Atos 11
Kitabu ka Kanu (BSP) vs NTLH
1 Asom a Yesu kɔ awɛnc aŋa alaŋ aŋɛ ŋanayi atɔf ŋa Yude mɔ ŋane a acikəra, aŋɛ ŋantɔyɔnɛ aSuyif mɔ, ŋawosɛ toloku ta Kanu.
1 Os apóstolos e os outros seguidores de Jesus em toda a região da Judeia souberam que os não judeus também haviam recebido a palavra de Deus.
2 Ntɛ Piyɛr ɛnapɛ Yerusalɛm mɔ, kɔ afum aŋɛ anakənc mɔ ŋayɛfɛ kənal kɔ,
2 Quando Pedro voltou para Jerusalém, aqueles que queriam que os não judeus fossem circuncidados o criticaram,
3 ŋacloku: «Məmbɛrɛ ndena afum aŋɛ antɔkənc mɔ, kɔ məndi yeri kɔ ŋa, bawo aSuyif ŋanamɔnɛ ti!»
3 dizendo: — Você ficou hospedado na casa de homens que não são circuncidados e até tomou refeições com eles!
4 Awa kɔ Piyɛr ɛyɛfɛ kəlɔmər ŋa tin tin tin mes mɔkɔ mɛnacepər mɔ:
4 Então Pedro deu um relatório completo de tudo o que havia acontecido, desde o começo. Ele disse:
5 «Ina, nde dare da Yope inayi, dɔsɔk dadɔkɔ ictola Kanu kɔ kənəŋk kənder im. Ti disrɛ, k'inəŋk paka pɔlɔma poctor powurɛnɛ kɔ manta pasumpər pi moŋkubut maŋkəlɛ, kɔ pontor kəyɛfɛ dəkɔm haŋ nnɔ inayi mɔ.
5 — Eu estava na cidade de Jope e lá, enquanto estava orando, tive uma visão. Vi uma coisa parecida com um grande lençol, que baixou do céu, amarrado pelas quatro pontas, e parou perto de mim.
6 Ntɛ inagbətnɛ pi disrɛ mɔ, k'inəŋk sɛm ya wɛcək maŋkəlɛ, sɛm ya dop, yeliŋɛ-liŋɛ, kɔ bɛmp ya dəkɔm.
6 Eu olhei para dentro daquilo com atenção e vi animais domésticos, animais selvagens, animais que se arrastam pelo chão e aves.
7 K'ine sɔ dim doclok'im: ‹Məyɛfɛ Piyɛr! Mədif, məsɔm.›
7 Depois ouvi uma voz, que me dizia: “Pedro, levante-se! Mate e coma!”
8 K'iloku: ‹Ala Wəbɛ! Tɔlɔm o tɔlɔm tɛntasɔŋɛ f'em kəbɛr paka pɔtɔcemp dəkusu, mpɛ Kanu kəmɔnɛ kədi mɔ.›
8 Eu respondi: “Isso não, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a lei considera suja ou impura !”
9 Kɔ dim ndɛ dɔŋgbɔkərɛ sɔ kəyɛfɛ dəkɔm: ‹Paka mpɛ Kanu kəncempəs mɔ, ta məna məlokɛ pi kətɔcemp!›
9 Então a voz falou de novo do céu: “Não chame de impuro aquilo que Deus purificou.”
10 Kɔ teyi kəmaas, pəwon fɛ kɔ ca nyɛ fəp yolukus sɔ dəkɔm.
10 Isso aconteceu três vezes, e depois tudo aquilo voltou para o céu.
11 Gbəncana babɔkɔ, kɔ arkun maas aŋɛ anasom nde nderem kəyɛfɛ dare da Sesari mɔ, ŋander ŋacəmɛ dəkusuŋka ka kəlɔ kəŋkɔ sənayi mɔ.
11 Justamente naquela hora três homens que tinham sido mandados de Cesareia para me buscar chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Kɔ Amera Ŋecempi ŋolok'im a səsol səkɔ kɔ ŋa, ali inesɛ fɛ. Kɔ awɛnc asu aŋa alaŋ camət-tin aŋɛ ŋacəm'em darəŋ, kɔ səŋkɔ səbɛrɛ ndena Kɔrneli.
