Atos 11

Kitabu ka Kanu (BSP) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Asom a Yesu kɔ awɛnc aŋa alaŋ aŋɛ ŋanayi atɔf ŋa Yude mɔ ŋane a acikəra, aŋɛ ŋantɔyɔnɛ aSuyif mɔ, ŋawosɛ toloku ta Kanu.
1 Os apóstolos e os irmãos da Judéia ouviram dizer que também os pagãos haviam recebido a palavra de Deus.
2 Ntɛ Piyɛr ɛnapɛ Yerusalɛm mɔ, kɔ afum aŋɛ anakənc mɔ ŋayɛfɛ kənal kɔ,
2 E, quando Pedro subiu a Jerusalém, os fiéis que eram da circuncisão repreenderam-no:
3 ŋacloku: «Məmbɛrɛ ndena afum aŋɛ antɔkənc mɔ, kɔ məndi yeri kɔ ŋa, bawo aSuyif ŋanamɔnɛ ti!»
3 Por que entraste em casa de incircuncisos e comeste com eles?
4 Awa kɔ Piyɛr ɛyɛfɛ kəlɔmər ŋa tin tin tin mes mɔkɔ mɛnacepər mɔ:
4 Mas Pedro fez-lhes uma exposição de tudo o que acontecera, dizendo:
5 «Ina, nde dare da Yope inayi, dɔsɔk dadɔkɔ ictola Kanu kɔ kənəŋk kənder im. Ti disrɛ, k'inəŋk paka pɔlɔma poctor powurɛnɛ kɔ manta pasumpər pi moŋkubut maŋkəlɛ, kɔ pontor kəyɛfɛ dəkɔm haŋ nnɔ inayi mɔ.
5 Eu estava orando na cidade de Jope e, arrebatado em espírito, tive uma visão: uma coisa, à maneira duma grande toalha, presa pelas quatro pontas, descia do céu até perto de mim.
6 Ntɛ inagbətnɛ pi disrɛ mɔ, k'inəŋk sɛm ya wɛcək maŋkəlɛ, sɛm ya dop, yeliŋɛ-liŋɛ, kɔ bɛmp ya dəkɔm.
6 Olhei-a atentamente e distingui claramente quadrúpedes terrestres, feras, répteis e aves do céu.
7 K'ine sɔ dim doclok'im: ‹Məyɛfɛ Piyɛr! Mədif, məsɔm.›
7 Ouvi também uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
8 K'iloku: ‹Ala Wəbɛ! Tɔlɔm o tɔlɔm tɛntasɔŋɛ f'em kəbɛr paka pɔtɔcemp dəkusu, mpɛ Kanu kəmɔnɛ kədi mɔ.›
8 Eu, porém, disse: De nenhum modo, Senhor, pois nunca entrou em minha boca coisa profana ou impura.
9 Kɔ dim ndɛ dɔŋgbɔkərɛ sɔ kəyɛfɛ dəkɔm: ‹Paka mpɛ Kanu kəncempəs mɔ, ta məna məlokɛ pi kətɔcemp!›
9 Outra vez falou a voz do céu: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
10 Kɔ teyi kəmaas, pəwon fɛ kɔ ca nyɛ fəp yolukus sɔ dəkɔm.
10 Isto aconteceu três vezes e tudo tornou a ser levado ao céu.
11 Gbəncana babɔkɔ, kɔ arkun maas aŋɛ anasom nde nderem kəyɛfɛ dare da Sesari mɔ, ŋander ŋacəmɛ dəkusuŋka ka kəlɔ kəŋkɔ sənayi mɔ.
11 Nisso chegaram três homens à casa onde eu estava, enviados a mim de Cesaréia.
12 Kɔ Amera Ŋecempi ŋolok'im a səsol səkɔ kɔ ŋa, ali inesɛ fɛ. Kɔ awɛnc asu aŋa alaŋ camət-tin aŋɛ ŋacəm'em darəŋ, kɔ səŋkɔ səbɛrɛ ndena Kɔrneli.
