Atos 13

Kitabu ka Kanu (BSP) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Kəloŋkanɛ ka alaŋ aŋɛ ŋanayi dare da Antiyɔk mɔ, sayibɛ-e kɔ atəksɛ ŋanayi ŋa dacɔ: Barnabas, Simeyɔŋ nwɛ ancdeŋər tewe ta «Wəbi» mɔ, Lusiyus wəka Sirɛn, Manahɛŋ nwɛ anadusum kəfo kin kɔ Herodu wəbɛ wəka topoc tin k'ayer atɔf kəmaŋkəlɛ-ɛ, kɔ Sol.
1 Havia na igreja de Antioquia profetas e mestres: Barnabé, Simeão, por sobrenome Níger, Lúcio de Cirene, Manaém, colaço de Herodes, o tetrarca, e Saulo.
2 Dɔsɔk dɔlɔma, alaŋ akakɔ ŋanckor-koru Kanu, ŋasuŋɛnɛ sɔ, kɔ Amera Ŋecempi ŋa Kanu ŋoloku: «Nəcəmbər em kəsək Barnabas kɔ Sol, teta yɛbəc yɔkɔ inawenɛ ŋa mɔ.»
2 E, servindo eles ao Senhor e jejuando, disse o Espírito Santo: Separai-me, agora, Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho chamado.
3 Ntɛ alaŋ ŋalip kəsuŋ kɔ kətola Kanu mɔ, kɔ ŋandeŋər Barnabas kɔ Sol waca, kɔ ŋasom ŋa.
3 Então, jejuando, e orando, e impondo sobre eles as mãos, os despediram.
4 Ntɛ Amera Ŋecempi ŋa Kanu ŋosom Barnabas kɔ Sol mɔ, kɔ ŋantor atɔf ŋa Selusi, dəndo ŋanalɛk abil kɔ ŋancali kəkɔ ka mokuru ma Sipər.
4 Enviados, pois, pelo Espírito Santo, desceram a Selêucia e dali navegaram para Chipre.
5 Ntɛ ŋambɛrɛ Salamin mɔ, kɔ ŋancop kəluksɛ toloku ta Kanu nde dəkətola Kanu da aSuyif. Isaŋ ɛnayi di pəcmar ŋa.
5 Chegados a Salamina, anunciavam a palavra de Deus nas sinagogas judaicas; tinham também João como auxiliar.
6 Ntɛ ŋancali mokuru haŋ dare da Pafɔs mɔ, kɔ ŋambəp di fum wəwɛŋkɛ wəlɔma pəcwenɛ sayibɛ, mba ta ɔyɔnɛ si-ɛ. WəSuyif ɛnayi, pacwe kɔ Bar-Yesu.
6 Havendo atravessado toda a ilha até Pafos, encontraram certo judeu, mágico, falso profeta, de nome Barjesus,
7 Wəwɛŋkɛ wəkakɔ ndena Serkus Polu ɛnayi, nwɛ ɛnayɔnɛ wəkiriŋ wəka sədare sa atɔf ŋaŋɔkɔ mɔ. Nkɔn Serkus Polu wərkun wəcempi domp ɛnayi. K'ender k'ewe Barnabas kɔ Sol pəctɛn kənenɛ ŋa toloku ta Kanu.
7 o qual estava com o procônsul Sérgio Paulo, que era homem inteligente. Este, tendo chamado Barnabé e Saulo, diligenciava para ouvir a palavra de Deus.
8 Elimas, itɔ tatɔkɔ «wəwɛŋkɛ» kusu kəŋan, ɛncgbɛkəl moloku ma Barnabas kɔ Sol, pəctɛn kəkafəli kəlaŋ ka wəkiriŋ Serkus Polu.
8 Mas opunha-se-lhes Elimas, o mágico (porque assim se interpreta o seu nome), procurando afastar da fé o procônsul.
9 Mba Sol, nwɛ ancwe sɔ Pol mɔ, Amera Ŋecempi ŋeyi kɔ darəŋ, k'ɛŋgbətnɛ Elimas.
9 Todavia, Saulo, também chamado Paulo, cheio do Espírito Santo, fixando nele os olhos, disse:
10 Kɔ Sol oloku kɔ: «Məna wəkakɔ məla mowul kɔ yem mɔ, wəka amera ŋɛlɛc, wəter pəlompu fəp, məfɔsak kəkafəli-kafəli səpɔ sa Wəbɛ Kanu nsɛ səlomp mɔ ba?
