Atos 11

Kitabu ka Kanu (BSP) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Asom a Yesu kɔ awɛnc aŋa alaŋ aŋɛ ŋanayi atɔf ŋa Yude mɔ ŋane a acikəra, aŋɛ ŋantɔyɔnɛ aSuyif mɔ, ŋawosɛ toloku ta Kanu.
1 Logo chegou aos apóstolos e a outros irmãos da Judeia a notícia de que os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Ntɛ Piyɛr ɛnapɛ Yerusalɛm mɔ, kɔ afum aŋɛ anakənc mɔ ŋayɛfɛ kənal kɔ,
2 Mas, quando Pedro voltou a Jerusalém, os discípulos judeus o criticaram,
3 ŋacloku: «Məmbɛrɛ ndena afum aŋɛ antɔkənc mɔ, kɔ məndi yeri kɔ ŋa, bawo aSuyif ŋanamɔnɛ ti!»
3 dizendo: “Você entrou na casa de gentios e até comeu com eles!”.
4 Awa kɔ Piyɛr ɛyɛfɛ kəlɔmər ŋa tin tin tin mes mɔkɔ mɛnacepər mɔ:
4 Então Pedro lhes contou exatamente o que havia acontecido.
5 «Ina, nde dare da Yope inayi, dɔsɔk dadɔkɔ ictola Kanu kɔ kənəŋk kənder im. Ti disrɛ, k'inəŋk paka pɔlɔma poctor powurɛnɛ kɔ manta pasumpər pi moŋkubut maŋkəlɛ, kɔ pontor kəyɛfɛ dəkɔm haŋ nnɔ inayi mɔ.
5 Disse: “Eu estava na cidade de Jope e, enquanto orava, num êxtase, tive uma visão. Algo semelhante a um lençol grande foi baixado do céu, preso pelas quatro pontas, vindo até onde eu estava.
6 Ntɛ inagbətnɛ pi disrɛ mɔ, k'inəŋk sɛm ya wɛcək maŋkəlɛ, sɛm ya dop, yeliŋɛ-liŋɛ, kɔ bɛmp ya dəkɔm.
6 Quando olhei dentro do lençol, vi toda espécie de animais domésticos e selvagens, répteis e aves.
7 K'ine sɔ dim doclok'im: ‹Məyɛfɛ Piyɛr! Mədif, məsɔm.›
7 E ouvi uma voz dizer: ‘Levante-se, Pedro; mate e coma’.
8 K'iloku: ‹Ala Wəbɛ! Tɔlɔm o tɔlɔm tɛntasɔŋɛ f'em kəbɛr paka pɔtɔcemp dəkusu, mpɛ Kanu kəmɔnɛ kədi mɔ.›
8 “Eu respondi: ‘De modo nenhum, Senhor! Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura ou imprópria’.
9 Kɔ dim ndɛ dɔŋgbɔkərɛ sɔ kəyɛfɛ dəkɔm: ‹Paka mpɛ Kanu kəncempəs mɔ, ta məna məlokɛ pi kətɔcemp!›
9 “Mas a voz do céu falou novamente: ‘Não chame de impuro o que Deus purificou’.
10 Kɔ teyi kəmaas, pəwon fɛ kɔ ca nyɛ fəp yolukus sɔ dəkɔm.
10 Isso aconteceu três vezes, antes que o lençol, com tudo que ele continha, fosse recolhido ao céu.
11 Gbəncana babɔkɔ, kɔ arkun maas aŋɛ anasom nde nderem kəyɛfɛ dare da Sesari mɔ, ŋander ŋacəmɛ dəkusuŋka ka kəlɔ kəŋkɔ sənayi mɔ.
11 “Nesse momento, três homens que haviam sido enviados de Cesareia chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Kɔ Amera Ŋecempi ŋolok'im a səsol səkɔ kɔ ŋa, ali inesɛ fɛ. Kɔ awɛnc asu aŋa alaŋ camət-tin aŋɛ ŋacəm'em darəŋ, kɔ səŋkɔ səbɛrɛ ndena Kɔrneli.
