k'efi, k'awup kɔ nde atem ɔn kəsək, k'ente dəkufu.
36 — Porque tendo Davi, no seu tempo, servido conforme o plano de Deus, morreu, foi sepultado ao lado de seus pais e viu corrupção.
37 Mba fum nwɛ Kanu kənasɔŋɛ kəfɔtɛ afi dacɔ mɔ, nkɔn ɛnate fɛ.
37 Porém aquele a quem Deus ressuscitou não viu corrupção.
38 Awɛnc im aŋa, nəcərɛ ti: Teta nkɔn Yesu t'ancamɛ nu kəŋaŋnɛnɛ ka kiciya, kiciya nkɛ sariyɛ sa Musa sənatɔtam kəsɔkəsɛ nu mɔ.
38 Portanto, meus irmãos, saibam que é por meio de Jesus que a remissão dos pecados é anunciada a vocês;
39 Ti disrɛ, nwɛ o nwɛ ɛŋgbɛkər kəlaŋ kɔn Yesu mɔ, Kanu kəndesɔkəs kɔ.
39 e, por meio dele, todo o que crê é justificado de todas as coisas das quais vocês não puderam ser justificados pela lei de Moisés.
40 Nəkɛmbərnɛ ntɛ tɔŋsɔŋɛ mes mɔkɔ sayibɛ ŋancic mɔ ta mɛbəp nu:
40 Portanto, tenham cuidado para que não lhes aconteça o que os profetas disseram:
41 ‹Nəmɔmən nəna afum aŋɛ nəmbɔtər kəfani mɔ!
41 “Vejam, ó desprezadores! Fiquem maravilhados e desapareçam, porque, no tempo de vocês, eu realizo obra tal que vocês não acreditarão se alguém lhes contar.”
42 Ntɛ Pol kɔ Barnabas ŋawur dəkətola Kanu da aSuyif mɔ, kɔ afum ŋalɛtsɛnɛ ŋa kəder sɔ simiti dɔsɔk da kəŋesəm dɔkɔ dender mɔ kədegbɔkərɛ moloku min mayi.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo, as pessoas pediram que, no sábado seguinte, lhes falassem estas mesmas palavras.
43 Ntɛ kənay kəsaktɛnɛ mɔ, aSuyif alarəm kɔ akɔ ŋambɛrɛ dinɛ d'aSuyif mɔ ŋancɛpsɛ Pol kɔ Barnabas kəlok-loku kəŋan disrɛ. Kɔ akakɔ ŋasɛp kəcəpəs ŋa bəkəc teta kəsumpər kəmar ka Kanu.
43 Terminada a reunião na sinagoga, muitos dos judeus e dos prosélitos piedosos seguiram Paulo e Barnabé, e estes, falando com eles, os persuadiam a continuar firmes na graça de Deus.
44 Simiti dɔsɔk da kəŋesəm ndɛ dɛnacɔnc mɔ, kɔ aka dare fəp ŋaloŋkanɛ kəkɔcəŋkəl toloku ta Wəbɛ.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade se reuniu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Ntɛ aSuyif ŋananəŋk kənay ka afum mɔ, kɔ ŋayɔ kəraca kəpɔŋ. Kɔ ŋayɛfɛ kəgbɛkəl Pol, ŋaclɔməs kɔ.
45 Mas os judeus, vendo as multidões, ficaram com muita inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo falava.
46 Pol kɔ Barnabas ŋambəknɛ kəloku ŋa: «Nəna yati pənamar a pacop kəluksɛ toloku ta Kanu. Mba ntɛ nənabupərɛ ti, kɔ nəncɛm-cɛmnɛ a pəmar fɛ a nəsɔtɔ kiyi wəyeŋ ka doru o doru mɔ, ndɛkəl oŋ səna səndekafəlɛ səkɔ ndena akɔ ŋantɔyɔnɛ aSuyif mɔ.
46 Então Paulo e Barnabé, falando ousadamente, disseram: — Era necessário pregar a palavra de Deus primeiro a vocês. Mas, como vocês a rejeitam e se julgam indignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os gentios.
47 Bawo Wəbɛ osom su ntɛ:
47 Porque o Senhor assim nos determinou: “Eu coloquei você como luz dos gentios, a fim de que você seja para salvação até os confins da terra.”
48 Ntɛ afum ŋane ti mɔ, kɔ pəmbɔt atɔyɔnɛ aSuyif dəbəkəc. Kɔ ŋaŋkor-koru toloku ta Wəbɛ, aŋɛ Kanu kənacəmbərɛ kiyi wəyeŋ ka doru o doru mɔ, kɔ ŋayɔnɛ alaŋ.
48 Os gentios, ouvindo isto, se alegravam e glorificavam a palavra do Senhor. E creram todos os que haviam sido destinados para a vida eterna.
49 Kɔ toloku ta Wəbɛ tɛsaməsər dɔtɔf fəp.
49 E a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Mba kɔ aSuyif alɔma ŋaŋgbiŋər aran abeki akor-koru Kanu, kɔ abeki a dare, kɔ ŋancop kətɔrəs Pol kɔ Barnabas teta kəlaŋ kəŋan kɔ ŋambɛləs ŋa dare daŋan.
50 Mas os judeus instigaram as mulheres piedosas de alta posição e os principais da cidade e levantaram perseguição contra Paulo e Barnabé, expulsando-os do seu território.
51 Pol kɔ Barnabas ŋaŋkoŋər ŋa kəfəl ka wɛcək waŋan, kɔ tɔyɔnɛ sede sa kəfati kəŋan kəcəŋkəl toloku ta Kanu, kɔ ŋaŋkɔ Ikoniyon.
51 E estes, sacudindo contra eles o pó dos pés, foram para Icônio.
52 Pəmbɔt acɛpsɛ a Yesu darəŋ, kɔ Amera Ŋecempi ŋa Kanu ŋɛnayi kɔ ŋa.
52 Os discípulos, porém, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.