10 Ó filho do diabo, cheio de todo o engano e de toda a malícia, inimigo de toda a justiça, não cessarás de perverter os retos caminhos do Senhor?
11 Ndɛkəl kəca ka Wəbɛ kəy'əm kəroŋ: Wətɔnəŋk məndeyɔnɛ! Tɛm tendebəp, məndeyi ta mənəŋk pəwaŋkəra pa dec-ɛ.»
11 Pois, agora, eis aí está sobre ti a mão do Senhor, e ficarás cego, não vendo o sol por algum tempo. No mesmo instante, caiu sobre ele névoa e escuridade, e, andando à roda, procurava quem o guiasse pela mão.
12 Ntɛ wəkiriŋ ka dɔtɔf ɛnəŋk ntɛ tɛnacepər mɔ, k'ɔyɔnɛ wəlaŋ. Mɛtəksɛ mmɛ ɛnanenɛ Barnabas kɔ Sol teta Wəbɛ mɔ mɛnabɔt kɔ dɛbəkəc.
12 Então, o procônsul, vendo o que sucedera, creu, maravilhado com a doutrina do Senhor.
13 Ntɛ Pol kɔ asol ɔn ŋayɛfɛ dare da Pafɔs mɔ, kɔ ŋayekti abɛla kəkɔ ka Perke, nde atɔf ŋa Paŋfili. Kɔ Isaŋ Mark ɛŋgbɛy ŋa, k'olukus Yerusalɛm.
13 E, navegando de Pafos, Paulo e seus companheiros dirigiram-se a Perge da Panfília. João, porém, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Kɔ ŋayɛfɛ Perke ŋacəmɛ dɔpɔ daŋan darəŋ haŋ Antiyɔk, atɔf ŋa Pisidi. Kɔ ŋaŋkɔ dəkətola Kanu da aSuyif simiti, dɔsɔk da kəŋesəm, kɔ ŋandɛ.
14 Mas eles, atravessando de Perge para a Antioquia da Pisídia, indo num sábado à sinagoga, assentaram-se.
15 Ntɛ alip kəkaraŋ Tawurɛta Musa kɔ Sayibɛ mɔ, kɔ abɛ a kəlɔ ka dəkətola da Kanu ndɛ ŋaloku Barnabas kɔ Pol: «Awɛnc asu aŋa, kɔ nəyɔ toloku tecəpəsɛ abəkəc ntɛ nəŋfaŋ kəloku afum mɔ, nəloku ti.»
15 Depois da leitura da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga mandaram dizer-lhes: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação para o povo, dizei-a.
16 Kɔ Pol ɛyɛfɛ, k'ondot kəca, k'oloku: «Arkun a Yisrayel, kɔ nəna alpəs aŋɛ nəŋnesɛ Kanu mɔ, nəcəŋkəl!
16 Paulo, levantando-se e fazendo com a mão sinal de silêncio, disse: Varões israelitas e vós outros que também temeis a Deus, ouvi.
17 Kanu ka afum akaŋɛ, Kanu ka Yisrayel, kənayɛk-yɛk atem asu, kɔ kəsɔŋɛ ŋa kəla tɛm ntɛ ŋanayi decikəra Misira mɔ, kɔ Kanu kin kaŋkɔ kəwurɛnɛ ŋa atɔf ŋaŋɔkɔ fənɔntər fa kəca kɔn.
17 O Deus deste povo de Israel escolheu nossos pais e exaltou o povo durante sua peregrinação na terra do Egito, donde os tirou com braço poderoso;
18 Kɔ kəlɛkɛ ŋa mes mɛlɛc maŋan nde dətɛgbərɛ meren wəco maŋkəlɛ (40).
18 e suportou-lhes os maus costumes por cerca de quarenta anos no deserto;
19 Ntɛ Kanu kənim afum a cusuŋka camət-mɛrəŋ nde atɔf ŋa Kanaŋ mɔ, kɔ kəsɔŋ atɔf ŋaŋɔkɔ afum ɔn ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋɔyɔnɛ ŋa kɛ mɔ.
