Romanos 4
Oniyan (BSC) vs NVT
1 Awa kwitane tan end Abëraxam, axarëk ar ɓiyi Ɓëŝëwif eŋ. Er ŝot baxo in ba në end oyekax orexëm nde ŝotaxën baxo?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Kido Kaxanu në end ɓenjekax ɓend baxo rind xwëtaxën baŋo ar ŝenene Abëraxam, arafëna rafëna doxo. Ɓari Kaxanu axo watënd na ɓeỹ ɓën mondako.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Ado enimin, ax gi ex na nde are rek Oñëgw Omënëk ok: «Abëraxam axwëta xwëta baŋo Kaxanu mëne ari ko ri er ɓeƴa baŋo in. Ata Kaxanu xwët këŋo ar ŝenene.»
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Ax gi ex na nde ar kë riyenind an acosa ko ŝotënd? Er këno ŝosënd in er ỹapëk ex, ano yëlënd na ayël fo.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Ɓari ar ɓayik ỹow̃eỹ axo di ex na an do eŋo kwëta axwëta fo Kaxanu, mëŋ ar këɓi yëlënd or ŝenene ɓësëmbak an, në end ekwëta edexëm elo këŋo w̃ënën Kaxanu.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Ata Dafid, onënga or ar w̃ënën këŋo Kaxanu ol xarak ɓenjekax axo di ex na an ko ỹëw̃ënd:
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 «Nëngandëraleɓi ɓër seɓan këɓi Kaxanu ɓamena ɓën,
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Nëngandëraleŋo aw̃endëran an gayikako Axwën an aŋo nëp ex na!»
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Do onënga olo or ɓëxacëxac ɓën fo nde ex? Ɓëxacërëx ɓën cëŋ, aɓi nëngandërand na nde mondako fo? Ax gi ex na nde are këne rende mëne Abëraxam, ga xwëta ɓaŋo Kaxanu hixën ko ar ŝenene?
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Awa nand fe hi baxo ar ŝenene? Ba and hi baxo axacëxac aŋ nde? Adokiŋ! And hi baxo axacërëx aŋ.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Eyo Abëraxam, ɗamana eno kac, hi baxo ar ŝenene ga xwëta ɓaŋo Kaxanu. Oxac olo amatinali fo bax mëne ar ŝenene hi ko. Ata elod yatijo hi ko axarëk ar ɗek ɓër këɓi xwëtënd Kaxanu ɓër ŝenene and këno xwëta aŋ ado ɓayik anëɓi kac ex na.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Abëraxam fo hik ɓëte axarëk ar ɓëxacëxac an, ɓër këŋo sëfëtelind gër ekwëta ed Kaxanu ɓën and ɓayik ano kac bana pere aŋ.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Kaxanu ɓeƴa baɓi Abëraxam gë ɓërandëw̃ëra andexëm ɓën mëne ayël këɓi yël oxwën or ebar ol. Ga xwëta ɓaŋo Kaxanu ŝotaxën baxo or ŝenene olo, ax gi ex na ga sëf baxo acariya aŋ.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Angëmëne ɓër sëfëk acariya ɓën fo kë ŝot ɓeɓër ɓeƴa ko Kaxanu ɓën, ar këŋo xwëta axwëta fo an, aƴepeli këŋo ƴepeli. Er ɓeƴa ko in awo kë wo.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Ɓari ax gi ex na ako: Kaxanu, mbaŋ këɓi xoỹënënd ɓela ɓën gayik ani tëfënd na er rek Acariya in. Do gër ed ax gi ex na Acariya, amena ax gind na.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Awa paɓ gë ekwëta ed Kaxanu el hixënëk mondako, ex gixën oyekax, do ex ŋataxën er ɓeƴa baxo Kaxanu in gër ɗek andëw̃ëra and Abëraxam aŋ. Mondako hik gër ɓeɓër gër acariya, do gër ɓeɓër ekwëta ed Abëraxam, mëŋ ar ex axarëk ar ɓiyi ɗek an.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Enimin Kaxanu fel baŋo Abëraxam gër Oñëgw Omënëk: «Wëno yata ki eƴ gi axarëk ar ɓenëng ɓendanjëm». Ata gër ogës od Kaxanu, mëŋ ex axarëk ar ɓiyi ɗek an gayik mëŋ hi bax ar xwëta baŋo an. Aw̃a w̃a baxo mëne axanin këɓi xaninënd ɓëŝësëk ɓën dëŋ eni ɓaka eni gi ɓëɓëngw, do ɓeɓër elod ax gi ex na ɓën aw̃ac fo ko w̃acënd ex gi.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Abëraxam ayar yar baxo gër ed eyar ax gi bana, do xwëta këŋo Kaxanu. Ata në eŋo hixën ko axarëk ar ɓenëng ɓendanjëm ang fel baŋo Kaxanu gër Oñëgw Omënëk ak: «Mondako këni ỹëmb ɓërandëw̃ëra andeƴ ɓën.»
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 And fel ɓaŋo mondako aŋ, Abëraxam ɗam hi bax eŋo tëk ɓëniy keme. Aye nang baxo mëne ecës fo ɓayi baŋo. Do alindaw̃ Sara, ado ga hi baxo asoxari aɓoroxok anëka xuca baxo gër ecot ed itox. Mondako dëŋ ɓayi baxo ga xwëta këŋo Kaxanu mëne ayël këɓi yël er ɓeƴa baɓi in.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Ɓarikan paɓ gë eɓeƴa ed ɓeƴa baŋo ayël këŋo yël itoŝan el, oŋëpëgënan ax gi bana gë tëkër ak gër emëkw ed Abëraxam, gayik axwëta xwëta baŋo Kaxanu. Ata mondako ŝanaya bax gër ola orexëm enjaran end Kaxanu eŋ.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Aye fëni ɓaŋo mëne er ko ɓeƴa Kaxanu in gë panga indexëm iŋ axor ko xor exo di.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Ata mëŋ ỹëgw këni end Abëraxam eŋ mëne gayik aw̃a w̃a baxo xwëtaxën ɓaŋo Kaxanu ar ŝenene.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Ɓarikan, ax gi ex na mëŋ gaɓat kë hi ar ŝenene an ang ỹëgw këni ak: «Kaxanu xwët baŋo ar ŝenene.»
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 Ɓiyi ɓëte gër ogës odexëm ɓër ŝenene xwët këɓo ga w̃a këne ako mëne mëŋ dëŋ xanin këŋo gër ecës Yesu, Axwën areɓi an.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Kaxanu, gër otaxan od ɓela sëɓ ɓaŋo Yesu exo cës në end ɓeñëŋënax ɓendeɓi. Ɓëte, xanin këŋo gër ecës ene cotaxëne ɓiyi ɓër w̃a këne endexëm ɓën or ŝenene ol.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.