12 O Espírito me disse que fosse com eles sem hesitar. Foram comigo também os seis irmãos aqui presentes e entramos na casa de Cornélio.
13 Kɔ Kɔrneli oloku su ntɛ ɛnanəŋk mɛlɛkɛ nde ndɔrɔn, kɔ moloku kɔ: ‹Məsom fum dare da Yope pakɔ wen'am Simɔŋ, wəkɔ andeŋər tewe ta «Piyɛr» mɔ.
13 Este nos referiu então como em casa tinha visto um anjo diante de si, que lhe dissera: Envia alguém a Jope e chama Simão, que tem por sobrenome Pedro.
14 Nwɛ endelok'əm moloku mmɛ mendeyac əm, kəbəp aka kəlɔ kam disrɛ fəp mɔ.›
14 Ele te dirá as palavras pelas quais serás salvo tu e toda a tua casa.
15 Iyi kəlok-loku, kɔ Amera Ŋecempi ŋa Kanu ŋontorər ŋa pəmɔ ntɛ ŋɛnatorər səna sɔ dəkəcop mɔ.
15 Apenas comecei a falar, quando desceu o Espírito Santo sobre eles, como no princípio descera também sobre nós.
16 Awa k'incɛm-cɛmnɛ toloku ta Mariki ntɛ ɛnaloku: ‹Dəromun Saŋ ɛnagbət afum, mba nəna Amera Ŋecempi ŋa Kanu ŋɔ nəndesɔtɔnɛ kəgbət dəromun teta Kanu.›
16 Lembrei-me então das palavras do Senhor, quando disse: João batizou em água, mas vós sereis batizados no Espírito Santo.
17 Kɔ pəyɔnɛ a kəpocɛ kin kayi kɔ ŋanasɔtər Kanu pəmɔ səna aŋɛ səlaŋ Yesu Krist mɔ-ɛ, an'inatam kəyɔnɛ-ɛ ntɛ iŋkɔyamsər Kanu mɔ?»
17 Pois, se Deus lhes deu a mesma graça que a nós, que cremos no Senhor Jesus Cristo, com que direito me oporia eu a Deus?
18 Ntɛ ŋane moloku mamɔkɔ mɔ, kɔ bəkəc yontor ŋa, kɔ ŋaŋkor-koru Kanu, ŋacloku: «Kanu kəsɔŋ sɔ acikəra aŋɛ ŋantɔyɔnɛ aSuyif mɔ kətam kəsəkpər bəkəc, ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋasɔtɔ tecepərɛnɛ doru ntɛ Kanu kəfaŋ mɔ!»
18 Depois de terem ouvido essas palavras, eles se calaram e deram glória a Deus, dizendo: Portanto, também aos pagãos concedeu Deus o arrependimento que conduz à vida!
19 Ntɛ andif Etiyɛn mɔ, k'ancop kətɔrəs afum alaŋ kɔ tɔsɔŋɛ ŋa kəsamsər. Alɔma ŋanakɔ atɔf ŋa Fenisi, alɔma ŋakɔ Sipər, alɔma ŋakɔ haŋ Antiyɔk, ŋancluksɛ fɛ nwɛ o nwɛ sɔ toloku ta Kanu mɛnɛ aSuyif gbəcərəm.
19 Entretanto, aqueles que foram dispersados pela perseguição que houve no tempo de Estêvão chegaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia, pregando a palavra só aos judeus.
20 Afum akakɔ dacɔ, alɔma ŋanayi, aŋɛ ŋanader dare da Antiyɔk kəyɛfɛ ka sədare sa Sipər kɔ Sirɛn mɔ, ŋanccɔpər aKrɛk, ŋacloku ŋa toloku tɔtɔt ta Mariki Yesu.
20 Alguns deles, porém, que eram de Chipre e de Cirene, entrando em Antioquia, dirigiram-se também aos gregos, anunciando-lhes o Evangelho do Senhor Jesus.