19 e, havendo destruído sete nações na terra de Canaã, deu-lhes essa terra por herança,
20 Mes mamɔkɔ fəp mɛnawon meren masar maŋkəlɛ kɔ wəco kəcamət (450).
20 vencidos cerca de quatrocentos e cinquenta anos. Depois disto, lhes deu juízes, até o profeta Samuel.
21 Kɔ tɛyɛfɛ dənda kɔ aka Yisrayel ŋawer Kanu wəbɛ. Kɔ kəsɔŋ ŋa Sawul wan ka Kis pəyɔnɛ ŋa wəbɛ meren wəco maŋkəlɛ (40). Fum wəka kusuŋka ka Beŋyamin ɛnayi.
21 Então, eles pediram um rei, e Deus lhes deparou Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, e isto pelo espaço de quarenta anos.
22 Ntɛ Kanu kəfən Sawul mɔ, kɔ kəsɔŋ ŋa wəbɛ Dawuda, nwɛ Kanu kənalokɛ ntɛ mɔ: ‹Inəŋk Dawuda wan ka Yisay, fum ɔfɔ nwɛ səwurɛnɛ bəkəc mɔ, incɛm-cɛmnɛ a endeyɔ mɛfaŋ mem fəp.›
22 E, tendo tirado a este, levantou-lhes o rei Davi, do qual também, dando testemunho, disse: Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará toda a minha vontade.
23 Kəbənda ka dokombəra da nkɔn Dawuda, difɔ Kanu kənasɔŋ kəkom ka Yesu Krist kədeyɔnɛ ka nwɛ endeyac afum a Yisrayel, pəmɔ ntɛ kənasɔŋ ti atem asu temer mɔ.
23 Da descendência deste, conforme a promessa, trouxe Deus a Israel o Salvador, que é Jesus,
24 Ta Yesu ɛntader-ɛ, Saŋ ɛnacam kəgbət dəromun, ntɛ tɔŋsɔŋɛ afum a Yisrayel fəp ŋasəkpər bəkəc yaŋan yɛtɛfərnɛ Kanu mɔ.
24 havendo João, primeiro, pregado a todo o povo de Israel, antes da manifestação dele, batismo de arrependimento.
25 Ntɛ Saŋ ɛncləpəs yɛbəc nyɛ Kanu kənasom kɔ mɔ, encyif: ‹Pɛcɛm-cɛmnɛ ponu, an'iyɔnɛ-ɛ? Nwɛ nəncɛm-cɛmnɛ a nkɔn iyɔnɛ mɔ, bafɔ nkɔn iyɔnɛ de! Mba endeder tadarəŋ tem nwɛ pəntɔmar im yati kəsikəli cɔfta dəwɛcək mɔ.›
25 Mas, ao completar João a sua carreira, dizia: Não sou quem supondes; mas após mim vem aquele de cujos pés não sou digno de desatar as sandálias.
26 Awɛnc im aŋa, nəna awut aka dokom da Abraham, kɔ nəna akɔ nəŋnesɛ Kanu mɔ, səna ŋɔ anakɛrɛ toloku ntɛ tendeyac su mɔ.
26 Irmãos, descendência de Abraão e vós outros os que temeis a Deus, a nós nos foi enviada a palavra desta salvação.
27 Mba aka Yerusalɛm kɔ abɛ aŋan ŋanacərɛ fɛ fum nwɛ Yesu ɛnayɔnɛ mɔ. Ŋanagbɛkərɛ fɛ sɔ moloku ma sayibɛ mmɛ anckaraŋ simiti o simiti dɔsɔk da kəŋesəm mɔ, mba ŋanader ŋalas moloku mamɔkɔ ntɛ ŋanabocər Yesu kiti mɔ.
27 Pois os que habitavam em Jerusalém e as suas autoridades, não conhecendo Jesus nem os ensinos dos profetas que se leem todos os sábados, quando o condenaram, cumpriram as profecias;
28 Ŋanasɔtɔ fɛ ntɛ o ntɛ tɔkɔ pənamar a ŋadifɛ Yesu mɔ, mba kɔ ŋantola Pilat kədif kɔn.
28 e, embora não achassem nenhuma causa de morte, pediram a Pilatos que ele fosse morto.