12 O Espírito me disse que eu fosse com eles, sem nada questionar. Esses seis irmãos me acompanharam, e logo entramos na casa do homem que havia mandado nos buscar.
13 Kɔ Kɔrneli oloku su ntɛ ɛnanəŋk mɛlɛkɛ nde ndɔrɔn, kɔ moloku kɔ: ‹Məsom fum dare da Yope pakɔ wen'am Simɔŋ, wəkɔ andeŋər tewe ta «Piyɛr» mɔ.
13 Ele nos contou como um anjo havia aparecido em sua casa e dito: ‘Envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
14 Nwɛ endelok'əm moloku mmɛ mendeyac əm, kəbəp aka kəlɔ kam disrɛ fəp mɔ.›
14 Ele lhe dirá como você e toda a sua casa podem ser salvos’.
15 Iyi kəlok-loku, kɔ Amera Ŋecempi ŋa Kanu ŋontorər ŋa pəmɔ ntɛ ŋɛnatorər səna sɔ dəkəcop mɔ.
15 “Quando comecei a falar, o Espírito Santo desceu sobre eles, como ocorreu conosco, no princípio.
16 Awa k'incɛm-cɛmnɛ toloku ta Mariki ntɛ ɛnaloku: ‹Dəromun Saŋ ɛnagbət afum, mba nəna Amera Ŋecempi ŋa Kanu ŋɔ nəndesɔtɔnɛ kəgbət dəromun teta Kanu.›
16 Então me lembrei das palavras do Senhor, quando ele disse: ‘João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo’.
17 Kɔ pəyɔnɛ a kəpocɛ kin kayi kɔ ŋanasɔtər Kanu pəmɔ səna aŋɛ səlaŋ Yesu Krist mɔ-ɛ, an'inatam kəyɔnɛ-ɛ ntɛ iŋkɔyamsər Kanu mɔ?»
17 E, uma vez que Deus deu a esses gentios a mesma dádiva que concedeu a nós quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era eu para me opor a Deus?”.
18 Ntɛ ŋane moloku mamɔkɔ mɔ, kɔ bəkəc yontor ŋa, kɔ ŋaŋkor-koru Kanu, ŋacloku: «Kanu kəsɔŋ sɔ acikəra aŋɛ ŋantɔyɔnɛ aSuyif mɔ kətam kəsəkpər bəkəc, ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋasɔtɔ tecepərɛnɛ doru ntɛ Kanu kəfaŋ mɔ!»
18 Ao ouvirem isso, pararam de levantar objeções e começaram a louvar a Deus, dizendo: “Vemos que Deus deu aos gentios o mesmo privilégio de se arrepender e receber a vida eterna!”.
19 Ntɛ andif Etiyɛn mɔ, k'ancop kətɔrəs afum alaŋ kɔ tɔsɔŋɛ ŋa kəsamsər. Alɔma ŋanakɔ atɔf ŋa Fenisi, alɔma ŋakɔ Sipər, alɔma ŋakɔ haŋ Antiyɔk, ŋancluksɛ fɛ nwɛ o nwɛ sɔ toloku ta Kanu mɛnɛ aSuyif gbəcərəm.
19 Enquanto isso, os discípulos que haviam sido dispersos na perseguição depois da morte de Estêvão chegaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia da Síria. Pregaram a palavra, mas somente aos judeus.
20 Afum akakɔ dacɔ, alɔma ŋanayi, aŋɛ ŋanader dare da Antiyɔk kəyɛfɛ ka sədare sa Sipər kɔ Sirɛn mɔ, ŋanccɔpər aKrɛk, ŋacloku ŋa toloku tɔtɔt ta Mariki Yesu.
20 Contudo, alguns dos discípulos que foram de Chipre e Cirene até Antioquia começaram a anunciar aos gentios as boas-novas a respeito do Senhor Jesus.