12 E o Espírito de Deus me disse que fosse com eles, sem duvidar. Estes seis irmãos da cidade de Jope também foram comigo, e todos nós entramos na casa de Cornélio.
13 Kɔ Kɔrneli oloku su ntɛ ɛnanəŋk mɛlɛkɛ nde ndɔrɔn, kɔ moloku kɔ: ‹Məsom fum dare da Yope pakɔ wen'am Simɔŋ, wəkɔ andeŋər tewe ta «Piyɛr» mɔ.
13 Então ele nos contou como viu na casa dele um anjo, em pé, que lhe disse: “Mande alguém a Jope para buscar Simão, que também é chamado de Pedro.
14 Nwɛ endelok'əm moloku mmɛ mendeyac əm, kəbəp aka kəlɔ kam disrɛ fəp mɔ.›
14 Ele vai dizer como você e toda a sua família podem ser salvos.”
15 Iyi kəlok-loku, kɔ Amera Ŋecempi ŋa Kanu ŋontorər ŋa pəmɔ ntɛ ŋɛnatorər səna sɔ dəkəcop mɔ.
15 E Pedro continuou: — Quando comecei a falar, o Espírito Santo veio sobre eles, como tinha vindo sobre nós no princípio.
16 Awa k'incɛm-cɛmnɛ toloku ta Mariki ntɛ ɛnaloku: ‹Dəromun Saŋ ɛnagbət afum, mba nəna Amera Ŋecempi ŋa Kanu ŋɔ nəndesɔtɔnɛ kəgbət dəromun teta Kanu.›
16 Aí eu lembrei que o Senhor Jesus tinha dito: “É verdade que João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo.”
17 Kɔ pəyɔnɛ a kəpocɛ kin kayi kɔ ŋanasɔtər Kanu pəmɔ səna aŋɛ səlaŋ Yesu Krist mɔ-ɛ, an'inatam kəyɔnɛ-ɛ ntɛ iŋkɔyamsər Kanu mɔ?»
17 De fato, os não judeus receberam de Deus o mesmo dom que nós recebemos quando cremos no Senhor Jesus Cristo. E quem era eu para ir contra Deus?
18 Ntɛ ŋane moloku mamɔkɔ mɔ, kɔ bəkəc yontor ŋa, kɔ ŋaŋkor-koru Kanu, ŋacloku: «Kanu kəsɔŋ sɔ acikəra aŋɛ ŋantɔyɔnɛ aSuyif mɔ kətam kəsəkpər bəkəc, ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋasɔtɔ tecepərɛnɛ doru ntɛ Kanu kəfaŋ mɔ!»
18 Quando ouviram isso, eles ficaram sem ter o que dizer e louvaram a Deus, dizendo: — Então Deus deu também aos não judeus a oportunidade de se arrependerem e ganharem a vida eterna!
19 Ntɛ andif Etiyɛn mɔ, k'ancop kətɔrəs afum alaŋ kɔ tɔsɔŋɛ ŋa kəsamsər. Alɔma ŋanakɔ atɔf ŋa Fenisi, alɔma ŋakɔ Sipər, alɔma ŋakɔ haŋ Antiyɔk, ŋancluksɛ fɛ nwɛ o nwɛ sɔ toloku ta Kanu mɛnɛ aSuyif gbəcərəm.
19 Os seguidores de Jesus foram espalhados pela perseguição que havia começado com a morte de Estêvão. Alguns foram até a região da Fenícia, a ilha de Chipre e a cidade de Antioquia e anunciavam a palavra de Deus somente aos judeus.
20 Afum akakɔ dacɔ, alɔma ŋanayi, aŋɛ ŋanader dare da Antiyɔk kəyɛfɛ ka sədare sa Sipər kɔ Sirɛn mɔ, ŋanccɔpər aKrɛk, ŋacloku ŋa toloku tɔtɔt ta Mariki Yesu.
20 Mas outros, que eram de Chipre e da cidade de Cirene, foram até Antioquia e falaram também aos não judeus, anunciando a eles a boa notícia a respeito do Senhor Jesus.