21 Kəca ka Mariki kənayi alaŋ akakɔ kəroŋ. Kɔ afum alarəm ŋayɔnɛ alaŋ, kɔ ŋaŋkafəli bəkəc yaŋan nnɔ Mariki eyi mɔ.
21 A mão do Senhor estava com eles e grande foi o número dos que receberam a fé e se converteram ao Senhor.
22 Kɔ moloku mamɔkɔ mɛmbɛrɛ kəloŋkanɛ ka alaŋ Yesu ka Yerusalɛm dələŋəs, k'asom Barnabas Antiyɔk.
22 A notícia dessas coisas chegou aos ouvidos da Igreja de Jerusalém. Enviaram então Barnabé até Antioquia.
23 Kəbɛrɛ kɔn di, ntɛ ɛnadenəŋk pətɔt kɔ pəbotu mpɛ Kanu kənayɔnɛ alaŋ a Antiyɔk mɔ, kɔ pəmbɔt kɔ. K'eŋgbiŋər ŋa kəgbɛkər ka Mariki mera yaŋan fəp kəlaŋ disrɛ.
23 Ao chegar lá, alegrou-se, vendo a graça de Deus, e a todos exortava a perseverar no Senhor com firmeza de coração,
24 Barnabas fum wətɔt ɛnayi. Kəlaŋ kənayi kɔ dɛbəkəc kɔ Amera Ŋecempi ŋa Kanu ŋeyi kɔ sɔ darəŋ. Kɔ afum alarəm ŋancəmɛ dɔpɔ da Mariki darəŋ.
24 pois era um homem de bem e cheio do Espírito Santo e de fé. Assim uma grande multidão uniu-se ao Senhor.
25 Kɔ Barnabas ɔŋkɔ dare da Tarəs kəlɛk Sol.
25 Em seguida, partiu Barnabé para Tarso, à procura de Saulo. Achou-o e levou-o para Antioquia.
26 Ntɛ Barnabas ɛnəŋk Sol mɔ, k'eŋkekərɛ kɔ Antiyɔk. Teren tin camcam, ŋactəŋnɛ kəloŋkanɛ ka alaŋ, kɔ ŋaŋtəksɛ kənay ka afum. Dəndo Antiyɔk, difɔ anacop tɔcɔkɔ-cɔkɔ kəwe acɛpsɛ a Mariki Yesu darəŋ «aka Krist.»
26 Durante um ano inteiro eles tomaram parte nas reuniões da comunidade e instruíram grande multidão, de maneira que em Antioquia é que os discípulos, pela primeira vez, foram chamados pelo nome de cristãos.
27 Mata mamɔkɔ, kɔ sayibɛ sa Kanu səlɔma ŋantor dare da Antiyɔk kəyɛfɛ Yerusalɛm.
27 Por aqueles dias desceram alguns profetas de Jerusalém a Antioquia.
28 Wəkin ɛnayi ŋa dacɔ pacwe kɔ Akabus, k'ɛyɛfɛ, kɔ Amera Ŋecempi ŋɔsɔŋɛ kɔ kədəŋk a dor dendeyi doru fəp. Dor dadɔkɔ dɛnader deyi tɛm ntɛ Kəlod ɛnayɔnɛ wəbɛ ka tɔf ya Rom fəp mɔ.
28 Um deles, chamado Ágabo, levantou-se e deu a entender pelo Espírito que haveria uma grande fome em toda a terra. Esta, com efeito, veio no reinado de Cláudio.
29 Kɔ acɛpsɛ a Yesu ŋancɛm-cɛmnɛ kəfɛk teta kəmar ka awɛnc aŋa alaŋ aŋɛ ŋanayi atɔf ŋa Yude mɔ, nwɛ o nwɛ kɔ ntɛ ɛnatam kəfɛk mɔ.
29 Os discípulos resolveram, cada um conforme as suas posses, enviar socorro aos irmãos da Judéia.
30 Itɔ ŋanayɔ: Kɔ ŋasom Barnabas kɔ Sol kəkenɛ ki abeki aŋɛ ŋanayi kəloŋkanɛ ka alaŋ a Yude mɔ.
30 Assim o fizeram e o enviaram aos anciãos por intermédio de Barnabé e Saulo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.