29 Ntɛ ŋalip kəyɔ mes fəp mɔkɔ anacic tetɔn mɔ, kɔ ŋantorɛ kɔ dətɔk yɛpəmpəl, kɔ ŋaŋkɔ ŋaboc kɔ dəkufu.
29 Depois de cumprirem tudo o que a respeito dele estava escrito, tirando-o do madeiro, puseram-no em um túmulo.
30 Mba Kanu kənasɔŋɛ kɔ kəfɔtɛ afi dacɔ.
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos;
31 Kɔ Yesu owurər mataka mɛlarəm akɔ ŋanapɛ kɔ nkɔn kəyɛfɛ Kalile kəkɔ ka Yerusalɛm mɔ. Ŋa ŋayɔnɛ oŋ aŋɛ ŋanatəŋnɛ kəyɛfɛ ka Yesu afi dacɔ mɔ, ŋa ŋantam sɔ kəluksɛ ti afum alɔma.
31 e foi visto muitos dias pelos que, com ele, subiram da Galileia para Jerusalém, os quais são agora as suas testemunhas perante o povo.
32 Kɔ səna toloku tɔtɔt tatɔkɔ tɔ səloku nu: Temer mpɛ anasɔŋ atem asu mɔ,
32 Nós vos anunciamos o evangelho da promessa feita a nossos pais,
33 Kanu kəlasɛ su ti belbel, səna dokomɛnɛ daŋan, kəyekti ka Yesu, pəmɔ tɔkɔ ancic ti Yabura Dawuda ya mɛrəŋ disrɛ mɔ:
33 como Deus a cumpriu plenamente a nós, seus filhos, ressuscitando a Jesus, como também está escrito no Salmo segundo: Tu és meu Filho, eu, hoje, te gerei.
34 Kanu kənaloku a kəndeyekti kɔ afi dacɔ, ntɛ tɔŋsɔŋɛ ta oluksərnɛ pəte mɔ. Ti tɛnasɔŋɛ pəloku:
34 E, que Deus o ressuscitou dentre os mortos para que jamais voltasse à corrupção, desta maneira o disse: E cumprirei a vosso favor as santas e fiéis promessas feitas a Davi.
35 Itɔ Kanu kəlokɛnɛ kəfo kəlɔma Yabura Dawuda disrɛ:
35 Por isso, também diz em outro Salmo: Não permitirás que o teu Santo veja corrupção.
36 Dawuda nkɔn ɛnabəc tɛfaŋ ta Kanu dɛtɛmp dɔn disrɛ, k'ɛfəntərɛ k'efi, k'awup kɔ nde atem ɔn kəsək, k'ente dəkufu.
36 Porque, na verdade, tendo Davi servido à sua própria geração, conforme o desígnio de Deus, adormeceu, foi para junto de seus pais e viu corrupção.
37 Mba fum nwɛ Kanu kənasɔŋɛ kəfɔtɛ afi dacɔ mɔ, nkɔn ɛnate fɛ.
37 Porém aquele a quem Deus ressuscitou não viu corrupção.
38 Awɛnc im aŋa, nəcərɛ ti: Teta nkɔn Yesu t'ancamɛ nu kəŋaŋnɛnɛ ka kiciya, kiciya nkɛ sariyɛ sa Musa sənatɔtam kəsɔkəsɛ nu mɔ.
38 Tomai, pois, irmãos, conhecimento de que se vos anuncia remissão de pecados por intermédio deste;
39 Ti disrɛ, nwɛ o nwɛ ɛŋgbɛkər kəlaŋ kɔn Yesu mɔ, Kanu kəndesɔkəs kɔ.
39 e, por meio dele, todo o que crê é justificado de todas as coisas das quais vós não pudestes ser justificados pela lei de Moisés.
40 Nəkɛmbərnɛ ntɛ tɔŋsɔŋɛ mes mɔkɔ sayibɛ ŋancic mɔ ta mɛbəp nu:
40 Notai, pois, que não vos sobrevenha o que está dito nos profetas:
41 ‹Nəmɔmən nəna afum aŋɛ nəmbɔtər kəfani mɔ!
41 Vede, ó desprezadores, maravilhai-vos e desvanecei, porque eu realizo, em vossos dias, obra tal que não crereis se alguém vo-la contar.