21 Kəca ka Mariki kənayi alaŋ akakɔ kəroŋ. Kɔ afum alarəm ŋayɔnɛ alaŋ, kɔ ŋaŋkafəli bəkəc yaŋan nnɔ Mariki eyi mɔ.
21 O poder do Senhor estava com eles, e muitas pessoas creram e se converteram ao Senhor.
22 Kɔ moloku mamɔkɔ mɛmbɛrɛ kəloŋkanɛ ka alaŋ Yesu ka Yerusalɛm dələŋəs, k'asom Barnabas Antiyɔk.
22 Essas notícias chegaram à igreja de Jerusalém, que resolveu mandar Barnabé para Antioquia.
23 Kəbɛrɛ kɔn di, ntɛ ɛnadenəŋk pətɔt kɔ pəbotu mpɛ Kanu kənayɔnɛ alaŋ a Antiyɔk mɔ, kɔ pəmbɔt kɔ. K'eŋgbiŋər ŋa kəgbɛkər ka Mariki mera yaŋan fəp kəlaŋ disrɛ.
23 Quando chegou lá e viu como Deus tinha abençoado aquela gente, Barnabé ficou muito alegre. E animou todos a continuarem fiéis ao Senhor, de todo o coração.
24 Barnabas fum wətɔt ɛnayi. Kəlaŋ kənayi kɔ dɛbəkəc kɔ Amera Ŋecempi ŋa Kanu ŋeyi kɔ sɔ darəŋ. Kɔ afum alarəm ŋancəmɛ dɔpɔ da Mariki darəŋ.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E muitos se converteram ao Senhor.
25 Kɔ Barnabas ɔŋkɔ dare da Tarəs kəlɛk Sol.
25 Depois Barnabé foi até a cidade de Tarso a fim de buscar Saulo.
26 Ntɛ Barnabas ɛnəŋk Sol mɔ, k'eŋkekərɛ kɔ Antiyɔk. Teren tin camcam, ŋactəŋnɛ kəloŋkanɛ ka alaŋ, kɔ ŋaŋtəksɛ kənay ka afum. Dəndo Antiyɔk, difɔ anacop tɔcɔkɔ-cɔkɔ kəwe acɛpsɛ a Mariki Yesu darəŋ «aka Krist.»
26 Quando o encontrou, ele o levou para Antioquia. Eles se reuniram durante um ano com a gente daquela igreja e ensinaram muitas pessoas. Foi em Antioquia que, pela primeira vez, os seguidores de Jesus foram chamados de cristãos.
27 Mata mamɔkɔ, kɔ sayibɛ sa Kanu səlɔma ŋantor dare da Antiyɔk kəyɛfɛ Yerusalɛm.
27 Naquele tempo alguns profetas foram de Jerusalém para Antioquia.
28 Wəkin ɛnayi ŋa dacɔ pacwe kɔ Akabus, k'ɛyɛfɛ, kɔ Amera Ŋecempi ŋɔsɔŋɛ kɔ kədəŋk a dor dendeyi doru fəp. Dor dadɔkɔ dɛnader deyi tɛm ntɛ Kəlod ɛnayɔnɛ wəbɛ ka tɔf ya Rom fəp mɔ.
28 Um deles, chamado Ágabo, levantou-se e, pelo poder do Espírito Santo, anunciou: — Haverá uma grande falta de alimentos no mundo inteiro. Isso aconteceu quando Cláudio era o Imperador romano.
29 Kɔ acɛpsɛ a Yesu ŋancɛm-cɛmnɛ kəfɛk teta kəmar ka awɛnc aŋa alaŋ aŋɛ ŋanayi atɔf ŋa Yude mɔ, nwɛ o nwɛ kɔ ntɛ ɛnatam kəfɛk mɔ.
29 Então os cristãos resolveram mandar ajuda aos irmãos que moravam na região da Judeia, e cada um deu de acordo com o que tinha.
30 Itɔ ŋanayɔ: Kɔ ŋasom Barnabas kɔ Sol kəkenɛ ki abeki aŋɛ ŋanayi kəloŋkanɛ ka alaŋ a Yude mɔ.
30 E mandaram o dinheiro por meio de Barnabé e Saulo, para que eles o entregassem aos presbíteros da igreja.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.