21 Kəca ka Mariki kənayi alaŋ akakɔ kəroŋ. Kɔ afum alarəm ŋayɔnɛ alaŋ, kɔ ŋaŋkafəli bəkəc yaŋan nnɔ Mariki eyi mɔ.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos desses gentios creram e se converteram ao Senhor.
22 Kɔ moloku mamɔkɔ mɛmbɛrɛ kəloŋkanɛ ka alaŋ Yesu ka Yerusalɛm dələŋəs, k'asom Barnabas Antiyɔk.
22 Quando a igreja de Jerusalém soube do que havia acontecido, enviou Barnabé a Antioquia.
23 Kəbɛrɛ kɔn di, ntɛ ɛnadenəŋk pətɔt kɔ pəbotu mpɛ Kanu kənayɔnɛ alaŋ a Antiyɔk mɔ, kɔ pəmbɔt kɔ. K'eŋgbiŋər ŋa kəgbɛkər ka Mariki mera yaŋan fəp kəlaŋ disrɛ.
23 Ao chegar ali e ver essa demonstração da graça de Deus, alegrou-se muito e incentivou os irmãos a permanecerem fiéis ao Senhor.
24 Barnabas fum wətɔt ɛnayi. Kəlaŋ kənayi kɔ dɛbəkəc kɔ Amera Ŋecempi ŋa Kanu ŋeyi kɔ sɔ darəŋ. Kɔ afum alarəm ŋancəmɛ dɔpɔ da Mariki darəŋ.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E uma grande multidão se converteu ao Senhor.
25 Kɔ Barnabas ɔŋkɔ dare da Tarəs kəlɛk Sol.
25 Então Barnabé foi a Tarso procurar Saulo.
26 Ntɛ Barnabas ɛnəŋk Sol mɔ, k'eŋkekərɛ kɔ Antiyɔk. Teren tin camcam, ŋactəŋnɛ kəloŋkanɛ ka alaŋ, kɔ ŋaŋtəksɛ kənay ka afum. Dəndo Antiyɔk, difɔ anacop tɔcɔkɔ-cɔkɔ kəwe acɛpsɛ a Mariki Yesu darəŋ «aka Krist.»
26 Quando o encontrou, levou-o para Antioquia. Ali permaneceram com a igreja um ano inteiro, ensinando a muitas pessoas. Foi em Antioquia que os discípulos foram chamados de cristãos pela primeira vez.
27 Mata mamɔkɔ, kɔ sayibɛ sa Kanu səlɔma ŋantor dare da Antiyɔk kəyɛfɛ Yerusalɛm.
27 Durante esse tempo, alguns profetas viajaram de Jerusalém a Antioquia.
28 Wəkin ɛnayi ŋa dacɔ pacwe kɔ Akabus, k'ɛyɛfɛ, kɔ Amera Ŋecempi ŋɔsɔŋɛ kɔ kədəŋk a dor dendeyi doru fəp. Dor dadɔkɔ dɛnader deyi tɛm ntɛ Kəlod ɛnayɔnɛ wəbɛ ka tɔf ya Rom fəp mɔ.
28 Um deles, chamado Ágabo, pôs-se em pé numa das reuniões e predisse, pelo Espírito, que uma grande fome viria sobre todo o mundo romano. (Isso se cumpriu durante o reinado de Cláudio.)
29 Kɔ acɛpsɛ a Yesu ŋancɛm-cɛmnɛ kəfɛk teta kəmar ka awɛnc aŋa alaŋ aŋɛ ŋanayi atɔf ŋa Yude mɔ, nwɛ o nwɛ kɔ ntɛ ɛnatam kəfɛk mɔ.
29 Então os discípulos de Antioquia decidiram enviar uma ajuda aos irmãos na Judeia, cada um de acordo com suas possibilidades.
30 Itɔ ŋanayɔ: Kɔ ŋasom Barnabas kɔ Sol kəkenɛ ki abeki aŋɛ ŋanayi kəloŋkanɛ ka alaŋ a Yude mɔ.
30 Foi o que fizeram, enviando as doações aos presbíteros por meio de Barnabé e Saulo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.