42 Ntɛ Pol kɔ Barnabas ŋawur dəkətola Kanu da aSuyif mɔ, kɔ afum ŋalɛtsɛnɛ ŋa kəder sɔ simiti dɔsɔk da kəŋesəm dɔkɔ dender mɔ kədegbɔkərɛ moloku min mayi.
42 Ao saírem eles, rogaram-lhes que, no sábado seguinte, lhes falassem estas mesmas palavras.
43 Ntɛ kənay kəsaktɛnɛ mɔ, aSuyif alarəm kɔ akɔ ŋambɛrɛ dinɛ d'aSuyif mɔ ŋancɛpsɛ Pol kɔ Barnabas kəlok-loku kəŋan disrɛ. Kɔ akakɔ ŋasɛp kəcəpəs ŋa bəkəc teta kəsumpər kəmar ka Kanu.
43 Despedida a sinagoga, muitos dos judeus e dos prosélitos piedosos seguiram Paulo e Barnabé, e estes, falando-lhes, os persuadiam a perseverar na graça de Deus.
44 Simiti dɔsɔk da kəŋesəm ndɛ dɛnacɔnc mɔ, kɔ aka dare fəp ŋaloŋkanɛ kəkɔcəŋkəl toloku ta Wəbɛ.
44 No sábado seguinte, afluiu quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 Ntɛ aSuyif ŋananəŋk kənay ka afum mɔ, kɔ ŋayɔ kəraca kəpɔŋ. Kɔ ŋayɛfɛ kəgbɛkəl Pol, ŋaclɔməs kɔ.
45 Mas os judeus, vendo as multidões, tomaram-se de inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo falava.
46 Pol kɔ Barnabas ŋambəknɛ kəloku ŋa: «Nəna yati pənamar a pacop kəluksɛ toloku ta Kanu. Mba ntɛ nənabupərɛ ti, kɔ nəncɛm-cɛmnɛ a pəmar fɛ a nəsɔtɔ kiyi wəyeŋ ka doru o doru mɔ, ndɛkəl oŋ səna səndekafəlɛ səkɔ ndena akɔ ŋantɔyɔnɛ aSuyif mɔ.
46 Então, Paulo e Barnabé, falando ousadamente, disseram: Cumpria que a vós outros, em primeiro lugar, fosse pregada a palavra de Deus; mas, posto que a rejeitais e a vós mesmos vos julgais indignos da vida eterna, eis aí que nos volvemos para os gentios.
47 Bawo Wəbɛ osom su ntɛ:
47 Porque o Senhor assim no-lo determinou: Eu te constituí para luz dos gentios, a fim de que sejas para salvação até aos confins da terra.
48 Ntɛ afum ŋane ti mɔ, kɔ pəmbɔt atɔyɔnɛ aSuyif dəbəkəc. Kɔ ŋaŋkor-koru toloku ta Wəbɛ, aŋɛ Kanu kənacəmbərɛ kiyi wəyeŋ ka doru o doru mɔ, kɔ ŋayɔnɛ alaŋ.
48 Os gentios, ouvindo isto, regozijavam-se e glorificavam a palavra do Senhor, e creram todos os que haviam sido destinados para a vida eterna.
49 Kɔ toloku ta Wəbɛ tɛsaməsər dɔtɔf fəp.
49 E divulgava-se a palavra do Senhor por toda aquela região.
50 Mba kɔ aSuyif alɔma ŋaŋgbiŋər aran abeki akor-koru Kanu, kɔ abeki a dare, kɔ ŋancop kətɔrəs Pol kɔ Barnabas teta kəlaŋ kəŋan kɔ ŋambɛləs ŋa dare daŋan.
50 Mas os judeus instigaram as mulheres piedosas de alta posição e os principais da cidade e levantaram perseguição contra Paulo e Barnabé, expulsando-os do seu território.
51 Pol kɔ Barnabas ŋaŋkoŋər ŋa kəfəl ka wɛcək waŋan, kɔ tɔyɔnɛ sede sa kəfati kəŋan kəcəŋkəl toloku ta Kanu, kɔ ŋaŋkɔ Ikoniyon.
51 E estes, sacudindo contra aqueles o pó dos pés, partiram para Icônio.
52 Pəmbɔt acɛpsɛ a Yesu darəŋ, kɔ Amera Ŋecempi ŋa Kanu ŋɛnayi kɔ ŋa.
52 Os discípulos, porém, transbordavam de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.